Zaterdag 7 januari 2012
Een Lepelaar
Een Lepelaar.
Daar stond als een jonge statige schone;
een Lepelaar mijmerend aan het strand;
in haar bek een kikker net pas overmand.
Wat nog reste waren zijn kwakende tonen.
Maar had gij niet de bodem een bloem ontrukt;
de mooie Dichterswoordenbronnen geledigd.
Hongerige poezie-lezers behoeften bevredigd.
In gedachte aan boezem voor innerlijke vrede,
snel schaamtevol de Natuur te zijn ontvlucht.
De Lente begint in gedachten al te groeien
zie ook mooie rode rozen al gaan bloeien;
voor mij bewaard de rode roos, nog te goed.
Zo lang de bloemen nog bloeien op Aarde,
wandel ik nog vrolijk zingend de toekomst in.
met aan mijn zij, de Natuur als mijn Godin.
auteur:Adrie.7.1.2012.
