Vrijdag 21 januari 2011
Achter een gordijn
Achter een gordijn.
Liet vandaag de voorbije week langs zweven,
en hield me daarbij eens goed de spiegel voor;
zag en dacht; veel maakte bij mij een wonde.
Vragen en opmerkingen; vielen en verwonden.
Eens kende ik me tot in mijn diepste wezen;
lag een wat mindere dag, zwaar op het hart;
was het open; vrij van mijn gelaat af te lezen.
Vraag me nu af; wil ik mijn hart laten wegen.
Mijn oude wonden werden steeds maar bleker,
alles wat zeurende was werd weer onbekend.
In mijn leven kreeg alles weer zin en werd zeker.
Toen de moker; weer krachtig op het fundament.
Ineens dat gevoel dat alles lijkt te bedreigen,
dan zou je willen dat je armen vleugels zijn,
en je met je last naar de Hemel op kon stijgen;
en daar kon stoppen alles achter een gordijn.
auteur:Adrie.21.1.2011.©
Geschreven door Adrie van Gansen om 16:53
Reageer op dit bericht
