Rode roos.
Zat in gedachten in de Winter dromend op mijn bankie,
zag in die droom al een van dauw lekkende rozenknop;
van naar het lieve zonnetje zoekende rode rozenrank.
De stilte werd verstoord door wat klokkenspel en brom.
'O de nu al zo genietende droom was toch zo machtig;
de vele ineen gestrengelde klimrozen dan zo prachtig,
' O die naar Zomer verlangende droom; nu zo krachtig.
Ontwijk werkelijkheid van deze droom heel aandachtig.
Droom; nu al een rode roos in volle liefde te ontvangen,
wilde zien, voelen ,en ruiken haar liefde in mijn armen;
schoonheid; liggend in door de Winter verkildt hartje.
Al nachten lang van gedroomd, gesmacht; nu zo machtig.
auteur:Adrie.21.12.2012.
Snel gedichten lezen.
Klinken woorden van mijn Pastor of Arts wat stiller;
of jaren die dan wat sneller wit aan de slapen grijst,
gedachten die dan wat in zijn herinneringen grijjnst.
Schrik alleen; als mijn gelaat wordt stijver en witter.
omdat dan de dood mijn leven verfoeit en misprijst.
Ziet dan vervliegen gedachten als orkaan der tijden;
de Dood werdt wakker en kreeg dan eindelijk zijn zin.
Te zien aan mijn uiterlijk; wat verbitterd, ijselijk en wit.
Maar dat ijselijk reptiel; die zal me nooit zien lijdden.
Al ben ik ziek en moe; en ziet de Dood het nu wel zitten;
en kom ik nu nog met moeite; omhoog uit bed of stoel;
dan zie je me nog dagelijks door vele gedichten spitten;
zoek dan de Dichters die steeds door mijn dichten woelde.
Snel voor de alles ontdekkende jonkheid gaat verbleken;
de zorg-handen; kussens schudde, recht trok mijn dekens.
Die Jonkheid; die dan sneller vervliegt dan een Lentedag.
Snel nu; gedichten lezen als ik straks niet meer lezen mag.
auteur:Adrie.20.1.2012.
Gevoelloze stilte.
Wil nog vaak de tijd weer even doen herleven,
dat het Leven niet getekend werd door verlies.
Ook nog niet die avonden met gevoellozen stilte;
die bleke als door de Dood dan geschapen kilte.
Avond; en ijzig stil lag liefdeswoorden te spinnen,
spin dan van elk woord;woordenspinsel tot spinsel.
en schrijf die dan van liefdesaccoord tot accoord.
maar vaak trekken woorden dan een bitter spoor,
het spoor waar ik eens verdrietig de weg verloor.
Soms in die kilte volg ik dan een mij wenkend licht,
kom dan bij een deur met het woord; liefdes dromen,
een mooie Engel maakt die deur dan voor me open,
vraagt me dan, of ik zijn Liefdesdromen wil kopen,
haar vraag houdt dan iets verlokkelijks voor me in.
Ik die mijn liefste dan steeds op mooie rozen droeg,
langs de sterren voer en de Maan naar Amor vroeg,
met het liefdesengeltje dan op de Maan was gezeten,
als hij weer door het blauwe; de zomerliefdes na voer.
auteur:Adrie.18.1.2012.
Onze jeugd
Vaderlijke naar alcohol ruikende zoenen,
gegeven met door bier bedwelmende geest.
liefde wat tot zijn dood nog moest groeien,
was dat wel echt Vaderliefde te noemen?
Hand vol met bedriegelijke kindervreugd,
bedriegelijk met het kinderhart van genoten.
en in verdrietige uren in mijn hart gegoten.
Was dat wel een warme ouderlijke jeugd?
Je zou beter doen zwijgen; zei ze hem dan.
Wel nee, waarom; ik deel hun liefde mee.
Omdat alleen maar je vloeken leren kan?
Sta hier niet bij stil. deelt hij ons dan mede,
mogelijk; spreek eens iets uit met ouderhart!
Soms diep in Moederhart en gezicht gedoken,
sreelde ze dan vaak liefelijk en warm onze wang.
"Hun" liefde nooit zichtbaar aan ons ontloken.
in haar stem en gedachten alleen Lourdesgezang.
auteur:Adrie.17.1.2012.
Rode roos