Ontsnapt aan mijn griep. Was ontsnapt aan mijn griep en de witte lakens; pakte meteen mijn pen, inkt en vel papier er bij. Deze behoefte lij…
Ontsnapt aan mijn griep.
Was ontsnapt aan mijn griep en de witte lakens;
pakte meteen mijn pen, inkt en vel papier er bij.
Deze behoefte lijkt wel door de natuur ingewijd;
een passie die weerhoud van verwijt of klagen.
In mijn geest; ,,het is vandaag 11 jaar geleden.'',
dat de wereld eerst voor eenzaamheid openlag.
De dag er voor; hartstocht nog samen beleden.
Eenzaamheid dreigde nu tot einde der dagen;
maar wil eenzaamheid niet zien bij mijn graf.
Maar in het moeizaam voorbij glijden der tijden;
trekken tijden der vergetelheid toch ook verder.
Al zijn het de fijne herinneringen die dan hijgen.
Duurde lang voor dat ik die liefde was vergeten.
Vaak duren de tijden van geluk altijd weer te kort;
zijn die tijden weer voorbij voor dat we het wisten.
Ons geluk lag dan ook vaak bij de bijna gemisten;
en dan blijkt het Leven toch jammerlijk veel te kort.
En op de Hemelpoort zie je dan pas dik geschreven;
'O die wisten; maar mijn lessen niet hebben geloofd;
Komt in een tijd; alleen door de stervende omgeven.
auteur:Adrie.14.4.2012.
Een slingerend lint. Lag daar onder de schaduw van de lommer verscholen; leek op de Maagd Maria; in haar kleed zo hemelsblauw. Te horen; doo…
Een slingerend lint.
Lag daar onder de schaduw van de lommer verscholen;
leek op de Maagd Maria; in haar kleed zo hemelsblauw.
Te horen; door de Wind draaiende wieken van de Molen.
Zag de zwarte vette walm uit de molenaar zijn schouw.
De Klokken als door engeltjes in de Kerktoren gehangen;
en door de natuur met klimop daarna sierlijk omkranst.
Het riet en Delfs water waar over klokjes zo weergalmt;
door mijn dichters oor en oog nu dankbaarontvangen.
Het riet en mooie brugjes; waar langs de Vliet slingerde;
en Delft; die de sliert even voor het oog brak in tweeën;
dat blauwe schoon; was wat mijn hart weer binnen dringt.
Veel van de tranen; vielen met heimwee zacht uiteen.
auteur:Adrie.11.4.2012.
Op kousenvoeten
