Woensdag 31 juli 2013
Een boos en bleek gelaat
Haar boos en bleek gelaat.
Kwam na de kermis gonzend in de oren naar mijn huis;
'O God sprak ik smekend, geeft U mijn geest weer rust;
wijst u dan ook mijn verstand weer de weg naar huis!
Rust en mijn bed is het enige wat ik nu het liefst lust.
Ik herken mijn huis, in mijn schaduw ook mijn silhouet;
in het flitsende maanlicht lijkt het nu vaal grauw gezet!
De Maan spreidt zijn licht ook over mijn schaduw heen;
zie de schaduwlijnen van mijn armen rug en een been.
Zie in de Gracht, vier kleine eendjes zwemmen heen;
stil onder mijn schaduw en die van de sternen heen!
Mijn Buur; die weer slapeloos uit het venster staart;
daar zijn vrouw; zie nu even haar boos bleek gelaat!
auteur:Adrie.31.7.2013.copyright.
