Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 9 februari 2009 tot 15 februari 2009

Grijze dagen












Grijze dagen.


Genoeg van al die sombere grijze dagen,

te moeten kijken naar die verstijfde kaken.

Gulzig te leven, en niets te willen nemen,

steeds jaloers op buren en andere genen.


Buiten wandelend; kijk ik in een grijs huis,

zwak schemerend in een kamerlicht,

staat voor de raam een gelaat opgericht,

wachtend en hopend op wat licht en luister.


Het aanblik maakt me ook even oud en grijs,

voelde dat ik ook bijna lust en moed verloor.

Alles werd even grijs en ijzig koud hier door,

maar gelukkig kwam het zonnetje te voorschijn.


Mijn alles omvattende liefde heeft weer genoeg,

als ik gulzig met de armen gespreid,

in het Park, van het ene uur in het andere glijd.


auteur:Adrie.14.2.06.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 15:07 Reageer op dit bericht

Valentijn












Valentijn

Lag nog te dromen over de dag die zou kunnen komen
Maar we zijn er geweest nog voor dat we het wisten,
maar het waren weer steevast de beste kansen die ze misten.
Wensen en kansen weer geplaatst naast de hoge bomen,
voor de vele wensen en jaren die er nog zouden komen.

Om met Freek van Leeuwen te spreken;
Godverdomme! Wat een blomme!
Of dat zij nergens anders van weten.

Namen op kaarten veilig in zijn anonimiteit.

Ontbrekende woorden braken in veiligheid.
Van alle gemiste woorden kunnen er nu geen gelogen zijn.
Maar het geluk blijft op reis,
of zweeft naar het Paradijs.


auteur:Adrie.14.2.09.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 13:43 Reageer op dit bericht

Moeheid en pijn














Moeheid en pijn


Het vreet je op


Maakt je leven kapot


Het wil steeds overal zijn,


waar ik ook wil zijn!



Ik kan niet slapen,


zolang het ook niet slaapt.


Als ik snachts op sta,


kleed ik het stiekem uit,


neem het dan mee,


naar de ijskoude douche,


en schrob het dan,


de vonken er uit


tot een paars en blauwe gloed!



Ik doe het schone kleren aan,


en geef het ook een boterham!


Poets de tanden


Maak schoon de kwasten,


en maak de verf aan.


Maar het overheerst


neemt steeds de overhand


De pijn en moeite


zouden dan zelfs willen,


mijn Kunstenaarsbloed en verstand!



Neem het s' avonds dan weer


mee naar bed,


naast het paars en blauw geschilderde


zelfportret



Soms in mijn droom


wanneer het me huilend omhelsd,


en het dan aan God vraagt,


om toch ook eens bij mij

op bezoek te komen!

Dan vraag ik wel,

maar geef “het”

een andere troon.



auteur:Adrie.13.02.09.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 12:02 Reageer op dit bericht

Vluchtig












Vluchtig


Mijn gedicht wat ik wil schrijven is als een schaduw,

een flauwe lichtinval door vet beslagen ruiten.

Als wolken die de zon verduisteren in de lucht,

als een beslagen lens tussen binnen en buiten,


of een zo juist vers gespuugde kring in het water,

of als een vluchtig wolkje room,

zich langszaam verspreidend in het koffiewater.

Of als haar naam, als een vette plek op het kleed,

onder de vele reeds door haar geledigde glazen.

Ook vlucht mijn dicht uit dichtersangst,

een verlegen impuls op te verwachten vragen.


Het valse haar van mijn buur,

om schichtig, zijn tekort te dekken.

Zijn nieuw gemaakte kunstgebit,

om bewondering te wekken.


auteur:Adrie.13-2-09©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 08:25 Reageer op dit bericht

Blik vanuit een treinraam












Blik vanuit een treinraam


U kent dat tafereel van de kleine bootjes wel,

veel masten en bemoste havenkanten.

Voorstellingen van altijd wel een boot op zijn kop,

te zien vanuit treinraam of koffieshop!


God heeft hier meestal heel mistroostig als muziek,

de regen verordeneerd.

De groten als sneeuw of hagel zouden hier maar;

klinkklank en ontwijding zijn!

Dit is een plek van visgerei en rubberlaarzen,

waar een man ontkomt aan trouw eed,

kinderen en bazen!


Bij bemoste havenkanten hebben de “paradijzen”-

hun Ruimtelijke Ordening,

zo dierbaar en gehoorzaam als een bluts in het email,

van waaruit een mond al jarenlang heeft gedronken!

Weerloos ziet een slachtoffer van Ruimtelijke Ordening-

de nadering van een dragline!


auteur:Adrie©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:46 Reageer op dit bericht

Een dichtersgraf












Een dichtersgraf


Hij voelde zich als een stervende boom,

ontdaan van zijn nog speelse groene lokken.

Zijn pen steeds vullend het maagdelijk wit.

Maar nu verdwenen al zijn dichterswoorden,

met de vluchtigheid van een zomerwind.


Wist; het ontluiken van een jonge boom,

is belangrijker dan het vallen van een blad-

van een langszaam stervende zieke boom.

Hij denkt nog steeds vol liefde aan haar,

al is het beeld nog steeds zijn pijn en gruwel,

hoe hij samen met haar in liefde heeft gedwaald,

maar nu het slachtoffer werd van zielsvermaak.


Maar zijn stam legt neer, en ook zijn dichten;

die hij zwak en krachteloos had weg geslingerd.

Zijn schors en bekleding brokkelde verdroogd af,

en langszaam zonk hij in het dichtersgraf.


auteur:Adrie.d.d.11.2.09.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 12:56 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten