Weer in je hemd.
De Winter spreidde nu zijn mooie witte deken!
Mensen; die nu kerstverlichting gaan ontsteken.
Warm en vrolijk; deze witte en verlichte dagen;
hoort ook bijna niemand zijn nood gaan klagen.
Hoor mensen, zacht, vredig met elkaar spreken;
vredige woorden, die hoop ik niet snel verweken.
De dagen rondom Kerst; van die verlichte weken!
Vredige woorden; die men dan snel ziet verbleken.
Na Jezus geboorte; de koningen uit verre landen;
Jozef en Maria hun kind even geven in hun handen.
Snel wordt je door het politiek nieuws overstemd;
dan sta je met Toon zijn woorden; weer in je hemd.
auteur:Adrie.9.12,2012.copyright.
De kille winters.
In mijn gedachte, zweeft je geest weer mijn kamer rond,
om zo weer; een mij bekende kus of plaagstoot te geven.
Maar ook vaak alleen een troostende kus op nek of mond!
Ook veel kouder en killer; ervaar ik nu de ochtendstond.
Mijn suikerpot; lijkt zonder jou; zelfs zijn zoet verloren.
Nu ze je ondeugende mond, nu en dan niet mag bekoren!
In gedachte zwijmel ik nu vaak; al naar het voorjaar toe.
Al roept December, ook steeds weer mijn Dichtersgevoel!
Foto's, herinneringen; komen in December me plagen;
ook de weergoden, gieren vaak om het hardst in vlagen.
Lijkt dat ze weten;hoe groot mijn verdriet dan kan zijn!
Vraag de winter vaak;behoed;me toch voor kille dagen!
auteur: Adrie: 7.12.2012.copywright.
Het Belastingbiljet.
Bewust, rijdt ik aan onze gezamenlijke woning voorbij;
met hoop dat het huis nog eens vreemd wordt voor mij.
Zoek verdrietig; het ooit door mij gesmede naambord.
Natuurlijk; nog steeds het mooiste smeedwerk in de rij.
Gaat het eens voorbij; zodat alles nieuw wordt voor mij?
Zal ik aanbellen; en vragen wie er eerst heeft gewoond?
Ach Adrie; wat leuk, dat je hier; je weer eens vertoond!
Je was bijzonder; niet komend uit rij van wel honderd!
Maar plots sla ik bijna lachend daar bij de voordeur plat;
die blauwe belastingbrief ligt nu bij een ander op de mat!
De man met pijnlijke grijns op zijn nu vertrokken gezicht;
die brief is helaas nu niet aan jou; maar aan mij gericht!
auteur:Adrie.5.12.2012.copywright
Heilofficier.
Zag hangen, het zowat laatste blad aan de Eikenboom;
het zonnetje keek het wat verdrietig en mistroostig na!
Weet het zonnetje; als ik zing, valt het ook uit de toon.
Zag het blaadje dwarrelen; op de wind zijn thermiek;
dwarrelde een poosje; viel bij de anderen op een hoop.
Waar gaat het zonnetje nu zo verdrietig verslagen heen?
Ja dat verdriet; zo ken ik dat van het lieve zonnetje niet!
Nu zonnetje, ik zou van u willen schilderen een portret.
Zou je plaatsen; naast mijn schoonmoeder op het buffet!
Had een uiterlijk van heilofficier; nu aan de kant gezet.
Na moeders sterven; het portret snel van de kast gezet!
auteur:Adrie.4.12.2012©.copywright.
Zonder Kunst Zonder de kunst zou de ruwe werkelijkheid van de wereld onverdraaglijk zijn. Bernard Shaw.3.12.2012.
Dank je lieve Redpoppy vo…
Zonder Kunst
Zonder
de kunst zou
de ruwe
werkelijkheid
van de wereld
onverdraaglijk
zijn.
Bernard Shaw.3.12.2012.
Dank je lieve Redpoppy voor je hulp.
Weer in je hemd
