Men is gestart met het aanleggen van de rijbanen in de nieuwe wijk die in Ghevers  komt. De oprijstrook ligt er al en nu nog de nutsvoorzieningen. Er komen veel veranderingen in Eeklo zo te zien.

   
          Het is nog geen dag aangelegd en er staat al een auto voor de oprijstrook    

                        
                                              Hier komen dan een 70 tal huizen

Verrassing toen ik vanmorgen een berichtje kreeg van Anita dat het druk was op de kerktoren. Anders kijk ik iedere dag eens als er geen veranderingen zijn maar op een zondag denk ik er niet aan. En wat raad ge? Ja, men is vandaag (zondag) begonnen met de ontmanteling van de toren. De haan is ontdaan van zijn 'omheining' en staat nu fier op de toren Eeklo te bekijken.


                             
            Met de lift om de volgende lading                                  Hoog en droog

                             
                       Bovenste is al vrij                                  Zie hem staan, onze fiere haan

Vorige week dacht ik dat de werken aan de brug stil lagen maar niets is minder waar. Men heeft de rijbanen verplaatst. Waarschijnlijk om de kraan beter te kunnen plaatsen om gemakkelijker te kunnen werken.
Nu is men bezig met op het rijvlak van de brug betonnen panelen, versterkt met ijzeren staven,  te plaatsen. De ene kant is al gedaan. Eens alle platen er liggen wordt alles vol gegoten met beton. Dan kan men verder gaan met de afwerking van de brug. Het is moeilijk te schatten hoelang de werken nog zullen duren maar einde maart zal heel nipt zijn denk ik.

   
           Hier vooraan, voorbij de houtenbalken, ziet men de speciale  platen liggen        

   
     Nu is men ongeveer in het midden                            Nog veel werk voor de boeg

Als verjaardagscadeau ontvangt de stad van ereburger John Buyck van Victor Buyck Steel Constructions, die 75 jaar wordt, dit negen ton wegende en zeven meter hoge kunstwerk. Hij wil met dit geschenk de goede relatie tussen het stadsbestuur en zijn bedrijf onderstrepen. Dit kunstwerk werd woensdagavond geplaatst op de rotonde aan de watertoren.


                                 
             Mooi stuk hé                                                         Kunst en watertoren verweven


Kunstenares  Hilde Van Sumere , die bij de plaatsing aanwezig was en samen met academiedirecteur Joke De Keyser  richtlijnen gaf hoe het beeld juist moest staan, is niet de eerste de beste. Zij behoort tot de artiesten die voor de Olympische Spelen een kunstwerk in Peking mag leveren.
Nu zoekt men nog een naam voor het beeld. Wie een idee heeft mag het altijd laten weten.

   
              Dit zou de voorkant zijn                                    Dan is dit de achterkant                   

de winter voorbij. Ons dikkertje, poes Manoe, laat de winter in de warmte en in alle rust passeren. Het moet hier maar zo goed niet zijn denkt ze waarschijnlijk.      

                          

Nu is men aan de afwerking van het pad tussen het station en de Kerkstraat bezig. Vandaag is de kant naast de spoorweg volledig afgemaakt. Het pad wordt al heel veel gebruikt. Dit is een echte verbetering voor wandelaars en fietsers.
 
   

Na het slopen van het huis is men nu bezig de inrit langs de kant van de Roze aan te leggen.

   

Eeklonaars die niet meer van de jongsten zijn kennen wellicht nog het kleine maar (soms) gezellige cafeetje hier in de Roze die het  "Koeiken"  noemde. Wel het bestaat niet meer. Enkele maanden geleden werd het afgebroken en is men nu aan de bouw van een nieuw huis begonnen. 

                          

werk in de  Colruyt.  Momenteel ziet het eruit als een lege schuur. Alles, maar dan ook alles, is afgebroken en verdwenen. Van de oude winkel schiet er niks meer over. Dus verwacht u maar aan een compleet nieuwe winkel binnen een paar maanden. 

                            
                                                      (Nu nog) een lege schuur

Tot mijn grote spijt is het rustig aan de brug de laatste weken. Men is nu bezig aan het wegdek dat waarschijnlijk ook aangepast moet worden. Hierbij een nog foto van de brug.

                        

Het  Schipdonkkanaal  komt tot in  Eeklo  waar er vroeger fabrieken waren en schepen materialen en goederen op en af voerden. Ooit is er sprake geweest om dit stuk kanaal dicht te gooien maar men heeft dit wijselijk niet gedaan. Nu zijn er daar andere firma's gekomen maar die hebben geen vervoer per boot nodig maar toch blijft dit stukje Eeklo bestaan. Enkele jaren geleden werd er een jachthaven gemaakt die veel bijval kent. Goed dat men een stuk traditie heeft bewaard.

                                    
                                                             Het zicht naar Eeklo      


                            
                                             Ook de vissers komen aan hun trekken


                          
                                                    Het zicht naar de jachthaven

Vroeger had  Eeklo  een bekende brouwerij  DE KRUGER. Wat er mis gegaan is zodat de brouwerij is moeten sluiten weet ik niet echt. De Kruger was wel een begrip in Eeklo en de dranken werden vervoerd in zware vrachtwagens (men leverde over gans België) in zo een specifieke groene kleur.
Met de hulp van mijn schoonbroer Eric Lammens heb ik nog zo een, ook al bekend, bierviltje kunnen bemachtigen om hier op mijn blog te zetten. Kan er mij iemand zeggen in welke jaar deze viltjes uitgekomen zijn? Ik dacht eind de jaren '60 maar ik weet het niet juist.
Jammer genoeg sluit ik hier terug af met de woorden: waar is de tijd.........


                        

                      

                      

Er zijn de laatste tijd nogal wat huizen afgebroken hier in Eeklo (zie verder). Nu is men volop bezig om nieuwe panden te bouwen. Als men tegenwoordig een nieuw appartementsgebouw zet is er al een klein huis onder de grond gebouwd. De grondwerken zijn natuurlijk erg belangrijk bij zo een onderneming. De foto is van in de Stationsstraat aan het Krugercomplex.

                           

Toen ik dan op 19 maart 1990 begon bij Citroën was ik mij niet bewust dat dit de laatste fase van mijn loopbaan zou worden. Ook waren er twijfels want Citroën had de reputatie een nogal ingewikkelde mekaniek te hebben en dat was inderdaad niet overdreven. Ook op gebied van de elektriciteit was Citroën 'anders'. Van hun hydraulische vering had ik al veel gehoord maar nog niet aan gewerkt. En ook dat is op zijn minst gezegd 'speciaal'.
Van de modellen was de 2PK (geit) aan zijn zwanezang begonnen en was de XM een jaar uit. Van de 2PK valt er niet veel te zeggen. Waarschijnlijk de simpelste 'auto' die er ooit heeft rondgereden. Het was voor Citroën wel een succes maar in de moderne autowereld een gevaar op de weg.
Van het ene uiterste in het andere was de XM. In die tijd een heel moderne auto, zeer mooi van lijn, veel nieuwe technieken en de eerste waarbij de vering elektronisch gestuurd werd. De XM was echter niet vrij van kinderziekten en stelde menige klant teleur. Het waren niet altijd grote fouten maar meestal waren de problemen elektrisch te zoeken. Slechte massa aansluitingen en soms oxyderende stekkerverbindingen waren de grootste boosdoeners. De schuifstekkers werden vervangen door schroefstekkers en dat was een hele verbetering. In de loop der jaren zou Citroën de XM op alle vlakken verbeteren en toen hij helemaal in orde was waren de concurrenten met de potentiele kopers gaan lopen.

     
           Wat ooit een auto genoemd werd                             De XM in zijn latere uitvoering

De Bx was een schot in de roos voor Citroën. Hoeveel er daar van verkocht zijn is niet te schatten. De BX was een heel goede auto en de laatste Citroën met de 'zachte' hydraulische vering. De modernere versie's zoals de XM en C5 waren 'harder' van vering. Er is trouwens een nieuwe C5 op komst en die krijgt straks zijn premiere op het Brusselse autosalon. 

               
            De BX                                De nieuwe C5 die straks in Brussel zijn wereldpremiere krijgt

Er zijn nog veel Citroën modellen geweest maar zoals beloofd ga ik ze hier niet allemaal uit de doeken doen. Toen echter in de loop van 2003 de eerste gezondheidsproblemen de kop opstaken ging het met mij bergaf. Bij de eerste werkdag van 2004 ging het helemaal fout en moest ik voor een ingreep naar het UZ in Gent. Daarna werd het nog beter maar het zou nooit hetzelfde meer zijn. Begin van 2006 werd het terug slechter en moest ik de strijd staken. In juli 2006 kon ik in pre-pensioen gaan. De laatste auto waar ik aan gewerkt heb was een Xantia die ook een verkoopsucces was voor Citroën.
Hier viel dan het doek over een welgevulde loopbaan waar ik nog altijd met veel voldoening op terugkijk. Wat mij nog het meeste bij blijft zijn de tevreden gezichten van de klanten. Gelijk nu in de winter als ik op depannage moest om mensen te helpen die niet konden starten. Als men daar toekwam die vertwijfelende blik van de mensen, die waarschijnlijk dachten dat hun auto helemaal stuk was, en dan die glimlach als de motor toch nog enig teken van leven gaf. Dat brengt voldoening mee in het werk.