Dinsdag 7 april 2009
'œStijn (Meuris) en het Heelal'
Als er één onderwerp is dat mij zozeer kan boeien als de Nederlandse taal, verkeers(on)veiligheid, muziek, tafeltennis, wandelen, beeldende kunst…, dan is het wel astronomie (niet te verwarren met astroLOGIE, een geloof dat niks te maken heeft met wetenschap). Ik ben dan ook vast van plan om de nieuwe TV-reeks met Stijn Meuris te volgen; vanavond 7 april om 22.10 uur start de reeks op Canvas.
Dat Meuris heel wat meer in zijn mars heeft dan rock- en popmuziek (genre dat mij overigens niet zo aanspreekt, maar dat terzijde), heb ik een tijd geleden ondervonden toen hij in mijn regio een voordracht gaf over ons zonne- en andere sterrenstelsels en het heelal in het algemeen. Hij kruidde zijn uiteenzetting met tal van indrukwekkende projecties. En – gelukkig voor mij! – bestookte hij het (leken)publiek niet met moeilijke wetenschappelijke formules maar gaf hij een voor iedere belangstellende toehoorder begrijpelijke voordracht. Overigens was het voor mij (en anderen?) eerder een welkome opfrissing van wat we al wisten uit boeken en andere informatiebronnen.
N.B. Enkele jaren geleden had ik zelf de pretentie om mijn bescheiden (en soms niet helemaal juist gebleken…!) kennis over het heelal te etaleren in een voordracht voor mijn vrienden (M/V) van een plaatselijk zangkoor. Over die uiteenzetting heb ik nadien een syllabus geschreven; mocht iemand van mijn bezoekers in die samenvatting geïnteresseerd zijn, dan wil ik dat Word-documentje (<100 kB) met veel genoegen e-mailen.
De volgende foto toont het Andromeda-sterrenstelsel, de meest nabije buur van onze eigen Melkweg. Nou ja, “nabij” wil in dit geval zeggen dat het licht dat we nu (soms met het blote oog!) te zien krijgen, pakweg twee miljoen jaar geleden is vertrokken! Vergelijk dat met het maanlicht, dat één seconde “onderweg” is, of dat van de zon (8 minuten).
Deze tweede foto toont de donkere “vingers” van gas en stof in de Adelaarsnevel. Elke vinger is +/- een lichtjaar lang: het licht heeft m.a.w. een jaar nodig om (tegen 300.000 km per seconde!) die vingerlengte af te leggen. Een peulenschil dus vergeleken met Andromeda, om van de verdere stelsels nog te zwijgen.
Dat Meuris heel wat meer in zijn mars heeft dan rock- en popmuziek (genre dat mij overigens niet zo aanspreekt, maar dat terzijde), heb ik een tijd geleden ondervonden toen hij in mijn regio een voordracht gaf over ons zonne- en andere sterrenstelsels en het heelal in het algemeen. Hij kruidde zijn uiteenzetting met tal van indrukwekkende projecties. En – gelukkig voor mij! – bestookte hij het (leken)publiek niet met moeilijke wetenschappelijke formules maar gaf hij een voor iedere belangstellende toehoorder begrijpelijke voordracht. Overigens was het voor mij (en anderen?) eerder een welkome opfrissing van wat we al wisten uit boeken en andere informatiebronnen.
N.B. Enkele jaren geleden had ik zelf de pretentie om mijn bescheiden (en soms niet helemaal juist gebleken…!) kennis over het heelal te etaleren in een voordracht voor mijn vrienden (M/V) van een plaatselijk zangkoor. Over die uiteenzetting heb ik nadien een syllabus geschreven; mocht iemand van mijn bezoekers in die samenvatting geïnteresseerd zijn, dan wil ik dat Word-documentje (<100 kB) met veel genoegen e-mailen.
De volgende foto toont het Andromeda-sterrenstelsel, de meest nabije buur van onze eigen Melkweg. Nou ja, “nabij” wil in dit geval zeggen dat het licht dat we nu (soms met het blote oog!) te zien krijgen, pakweg twee miljoen jaar geleden is vertrokken! Vergelijk dat met het maanlicht, dat één seconde “onderweg” is, of dat van de zon (8 minuten).
Deze tweede foto toont de donkere “vingers” van gas en stof in de Adelaarsnevel. Elke vinger is +/- een lichtjaar lang: het licht heeft m.a.w. een jaar nodig om (tegen 300.000 km per seconde!) die vingerlengte af te leggen. Een peulenschil dus vergeleken met Andromeda, om van de verdere stelsels nog te zwijgen.
Geschreven door kommaneuker om 16:30
Reageer op dit bericht
1 reactie op dit bericht
..
Lieve groetjes,