Vrijdag 30 september 2011
Verdoofd en moe
Deze dichter is vandaag erg verdoofd en moe;
met bonzend hoofd en hart door huis gelopen.
Gedachten, gevoelens; bleven maar rond dolen.
Vroeg me steeds af; waar willen jullie naar toe.
Geen mens weet; wat ik in mijn hart nu voel,
gevoelens die ik aan niemand over kan geven,
Mijn hart en ziel; mijn diepste innerlijk leven.
Die arme ziel en hart; willen het zelf bevroeden.
In hart en ziel staat veel droefheid geschreven,
misschien dat een levensles eens opdracht was.
Bewaren! In je volgend leven komt hij van pas.
Nu blijf je alles zorgelijk tussen spiegels beleven.
Ik kom nu steeds meer tegen; grijp maar; grijp!
Maar mensen; Wil nu het leven als feest beleven;
wil laten bloeien; een liefderijk bloemzacht leven.
Waar men niet alles onder mijn ogen weg grijpt.
Auteur:Adrie.30.10.2011.
Dinsdag 27 september 2011
Luid Engelen Bazuin-orkest
Ben met mijn hart nog steeds in Lourdes,
vroeg om kracht en genezing aan Bernadet.
Het leek op een wonder wat ik ondervond,
toen ik beide benen neerzette op de grond.
Maar mijn gevoel maakte ongelovig appel.
Hart en gevoel gaven mij ongelovig aan;
dit lijkt een wonder in mijn ziek bestaan.
Maar s'nachts nog woelend in mijn bed;
hoorde ik weer duidelijk Bernadets gebed.
God gaf hier een wending aan mijn bestaan.
Gehuild, voor mijn stok nu de hoek gekozen,
en in mijn bestaan een andere weg verkozen.
Toen hoorde ik Engelen hun luid bazuinorkest.
aan Maria's voeten; bloemen van purper-violet,
door andere engelen opgeschikt en neer gezet.
Dromend gelukkig; dat God mij had verkoren
Maandag 26 september 2011
Licht van nacht en duister.
Was halfdromend de verkeerde weg ingeslagen,
wakker schrikkend van die schone die ik zag.
Amor begon meteen woorden in me te blaten,
toen ik zag wat daar onder het zonnetje lag.
Waarom was ik daar dromend heen gereden,
was het Amor of liefdeswoorden die ik vindt?
Nee; zoveel moois kwam ik niet overal tegen,
de woorden stonden al geschreven in het grind.
Toen van bewondering en verwondering bekomen,
begon te beseffen dat mijn droom mij niet bedroeg.
Had woorden alleen maar uit dichters hun dromen.
woorden die Amor lief voor me naar voren droeg.
De zon en mijn geest hielpen woorden naar boven,
kropen als kriebelende vlinders in en over mijn buik.,
Of Engeltjes hun vleugeltjes over mijn buik bewogen,
net te voorschijn achter het licht van nacht en duister.
auteur:Adrie.26.9.2011.
Spelende kinderen
