Dinsdag 16 februari 2016
Bij Doortje in de Herberg
Mijn Ziek lichaam zou eigenlijk veel meer moeten rusten;
maar het Dichtershart ziet dan dingen wat het graag lusten,
gaat de geest zoekend naar moois dichtend door het leven.
Mijn jeugdig hart en ziel gaan als troubadour door 't leven.
Mijn nog speels en jong hart kiest voor het eeuwig Leven.
Ook kijken de Artsen soms wat vermoeid naar mijn Leven!
Of kijkt men wel wat verdrietig naar dit onmogelijk streven;
om dat ze mij toch het einde en rustig sterven willen geven.
Aan die mooie en knappe natuur, heb ik mijn hart verpand.
Kijk naar de boer, makend met zijn zeis die mooie kloven.
Door van de Herberg heeft me bij de warme Haard gezet.
Kijk nog eens naar Tinus met zijn mooi gemaaide Kloven.
Geniet van het vuur bij Doortje, zelf nu op een warme stoof.
Weet het; ben vaak ook dromend en misschien ook te rustig.
Ook rijzen dan ineens wat weemoedige tranen in mijn ogen.
Wordt tot in het diepst van mijn hart en ziel weer bewogen.
Ga dan zitten dicht bij een kabbelend water heel erg rustig.
auteur:Adrie.16.2.2016@
