Archief

   Tijdens een slapeloos uur(tje) vroeg ik me af welke van mijn vele “passies” ik zelf de “belangrijkste” vond, en kwam na wat afwegen uit op…. (nee, dat komt seffens). Toen kwam ik ineens op het idee om mijn (20) kinderen en kleinkinderen per e-mail de vraag voor te leggen: "wat denken jullie dat Pa/Opa zelf als zijn belangrijkste "passie" beschouwt?” [mijn liefde voor (klein)kinderen buiten beschouwing gelaten]
   Vrijblijvende enquêtes schijnen statistisch niet meer dan 4% respons op te leveren, ik kreeg 5 antwoorden op 20, niet eens zo gek dus … Ik had wel beloofd om onder de deelnemers een “gratis voetreis naar Engeland” te verloten. (Ik hoorde ze al zeggen “Da’s weer een onnozelheid van onze Pa/Opa!”)

Ziehier de reacties:  
A: 1. het verbeteren van (andere mensen hun) taal (2 reacties)

2. het verbeteren van (andere mensen hun houding in) het verkeer

3. het verbeteren van de VRT

4. het schrijven van brieven naar de krant

P.S. Voor mij graag voetreis naar Rome ipv Engeland

B: Al schertsend wijzen op idiotieën, banale fouten, fouten tegen de nederlandse taal, inconsequenties, onlogische gevolgtrekkingen, enzv. die je bent tegen gekomen, en dan nog wel het liefst als ze afkomstig zijn van officiële instanties (via de media, verkeersborden, enzv.) of van oma. (…)

P.S.: ik wacht al vast vol spanning de volgende ijstijd af

C: (Volgens mij de leukst geformuleerde reactie): 'het zeveren met geleerde woorden' 

D: Jouw passie is natuurlijk wandelen (met ons ma uiteraard!!!), maar als je zelf al eens moest nadenken wat je belangrijkste passie is, dan vraag ik me wel af of je echt van een passie kunt spreken. Maar dat doet er niet toe, ik hoop dat ik het grote lot trek, ik ga me alvast wat inlopen ....

NIET DUS! ALLEMAAL MIS!!!!
   Ik begrijp de antwoorden wel: vier van de vijf draaien vooral rond taal, en ook de trouwe bezoekers van mijn blog kennen mijn grote belangstelling en liefde voor de Nederlandse taal, maar echt zo “belangrijk”?, nee: ik lees nog altijd liever een boeiende tekst met wat taalfouten dan een saai verhaal zonder fouten. Ook de “belangrijkheid” van mijn andere hobby’s, hoezeer ik die ook koester, is relatief. Echt BELANGRIJK vind ik – HIER KOMT HET, TARARA!! - de problematiek rond VERKEERS(ON)VEILIGHEID (onder A.2 en B. hierboven wordt het item heel even zijdelings vermeld). Al jaren pleit ik bij bevoegde overheden – soms met succes maar meestal tevergeefs - voor concrete, realiseerbare veiligheidsmaatregelen. Ik snap bv. niet dat het Belgisch Instituut voor VerkeersVeiligheid (!) het verkeer onveilig (!) mag blijven maken met zijn vaak moeilijk te begrijpen en aandacht afleidende boodschappen op enorme posters langs de autosnelwegen. Ook begrijp ik niet dat er nog steeds 4-persoonsauto’s gemaakt worden met slechts 2 (voor)deuren; niet zo lang geleden stierven twee passagiers op de achterbank van een brandende auto omdat ze niet tijdig konden ontsnappen…

TOE(kom)MAATJE. In een van mijn volgende blogs hoop ik een hardnekkig misverstand (zelfs bij “deskundigen”) te beschrijven over de betekenis en draagwijdte van groene voetgangerslichten.

   Vanmorgen op radio1 een korte reportage gehoord over een of ander centrum waar vreemdelingen van meer dan 60 nationaliteiten verblijven. Om de bewoners wat vertrouwd te maken met onze instellingen, taal, gewoonten enz, hadden de organisatoren het gepast geoordeeld om hen onder meer onze nationale hymne aan te leren. Ze hadden onder het personeel blijkbaar iemand gevonden die zelf dat lied kende (niet zo evident denk ik); ik was razend benieuwd naar het resultaat.
   Welnu, de melodie herkende ik niet direct, waarschijnlijk omdat het een onbedoeld meerstemmige (zeg maar véééélstemmige) “versie” van de Brabançonne bleek te zijn; bovendien hoorde ik precies ergens een “Marseillaise” tussen, maar zo’n vergissing overkomt zelfs de hoogste politici in ons land. Was de prestatie op muzikaal gebied dus geen hoogvlieger, de TEKST daarentegen klopte volledig: “La la la la…”

TOE(kom)MAATJE: une charade (lettergreepraadsel) pour les francophones: “Mon premier est un fruit, mon deuxième est un fruit, mon troisième est un fruit etc…., et mon tout est un hymne national, qu’est-ce que c’est?”; antwoord: “pom pom pom pom, …” (gezongen op wijze van de Brabançonne, haha!)

   “KAV wil af van die ‘K’ van Kristelijk”, aldus Gazet van Antwerpen van 24.6. Het artikel verwijst echter ook naar de seniorenvereniging OKRA (Open, Kristelijk, Respectvol, Actief), die de ‘K’ van de vroegere “KBG” juist nadrukkelijk heeft behouden.
   Als OKRA-lid en taalliefhebber vroeg ik aan de toenmalige nationale voorzitter waarom men de bestaande taalfout in KBG (Christelijk is met een C!) niet tegelijk had verbeterd. Tot mijn verbazing schreef hij mij (ik citeer): “Kristelijk is geen zaak van taalregeltjes (… ); wij wilden de K van KBG bewaren omdat de bloem okra met K is geschreven (…)”. Vrij vertaald: Je mag taalregels overtreden als het om de C van ‘Christelijk’ gaat, maar niet als het de naam van een bloem (okra) betreft (N.B. Ik dacht dat okra geen bloem maar een groente is, maar dat terzijde) 
   Tegelijk met die naamverandering voerde men van hogerhand om onduidelijke redenen nog andere wijzigingen in. Het centrale beleidsorgaan in Brussel, vroeger “nationaal”, heet nu “algemeen”; regionaal waren er een of meer “verbonden”, elk bestaande uit lokale “afdelingen”; de term “verbond” bestaat niet meer, het is nu “regio“, en “afdelingen” zijn nu “trefpunten”. Leg maar eens uit aan een buitenstaander dat in zijn regio misschien twee of meer (OKRA-)regio’s bestaan…). En dat hij niet kan aansluiten bij een OKRA-afdeling, want die zijn er niet… Ik geef toe: ik maak er een karikatuur van, maar bij Okra-nationaal – pardon, “Algemeen” – zijn ze begonnen!
   O ja, in het “OKRA-Huisstijlboek” wordt gepleit voor een correct taalgebruik….

“Mensen graag zien”: een mooi ideaal, maar ik zou huichelen als ik zei dat ik ALLE mensen graag zie. Er zijn er zelfs die mij – op zijn zachtst gezegd – absoluut niet liggen. Alleen probeer ik altijd om dat tegenover de betrokkene(n) niet te laten blijken. Mijn motief: mijn eigen gemoedsrust maar ook een zeker eigen belang: “misschien heb ik hem of haar ooit eens nodig, dus kan ik beter vriendelijk en hulpvaardig zijn dan nodeloos ruzie maken”. Niet gemakkelijk, en soms lukt het me niet helemaal en dan voel ik me rot…

Een van mijn 13 kleinkinderen wordt 5 juLi a.s. 20 jaar. Op 5 juNi (!) – per vergissing een maand te vroeg dus – stuurde ik hem een feestelijke verjaardagswens uit het E-card-gamma van Seniorennet.be. Vandaag schreef ik hem volgende e-mail:

””Dag kleinzoon,
   Mocht het je nog niet opgevallen zijn (?!): ik heb je op 5 juni, een maand te vroeg dus, gefeliciteerd met je 20ste verjaardag. Dat komt zo (ja, voor alles heb ik een uitleg hoor!): tijdens mijn gebruikelijke dagelijkse sanitaire activiteiten in “het kleine kamertje” overloop ik regelmatig de namen op de ter plekke hangende verjaardagskalender. Op het einde van elke maand sla ik een blad om, zodat we direct zien wie we de volgende maand moeten feliciteren. Bij dat omslaan loopt er soms iets mis zoals bv. in één keer twee bladen tegelijk omslaan.
   Maar geef toe, juNi of juLi, als het niet opmerken van één lettertje verschil de enige blunder is die je hoogbejaarde opa kan begaan (helaas bega ik er wel meer, vraag maar aan oma) …..  Wat er ook van zij, toen ik de laatste keer niet één maar onbewust twee maandvelletjes omkeerde, zag ik jouw naam prijken op de 5de dag en nam dus de nodige voorzorgen voor het op de “juiste” datum versturen van onze felicitatie.
   Pas later wekten enkele andere namen op de kalender mijn twijfel; ik zag toen dat niet de maand juni maar wel juli uithing! Gelukkig ben jij de enige bij wie mijn vergissing effectief een (ongewenst) gevolg had. In elk geval, om in ambtelijk jargon te besluiten: Wij bieden U onze oprechte verontschuldigingen aan voor het voortijdig verzenden van onze overigens oprecht gemeende verjaardagswens en verzoeken U deze laatste te aanzien als pas geldig op 5 juli a.s.
   Met de meeste hoogachting,

Opa (mede namens Oma, al heeft zij – uiteraard – geen schuld aan mijn blunder) “”

TOE(kom)MAATJE. Spelen met taal (bron onbekend):
- Amerikaanse buffels hebben iets bisonders 

- Kwaliteitslingerie is bijzondergoed 
- Roken is en blijft een teer onderwerp

- Doodgaan is stoppen met sterven