Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 25 januari 2016 tot 31 januari 2016

De wind in het riet langs de Vliet.










De wind in het riet langs de Vliet


Probeer gelaten te horen het ruisen en jagen van de wind;
denk bij mezelf, pas op; weet wat Buur er weer van vindt!
Bij mij schieten despieren steeds weer vol van het verdriet!
Praatte wel verdrietig tot God; maar die luistert nu nog niet!

Ja dichter; 't leven biedt je meer zuur dan het milder zoet.
De gedachte aan mijn lief geeft mijn gedachten wat troost,
Maar de afstand gaf alleen wat troost; liefde en een groet!
Ziekte vaak moeilijk, voelen hoe alleen weer verder moet.

Nee zelfs mijn hartslagen, zo voelt het; kloppen steeds mis.
De dood komt me steeds verleiden met duivelse zoetigheid.
Wordt al jaren steeds weer op nieuw bij God voor geleid
Zeg hem; dat het nog geen tijd is, al te worden voorgeleid.
Denk en zeg zelf dan wel; hoor brommen van de Linden.

Hoor het mooie ruisen van de wind in het riet van de Vliet!
Och mocht ik mijn liefste nu maar even voelen en vinden!
Je praten mooi; praten over de Linden ruisen van het riet.
Wil niet horen; van de sombere Linden; krijgt me nog niet.

auteur:Adrie.30.1.2016.@.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 16:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Indische kindslaven







Kinderslaven

Was aan het denken; dat mijn gedichten ervaring wil schenken;
toch als ik denk, ben met gevoelens altijd heel oprecht geweest.
Zo het zien van de Indische kindslaven, hoe ze als kind werken.
Het bij geboorte al slaven zonder aandacht voor kindgevoelens.

Het zijn kinderen die zich voor weinig geld in ateliers verbijten.
Met al hun vele werk zelfs voor eten nog veel te weinig krijgen.
Doen voor chef van het atelier alles; zien er uit als kinderlijken.
Zonder atelier moeten ze hout gaan bijten, of lijm gaan snuiven.

Moeten lezen steeds weer in een oneindig vreselijk levensboek.
Dat zal voor hun snel een einde zijn, languit bij God op bezoek.
In het atelier; snel, snel…..sneller steeds weer heel veel sneller
Als je mensen beziet; mager en ogen al waren ze er uit gepeld.

Moeten steeds weer gaan schrijven, een erg dapper kinderboek.
Bij iedere bladzijde zal het zicht natuurlijk wel gaan verflauwen.
Met hun ogen lijken ze dan op een marmer uitgehouwen gezicht.
Mijn bezoek, al was het dan een film was; als een vreselijk boek.

auteur:Adrie.26.1.2016.@







Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:18 2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten