Zaterdag 12 maart 2011
Strelend Lente-zonnetje.
Strelend Lentezonnetje.
Zag deze morgen de lente weer vol liefde komen;
stralend het lente zonnetje zo intens lief gehad.
En wie nog nooit eerder gezien heeft mijn schat,
kom lopen, samen langs de Vliet zijn mooie zomen.
Voelde hem komen; begeleidt door vele geluiden,
krekels tjilpen; samen met kerkklokken die luiden.
Het gevoel van waaruit de natuur geboren werd,
ik ondervond het nu weer strelend aan den lijven.
Kan het schrijven; maar fijner als u het zelf kent.
Als me nu echt iets heerlijk strelend kan behagen,
is het de Natuur; waaruit dan zijn balsem zweeft,
het voelt als een mens die eerst terneergeslagen;
hem naar vele jaren; zijn vrijheid nu terug geeft.
Wandel nu door de Lente zijn dampen en misten.
Ik die de lucht nu door boor; met schrijvers-vuur.
Vol woorden; vanuit mij dichters-brein opgevist.
Snuif korstmossen, met zonlicht in mooi azuur.
Maar heb nu gepiekerd; bij ochtenden die kwellen,
wreed en eenzaam bij elke maan; en winterzon.
Mijn liefdes-gemis; liet mijn hartje pijnlijk zwellen.
Vroeg God vaak, maak lek; zodat het zinken kon.
auteur:Adrie.12.3.2011.©
Geschreven door Adrie van Gansen om 17:25
Reageer op dit bericht
