Zolen zien verslijten. Wilde vandaag mijn zolen met lopen zien verslijten; gretig meer in schone lucht en Natuur gaan bijten. Zie dat de win…
Zolen zien verslijten.
Wilde vandaag mijn zolen met lopen zien verslijten;
gretig meer in schone lucht en Natuur gaan bijten.
Zie dat de wind een loper voor ons heeft gelegd;
dat een eekhoorn; weer zijn voorraadje er bij legd.
Zuinig een blik over de laatste voorbije weken;
zie nu uren zo jammerlijk; dat ik ze zo besteedde.
Keek of de argumenten; juist en stevig stonden;
geen argument hield langer vast dan een seconde.
Zie wat spinrag; met niet vergane, begraven lijken;
hoop dat de Natuur; die spin dat zal gaan verwijten.
Zie dat Mien haar woning voor sloop nog bestond;
wat raar; hoor bij haar; het aanslaan van een hond.
Ik snuif nog even aan de natuur zijn golvend koren,
en hoor ook veel vogels die zich vrolijk laten horen.
Maar bedenk ook; dat ik op deze ontspannen wijzen;
nog vele jaren en haren in de spiegel zie vergrijzen.
auteur:Adrie.9.10.2011.
Druipend in de regen.
Stonden beiden druipend in de regen; jij en ik;
op zo'n dag dat alles weer werd misverstaan.
Dagen dat je muisstil je eigen weg moet gaan;
tot het moment dat je elkaar dan weer vindt.
Als onze gang dan langs de natte huizen trekt
peinzend over de voorbije nacht en zonden;
spoelt van ons af; deze nacht begane zonden.
Keken elkaar lachend aan; wat doen we gek?
Dacht dan; ik ben een schurk; ben een hond,
wil voor jou wel het hoogste rantsoen betalen;
voor liefde die ik weer van gezicht zie stralen.
geen begrip;geen graf waard in heilige grond.
Waar ik steeds wel met ieder toe was bereid;
met ieder te delen mijn huis; niet mijn vrouw.
Kleren van mijn lijf verkopen zonder berouw.
Het is aan uw; of heeft u een geleerdere brein.?
auteur:Adrie.8.10.2011.
In het oude van Delft
Was weer even bij vrienden in het oude van Delft;
de monumentale panden; nog steeds in sluimering.
En de straten en trotoirs leken nog steeds vergeten,
dus mijn stap nog steeds gevaarlijk bij schemering.
Bij de Kerk met zijn graven; mijn pas wat gedempt.
Zie een bekende Delftenaar; strak gelaat en mond;
tot lach, vriendelijk woord nog steeds niet bewogen.
Zie nog steeds een strak gelaat met zijn ijzige ogen.
Al peilde hij nog steeds van mensen hun ondergrond.
De Vliet is nu kalm; en verwacht geen toevloed meer,
van rivieren en Beken die heel rustig naarhem stromen.
De Herfst met Weergoden, moet duidelijk nog komen;
Vliet ik mis je; denk steeds aan die tijden van weleer.
Van alle verre kruinen; wellen straks weer de waters,
die weer met spoed de weiden en Vliet in klateren,
dan weer met kracht de Vliet zijn hart doorstromen,
en de aders van midden-Delfsland laten overstromen.
auteur:Adrie.5.10.2011.
Blaast God ooit mijn kaarsje uit.
Wanneer ik denk aan al die mijn dichten hebben bemind;
hoorde en zagen in fantasie; mijn krassend pennen geluid;
waar mee ik uw dan stuurde mijn gedachten en gedichten;
waar mee mijn geest; zich dan weer met de uwe verbindt.
Woorden en geluiden; dan al weer verspreid door de wind;
waar ieder woord en zin, zich dan in gedicht aan U ontsluit.
Zo kwam ieder woord en zin; steeds fluitend de inktpot uit.
Kust ieder woord en zin de ander; tot dichter hun verbindt.
Eerst als wat vreemde woorden; die de dichter dan verbindt;
kruipen dan bevend van geest; in een regel lief tegen elkaar,
en dan; iedere letter of woord kussen elkaar; mond op mond.
Tot U liefdevol kunt lezen; van ochtend tot late avondstond.
Na schrijven schudt ik mijn kussen; en strijk glad mijn deken.
Hoorde dat veel mensen mijn gedichten lezen zonder klagen;
zo niet meer ; dan draag ik mijn lot; tot het einde der dagen.
Blaast God mijn kaarsje uit; zijn mijn woorden nog te lezen.
auteur:Adrie.4..10.2011.
Zolen zien verslijten