Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 10 oktober 2011 tot 16 oktober 2011

Katholieke Brabant








Katholieke Brabant.


Ben teveel een man geweest van punten en komma's;

gevoelens en gedachten stonden daar tussen geprikt.

Vocht tegen de begrippen, waar iedereen voor zwicht.

Wie weet; keert ooit die strijdbare tijd nu vergleden;

weer terug, binnen de nu juiste lijnen van het heden;

omdat er van tegenstellingen nooit echt sprake was.


Mijn geboortegrond; zijn Kerkelijke normen en wetten,

Nonnen en Fraters die de schoolse wetten afstemden.

Geboortegrond en ik, hebben veel van elkaar gehouden.

en brengen hart en ziel snel bij het oude en vertrouwde;

weer terug bij de krom gewerkte ruggen en schouders.

Daar bij die wetten; waar ze die Pastoorkes nog kennen.


Snel om kus op de mond van een vriendinnetje te drukken;

was al snel op haar liefde en eeuwige vriendschap gevallen.

Heel mooi; maar ouders hadden van dat katholieke smalle.

van veel achterklap; die dan dat moois kwamen vergallen.

'O mijn kinderhart; met dat zielige akelig kindergeween.

die alles stuk zagen vallen; op die ijselijke wanhoopsteen.

Lieve plannen; dromen, wilde dat ik ze nu nog kon pakken..


auteur:Adrie.15.10.2011.

Image and video hosting by TinyPic

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 15:53 6 reacties Reageer op dit bericht

Penseel of palet.








Penseel of palet


Zie nu niets zinnigs meer om over te schrijven,

ondervindt nu steeds het sterven aan den lijven.

Gedachten, dromen; machteloos teneergeslagen.

verschrompeld, als bloem van de steel geslagen.

Het beeld, woord; verrukt het oog nu niet meer.

Zie ik de vrijheid weer; rijst mijn dichtlust weer.


Als ik de Lente-zon; het najaar weer zie verbreken;

zonder verf, penseel of palet, het mooiste tekenend,

dan kus ik de eerste roos, die mij zijn kleuren biedt.

Hier in het gevang; bemerk ik het misschien wel niet.


Maar het leven maakt mij nu heel moe en afgemat;

mis nu mijn reizen en vrijheid; altijd zo lief gehad.

Kijk nu stilletjes door de stoffige vensters en ruiten,

voel dan; er gilt iets in me onmachtig naar buiten;

maar niets ziet, hoort dan mijn benauwde geluiden.

Image and video hosting by TinyPic
auteur:Adrie.13.10.2011.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 17:44 4 reacties Reageer op dit bericht

De Goden










De Natuur zijn liefdesspel.


Voel me in mijn alleen zijn niet altijd zo eenzaam

steeds als ik mijn blik over de Natuur laat dwalen;

zijn moois en wonderen laat zien, voel telkermale;

de natuur gaat nooit zoals de liefde bij je vandaan.


De natuur is er steeds met zijn wonderen en daden.

Zo mooi; als de natuur zich tot de kim voor je strekt.

En alles voor ons geschapen, wonderlijk en perfect.

Je hebt zelfs geen bank of kluis nodig om te bewaren.


Zo mooi als voetbal; dat je het Wilhelmus hoort blaten.

En duurt een mensenleven voor je; altijd veel te kort;

terwijl het eindigen je allengs; steeds duidelijker wordt
.
Maar betaal God zijn lesgeld niet; w at ik hem betaalde!


Het genieten van de wonderen der natuur, altijd krachtig;

bij liefdespel de tijd tussen; van kus tot kus; veel te kort.

De Natuur zijn liefdesspel is duurzaam en ook spontaan.

Maar het verlangen naar beiden blijft beiden zo machtig.


auteur:12.10.2011.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Halen door het slijk








Halen door het slijk.


'O dichterke, dichterke, dwingd men u nu,

met pen en dicht;te gedragen, laf en schuw?

In vergelijk met mijn ziekte licht bij dagen;

zonder pen; mijn kruisweg niet te dragen.


Benijdenswaardig; de gezonden hun geluk;

ontwijk u daden en verhef me boven u druk.

Bij ontij; is mijn gevoel een trouwe makker;

houdt me nog steeds af; van de doden-akker.


Ja Gabriel; al jaren vragen ze mi,j U naam;

omdat ik nog steeds hard rond bazuin u faam
.
Pas er nu voor; dat ik geen korte mette maak.

die het schrijven van dicht onmogelijk maakt.


Ik wil op Aarde geen traan meer laten vallen;

onder de druk van zielknijpers en witte jassen.

Nee; gij zet mij niet met doorne kroon te prijk;

ook niet halen mijn naam, dicht door het slijk.


auteur:Adrie.11.10.2011.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 15:31 5 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten