Op dit blog schrijf ik zowel persoonlijke “dagboek-notities” als commentaren, ernstig of luchtig, op uiteenlopende onderwerpen. De afbeeldingen zijn – tenzij anders vermeld – meestal geschilderd of op computer getekend door mijn echtgenote, waarbij haar 12 jaar academie-opleiding en workshops goed van pas komen. Tot eind 2008 toonde ze haar creaties trouwens op een eigen blog: https://blog.seniorennet.be/computeroma maar ze ziet meer in één gezamenlijk blog voor ons beiden.

Zaterdag 6 juni 2009

Nu weer (even?!) ernstig

Na mijn gekwetter op 1.6 probeer ik weer met beide voeten (nou ja, misschien maar één) op de grond te komen. Nu ik eindelijk meen te weten wat “Twitteren” eigenlijk is, denk ik dat ik toch maar weer de (min of meer) serieuze toer op ga. Die ligt me toch beter, tot spijt van wie het benijdt… Daar gaat-ie:
1) Een school in Haacht was onlangs nog eens een week lang (!) het toneel van kamperende ouders die zeker op tijd wilden zijn om hun kroost in te schrijven. Achteraf bleek dat dat kamperen helemaal niet nodig was geweest... Ik vind dat tegelijk grappig en triest…
2) Na een zware handtasoverval stond half België, aangemoedigd door de media, verontwaardigd op zijn kop toen de daders dadelijk na hun aanhouding weer werden vrijgelaten (omdat zij niets met de zaak te maken bleken te hebben, maar dat werd er pas later tussen de regels bijverteld).
3) Een treinconducteur verloor beide benen, nadat hij samen met een onvoorzichtige reiziger onder de wielen terecht was gekomen. Verschrikkelijk natuurlijk, en ook alle begrip voor de emoties bij zijn collega’s, maar dat die twee dagen lang met wilde spoorstakingen talloze onschuldige reizigers gijzelden, kan er bij mij niet in. Ook het feit dat “men” dit (eenmalig!) drama onmiddellijk aangreep om hals-over-kop bestaande veiligheidsmaatregelen (die al vele jaren hun nut bewezen hebben) te willen herzien, begrijp ik evenmin.
4) Franse Airbus-toestel verongelukt. Vreselijk drama met meer dan 200 slachtoffers. Maar voor de media weer een heerlijke krokodillentranenkluif. Hele bladzijden in de kranten, lange items in het TV-nieuws, allerlei gissingen en beschouwingen. En dan te weten dat er eigenlijk nog steeds bijna niks geweten is… Maar ja, ook “geen nieuws” is money en dus …
5) Allerlei (soms debiele) “amusements”(?)programma’s, passeren regelmatig op het scherm en worden uitgebreid besproken in de kranten. Over de prestigieuze jaarlijkse Koningin Elizabethwedstrijd, die vele landen in de wereld ons benijden, amper aandacht, maar ja dat is cultuur en dus geen “money”.
6) Ik had net een laatste item klaar over het vreemde verhaal van een Wilrijkse vader die verklaarde dat hij al voor de zesde keer op straat aangevallen was (telkens zonder ook maar het minste spoor van een “dader”…). Maar Gazet van A’pen van vandaag 5.6 was mij voor: er blijken inderdaad steeds meer twijfels te rijzen over de echtheid van het verhaal. Enfin, intussen hebben de media toch weer wat kunnen smullen.

Geschreven door kommaneuker om 17:57 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

thea7 juni 2009 om 07:15

Tja, die kranten ...

zorgen elke dag opnieuw voor verhalen, of ze nu interessant zijn of niet. Maar dan hebben wij mooi weer iets om over te praten, natuurlijk.

Reageer op dit bericht

Maandag 1 juni 2009

Ik twitter, jij twittert, hij twittert!!!.

Op aanraden van een van lmijn trouwste favorieten ( https://blog.seniorennet.be/schetsblog ) ga ik nu eens spontaan schrijven wat in me opkomt, al slaat het allicht nergens op. Iik ben zelfs niet van plan om tik- of andere fouiten te vergeterebn (foei!). Hij raadt me aan om eens te “twitteren”, geen idee wat dat officieeel betekent, maar volgens hem is dat “schrijf zomaar wat en klaar is Kees”. Wat een idee. Nou ik doe dat dus maar eens, ben benieuwd of ik mezelf zal kunnen inhouden om mijn fouten of inhoudelijke onzin te verbeteren. Nu ik bezig ben, moet ik wel toegeven dat het verdomd lekker vlug vooruitgaat. Vraag is natuurlijk wie er in godsnaam iets aan heeft. Ik ben maar voor één ding bang, dat ik nu complimenten zou krijgen dat mijn gezever van vandaag leuker is dan de dingen die ik ernstig meen. Jongens waarmee ben iik nu eigenlijk bezig. Wat een flazuwe kul, nog even volhouden en dan moet het maar gedaan zijn. Ik kan me trouwens niet voorstellen dat er nu nog iemand leest. Blablablablablablabla (ja zo gaat-ie lekker vooruit). Vraag me af onder welke “literatuurvorm” deze onzin valt, ik denk een soort neo-dadaïsme of zoiets. Enfin, honi soit qui mal y pensen (geen idee wat dat hier komt doen, maar ik laat het maar zo.) Als dit nu “twitteren” is, dan vrees ik dat het mijn kommaneukerige aanleg niet ligt. Kijk de komende dagen dus maar uit naar mijn volgend schrijfsel, want ik had u toch nog wat beloofd in mijn vorige blog.

Geschreven door kommaneuker om 20:19 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 28 mei 2009

Hoe meer onderwerpen, hoe minder ik schrijf!

Hoe meer onderwerpen, hoe minder ik schrijf… Inderdaad, ’t is al twee weken geleden dat ik mijn laatste blogje heb gepleegd en er is sindsdien van alles gebeurd waarvan ik dacht: verdorie, hier MOET ik absoluut op inpikken. Zoals: een week lang (!) nodeloos kamperen aan school in Haacht; zware handtasoverval: daders (of “daders”?) gepakt en weer vrijgelaten; treinconducteur verliest beide benen, twee dagen wilde spoorstakingen; en ik zal nog wel enkele dingen vergeten. En vandaag komt het er ook niet van, want ik heb constant “andere prioriteiten”. Enfin, lieve bezoekers (M/V): u ziet dat ik in elk geval nog leef. Denk dus niet dat ik definitief een streep zet onder mijn blabla; nee, maak u geen illusies: ik blijf volharden in de boosheid maar het zal dus niet voor vandaag zijn. Salut!

Geschreven door kommaneuker om 18:58 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 16 mei 2009

Ardens vakantiedagboek(je)

   Deze week trokken computeroma en haar kommaneuker voor de 23^ste keer voor vijf dagen naar onze vertrouwde stek op een boerderij in de streek van Ste.-Ode/Amberloup (Ardennen). Aangekomen op zondagavond 10.5 konden we al een klein wandelingetje maken in de nabij gelegen bossen. Omdat we de verschillende wandelingen in de regio nu wel volledig kennen, zouden we de volgende dagen nieuwe mogelijkheden verkennen op zo’n 10 à 20 km. van onze “standplaats”.
   Maar maandag en dinsdag regende het, dus geen wandelweer, het moet nog leuk blijven hé! Bovendien waren de vooruitzichten niet fameus en eigenlijk had ik veel zin om met de boerin euh… af te rekenen en terug naar huis te rijden (zonder de boerin…). Maar (achteraf gelukkig…) was er een lieve engel die mij influisterde (nou ja, fluisteren is niet het juiste woord, het klonk meer als een bevel): “Niks te doen, we gaan NIET naar huis!!”. En dus zochten we andere geneugten, zoals een toeristisch uitstapje naar het naburige Saint-Hubert en een bezoek aan het interessante Museum van de Kelten in Libramont.
   Woensdag en donderdag waren dan weer echte wandeldagen; daarvoor trokken we naar Bertogne resp. Laroche. Van beide regio’s hadden we een wandelkaart; in B. moesten we wel flink improviseren wegens de vele verwarrende afwijkingen tussen de aanduidingen op de kaart en de situatie op het terrein zelf, frustrerend is dat. In L. daarentegen konden we echt volop genieten, we zagen steeds precies waar we ons bevonden; het natte weer van de vorige dagen zorgde wel voor verrassingen zoals een onverwacht hoge waterstand van de snelle Ourthe-stroompjes die we moesten oversteken (zie foto's); en teruggaan is dan geen optie, want de wandelingen zijn maar in één richting bewegwijzerd dus als je terug gaat en op een kruising van paden komt, moet je je nog maar herinneren uit welke richting je daar gekomen was.
   Vrijdag keerden we dan huiswaarts, maar zouden een kleine omweg maken om (niet ver van Dinant) het mooie “Château de Vèves” te bezoeken; volgens de aantrekkelijke folder die we hadden, zou het kasteel elke dag te bezoeken zijn. Niet dus: we stonden voor een gesloten poort, met een bordje dat aan duidelijkheid niets te wensen overliet: fermé lundi et vendredi. Het zal dus voor een andere keer zijn… Overigens bood deze tegenslag één voordeel: we zaten veel vroeger op de Brusselse Ring dan gepland en dus niet midden in de vrijdagavondspits.

Hier konden we nog, met schoenen aan en kaart in de hand, NAAST het pad wandelen:

Maar HIER.... "Ladies first", zei kommaneuker, maar computeroma voelde zich toch een beetje proefkonijn:

Oef, gelukt! En als Oma het kan, dan moet het Opa ook lukken...

Geschreven door kommaneuker om 21:57 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 8 mei 2009

Huwelijksverjaardag: dagje Antwerpen

We wonen op amper een boogscheut van Antwerpen en toch was het jaren geleden dat we in onze metropool nog eens “de toerist uitgehangen” hadden. Daarom besloten we, ter gelegenheid van onze zoveelste huwelijksverjaardag, om "elkaar" (sic!) op 7 mei een dagje Antwerpen te offreren. Met de trein trokken we naar de stad van Brabo. Kleren- en andere winkeltjes kijken op de De Keyserlei, de Meir enz., een koffietje drinken in de Jezusstraat, een leuk Scheldetripje met de Flandriaboot “Kaailandia” (met een stuntelige, oervervelende en trouwens nutteloze uitleg gevende juffrouw), een heerlijke reuzenpizza gegeten bij een van de vele Italiaanse pizzeria’s bij de kathedraal, een bezoekje aan de vroegere Stadsfeestzaal (een echte revelatie!) en zo weer richting “Middenstatie”.
Hoewel doodmoe van het slenteren, zijn we ’s avonds toch nog gaan tafeltennissen maar hielden het spelen al tamelijk vlug voor bekeken en vluchtten het club-cafetaria in voor een flinke slok (eigenlijk ben ik geen bierdrinker maar dankzij mijn enorm zoute ansjovis-pizza van ’s middags stierf ik van de dorst en binnen de kortste keren had ik twee pinten achter de kiezen, nadat ik thuis ook al had geprobeerd om mijn dorst te lessen met hele sloten Spa-bruis en frisdrank).

Winkels kijken op de Meir

Klaar voor een uurtje havenkaaien

"m.u.v." = met uitzondering van. Ja, maar toelating voor WAT???

Gratis de Gazet aan boord!

(En als ze nu nog knap geweest was, maar zelfs dàt niet!...)

"Grande pizza, piccolo price" (sorry voor mijn Italiaans, maar zó klonk de uitnodiging om te komen proeven)

De Stadsfeestzaal van vroeger is wel veranderd!

En 's avonds moe maar voldaan, toch nog even naar de club

Zicht vanuit het cafetaria op de (toevallig nog lege) pingpongzaal. (De schilderijen boven de ramen zijn van computeroma...)

Geschreven door kommaneuker om 21:05 4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 27 april 2009

Mijn biologische vader...

Vorige zaterdag ontving een van onze kleindochters het Vormsel en ’s avonds had zij ons en andere familieleden, alsook enkele vriendinnetjes uitgenodigd op een receptie met allerlei lekkers (uiteraard kreeg zij bij de voorbereiding daarvan wel enige hulp van haar papa, onze zoon dus, en andere hulpvaardige handen…). Een van de uitgenodigde kozijns, de 17-jarige J., in onze familie alom bekend voor zijn creatief woordgebruik, had het op zeker ogenblik over zijn vader als “de man die beweert dat hij mijn biologische vader is”. Iedereen, inclusief de vader, kon hartelijk lachen om die “vondst”.
Wat later op de avond besloten diezelfde J. en zijn even oude kozijn E., om zich in de stad nog wat te gaan amuseren. Toen oma aan E. vroeg “of zijn zussen ook meegingen”, reageerde hij onmiddellijk: “allez, zij-de-gij zot”, maar schrok blijkbaar van zichzelf en voegde er in één adem aan toe: “oh sorry!!”, en oma kon er hartelijk om lachen. Heerlijke kleinzoons!

TOE(kom)MAATJE. Het wordt tijd dat ik nog eens wat computertekeningen van computeroma laat zien. Hier komen ze:

"Dansduo"

"Vrienden"

Wolkenkrabbers

Geschreven door kommaneuker om 21:04 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 23 april 2009

"Schudden met de Wereld!"

Onze aankopen van fruitsap doen wij nogal eens in de Wereldwinkel Oxfam. Een van de vijf smaken heet “Worldshake”, zijnde een mengsel van sinaasappel, appel, peren, pompelmoes, banaan en … rode biet. Op het tweetalig etiket staat onder andere de raadgeving “Schudden met de wereld voor gebruik”, alsof er met de wereld al niet genoeg gerotzooid wordt! Franstaligen krijgen het heel wat gemakkelijker: zij mogen de wereld ongemoeid laten en hoeven alleen maar het fruitsap zelf te “secouer avant usage”...

TOE(kom)MAATJE. Als (gratis) abonnee op “Taalpost” via e-mail krijg ik 3 keer per week interessante nieuwtjes of leerzame tips over de Nederlandse en andere talen. Het gaat er echter lang niet altijd zo serieus aan toe: regelmatig krijgen de abonnees ook wat luchtiger kost te verwerken. Zo kreeg ik deze week het schokkende bericht – ik citeer: “dat op een wegwijzer naar het meer Chargoggagoggmanchaoggagoggchaubunaguhgamaugg (Verenigde Staten) maar liefst twee spelfouten staan”. Geïnteresseerd in deze leerzame publicatie?, ga naar www.taalpost.nl

Geschreven door kommaneuker om 18:48 4 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 april 2009

De varkensbiefstuk van de moslimslager!

   Als er nu iets is dat je aan een Turkse slager, overtuigd moslim, NIET moet vragen, dan is dat varkensvlees. Je kan het zo gek niet bedenken of hij heeft het, hij zal desnoods zijn eigen bil voor je afsnijden, maar varkensvlees?, vergeet het! Onze jongste zoon kan er van meepraten.
Toen oma en ik verleden zaterdagmorgen thuiskwamen van onze “Paas”boodschappen, belde hij met de vraag of hij met zijn drie kinderen ‘s anderendaags bij ons mocht komen eten. Voor ons geen probleem, integendeel: da’s altijd gezellig. Omdat wij voor ons tweetjes al een varkenshaasje in huis hadden gehaald, zou hij direct in zijn supermarkt hetzelfde gaan halen. Oma vond dat helemaal niet nodig: ze zou wel wat vinden in haar diepvriesvoorraden, maar de zoon wilde daar niet van weten: hij moest en hij zou zelf voor de passende aanvulling zorgen.
   Volgende scène. Zondagmiddag stormt de meute binnen, maar als oma informeert naar het “aanvullende” varkenshaasje, schrikt de zoon zich het hoempa: “helemaal vergeten!!!…. ik ga er direct om”. – Oma: “niet doen jongen, ik vind wel wat in mijn diepvries. En trouwens: op Paasmiddag vind je geen winkel meer open.” - Niks aan te doen, hij is al weg… En half uur later is hij terug, mét vlees: hij had toch nog één “open slager” gevonden en vroeg nietsvermoedend een flinke “varkenshaas”, maar – u voelt hem al komen – het was een typisch Turkse slager, met uitstekend vlees van allerlei soorten maar géén varken ….
   Slotscène. Ons Paasmaal ’s avonds werd een heerlijk festijn: oma had gezorgd voor een uitgebreide en smaakvol gedecoreerde “gemengde vleesschotel met varkenshaasje en …. malse rundsbiefstuk van de Turk”.

TOE(kom)MAATJE. Ik hoorde een radiospotje met de reclameslogan “bank X geeft 5% rente na twee jaar”. Ik wachtte op meer uitleg, die kwam er niet en ik dacht onmiddellijk: hier klopt iets niet, en dat euh… klopte. Een grote bank die in deze tijd van lage interesten maar liefst 5% geeft, dat roept vragen op, en wat betekent die mysterieuze toevoeging “NA” twee jaar? In de krantenadvertentie kwam wel meer uitleg: wie de “kleine lettertjes” goed las (altijd doen lieve mensen!!), kon daaruit afleiden dat de effectieve jaarlijkse interest een pak lager lag dan 5%.

Geschreven door kommaneuker om 18:33 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 april 2009

Zomertijd afschaffen aub!

   Het zal nog wel niet zo gauw gebeuren want ze zijn er al jaren over aan het bakkeleien, maar ik blijf toch hopen dat ze die ellendige zomertijd eindelijk afschaffen. Dan hoef ik geen twee keer per jaar meer ’s nachts mijn bed uit om overal in mijn huis de klok(ken) te verzetten…(haha!) Uiteraard hebben zowel zomer- als wintertijd voor- en nadelen, de hamvraag is dus wat het zwaarst weegt.
   Ik pleit in elk geval voor een terugkeer naar de “goeie ouwe tijd” (letterlijk!), die trouwens veel dichter de “echte” (dwz zonne-)tijd benadert. Toegegeven: natuurlijk vind ik het ook leuk om op een warme juli-avond tot elf uur buiten de krant te kunnen lezen, maar weegt dat nu echt op tegen (bijvoorbeeld) het verstoorde menselijke bioritme, dat zich twee keer per jaar van de ene dag op de andere moet aanpassen (denk bv. aan jonge kinderen).
   In GvA van 26.3 las ik nog andere argumenten contra zomertijd, waaronder echter één – en nu speel ik even advocaat van de duivel! – waar ik het helemaal niet mee eens ben: landbouwers en veetelers zijn tegen de zomertijd omdat bv. hun koeien zich zogezegd nog moeilijker kunnen aanpassen dan mensen. Da’s natuurlijk flauwe kul: als er één categorie is die zich het gemakkelijkst aan zo’n plotse omschakeling kan aanpassen, dan is dat precies de agrarische sector, waar de meeste activiteiten niet volgens de officiële klok verlopen maar volgens het seizoen. Dus: dank aan de boeren voor hun pleidooi tegen de zomertijd, maar dan in vredesnaam niet met verkeerde argumenten!

TOE(kom)MAATJE. Over “TIJD” gesproken: in zijn populair-wetenschappelijke TV-reeks over “het Heelal” heeft Stijn Meuris het op 14 april om 22.10 uur (Canvas) over “De Tijd”. Ik ben razend benieuwd hoe Meuris ons (een beetje) kan doen begrijpen dat niet alleen Ruimte maar ook Tijd ooit een “Begin” heeft gekend. (zie ook mijn blog van 7 april)

Geschreven door kommaneuker om 17:53 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 april 2009

'œStijn (Meuris) en het Heelal'

   Als er één onderwerp is dat mij zozeer kan boeien als de Nederlandse taal, verkeers(on)veiligheid, muziek, tafeltennis, wandelen, beeldende kunst…, dan is het wel astronomie (niet te verwarren met astroLOGIE, een geloof dat niks te maken heeft met wetenschap). Ik ben dan ook vast van plan om de nieuwe TV-reeks met Stijn Meuris te volgen; vanavond 7 april om 22.10 uur start de reeks op Canvas.
   Dat Meuris heel wat meer in zijn mars heeft dan rock- en popmuziek (genre dat mij overigens niet zo aanspreekt, maar dat terzijde), heb ik een tijd geleden ondervonden toen hij in mijn regio een voordracht gaf over ons zonne- en andere sterrenstelsels en het heelal in het algemeen. Hij kruidde zijn uiteenzetting met tal van indrukwekkende projecties. En – gelukkig voor mij! – bestookte hij het (leken)publiek niet met moeilijke wetenschappelijke formules maar gaf hij een voor iedere belangstellende toehoorder begrijpelijke voordracht. Overigens was het voor mij (en anderen?) eerder een welkome opfrissing van wat we al wisten uit boeken en andere informatiebronnen.
   N.B. Enkele jaren geleden had ik zelf de pretentie om mijn bescheiden (en soms niet helemaal juist gebleken…!) kennis over het heelal te etaleren in een voordracht voor mijn vrienden (M/V) van een plaatselijk zangkoor. Over die uiteenzetting heb ik nadien een syllabus geschreven; mocht iemand van mijn bezoekers in die samenvatting geïnteresseerd zijn, dan wil ik dat Word-documentje (<100 kB) met veel genoegen e-mailen.

De volgende foto toont het Andromeda-sterrenstelsel, de meest nabije buur van onze eigen Melkweg. Nou ja, “nabij” wil in dit geval zeggen dat het licht dat we nu (soms met het blote oog!) te zien krijgen, pakweg twee miljoen jaar geleden is vertrokken! Vergelijk dat met het maanlicht, dat één seconde “onderweg” is, of dat van de zon (8 minuten).

Deze tweede foto toont de donkere “vingers” van gas en stof in de Adelaarsnevel. Elke vinger is +/- een lichtjaar lang: het licht heeft m.a.w. een jaar nodig om (tegen 300.000 km per seconde!) die vingerlengte af te leggen. Een peulenschil dus vergeleken met Andromeda, om van de verdere stelsels nog te zwijgen.

Geschreven door kommaneuker om 16:30 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 31 maart 2009

Hugo Claus loog (of niet, of toch??!)

Een boeiende terugblik op het leven van Hugo Claus, onlangs op de tv, bevatte o.m. een interview met de schrijver-kunstenaar. Op een bepaalde vraag van de interviewster antwoordde Claus: “ik ben een geboren leugenaar; alles wat ik u zeg, is gelogen!”. Als ik de interviewster was geweest, zou ik onmiddellijk gereageerd hebben met “Weet u dat zeker, meneer Claus?” en ik zou razend nieuwsgierig geweest zijn hoe de knappe Claus zich uit die onmogelijke stelling gered zou hebben; maar helaas, die vraag kwam niet…

TOE(kom)MAATJE. Een van mijn kleindochters (15 jr) is blijkbaar erg gesteld op haar privacy. Op de deur van haar kamer heeft ze een berichtje uitgehangen met daarop het volgende verzoek: “Niet storen aub, ik ben al gestoord!”

En hieronder twee familiefoto’s uit “de oude doos”

Tijdens een boswandeling, zo’n 40 jaar geleden, maakte ik deze dia van oma (toen nog mama!) en onze vier kinderen (intussen zelf de ouders van onze dertien kleinkinderen). Vier van de vijf hebben duidelijk plezier, maar de middelste vraagt zich af wat er eigenlijk te lachen valt

Onze dochter, vergezeld van een nichtje, bekijkt zichzelf in een speelgoedspiegeltje, voorgehouden door mama:

Geschreven door kommaneuker om 16:20 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 28 maart 2009

Getroost File-leed

   Onze zoon N., oud-student van het Lemmensinstituut en daar nu zelf docent, had ons 2 vrijkaarten bezorgd voor de Mattheüspassie van Bach, die vorige donderdag 26.3 zou worden uitgevoerd in de schitterende concertzaal van het instituut. Hij zei wel dat de plaatsen in het betreffende vak vrij ongemakkelijk “zaten” en we dus best een kussen zouden meebrengen…
   Enkele dagen later stuurde hij een nieuwe mail: “hou rekening met de namiddag- en avondfiles rond Brussel; reken op minstens 2 uur reistijd” (normaal minder dan 1 uur). Nu heb ik sowieso al een hekel aan autorijden (als enige goede chauffeur de weg te moeten delen met al die slechte rijders – u kent dat gevoel?!…) en bij die laatste onheilsboodschap van mijn nageslacht dacht ik: “voor mij hoeft het niet meer!” Maar dan dook een reddende engel op: een koppel in de buurt, bevriend met N., had eveneens vrijkaarten en bood ons vriendelijk aan om met hen mee te rijden. Een sympathieke geste die ons “over de streep” trok.
   En zo startten we om 16.45 uur voor een trip van Sint-Niklaas naar Leuven; het concert zou beginnen om 19 uur. Rond 18.45 uur waren we nog niet verder dan de Brusselse ring, waar we afwisselend stilstonden of stapvoets reden. In het beste geval zouden we dus pas lang na het begin van het concert aankomen. Plots gsm’de N. ons dat ook hij vastzat op dezelfde ring, al was hij een uur vóór ons vertrokken (de muzikanten moeten uiteraard lang vóór het publiek aanwezig zijn). Maar hij had intussen vernomen dat het concert al met een half uur was uitgesteld want zelfs enkele solisten zaten vast in de files!
   N. nam het dan ook nogal filosofisch op en maakte van de nood een deugd: bij elke gedwongen “stop” verwisselde hij om wat tijd te winnen een van zijn gewone kledingstukken voor het equivalent onderdeel uit zijn chique zwart concertuniform. Op zeker moment meldde hij ons dat hij in zijn onderbroek achter het stuur zat, en even later dat hij al half in smoking was!!! Maar ondanks dit humoristisch kantje bleven de spanning en ergernis natuurlijk bestaan, al was de stress voor mij als niet-rijder natuurlijk minder dan voor onze chauffeur. …
   Plots bleek N.’s gsm uitgeschakeld en we vermoedden dus dat hij aangekomen was en zijn plaats op het podium had ingenomen. Maar toen we uiteindelijk arriveerden – uiteraard veel te laat, het concert was ondanks het uitstel al een kwartier bezig – bleek zijn stoel nog onbezet !!?? (“gelukkig” ontbraken ook nog andere orkestleden…). Na pas een half uur kwam concertmeester N. discreet het podium op. Achteraf snapten we waarom hij nog NA ons aangekomen was: onze chauffeur had op een bepaald ogenblik een gaatje gezien om de ring te verlaten; met ware doodsverachting, een flinke dosis geluk en feeling, talloze omwegen en zijn gps was het hem gelukt om N. “onderweg te passeren”!
   Ik moet eerlijk toegeven dat ik, als ik zelf had moeten rijden, de spanning niet had aangekund en bij de eerste gelegenheid rechtsomkeert had gemaakt: “dan maar geen Mattheüspassie!”… Maar gelukkig konden we nu toch nog het grootste deel beleven van Bachs meesterwerk, schitterend uitgevoerd door twee koren, twee orkesten en prachtige solisten. De akoestiek is adembenemend, niet verwonderlijk als je weet dat deze concertruimte speciaal gebouwd is om precies die Mattheüspassie in optimale condities te kunnen uitvoeren. Ondanks onze wat ongemakkelijke stoelen hebben we nog drie uur volop kunnen genieten. Een ware troost voor de drie verschrikkelijke uren die eraan vooraf waren gegaan. En onze terugreis? Minder dan een uur!…

TOE(kom)MAATJE. Zoals gezegd, is deze concertzaal van “het Lemmens” speciaal ontworpen voor Bachs Mattheüspassie. Probeer u even voor te stellen: dirigent “beneden” in het midden, links resp. rechts van hem de twee podia met elk een orkest, een koor en een of meer solisten, en vóór en achter hem de rijen zetels voor het “beneden”-publiek. Die opstelling bood vanaf onze plaats (boven) een grappig effect telkens als de dirigent de beide orkesten en/of koren tegelijk moest leiden: hij kon zich moeilijk tot één van beide podia keren (dus met de rug naar het andere!), keek dus recht vooruit en zo stond hij in feite naar die helft van het … publiek te “zwieren”!!

Geschreven door kommaneuker om 17:25 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 25 maart 2009

Snoep verstandig!! Paradijsverhaal

Adam leefde lang geleden,

eenzaam in de tuin van Eden,

met de zegen van de Heer,

wat verlangt een mens nog meer.

Hij liep lekker in z’n blootje

baadde zon en baadde pootje,

in het water van de beek

zeven dagen van de week

Adam leefde zonder zorgen

tot hij op een zekere morgen,

plots ontdekte dat

ieder dier een vrouwtje had !

Hij zei: “Heer, ik wil niet klagen,

Maar ik zou U willen vragen

onderdanig en beleefd,

of U ook voor mij een vrouwtje heeft

Goed, zei God, ik zal mijn best doen

maar dan moet jij zelf de rest doen

Ik zal zorgen voor een vrouw

die haar leven deelt met jou

Adam liep van pret te zingen

en kocht twee verlovingsringen.

En toen Adam lag te slapen,

heeft de Heer de vrouw geschapen

’t was een droom van elke man,

met alles d’r op en d’r an
En ze leefden heel tevreden

samen in de tuin van Eden.

Tot op zekere dag

Eva de boom met appels zag,

Eva dacht: “wat kan het schaden

aan zo’n boom zo volgeladen.

Ofschoon de Heer het mij verbiedt

mist men één, twee appels niet.”

Eva brandde van verlangen,

toen zij al dat fruit zag hangen,

Ze nam een hap terwijl ze zei:

“An Apple a day keeps the doctor away

Toen was het uit met het mooie leven,

het paradijs werd opgeheven.

Door de appel, zo ik weet,

werken wij ons nu in ‘t zweet

Door het eten van die appel,

Werken wij ons nu te sappel:

Het is daarom dat ik zweer: “SNOEP VERSTANDIG,
EET EEN PEER ! “

(gevonden en bewerkt door ene Albert Oris (lid van een Hasselts seniorengezelschap]

TOE(kom)MAATJE. Waarom liep Adam naakt in het paradijs? Antwoord: omdat Eva in “Adams kostuum” liep! (bron: onbekend)

Geschreven door kommaneuker om 15:01 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 maart 2009

Fritzl (bis)

Je hoefde geen helderziende te zijn om te voorspellen dat deze man voor zijn afschuwelijke misdaden de zwaarste straf zou krijgen: hij zal tot aan zijn dood in de gevangenis blijven. En dat is maar goed ook. Heel wat mensen vinden die vrijheidsberoving zelfs nog veel te licht, en zouden hem met alle “plezier” persoonlijk hebben gelyncht, met messen bewerkt en/of op andere wijzen gefolterd. Ik ben het niet eens met die reacties maar kan ze van één kant wel begrijpen en heb het zelf ook moeilijk met de gedachte dat de uitgesproken straf eigenlijk niet in verhouding staat tot de vreselijke wandaden waaraan Fritzl zich gedurende zo veel jaren schuldig heeft gemaakt. Maar geen enkele straf, hoe zwaar ook, kan het leed van zijn slachtoffers goedmaken. Stel bv. dat we – zoals in de middeleeuwen – opnieuw lynchpartijen, brandstapels of andere wraakoefeningen zouden toelaten, dan verloochenen we de basisprincipes van onze democratische rechtsstaat. Is een democratie dan zo ideaal?, neen! Winston Churchill zei ooit: “Democratie is een slechte vorm van samenleving”, maar hij voegde eraan toe: “alle andere vormen zijn nog slechter”.
En ten slotte nog dit: volgens psychologen en psychiaters is het statistisch bijna zeker dat ook een of meer van de Fritzl-slachtoffers zelf vroeg of laat op hun beurt potentiële criminelen worden (Fritzl werd trouwens als kind ook misbruikt…); ik huiver bij de gedachte dat zij, na alles wat ze al hebben meegemaakt, ook nog eens (levenslang?) opgesloten moeten worden om de maatschappij tegen hen te beschermen. Maar ik geloof niet dat ik ze ook nog zou willen lynchen…

Geschreven door kommaneuker om 21:37 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 18 maart 2009

Fritzl (on)herkenbaar?

“Vindt u dat Fritzl het recht heeft onherkenbaar te blijven?”, met die vraag nodigde GVA van 17.3 haar lezers uit, te antwoorden met ja of nee. Ik vond die vraag al direct verkeerd gesteld: onherkenbaar blijven?, die “onherkenbaarheid” bestond al lang niet meer: de hele wereld wist al weken lang hoe de man eruitzag. Maar kom, de vraag verwees natuurlijk naar de blauwe ordner (klasseur) waarachter Fritzl zich verborg om zijn “anonimiteit” (!!) te bewaren. Je hoefde geen helderziende te zijn om te voorspellen dat de grote meerderheid “neen” zou stemmen: het werd 88%. Toch zat ik zelf bij de 12% ja-stemmers. Ik vond namelijk dat als deze moordenaar, verkrachter, beul, psychopaat, zich ook nog eens wilde tonen als een volslagen belachelijke naïeveling, hij daartoe het recht moest hebben.

TOE(kom)MAATJE. In mijn blog van 12.3 toonde ik twee foto’s van schilderijen die computeroma maakte, geïnspireerd op het wereldberoemde Carnaval van Venetië. Hieronder nog twee stuks uit de collectie. N.B. Bij het tweede schilderij heb ik wel even goed moeten kijken (maar dat vind ik juist zo boeiend!) voordat ik zag dat het “een kus” voorstelde.

Geschreven door kommaneuker om 21:29 5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 14 maart 2009

Een hectische zaterdag

(zie ook mijn blog van 17.2)
   7 maart 2009 zal in mijn geheugen gegrift blijven als een leuke maar hectische dag. Een onzer kleinzoons (J., 18jr), had zo’n 200 deelnemers (waaronder een flink stuk van mijn familie…) gemotiveerd (zeg maar “opgevorderd”…) om “artistieke” en/of organisatorische medewerking te verlenen aan “Regenboogrock”, zijnde een grootscheepse benefiethappening (details op www.regenboogrock.be ). Op verschillende podia van “het College” in Sint-Niklaas traden tussen 13 uur en ’s avonds laat muzikanten, acteurs en dansers op. Onze J. liep van hot naar her: hij wou per se zelf overal het verloop van de verschillende programma’s in de gaten houden, maar stond ook zelf voortdurend wel ergens op een of ander podium te musiceren, toneel te spelen of in te leiden… (hij volgt aan de academie zowel muziek als woordkunst)
   Eigen familie inschakelen was niet zo moeilijk: opa (liefhebber jazzpianist), zijn pa (beroepsviolist) en twee van zijn neven (hoorn en drums) zouden samen met hemzelf (saxofoon/klarinet) op het “Cool & Classic”-podium als “familiaal jazz ensemble” een uurtje vullen; een grotere prestatie echter vond ik dat hij ook nog twee bigbands (waarvan hij zelf spelend lid is) op het podium wist te krijgen en bovendien zelf een éénmalig jazz-orkest met een15-tal muzikale vrienden bijeen had gekregen en dirigeerde.
   Ik ben natuurlijk wel trots op zo’n talentvolle kleinzoon; maar juist zijn jeugdige overmoed zal hem allicht nog wel eens parten spelen. Hopelijk ziet hij dan wel in dat niet alles vanzelf gaat… Dat was trouwens al het geval op deze happening, toen hij vaststelde dat hij zijn klarinet thuis had laten liggen en dus hals-over-kop iemand moest zoeken om het ding op te halen. Overigens mag Opa hem niet teveel verwijten want twintig minuten vóórdat ons “familiaal jazz-ensemble” moest optreden, merkte ik tot mijn schrik dat ik een partituur vergeten was; dus rap heen en weer naar huis gereden en nog net op tijd terug om hijgend het podium op te klauteren.
   Uiteraard wou ik zo weinig mogelijk van deze dag missen en liep dus voortdurend van het ene programma(onderdeel) naar het andere, en hield het rond 22 uur doodmoe voor bekeken.

Hieronder een foto (uit GVA van 10.3) van een “J.’s” Big Bands, en onder dat knipsel een stukje uit mijn pianopartij van “Take Five”, een van de nummers van ons “familiaal jazz ensemble”.

Geschreven door kommaneuker om 17:05 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 12 maart 2009

Media-'œTranen' om nieuw schooldrama

De Fortis-commissie werkt nog saaier dan was voorspeld, maar “gelukkig” voor de kranten en andere media was er gisteren de dodelijke schietpartij op een Duitse school. Weeral echte sensatie, heerlijk heerlijk! De krokodillentranen dropen van het TV-scherm en de voorpagina’s van de kranten. Het ergste voor de media zou zijn dat zulke drama’s zich nooit meer zouden voordoen, maar ook het omgekeerde (elke dag zo’n drama) zou niet leuk zijn: dan wordt het net zo vervelend als de Fortis-saga en is de “lol” er af. Neen, het “mooiste” is zoals nu: zo af en toe een tragedie… Maar even ernstig: zouden de getroffen families echt zo getroost zijn met die zwaar overdreven media-“belangstelling”? Ik denk dat zij meer hebben aan de echte troost die ze krijgen van professionele slachtofferhelpers.

TOE(kom)MAATJE. Mijn volgende komma, wat lichter van toon, ligt klaar voor een van de komende dagen en beschrijft een hectische dag die ik vorige week met mijn familie heb beleefd.
En hieronder ter afwisseling twee foto’s uit een hele reeks recente schilderijen van oma, volgens weeral een nieuwe techniek en waarvoor ze zich inspireerde op het beroemde Carnaval van Venetië.

Geschreven door kommaneuker om 13:17 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 maart 2009

Kamperen aan de schoolpoort: eindelijk schot in de zaak?

Een jaar geleden (15.2.08 en 3.3.08) luchtte ik mijn hart over het “onmenselijke en discriminerende” schoolkamperen tijdens de inschrijvingsperioden. Ik schreef o.m.: “alles is beter dan kamperen, desnoods via een soort loterij, da’s alvast comfortabeler dan kamperen”. Een jaar later (26.2.09) schrijft journalist Lex Moolenaar in GVA bijna letterlijk hetzelfde: “alles is beter dan dit, desnoods moeten de inschrijvingen maar worden bepaald via lottrekking”… Een jaar geleden besefte ook onderwijsminister Van den Broecke dat er iets moest gebeuren maar … er gebeurde niets: de huidige inschrijvingsperiode wordt opnieuw gekenmerkt door allerlei kampeerdrama’s aan heel wat schoolpoorten. MIJN BASIS-IDEE zou zijn: elke aanvraag binnen een bepaalde periode wordt genoteerd (volgorde zonder belang!!); zijn er meer aanvragen dan beschikbare plaatsen, dan worden ze (bv. via een puntensysteem?) gerangschikt volgens bepaalde objectieve criteria, vast te leggen door onderwijsdeskundigen (afstand huis/school?, reeds andere kinderen van hetzelfde gezin in die school?, enz. enz.; het is niet aan mij om criteria vast te leggen). Bij eventuele “ex-aequo’s” kan men dan het lot laten beslissen. Conclusie: eindelijk eerlijke kansen voor iedereen. Of ben ik te naïef?

TOE(kom)MAATJES. 1) foto van oma, tijdens een van onze zondagse wandelingen, georganiseerd door aangesloten wandelclubs.

2) op elke wandeling zijn er onderweg steeds comfortabele stopplaatsen met cafetaria. Daar liggen altijd duidelijke prijslijsten; nou ja, duidelijk… op deze “prijslijst” ontbraken ... de prijzen!

Geschreven door kommaneuker om 16:28 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 25 februari 2009

Tutti Frutti!..

Ik weet dat het een tegenstrijdigheid is, maar vandaag nu eens alleen maar TOE(kom)MAATJES. Daar gaat-ie

TOE(kom)MAATJE 1. Toen ik vanmorgen een schone onderbroek uit mijn kast pakte, vond ik dat de pijpen wel heel erg dunnetjes uit de laatste wasbeurt gekomen waren: het leken nog amper dunne lintjes. Ik trok het ding aan maar voelde en zag dadelijk dat er “iets” niet klopte maar wat??? Het bleek …. de beha van computeroma te zijn die per vergissing tussen mijn stapel onderbroeken verzeild was geraakt (de beha bedoel ik). We schoten beiden in een deuk van het lachen…

TOE(kom)MAATJE 2. Moet ik medelijden hebben met de man die op de beurs 7 miljoen euro (280 miljoen Bfr) verloor? Want ofwel was dat zijn HELE vermogen, dat hij dus blijkbaar onvoldoende gespreid had en zoiets is oerdom; ofwel was het NIET zijn hele fortuin, en dan zal hij nog wel heel wat overgehouden hebben om royaal van rond te komen, in tegenstelling tot een kleine belegger die gewoon te weinig had om te “spreiden”.

TOE(kom)MAATJE 3. Gelezen op een leeg “schap” bij Delhaize: “Dit artikel is momenteel in voorraadonderbreking”. Van zo’n “Nederlands” krijg ik de kriebels, al ben ik echt wel breeddenkend als het gaat over taalgebruik van anderen, maar er zijn toch grenzen. Van waar komt toch in vredesnaam die behoefte van sommige mensen of instanties om “geleerd” klinkende woorden te gebruiken, terwijl het ook eenvoudiger kan in gewone mensentaal, bv.: “dit artikel is tijdelijk niet voorradig”??..

TOE(kom)MAATJE 4. “Mes gevonden in crèche!” Aldus de suggestieve titel boven een krantenbericht enkele dagen geleden. Ik dacht direct: “Nou en?, So what?” Ook in mijn huis zijn heel wat messen te vinden, maar we zorgen er wel voor dat kleine kinderen er niet bij kunnen. En inderdaad: het bericht bleek niks om het lijf te hebben en zou zonder “Dendermonde” nooit de pers gehaald hebben.

Geschreven door kommaneuker om 21:16 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 februari 2009

Sociaal geëngageerde (klin)kinderen

   Als (groot)ouders zijn wij er nogal trots op dat sommige van onze (klein)kinderen zich inzetten – al dan niet professioneel – voor hun medemensen. Zo is een van onze studerende kleinzoons in zijn vrije tijd erg actief in de “Regenboog”, een soort mix van huiswerkbegeleiding en jeugdbeweging, vooral bedoeld voor taal- en kansarme kinderen. Elke zaterdagmorgen worden de kinderen thuis opgehaald, als extra motivatie om te komen. Dan worden ze in het “clublokaal” gedurende een uur geholpen bij het maken van hun huiswerk, zonodig wordt hun kennis wat bijgespijkerd. Na het huiswerk is er tijd voor ontspanning zoals knutselen, pleinspelen e.d. Tijdens vakanties zijn er kleine plaatselijke uitstapjes en eens per jaar gaan ze een week op “scouts”-kamp.
   Er zijn enkele privé sponsors maar geen echte overheidssubsidies zodat de ouders zelf voor de meeste (weliswaar beperkte) kosten opdraaien, wat voor sommigen helaas nog te duur uitkomt. Daarom organiseert Regenboog af en toe een grootscheepse happening en zo is er op zaterdag 7 maart a.s. in “het College” te Sint-Niklaas van 13 uur tot ’s avonds laat een “Regenboogrock”-festival met voor elk wat wils, verdeeld over drie podia, met elk zijn eigen “specialiteit”. En de (mede-)organisator zou mijn kleinzoon niet zijn als hij opa Kommaneuker niet had “bevolen” om samen met hem en nog enkele andere muzikale leden van mijn familiale achterban een uurtje te vullen op het podium “C&C” (Cool en Classic)…
   Mocht ik u nu tot tranen toe bewogen hebben (maar ook als dat niet zo is…), dan verwijs ik u graag naar de verzorgde website www.regenboogrock.be waar mijn kleinzoon en zijn vrienden alles haarfijn hebben uitgelegd.

Als TOE(kom)MAATJE hieronder twee van oma’s vele schilderijen die de wanden van ons huis sieren. Ik vind namelijk (maar ik ben natuurlijk niet onpartijdig!) dat ze niet alleen met computertekenprogramma’s overweg kan maar ook met verf en (in dit geval) zijde.

Geschreven door kommaneuker om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van kommaneuker