Dinsdag 26 april 2011
Het Brabantse land
Brabantse land.
Langs de Vliet en wilgen; streelde het zonnetje zacht.
Het geluid van het kabbelend water; liet me dromen;
dat het Brabantse land; weer in het zicht wilde komen.
Het begrijpend zonnetje; streelde me helend en zacht.
De schaduw van de stad; hoorde uit het hart ontsnapte klacht.
Kilometers verder mijn zoon; die van zijn vader droomde.
Eenzaam; voel ik tranen zacht van mijn gezicht afstromen.
Steeds weer opnieuw; dat missen van mijn ouderdracht.
In het zachte golf-geklots; van door wind bewogen water,
werd door een nimf; mijn wat zacht verdriet gehoord.
Tot dat alles weer stil werd rondom; waar even later;
een pont voer; met onrustig paard en wagen aan boord.
auteur:Adrie.26.4.4.2011.©
Geschreven door Adrie van Gansen om 17:08
Reageer op dit bericht
