Zondag 11 januari 2015
Zware wundstoten
Zware windstoten
Zit wat verdrietig te schrijven naar mijn liefste;
voelt zo eenzaam, en zonder je warmte zo koud!
Wil je warmte nu voelen, het is zo koud Lieverd!
Och waren we samen maar gelukkig getrouwd.
Regen, storm en andere sferen die hard slaan;
stormvlagen, op anders zo lieve en stille straat!
Nu hoor ik de regen nu huilen tranen met tuiten;
Zie ik alleen de vele rode neuzen hard snuiten.
Nu rest mij een natte steen voor mijn Billekens;
Was je maar hier, warm, lief en samen stillekens,
Wachten zal nu geen maanden meer voor me zijn.
eens zie ik weer stromen; water naar Maas en Rijn.\
Houd me kranig met herinneringen uit onze dagen;
tot ik je zie dagen na de vele harde windvlagen!
Weet je nog; hoe gelukkig we het Leven nu zagen!
De zomer zal regen en Jan de wind eens verjagen!
auteur:Adrie van Gansen..11-1-2005. Copyright
