Zondag 5 december 2010
Zie de maan schijnt door de bomen
Zie de maan schijnt door de bomen.
Terwijl ik mijmerde, viel ongemerkt de nacht,
zag zachtjes weven de nacht zijn witte sokjes;
laten zakken haar zijden zachte klederdracht;
onder de schim der nacht ontsnapt een klacht.
Zag hoe verder een boom wat stond te dromen,
eenzaam de mist van zijn kale takken stromen,
dromen hoe bladeren nog om zijn takken hangen,
schudde zijn zielig lot, door droefheid bevangen.
Een kale boom die droomde van groene bladeren.
Ik schudde met het hoofd, door zijn lot bevangen,
zie spiegelen op het ijs een mateloos verlangen.
Zag de maan door zijn takken tranen op vangen.
auteur:Adrie.5.12.2010©.
.
Geschreven door Adrie van Gansen om 11:17
Reageer op dit bericht
