Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Berichten van 18 april 2011 tot 24 april 2011

Zondag 24 april 2011

Een Kluizenaar.

Een kluizenaar.

Hoorde het al bij het opkomen van deze mooie dag;

weer die oude kluizenaar tot de zondaars spreken,

die als een soort profeet; het leven hier nu versleet.

Met Pasen, sprak hij; dat de Hemel zich zou wreken.

Hoor nu al bij jaar en dag; zijn schrikbarend verslag.

Dan plots verschrikt wendt hij zich dan het hoofd;

hij voelde pijn; die wij als zondaars niet begrijpen.

Wij zijn immers de weg naar God al eeuwen kwijt.

Maar mocht U hem eens zien of horen onverhoopt;

laat de haren zich bij u; dan niet te bergen rijzen.

auteur:Adrie.24.4.2011.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:05 Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 april 2011

Witte donderdag

Witte donderdag.

Het oude Kerkhof; nu op de witte donderdag;
even een bloemenpracht, met grijze stenen;
brachten velen een groet; aan overledenen.
Tranen; toen men dacht aan de afscheidsdag.

Levenminnend leven; zult gij hier ook einden?
Ach dichterke; zult gij dan ook worden een lijk?
Ja, bij verlaten der aarden; zijn we allen gelijk;
al zouden we in het stoffelijke willen blijven!

Ja; dierbare tranen volgen mijn weg daar heen-
Daar waar gij in sterrenpracht te pralen staat;
waar diep in mijn hart; de gloed u ogen slaat.
De dood; die dan lach en traan vereeuwigen laat.

In vele ogen; sloeg dan die stakker zijn laatste uur,
en wordt geblust; zijn niet aflatend dichtersvuur.
Als dichter steeds gestreeft naar mooie verhalen;
niets blift er; als ik dan vakkundig wordt begraven.
auteur:Adrie.22.4.2011.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:09 Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 april 2011

Een Levensrit.

Een levensrit.

Ik lijk soms door het leven te rennen met vaart;
zie soms alleen mensen; als schaduwen op aard.
Mijn hart wordt dan onrustig; zoals anderen zijn;
maar razernij past niet bij mijn menselijk brein.

Zie steeds overal weer; waar ik even stil ga staan;
gedrang en gekrioel; waar de massa dan weer gaat.
Als van de mensen hun alarmklok dan weer luidt;
stromen drommen mensen; hun huizen dan weer uit.

Hun tassen met eten en drinken 's avonds al gereed,
dieren en kinderen roept men s'morgens in gareel.
En zwaait ieder allen weer tot ziens en goede dag;
reizen in hun hart dan mee; tot de taak is volbracht.

Zo iedere dag; vertrekken en weer weder gesneld,
tot er een keer een vreemde witte bezoeker aanbelt,
een goddelijk witte beambte; die denkt ja misschien;
ja; je Levensrit is volbracht; mag ik je kaartje zien?
auteur:Adrie.19.4.2011.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:24 Reageer op dit bericht

Berichten van 18 april 2011 tot 24 april 2011

Meer van Hartkronkels