Hartkronkels

Vrijdag 28 oktober 2011

Vissenkijker

Vissenkijker.

Door de waker naast me aangespoordt,

begint in de ochtend heel fantasieloos,

naast mijn lichaam zijn ochtendaccoord.

Neem met kreun en zucht dan het woord.

Nog even die lijn van huis naar werk,

daarna eerst nog even gezellig zoemen;

naast vaas; rozen en koekoeksbloemen.

omderbroken door klokken van de kerk.

Voel me hier nu wat vreemd en verkeerd,

alles wordt me nu opnieuw aangeleerd,

trek ook dagelijks door de vele landen,

naast me vreemde geluiden en gedachten.

Zit naast een groene glazen vissenkijker,

door ieder denk ik; gemeden en vergeten;

aan groene oppervlak vele vliegen lijken,

hadden hun dorst in te vies water gelest.

auteur:Adrie.28.10.2011.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:08 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 27 oktober 2011

Het leven is geen lolletje

Het leven is geen lolletje

er is een boel verdriet

maar zo zwaar als wij het maken

is het leven meestal niet.

Toon Hermans

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:33 4 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 27 oktober 2011

Foto's en herinneringen

Foto's en herinneringen
.

Wil je de foto's weer zoeken vraagt ze,

ik denk dat ik de herinnering nu aan kan.

Kijkt ook wat benepen bij de gedachten;

wat haar hart en ziel ze ontglippen zal.

Gaat staan, voeten stevig op het karpet,

benen voelen dun; toch te slap neer gezet.

Verwonderd dat ze er nog op kon staan;

ze voelde eerst nog voldaan en krachtig;

valt dan verslagen in zijn beide armen.

Onvindtbaar met foto's in albums; alleen,

legt ze weer neer; de foto's van welleer.

nu met handen en armen om hem heen.

auteur:Adrie:27-10-2011.

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:04 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 26 oktober 2011

Warmte liefde en genegenheid

Warmte liefde en genegenheid.

Had me voorgenomen nog een dicht te schrijven.

Dacht misschien kan ik nog de woorden vinden;

die de aandacht van de lezer er aan kan binden;

bedoel woorden als liefde en geen eenzaamheid;

Ook niet woorden van het sterven aan de lijven.

Bedoel woorden van liefde, warmte en genegenheid.

Had in gedachten de armen om je heen geslagen,

toen warm en behaagelijk naast je neer gevleid.

Probeerde het eerst voorzichtig aan je te vragen,

kent er iemand woorden als liefde en zaligheid.

Weer zag ik die droom; die vrouw, nu al maanden;

van die vrouw die me steeds meer ging bekoren.

Droom dat mijn har,; ooit haar zou toe behoren.

Me niet alleen in dromen gelukkig hoef te wanen.

auteur:Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 oktober 2011

Roep om vrijheid

Roep naar vrijheid

'O die roep naar mijn vrijheid nu zo krachtig;

beukt nu met mijn nog gezonde ik met hamers.

Wil hard gaan rennen over de gapende straten;

stad, akkerzwart, waters; ver achter me latend.

Zoek verward rond naar mijn leven van weleer;

mijn stem klinkt nu hol en dof door de straten;

blijf verward door de straten naar vrijheid jagen,

maar zie geen enkele herkenning of wat verweer.

Kent U dat niet; of het leven van je gaat scheiden;

je hart lijkt te stokken; en te willen gaan stoppen;

de zon zich achter donkere wolken wil verstoppen;

of je vanaf nu; lippen alleen maar zult zien zwijgen.

Wil en geestkracht jong; lichaam ziek en wordt oud;

iedereen en alles lijkt nu van je te gaan scheidden;

of ze je nu van deze Wereld willen gaan verwijderen;

alles valt in een; in je leven zo waardevol opgebouwd.

auteur:Adrie.25.10.2011.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:14 6 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 20 oktober 2011

Liefde laat bloeien

Liefde laat bloeien.

Herfst; je maakt ons nu toch wat bedroeft.

Zonnetje zie mensen hun gezichten spreken.

Ogen die toen zo vol liefde naar U keken.

Nu die zelfde ogen, die kijken nu zo stroef.

Je liet de lucht zo mooi kleuren naar rood;

mis daar door ook je mooie ochtendgroet.

Geen romantiek wat de liefde laat bloeien;

of verliefd twee harten tot een liet groeien.

Heerlijk zonnegloed in ogen te zien gloeien;

gezichten even stralend; gelijk de zomerdag;

om lippen te zien; die zo milde zomerse lach.

Heerlijk u stralen; die harten zo liet groeien.

Je was ook een vriend die veel verdriet stilde

zagen ook verdriet wat we beiden niet wilden.

Heerlijk hoe U ons lichaam toen liet blaken;

daar mee onze gevoelige snaren wist te raken.

auteur:Adrie.20.10.2011.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:22 9 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 18 oktober 2011

Onrust had gelegen

Onrust had gelegen.

Vanmorgen al vroeg op gestaan uit bed;

waar ook veel pijn en onrust had gelegen.

Heb daarom al vroeg mijn zegen gegeven.

Snel voor ze me weer aan het denken zet.

Zwaar gaat mijn lichaam over de drempel;

waar het Maantje wacht in stil ontvangen.;

mij stil en sprakeloos beziet in erbarmen;

door duister; boomskelet na boomskelet.

De maan beziet me met onverzorgde haren;

weer eenzaam vrij van de zoete rozengeur;

niet te ontwaren lichte schaduw in de deur;

van nog een stille zoete liefde na vele jaren.

Het gevoel op mijn levensweg staat me tegen;

vallen en opstaan; nu door de dood bekeken.

Woel wat verwardt door mijn blonde lokken;

wil niet dat hier voor mij luidden de Klokken.

auteur:Adrie.18.10.2011.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 oktober 2011

Katholieke Brabant

Katholieke Brabant.

Ben teveel een man geweest van punten en komma's;

gevoelens en gedachten stonden daar tussen geprikt.

Vocht tegen de begrippen, waar iedereen voor zwicht.

Wie weet; keert ooit die strijdbare tijd nu vergleden;

weer terug, binnen de nu juiste lijnen van het heden;

omdat er van tegenstellingen nooit echt sprake was.

Mijn geboortegrond; zijn Kerkelijke normen en wetten,

Nonnen en Fraters die de schoolse wetten afstemden.

Geboortegrond en ik, hebben veel van elkaar gehouden.

en brengen hart en ziel snel bij het oude en vertrouwde;

weer terug bij de krom gewerkte ruggen en schouders.

Daar bij die wetten; waar ze die Pastoorkes nog kennen.

Snel om kus op de mond van een vriendinnetje te drukken;

was al snel op haar liefde en eeuwige vriendschap gevallen.

Heel mooi; maar ouders hadden van dat katholieke smalle.

van veel achterklap; die dan dat moois kwamen vergallen.

'O mijn kinderhart; met dat zielige akelig kindergeween.

die alles stuk zagen vallen; op die ijselijke wanhoopsteen.

Lieve plannen; dromen, wilde dat ik ze nu nog kon pakken..

auteur:Adrie.15.10.2011.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:53 6 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 13 oktober 2011

Penseel of palet.

Penseel of palet

Zie nu niets zinnigs meer om over te schrijven,

ondervindt nu steeds het sterven aan den lijven.

Gedachten, dromen; machteloos teneergeslagen.

verschrompeld, als bloem van de steel geslagen.

Het beeld, woord; verrukt het oog nu niet meer.

Zie ik de vrijheid weer; rijst mijn dichtlust weer.

Als ik de Lente-zon; het najaar weer zie verbreken;

zonder verf, penseel of palet, het mooiste tekenend,

dan kus ik de eerste roos, die mij zijn kleuren biedt.

Hier in het gevang; bemerk ik het misschien wel niet.

Maar het leven maakt mij nu heel moe en afgemat;

mis nu mijn reizen en vrijheid; altijd zo lief gehad.

Kijk nu stilletjes door de stoffige vensters en ruiten,

voel dan; er gilt iets in me onmachtig naar buiten;

maar niets ziet, hoort dan mijn benauwde geluiden.

auteur:Adrie.13.10.2011.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:44 4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 12 oktober 2011

De Goden

De Natuur zijn liefdesspel.

Voel me in mijn alleen zijn niet altijd zo eenzaam

steeds als ik mijn blik over de Natuur laat dwalen;

zijn moois en wonderen laat zien, voel telkermale;

de natuur gaat nooit zoals de liefde bij je vandaan.

De natuur is er steeds met zijn wonderen en daden.

Zo mooi; als de natuur zich tot de kim voor je strekt.

En alles voor ons geschapen, wonderlijk en perfect.

Je hebt zelfs geen bank of kluis nodig om te bewaren.

Zo mooi als voetbal; dat je het Wilhelmus hoort blaten.

En duurt een mensenleven voor je; altijd veel te kort;

terwijl het eindigen je allengs; steeds duidelijker wordt
.
Maar betaal God zijn lesgeld niet; w at ik hem betaalde!

Het genieten van de wonderen der natuur, altijd krachtig;

bij liefdespel de tijd tussen; van kus tot kus; veel te kort.

De Natuur zijn liefdesspel is duurzaam en ook spontaan.

Maar het verlangen naar beiden blijft beiden zo machtig.

auteur:12.10.2011.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Archief