Zaterdag 23 februari 2013
Ouderschap.
Zag in gedachte mijn Vader in een muf gerookte tent;
zo met troosteloze gedachte weer aan de toog gezeten!
Mag het wel weten; dat in gedachten ik nog bij je ben!
Dat ik je nu zou vergeten, zou wel een wonder heten!
Ja, in het gezin had je van opvoeding geen verstand;
met je gedachte fladderde je steeds in je kroegje neer!
gevoel en geest bereikte nooit een vreedzaam bestand;
wat steeds vruchteloos dwarrelde; bij de Loveren neer!
Maar ook wat te snel reikte je haar steeds weer die roos;
zo je steeds vergat; achter die roos, daar zit ook je hart!
Hart en roos, bereikte zo ooit; die mooie roos haar dood!
Zo bleven verliefde harten ver van de roos en ouderplant!
Jullie foto's; staan zo altijd ongerijmd op de kast te prijken;
mijn hart zegt nog steeds; de foto's zeggen niet wat ze lijken!
Jullie Ouderschap; wordt nog steeds in mijn hart bewaard;
tot in een droom; een Godsgeschenk zich aan mij openbaart!
auteur:Adrie.23.2.2013.
Donderdag 21 februari 2013
Het ouder worden.
Ouder worden maakt van een mens vaak een gelaten kind;
soms laat hij het nu ook meer toe; nu met andere te leven!
Geen wapens meer; om te voorkomen dat ze van je stelen.
Groot het verdriet; als vertrouwdheid je na jaren ontglipt!
Je ziet nu ook nog meer; in het voorjaar de lente ontluiken;
gaat ook meer aan die heerlijk ontluikend bloemen ruiken!
Kunt nu genieten van rustig tikken van regen tegen de ruiten;
of vogels; die bij het eten; een vrolijk deuntje voor je fluiten!
Maar soms ook verdrietig; als naasten eerst komen te sterven;
andere die voor de Notaris snel grabbelen tussen de scherven!
Dat vindt men zelfs belangrijker dan hun reputatie, die Erven!
auteur:Adrie.21.2.2013.copyright.
Het blijvend ontij in mijn hart
