Hartkronkels

Zondag 20 februari 2011

Nieuwe week

Nieuwe week

Weekend, toch komt de nieuwe week al toe gegleden,

met open ogen, daar de gedachten mij niet weerstond.

Tuurde met voorstellingen in gedachten naar de grond,

stuurde in mijn hart; pijnlijke gevoelens naar het verleden.

Mijn vroegere liefde; wat zou ik nu graag even bij je zijn.

Doch heb daarna in mijn hart weer met kracht betoogd;

dat de in mijn hart bedrogen liefde als die door haar,

geen gezicht meer laat evenaren; wat wordt gepoogd.

Nee; leef nu liever alleen op mijn eigen rustige eentjes,

en laat mijn gevoelens zijn; heerlijk onbelast en vrij.

Licht dan nu ook op; dansend mijn beider vrije beentjes.

Nee, wil niet meer dat je met mijn liefde gaat knoeien,

ook al bood ons gezamenlijk leven toen pijnlijk veel.

Laat onze gevoelens toch maar niet meer verfoeien.

auteur:Adrie.20.2.2011.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 februari 2011

Receptje vouwen

Receptje vouwen

De artsen en Agogie met hun rare namen,

lossen op wat ouders bij je bouw vergaten.

Wil in artsen hun mond een propje douwen.

en voor hun steeds een receptje vouwen.

Grap of jolijt verschaft hun geen vermaak,

daartoe is vaak zwartgalligheid hun zaak.

En waar je dan als een gek naar haakt,

is het etiket die korte metten met je maakt.

Dat ik daar kom, heb ik niet zelf bedacht;

maar een foutje in de genen, die me bracht.

En als je nagaat wat er van mij overschoot,

dan is er weinig wat er nu niet is ontbloot.

auteur:Adrie.19.2.2011.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:47 Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 februari 2011

Verloren leven.

Verloren leven

Waar in mijn leven teveel aan tijd is verknoeid,

is wat ik nu vindt; een teveel verspild verleden,

het met het bootje verkeerd varen langs de boei,

een gemors, waardoor er te veel tijd is vergleden.

Heb mijn hart vaak teveel verkeerd verpand,

aan veel zaken, die te snel dan weer vergingen.

Of zaken; die ik ooit tot de mijne wilde maken,

zoals vaak de liefde; dat was een van die dingen.

Maar jammer; niets kon mij er van weerhouden,

geen kracht of macht heeft me ooit verstoord,

had nu toch jammer; steeds het laatste woord.

Leven wat je kwijt bent; is niet meer van jou.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 februari 2011

Geschiedenis

Geschiedenis

Ik hoorde vanmorgen tijdens het twisten een smak,

bespeurde niets-zag niets-miste toen wat ik eerst zag.

Altijd op dezelfde plek, waar steeds haar foto hing,

steeds daar gehangen als die kostbare herinnering.

Het lijkt als een nare droom,..mijn mooie herinnering;

Een liefde nog steeds tot mooiste herinnering geweid.

In gedachten liet ik nog steeds een kaarsje branden.

Van ochtendstond; tot de zon naar zijn einde glijdt.

Wat raak je al niet aan kostbaars in het leven kwijt;

lijkt soms, of het noodlot met de duivel samen spannen

Lijk dan niet meer te ontkomen aan de noodlot-banden.

Maar triest; ze was en bleef voor mij: “Godin der tijd”.

Maar het verliep zoals het in de Geschiedenis hoorde;

verdriet, een lijdensweg; nu sloeg het boek zelf dicht.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Berichten van 14 februari 2011 tot 20 februari 2011

Nieuwe week

Receptje vouwen

Verloren leven.

Geschiedenis

Meer van Hartkronkels