Zondag 23 juni 2013
Tandenstokers


Tandenstokers.
In deze met planten en dierhaarbeden bekleedt vertrek;
kan ik voortaan ook sterker en niet zo eenzaam staan;
heb ik met het ouder worden; in vele van mijn dromen;
wel steeds meer contact met de nu mij ontstegen doden!
Hoe meer ik nu zie; hoe idioot het Leven soms kan gaan;
kom ik steeds meer begrijpend met hun in diep gesprek!
Fijn dat je nu even begrijpend; door de tijd kunt zweven,
je komt liefdevol tegen; waar tanden op zijn stuk gebeten.
Andere woorden en je bent beiden nu alles weer vergeten!
Je zou dan nu op je hoofd kunnen slaan met zware mokers;
als beziet, dat de oplossing minder was; dan tandenstokers!
En wat dom, wat was ik een stakker; waar voor dat lijden;
waarom maakte we toch niet beiden; die stap naar voren;
wilde we dan onze harten voor eeuwig pijnlijk doorboren;
of moest een van beide; dan gaan kruipen door de heiden!

auteur.Adrie.25.6.2013.copywright







