Woensdag 6 juni 2012
Wonde na wonde
Wonde na wonde.
Men zag mij niet in deze domme vernietigende dagen;
toen geest en gevoel gekweld werden door vele slagen.
Van mijn gevoel beroofd; nergens waar nu nog wat zat;
Men zag mij nu niet; met pen dichtend onder de bomen.
Me ook niet spiegelend in de mooie Vliet zijn stromen.
Nee; mijn spiegelbeeld schrok; leek op een verdord blad.
Het nachtegaaltje en mals groen, lokte me naar buiten;
hoorde verdrietig; s' ochtend het nachtegaaltje fluiten..
Denk; dat zijn vrouwtje nu ergens op het nestje broedt.
Het zonnetje bracht me snel met de Natuur weer samen;
en liet mijn gekwetste gevoelens wat in mijn hart dalen;
en verzachte weer mijn gekwetste gevoelens met gloed.
Het was pijnlijk; om die uitgebraakte onzin te horen.
kon zelfs het Nachtegaaltje me nu even niet bekoren.
Wanneer met lompe voeten; je gevoel wordt verdrukt.
Je gevoelens verdwenen in de peilloze diepte der tijd;
om negativiteit te kunnen brengen naar vergetelheid.
Dat er weer veel tranen zijn verdwenen is geen zonde;
maar het maakt al jaren vieze etter wonde na wonde.
auteur:Adrie.6.6.2012.
