Zondag 31 oktober 2010
Als het onzichtbare verbreekt
Als het onzichtbare verbreekt.
Zagen boven; vele onsterfelijke sterren,
toen nog veel belovende boven ons hoofd.
Zij; die in hun dol-verliefd vertrouwen,
ons een hemel op aarde hadden beloofd.
Maar als mijn ogen zich voor eeuwig sluiten,
mijn lijf eenzaam ten grave wordt gebracht,
verdwijnen sterren in het gat van de nacht.
De waarheid, die leven en liefde wijken deed;
voelt nuchter als een sprong uit het leven,
in het onmetelijk donker en diep; wie weet,
tot het leven zijn onzichtbare sluier verbreekt.
auteur:Adrie.31.10.2010.©
Geschreven door Adrie van Gansen om 12:48
Reageer op dit bericht
