Hartkronkels

Zondag 12 juli 2009

Vervallen tuin

Vervallen tuin

Minder vervallen lijkt nu mijn tuin ,

vrolijk en groen zijn nu de kruinen,

de adem van Juli verfrist nu mijn huis,

verjongd frisgroen van de natuur mijn tuin.

Het windje waait zwoel op bij de fontein,

om mussen dan plotseling te verspreiden,

ze vliegen dartelend over de frisse weiden,

of ze in hun spel even geschrokken zijn!

Dan ineens ook het lieve verlegen meisje,

sleept dan schuchter haar broertje dichterbij,

staan dan wat verdrietig naar mij te staren,

op hun snuitjes zichtbare sporen van geschrei!

Dat is dus de pijn, die ook in mij is te gast,

de schaduw werpt dan echter snel;

een dicht web, over mijn verdrietige gedachte,

en mijn zangen overstemmen dan snel hun galm!

Als me het leven op zo'n aangename manier verrast,

dan heb ik weer, om met wijlen Toon te spreken;

Ik heb ineens weer moed gevat

begin van voren af aan

je vraagt je af hoe gaat zo iets

waar komt die moed vandaan?

ik leef weer, lach weer, fluit en zing

geen zucht meer en geen traan

en ach, die moed, naar waar hij ging

komt hij ook weer snel vandaan!

auteur:Adrie.12.7.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:01 Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 juli 2009

Een bloemenband

Een bloemenband

Verlegen met een klein handje vol bloemen,

voor mij geplukt met een jonge kinderhand,

gesnoerd en geregen als een bloemenband.

Haar naam wilde ze verlegen niet noemen.

Dan rijst er in mijn hart een zonnig gedicht,

ik zie dat een oude dame straalt en lief lacht,

zien beide dat vertederend en verlegen wicht,

gemaakt voor mij, op deze mooie zomerdag.

Spelende kinderen benijden het blije meisje,

wat nu twee warme knuffels ontvangen zal.

Nee, die maakte nog nooit een kind fijner,

als ik van het lieve prinsesje ontvangen zal.

auteur:Adrie.11.7.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:38 Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 juli 2009

Een passend lied

Een passend lied

Het zonnetje lijkt van de kim verdwenen,

moeten nu even van onze dromen leven.

Het zonnetje dat eerst onze dag vergulde,

onze droom, of vakantieliefde vervulden!

Het is nu wachten tot hij zich weer verheft,

om zich s'avonds weer in de kim te begraven.

Of stilletjes te schuilen tussen de sterren.

Maar laat u dagen niet slinken in verdriet,

er is niets aan te doen zoals we allen zien,

we zingen bij ons glas een passend lied,

tot het zonnetje weer zijn benen strekt!

auteur:Adrie.10.7.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:46 Reageer op dit bericht

Donderdag 9 juli 2009

Ongeloof en passie

Mijn ongeloof en Passie.

Ik heb steeds gedacht dat men wachtte,

tot dat ik maar even mijn hand uitstak,

om te vernietigen zo waardevol en mooi,

mijn blog hartkronkels weer ten prooi!

Verbazing en ongeloof trokken beide,

door mijn passie heen hun akelig spoor.

Maar mijn wanhoop en passie leidde,

nog niet; dat ik nu de moed verloor!

En jij die me steeds maar weer kwelde,

vergeef me; wij horen niet bij elkaar!

Zou willen dat je me de reden vertelde,

vanwaar die boosheid, jaloezie of haat?

Ik krijg hier van een heel triest gevoel,

blijft dit nu de weg die je volgen moet?

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:36 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 juli 2009

Wat is Poezie..?

Wat is Poezie

Poezie is de hartstocht in de verbeelding,
dus moet ik schrijven over die beelding.
Poezie is de waarheid onder de leugen,
dus drink ik steeds die heerlijke waarheid,
met van die gulzige eindeloze teugen.

auteur:Adrie.8.7.09©.

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:19 Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 juli 2009

Het Onweer

Het onweer

Het regent hard tegen mijn vensterruiten,
de bliksem voert zijn grilligheid op,
en in veel kinderharten de angst ten top.

Donkere wolken hangen over de aarde heen,
en pakken zich als een rouwkleed,
een op een, over de puffende aarde heen!

De Zuiderwind die afwaait naar de Zee,
nam ook de hitte en benauwdheid mee.
Als snelle flitsende, en snijdende dolken,
de bliksem, hard van achteruit de wolken.
De zee met zijn zwarte en wilde vloed,
zag met schrik het geraas komend tegemoet!

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:21 Reageer op dit bericht

Maandag 6 juli 2009

De Bolero

De Bolero

Mijn dag lijkt soms op de Composities van muziek,

op het aanzwellen van Ravel zijn “Bolero”,

dan weer op Mozart zijn “Eine kleine nachtmuziek”.

Dan de muziek van de dagelijkse wisselende dingen,

voor mij de bekende stemmen en ronde gezichten,

zoals ze spreken en hun doen gaan verrichten.

Ver en dichtbij, hoor ik Nel haar schelle noten,

die zich dan weer oplossen in de dagelijkse dingen,

hoor haar schel uitnodigen tot het samen zingen,

mij dan overkomend als rijtende schelle tonen!

auteur:Adrie.6.7.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:16 Reageer op dit bericht

Berichten van 6 juli 2009 tot 12 juli 2009