Hartkronkels

Zondag 18 mei 2014

Zo een dag om snel te vergeten!

Een dag om weer snel te vergeten.
Gisteren een dag om weer snel te vergeten;
de dag dat mijn huissleutel vergeten waren;
buiten door het raam zag ik ze zegen pralen!
Mijn Fam., niet thuis, overleden of vergeten!

Sleutels keken nu met antwoord omgeven;
heb even radeloos aan mijn raam gezeten;
of ik wachttte op wat hulp, steun een geluid;
maar wist het; de kabouters waren niet thuis!

Maar raad kwam, toen ik stil even neer zat;
Toen mijn geest bracht; raad in lege handen;
komen vreemde handen, tot Broederschap!
Wist, rust roest, en niets zekerder dan dit!

Dromen vandaag moet ik even wat bewaren;
Ook dromen die door de zon beschenen waren;
Genoot wel van de avond die al beneveld was!
Waren herinneringen van vervlogen dagen!

Auteur:Adrie.18.5.2014.Copyricht

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:57 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 14 mei 2014

Het trage Voorjaar.

Het trage Voorjaar.

Mei, nog steeds al mijn mooie heesters zonder bloem;
hoor steeds een woeste storm die door de bomen loeit!
De storm had ook mijn nieuwe aanplant stuk gereten;
soms een voorzichtig zonnetje; dan weer harde regen.

Ook steeds weer een grauwe en grijze voorjaars-lucht;
krijgt het zonnetje in dappere pogingen ook geen rust!
Toen of een grote zwarte vogel lans de ramen vloog;
nee het waren kale takken die tegen de ramen boog.

Mijn tuintje in het voorjaar, zo vrolijk, blij en bont;nu met dorre bloemen, grauw op de achtergrond
De wind is koud en doet nu zo kil onvriendelijk aan!
Bladeren, verwaaid groen, waar ook planten staan!

Ook staan veel Bomen nog zonder hun mooie blad;
de vele Eiken, Beuken en Iepen, nu zo donker zwart!
Bomen sloten op het Kerkhof, doden van het Leven af!
Zelfs de voorjaarsbloemen, laten hun bladeren vallen!

auteur:Adrie.14.5.2014.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 12 mei 2014

Ons liefdeskind

Ons Liefdeskind.

Denkend deze morgen weer aan jou; elkaar beminnend;
ontluiken bij mij nog steeds de mooiste herinneringen;

zo het geboren worden van ons liefdescadeau, ons kind!

Liefde nu bezegeld, met geboren worden van ons kind!

Onze liefde stroomde nu naar hem als een zachte wind;

onze liefde en zorg die zo zacht en lief bij ons ontsloot!

Stralende ogen toen bij de eerdere bruidegom en bruid!

zo kust nu nog elk woord elkaar in dat geboorte gedicht!

Zo gaat het nog steeds als die deoom bij mij ontgloeit!

In die droom gaan onze lippen dan nog naar elkander!

Het was denk ik Gods wil, die het me steeds laat weten;

dat we ons geluk toen in die onmetelijke diepte smeten!

Menselijke gevoelens laten het verlies nog steeds weten;

dat we geluk, toen heel woest, zo van een hebben gereten!

Gevoel dat me heel vaak als strontvliegen komt kwellen;

en mij nog heel vaak schuldig en verdrietig vergezellen!

Auteur:Adrie van Gansen.13.5.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 9 april 2014

We kennen elkaar soms niet

We kennen elkaar soms niet!

Zei vanmorgen nog tegen mijn weerbarstig lichaam;
zeg vriend; ik ben niet geboren voor de tijdelijkheid!
Wil liever terug kijken naar jaren van heerlijkheid!
En niet met een Vriend, steeds ver bij me vandaan.

Wil met je voelen een lichaam, wat spreidt de armen;
om samen te lachen, en ook samen weer te wachten;
na herstel niet terug te kijken; naar die gedachten!
Sluiten dan weer samen, sterkere armen en handen!

We hebben onze haren weer even drijfnat in de nek;
merk leg je zware been, nu op mijn verlamde knie!
En steeds hoger klinkt je naar vervelend pest-lied;
heel lang, erg lang klonk zijn vervelend pest-lied!
auteur:Adrie van Gansen.9.4.2014.@Copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:19 11 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 8 april 2014

Gevangen in regels

Gevangen in regels.

Leefde enkele jaren met dwang en regels samen.
Zag ze loeren en roddelen van achter de ramen.
Zong en sprak niet de woorden die ze spraken!
Besloot die woorden voor altijd achter te laten!

Hun en mijn woorden, moesten tot ontij leidden;
kon mijn ziel en hart, hier niet zien verkwijnen.
Zelfs geen pen en papier omdat mee te schrijven!
Zag alleen donkere wolken die niet over drijven!

Nu ik weer zachtjes op het brugje in me zelf ween;
denk ik; tranen vloeien steeds naar de Zeeën heen!
Wil de jaren hier zien als; het Leven opgeschort!
Snel grafkuil uit, voor dat hij op me in een stort!

Geen voort bewegen op nooit uitkomende ideeën;
geen tranen meer weg zien vloeien naar de zeeën!
De morgens breken weer door met een nieuwe dag;
met op gezichten, steeds weer een heerlijk open lach!
Auteur:Adrie.8.April.2014.Copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:19 2 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 7 april 2014

Juist geboende vloer

Juist geboende vloer.

Was mijn mooie vaas met al gestorven rozen;
door poes met een klap van de kast geveegd.
Het gebeuren roerde haar nu maar heel even;
geloof niet, dat poes ook maar even bloosde!

Mijn kamer gaf even een erg stinkende walm;
rotte bloemen op mijn juist geboende vloer!
Door de gebroken vaas even pijn in het hart!
Ja dichter; het was poes zijn staart; die slag!

Snel vloer gereinigd van zijn stinkende vloed;
op mijn zo juist nog glanzend geboende vloer!
Een lucht van wel vele rotte eieren, met daarin:
de dichter, met gedachten: een vlucht heeft zin!
auteur:Adrie.7.4.2014@Copywricht

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:50 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 6 april 2014

Ik mis jullie lieve bloggers...

Hallo lieve Bloggers ik mis jullie enorm, maar zit nu in een heel vervelende situatie die door bepaald Zorgveleners wordt in genomen! Maar ga morgen bij mijn lieve Vtiendin mijn Paasvakanttie vieren, heb een advokaat ter hulp geroepen, om mij terzijden te staan; om mijn situatie te bezien! Ga waarschijnlijk ook weer in Midden-Delfsland bij mijn lieve Vriendin wonen, maar gaan het tijdens mijn Paasvakantie allemaal nog eens bezien!

Krijg van Fransje weer een Lap-topje, dus heb vanuit mijn vrijere en andere woonplaats weer snel contact met jullie!!

Met veel liefs en mooie Zonnegroeten van, Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:08 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 16 maart 2014

Een Kroon met rode rozen gevuld

Kroon met rode rozen gevuld.
De mooiste dagen van mijn Huwelijk die mij staande blijven;
gezamenlijke zorg voor ons kind, straalde van liefde en ijver!
Zijn geboorte bond ons geluk, gaven elkaar het hoogste cijfer!
We maakten in ijver en zorg geen dagdromen die vervliegen!

In mijn hart brandt nog steeds, een dankbaar goddelijk vuurtje;
Als ik hem voor me zie, brand in mij nog dankbaar het vuurtje!
We blijven nog steeds met die blijdschap en voldoening bezield.
Met zijn geboorte, is veel van oude pijn en herinnering vernield!

Eerst kreeg onze liefdesband; een kroon met rode rozen gevuld;
ruikt hij nu na onze scheiding, geef ik de schillenman de schuld.
Je hoort denk ik wel; soms wat voet gebonk, dreunend als boor;
rust dichter met die onrust; zo wordt je door iedereen gehoord!

Aks ik “Heen” ga; zullen er weinige van mijn verdriet af weten!
En maar weinige hoeven van mij, er dan om te gaan wenen!
Vraag me wel eens af; hoe snel ben ik bij een ieder vergeten!
Bij verdriet laat ik zelf herinneringen even voor me spreken!

auteur:adrie.16-3-2014.copywright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 maart 2014

De tijd gaat henen

De tijd gaat henen

Ik voelde in mijn hart; nog steeds het warme en vertrouwde;
vriendschap voor een dapper Vrouw, waar ik veel van houd!
Weet het, volgens roddels zou ze mijn Moeder kunnen wezen;
steunen elkaar in wat voor naam roddelaars het ook geven!

Lief maatje, welke ziekte je ook raakt; laat je kracht niet roven;
we verzorgen elkaar als een kostbare door God gegeven plant!
Vriendschap gegroeid in Delftsland 't mooie weidse waterland;
Geboren als kind, leefde in vele fantasierijke mannen hoofden..

Op haar zorgend vrouwenhoofd; alleen een kroon klatergoud;
Je ziet nog steeds; dat ze een ieder die liefde en zorg zou geven.
Weet niet, welke naam ik die zorg voor medemens moet geven!
Haar gelaat wordt nu wel oud; haar Hart steeds meer van goud!

Je ziet, krachten gaan henen; maar haar zorgen niet verdwenen;
maar tijd schrijft wel bewust, en gaat met haar krachten henen.,
Lieverd ,je krachten gaan heen. wil je dat je leven nu verdween;op verjaardagen, je Fam, Vrienden en dankbaarheid om je heen!

auteur:Adrie.15.3.2014.copyright<

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 13 maart 2014

Dansen en springen

\
Dansen en springen.

Leefde nog teveel met mijn verlies en ziekte samen;
leefde te weinig met alles wat leefde om me heen!
Dat verdriet vertroebelde al, en maakte mij alleen.
Ontdekte weer dat mijn wereld nog andere diepte ha

Mijn wereld werd na de scheiding moeilijker en koud!
Het leek dat ik vele jaren; voor verwerking nodig had!
Zag niet, dat overal te vinden is nog een nieuwe schat!
Zo ik eerst leefde, bleef mijn wereld erg kil stil en koud.

Toen inzicht eenzaamheid wat mijn wereld verkleinde.
Door dat in mijn leven meer warmte dan kou ontstond;
stond heel de wereld en alles weer in die warme zon!
Wilde weer dansen en springen in die purperen Heide.

Eens las ik: schoonheid zelfs in het armoedigst kleine;
alleen te zien als je ogen en hart geheel,ver open staan!
Van mijn scheiding niet verwacht; dat het zo zou raken!
Maar die Draak; kon meester van mijn Leven maken!

auteur:Adrie.13.3.2014
i