Ik ben Everaert Albert, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Awbeir.
Ik ben een man en woon in Eeklo (België) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 11/02/1948 en ben nu dus 65 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: mijn blog, computer, fietsen, foto's.
Er komt een punt in je leven dat je je realiseert: Wie belangrijk is, Wie nooit belangrijk was, Wie niet meer belangrijk is en wie altijd belangrijk zal zijn. Dus maak je geen zorgen over mensen uit je verleden. Er is een reden dat ze het niet gered hebben in jouw toekomst....
Do I turn left, when nothing is right. Or do I turn right, when there's nothing left.
Welkom op Awbeirs blog
31-12-2010
Eeklo in vroegere jaren
Mooie actie foto van in de wedstrijd FC Boom - FC Eeklo van (waarschijnlijk) 1970. Deze wedstrijd werd door Eeklo verloren met 3-1 en mocht men de kampioenstitel vergeten. We herkennen Maurits De Windt, Georges De Keyser, speler-trainer Roland Storme, Pintelon en de gevallen Roger Van De Gejuchte.
Police van Ghent Een stomdronken Gentenaar verlaat de bar en op de parking gekomen stopt hij bij de eerste wagen ...... en betast het dak : "Tes de mijne nie ." Bij de volgende wagen begint hij terug het dak te betasten .... en bralt "Dad est te uuk nie ". De parkingwachter bekijkt het schouwspel en vraagt tenslotte aan de man : "Waarom betast je het dak van die wagens, denk je zo je wagen te herkennen ?" Waarop de man antwoordt : "'t zal wel zijn , op de mijne staat er een blaaeve zwaailamppe ". ..
Noordzeekrab en gerookte paling, augurken, crème van verse geitenkaas
Tip :
Noordzeekrab wordt nog veel te veel onderschat. Want wat de smaak betreft is de Noordzeekrab een feestelijke vis.
Thema :
Vis & feesten, een zee van mogelijkheden
Benodigdheden : - Voor 4 personen -
1 Noordzeekrab van 800 g 160 g filet van gerookte paling 2 l goed gekruide groentebouillon 1 eetl zure room 1 theel sojasaus 1 theel geroosterde sesamolie 4 dunne toasten 1 grote opgelegde augurk 30 g verse geitenkaas 1 koffiel fijngesneden bieslook 12 blaadjes pimpernel diverse soorten cress voor de afwerking
Voor de crème van avocado: 1/2 rijpe avocado 1 theel limoensap 1 eetl consommé van gevogelte peper en zout
Voor de picklesroom: 1 eetlepel picklesmosterd 0,5 dl room peper en zout
Bereidingswijze :
Laat de krab gedurende 8 min in de groentebouillon koken. Haal ze daarna volledig leeg.
Meng het krabvlees met de zure room, sojasaus en geroosterde sesamolie. Kruid met peper en zout.
Snijd de augurken in banden. Hak de rest van de augurk fijn en meng dit met de geitenkaas en bieslook. Kruid met peper en zout. Rol de augurken op en spuit op met de geitenkaas. Werk af met een blaadje pimpernel.
Pel de avocado en cutter fijn. Voeg het limoensap en de consommé toe. Kruid met peper en zout.
Klop de room op en meng met de picklesmosterd, kruid met peper en zout.
Afwerking. Maak lijntjes met de avocadocrème en picklesroom. Schik de gerookte paling ernaast. Dresseer in het verlengde de tartaar van Noordzeekrab. Schik tot slot de rollade van augurk op het bord en werk af met een toastje en de cress.
In het begin van de week is men gestart met de afbraak van de gebouwen van de oude fabriek van Van Damme's. Waar vroeger nog de Kringwinkel, De Landgraaf, en nog enkele andere zaken waren, schiet er niet veel meer over. Tegen het einde van volgende week zal alles hier ver opgekuist zijn.
In de Boelare is er nu een nieuw mee-neem (take away) eethuis. Thai Wok is de naam en als men de menu leest die aan het venster hangt wordt men daar niet veel slimmer mee. Bijna allemaal namen waar men nog nooit van gehoord heeft. Maar ja, het moet niet altijd Chinees zijn hé.
Het zal mijn lezers wel opgevallen zijn dat het hier de laatste week nogal flauw was op mijn blog. De reden hebben sommigen al geraden. Ons kleine spruiten zij hier een paar dagen en nachten geweest en zodoende was er weinig tijd.
Hiervoor laat men zijn computer staan.
Op Kerstavond waren ook ons 'grote kindjes' aanwezig. Onder zijn goedkeurende blik ziet Matthew het buikje van zijn vrouwtje verdikken. Want men kan het van Liselot 'al goed zien'.
Van deze boom nam ik tijdens de zomer ook een foto van op ongeveer dezelfde plaats. Dit is op het Van Hoorebeke pleintje waar de boom er maar triestig bijstaat.
Deze foto kreeg ik van Jan Standaert. Dit zijn de 'beeldekes' (zoals in de volksmond gezegd wordt) van de Welgezinden. Het is lang geleden dat er zolang een sneeuwlaag op gelegen heeft.
Met het bouwverlof ligt alles een beetje stil. Zo ook op de hoek van de Boelare. Hopelijk is het ergste van de winter voorbij. Dan zal het niet zo lang meer duren dat de stellingen zullen verdwijnen en men al een beetje beter het uitzicht van het gebouw zal zien. Al eens op gelet hoe de kraan meer en meer ingesloten geraakt? Het zal nog een precisie werk worden om ze te ontmantelen.
Ook frituren kunnen falen. De frituur aan het Eeklose station staat al enkele weken over te nemen. Misschien niet zo denderend nieuws ware het niet dat hier (ongeveer) op deze plek al heel vele jaren een frietkotten traditie bestaat. Het vroegere frietkot van 'Neilken' stond iets verder op maar na de afbraak van het oude station was daar geen plaats meer.
Lionel Hauwe, in Eeklo beter gekend als 'Neilken' stond na de 2de wereldoorlog met zijn frituur ter hoogte van de voetgangersbrug over d'IJzers. Later verhuisde hij dan met zijn frietkot ter hoogte van het station recht over dancing 'de Cercle' (dus ongeveer op de plaats van bovenste foto) waar hij bleef staan tot 1974. Hij woonde ook lange jaren in café Rubens op het K.Astridplein. Deze foto moet gemaakt zijn op een of andere wijkkermis hier in Eeklo.
Op de foto v.l.n.r. Florent De Vlieger en Elza Clauws (geburen van Neilken) Clara Lippens met echtgenoot Lionel Hauwe.
Toen Gaston De Smet op 4 februari 1950 een aanvraag indiende om het bouwen van een woonhuis in de Eurardstraat (zo geschreven op de aanvraag) zag deze straat er zo uit.
Een paar maanden later, op 8 april 1950, had ook Emiel Dysserinck plannen om een huis te zetten in dezelfde straat. Daar staat op de aanvraag George Euraerdstraat geschreven. Waarschijnlijk is ook deze straat enkele keren van naam veranderd.
Nu is het al vele jaren de Euerardstraat en die zag er een maand geleden zo uit.
Ook aan de zee blijft het winteren. Witte stranden, het is en blijft een raar zicht. Het is lang geleden denk ik dat er zolang sneeuw heeft gelegen aan het strand. Men staat er niet bij stil maar de eerste sneeuw is gevallen op 27 november, dus bijna een maand geleden.
In feite is de geschiedenis van de wijn en het bier en andere dranken een opeenvolging van merken die een deel van die nieuwe markt destijds wilden veroveren. Opmerkelijk is wel dat er nu nog steeds merken uit die tijd bestaan en zelfs nog steeds met dezelfde vorm van de flessen.
Zoals Sandeman die al in 1931 op de markt verscheen en is er zelfs op gebied van reclame maken nog niet veel veranderd. En ook op de Gordon's Dry Gin (1934) komt er schijnbaar geen sleet.
Johnnie Walker kwam binnen gewandeld in 1936. Let op de flessen, nu nog steeds dezelfde vorm. Ook de cognac Hennessy wordt de dag van vandaag nog steeds bij de beste cognac merken gerekend.
Deze specifieke flessen van Cointreau zijn nog steeds zoals in 1937. Nog onder de naam Martini & Rossi kwam deze Italiaanse drank in 1938 de wereld veroveren. Later zou het als Martini wereldberoemd worden en is dat nog steeds.
Wintersalade voor 20 personen : 1/4 rode en witte kool, 1 busseltjes raapjes, 2 zoete appelen, 100 g walnoten, 1/2 dl slaolie, 1/4 dl witte wijnazijn,
Dressing: 1/4 l mayonaise, 1/4 dl room, zout en peper.
Werkwijze:
Saus : Maak een poivrade door beenderen of resten van vlees te kleuren in boter, voeg er de mirepoix bij. Alles laten bakken. Een weinig azijn en rode wijn toevoegen en laten uitdampen.
Bestrooien met 2 lepels bloem, daarop evenveel blanke fond als bruine fond. Laat dit ongeveer 3/4 uur trekken. Giet alles door een puntzeef.
Vlees rondom laten kleuren. Kruiden en flamberen met een glas cognac. Als het vlees gaar is, het vlees warm houden. Braadpan degraiseren en deglaceren met de poivrade. Zeven. Saus binden met de beurre-manié en een weinig bessengelei toevoegen. Kruiden.
Kastanjepuree : Kastanjes 15 min koken in water. Pellen. Doe ze in een pan met een takje venkel, twee takjes selder, een weinig zout en peper. Giet er bouillon of melk over tot ze nauwelijks onderstaan. Sluit de pan en laat de kastanjes gedurende 20 min.koken. Haal er de selder en venkel uit. Laat de kastanjes uitlekken. Plet ze door een zeef of draai ze door een draaizeef. Doe ze opnieuw in de pan en voeg boter en een weinig kooknat toe tot de gewenste dikte. Kruiden
Flensjes : Flensjes bakken en maak met behulp van een uitsteker 16 kleine flensjes met een diameter van 4 cm.
Wintersalade : Blancheer de geschilde en versneden raapjes 2 min. Laat uitlekken. Was en schaaf de kool in de keukenrobot. Meng met de raapjes, olie en azijn. Zet 2 uur koel weg. Voeg stukjes appel en walnoten toe. Klop de mayonaise op met room en kruid naar smaak.
Heel oude foto van het brugje over het Schipdonkkanaal ongeveer aan de kop van de vaart. De straat die men achteraan ziet is Nieuwendorpe. Hier is nu het Industrieterrein en zijn er niet veel bomen meer. Ook op de achtergrond zien we redelijk wat bomen maar wat er toen was weet ik niet. Waarschijnlijk was dat hier allemaal landbouw.
Het seizoen is nog niet lang voorbij maar men is al bezig met de voorbereidingen van het nieuwe seizoen.
Zo heeft de Franse autoconstructeur Renault haar belang in de renstal Renault F1 verkocht en zal de renstal voortaan Lotus Renault GP noemen. Renault zal enkel als motorenleverancier in de formule1 blijven.
De naam Lotus blijft tot de verbeelding spreken in de formule1 wereld. De foto hierboven is van de legendarische Lotus JPS (John Player Special) die in de eerste helft van de jaren '70 dominant was. Onder leiding van de charismatische Colin Chapman behaalden deze wagens grote successen.
Nu zou men de nieuwe Lotus in hetzelfde kleurenpalet willen steken als vroeger. Er zijn echter wat problemen over het gebruik van de naam Lotus maar daar zou een mouw kunnen aangepast worden.
Gisteren kwam dan het nieuws dat er (eindelijk) terug een Belgische piloot in de formule1 zal rijden. Jérôme D'Ambrossio zal in 2011 debuteren bij Marussia Virgin Racing het team van de Brit Richard Branson.
Daar de sneeuw toestanden blijven duren kan ik mij goed inbeelden dat het voor sommige mensen mag stoppen. Toch plaats ik hier nog enkele winter foto's en ondanks alles blijft het mooi om naar te kijken. De foto's zijn in het Eeklose centrum tijdens een wandeling genomen.
Dit is de oude Stadsschool in de Raamstraat. Vroeger waren hier in Eeklo verschillende scholen. Men had het Atheneum, de Broedersschool, het College, Ten Doorn en deze Stadsschool. Het moet ongeveer eind de jaren '70 geweest zijn dat dit gebouw is afgebroken. De Belastingen kwamen in de plaats. Als ik mij nog goed herinner zijn de Belastingen eerst nog in het oude gebouw gekomen en werd pas later een nieuw gezet.
Dit is dan het gebouw van de Belastingen zoals het er nu bij staat. Bij nader toezien toont dit gebouw ook al tekenen van vermoeidheid.
Hier zijn we aan de zijkant van de school. Aan de linkse kant staan er nog steeds een paar huisjes van uit die tijd.
Het straatje op zijn eigen is niet veel breder geworden maar zoals u ziet is er hier toch een serieuze verandering doorgevoerd. Ook de huizen recht over dit straatje, in de Raamstraat, zijn bijna allemaal verbouwd.
Gisterenavond trokken we met ons 'kawtsoe' bottekes aan door de sneeuw naar De Herbakker om een optreden van Steven De bruyn, Tony Gyselinck & Roland bij te wonen. Zoals ieder seizoen maken we goede en minder goede voorstellingen mee en deze behoort bij de mindere. Dit is natuurlijk mijn eigen gevoel en anderen zullen daar een ander gedacht over hebben. Er werd iets teveel op speciale geluiden gemikt zodat het echte muziek maken op de achtergrond werd geduwd. Steven aan de mondharmonica leek bijwijlen meer op een tapdanser om met zijn voeten al de knoppen te kunnen induwen om zijn harmonica de juiste toon te geven. Waarom hij dan een pleidooi hield om onze oude platendraaier van de zolder te halen begrijpen we ook niet goed. En Roland kan zijn gitaar de geluiden laten maken van een oude stoomketel maar daar kregen we ook geen kippevel van. Toen hij dan toch een prachtige gitaarsolo gaf bleef hij in het donker staan en waren al de lichten op de drummer gericht. Zoals in sommige kookprogramma's gezegd wordt, het echte wauw gevoel was er niet gisteren.
Vandaag was het terug de moeite om sneeuwfoto's te nemen. Uit een serie van 170 foto's was het een moeilijke keuze. Ook wil ik hier niet in overdrijven en zal nu en dan enkele foto's plaatsen.
Dringend een weersvoorspelling nodig? Tik gewoon weer plus de plaatsnaam in Google in, bijvoorbeeld weer Eeklo. Je krijgt meteen de voorspelling voor vier dagen te zien.
Snelle rekenmachine
Google heeft een aantal verborgen opties, en één daarvan is de Google calculator. Stel dat je wil weten hoeveel 35 procent van 723.155 is. Je kan de ingebouwde Windows rekenmachine gebruiken, maar zo handig is die niet. Veel sneller is het om in Google gewoon 35 % of 723.155 in te typen en op zoeken te drukken. Je krijgt meteen het resultaat. Op die manier kan je heel wat dingen berekenen, tot binaire sommen en cosinussen toe.
GEROOKTE KIPPENBORSTFILET OP EEN BEDJE VAN COURGETTE
Benodigheden :
400 g dun gesneden gerookte kippenborst filet, 100 g pijnboompitten, 1 courgette, 2 tomaten, veldsla, 1 fijngesneden ui, 1 fijngesneden sjalot, 1 lp mosterd, 3 lp balsamico, 3 dl walnotenolie, toast of stokbrood.
Werkwijze :
- Voor de vinaigrette : de sjalot, de mosterd, de balsamico, p+z mengen en vervolgens ook de olie geleidelijk ondermengen.
- De courgette in heel fijne julienne snijden, de tomaten concasseren.
- Courgette, tomaten en ui mengen en oversappen met 3 lepels vinaigrette. Kruiden.
- Pijnboompitten eventjes kleuren.
- Veldsla spoelen en drogen.
- Midden op het bord de courgettemengeling brengen, daarrond de veldslablaadjes verdelen. De kippenfiletschijfjes errond en afwerken met de vinaigrette, de pijnboompitten en peper van de molen.
Deze morgen was het raak met de sneeuw. Toen daarna de zon er mooi doorkwam was het tijd om nog enkele foto's te schieten. De laatste weken was het steeds donker en grijs en een beetje ondankbaar om foto's te nemen. Hopelijk vinden jullie deze foto's mooi.
In het begin van de week is men dan gestart met het ontmantelen van het nieuwe jeugdcentrum welke in de Kerkstraat komt. Graag had ik een paar fases van de werken op foto gezet maar binnen mocht ik geen foto's nemen. Buiten eigenlijk ook niet, volgens die meneer, maar daar was hij al te laat voor. Op een kordate manier werd ik de deur gewezen, de eerste maal dat ik dit tegenkom. Er is voor alles wel een eerste keer hé.
We 'smijten' ons verder in de drank en het was in 1910 dat voor de eerste maal Budweiser opdook. Dit Amerikaanse bier zou echter in Europa nooit echt doorbreken. Dit bier bestaat nog altijd en is nu ook in handen van Inbev.
Maar het waren niet alleen Amerika en Frankrijk die geestrijke dranken maakten. In 1920 werd het Italiaanse Cinzano de wereld rondgestuurd en ook Spanje mengde zich in de wijnsector. Waarschijnlijk was dat in die tijd een serieus 'gat in de markt'.
Veel mensen denken dat het pas de laatste jaren is dat andere landen, buiten Frankrijk, champagne hadden. Het is nog altijd 1920 als het Amerikaanse Great Western zijn champagne presenteert. De rechtse reclame lijkt mij een Frans soort bier. De dag van vandaag zou het waarschijnlijk niet meer mogelijk zijn om met zulke reclame uit te pakken. Een kleine jongen halfweg gezonken in het schuimend bier, inderdaad niet meer van deze tijd. Maar ja, het was dan ook nog maar 1920.
In Ghevers zijn dit dan de laatste loten die 'afgelegd' zijn. Deze foto is een paar dagen voordat het begon te sneeuwen en er is nog niet aan verder gedaan.
Deze namiddag kwam rond 16 uur een oproep binnen bij de brandweer. Op de Markt vielen er brokstukken van de gevel van een huis. Zo te zien zal men aan dat huis toch wel enkele herstellingen moeten uitvoeren.
Eindelijk eens een foto zonder dat er een vrachtwagen of andere camionette voor de bouw in de Stationsstraat staat. Heel veel kan men er echter nog niet uit opmaken. Het zal pas na de winter zijn vooraleer men het ware gelaat van de bouw zal zien.
Waar vroeger de Germinal was is men op de voorziene hoogte en zijn de dakwerken bezig. Ook de voorgevel begint vorm te krijgen en op het eerste zicht ziet het er een mooi gebouw uit.
Vorige week is men zoals de planning voorzag met de werken aan het kruispunt van de Teut begonnen. De werken zijn nodig om de vrachtwagens gemakkelijker het kruispunt te laten op en afrijden. De vaste verkeerslichten zijn uitgeschakeld en er zijn mobile lichten geplaatst. Er is enige verkeershinder en sommige perioden van de dag moet men rekening houden met langere files.
Het standbeeld van Ledeganck is een paar keer opgeschoven geweest. Op de foto zijn nog geen auto's te zien. De opkomst van de auto's en het steeds drukker wordende verkeer drong Ledeganck achteruit en moest hij iets verscholen plaats nemen op 'zijn' pleintje, het Ledeganckplein. In de volkmonds 'de Botermarkt' genoemd.
Nu staat het standbeeld nog steeds op dit heel drukke kruispunt. Misschien zou hij wel eens een poetsbeurt mogen krijgen want de jaren beginnen door te wegen, ook voor een standbeeld.
Na de optredens gingen we op bezoek bij Claire want haar verjaardag moest gevierd worden. 'De bende' had nog een stukske taart overgehouden en dat konden we toch niet laten liggen hé. Het was al laat (of vroeg) als we terug huizewaarts trokken.
Het was gisterenavond dat Youssef El Mousaoui een optreden bracht in de Eeklose Herbakker. Hij is de eerste Vlaamse stand-upper van Marokkaanse afkomst. Het was een try-out van zijn nieuwe show. Er is nog wel een beetje schaafwerk aan maar het viel best wel mee. Hij schuwt zich niet om de twee culturen waarin hij leeft tegen elkaar uit te spelen wat wel voor comische situaties zorgt.
Het tweede luik van de avond bracht Michael Van Peel op het podium. Deze vlotte Antwerpse krullebol heeft aan de gewoonste dingen genoeg om er iets grappigs over te vertellen. Achter de piano bracht hij ons enkele liedjes en dat ziet men niet veel bij stand-uppers. Het was al na elven als deze toch wel aangename avond voorbij was.
Wie vaak PowerPoint-presentaties verstuurt via e-mail, zal merken dat de muziek en/of videofragmenten soms niet meegestuurd worden. Je moet er dan voor zorgen dat je de presentatie én de gekoppelde bestanden samen inpakt. Je kan dit doen door in het menu Bestand voor de optie Inpakken en Wegwezen te kiezen. Volg de wizard, en je presentatie wordt netjes ingepakt, inclusief muziek en andere gekoppelde bestanden (zoals lettertypes).
- De fijngesneden ui en selder eventjes laten glazig worden in vetstof, mosselen en kruiden toevoegen en oversappen met de witte wijn. Op een heel warm vuur de mosselen laten open komen, kruiden.
- De benodigheden voor de saus mengen en fijn mixen. In de ijskast koelen.
- Mosselen uit de schelp halen en warm of koud opdienen met de saus.
Spinaziehapje :
Benodigheden :
250 g bladerdeeg, 1/2 kg verse spinazie, 100 g belegen kaas geraspt, 150 g feta verkruimeld, 1 ui zeer fijn gesneden, 2 eieren, olijfolie.
Werkwijze :
- Oven voorverwarmen op 200° C.
- De ui eventjes verhitten in de olijfolie, ui uit de pan nemen, in dezelfde pan de gespoelde en goed gezwierde spinazie bakken, kruiden. Zeer goed laten uitlekken. Laten koud worden.
- Al het overige water uit de spinazie knijpen, en zeer fijn snijden. Mengen met de ui, de twee kazen en 1 ei. Goed mengen en kruiden.
- De bladerdeeg vullen met dit mengsel, het kleine gebakje instrijken met een losgeklopt ei.
Niet dat ik hier wil aansporen om het drinken van alcohol, wie daar behoefte aan heeft zal dat zo ook wel doen, maar het is altijd boeiend om eens in oude reclames te snuffelen en te volgen hoe alles geëvolueerd is. Dat is ook zo met de drank.
Het was in 1848 dat de cognac op de markt verscheen. Het duurde tot 1900 dat de eerste champagne in Frankrijk gecommercialiseerd werd en in de winkels en restaurants (en andere etablissementen) zijn weg vond.
Ook in 1900 kon men al wijn kopen. En als ik mij niet vergis bestaat het merk Dubonnet nog steeds. In 1905 kwamen dan de eerste 'versnijdingen' van wijnen en kwam vermouth te voorschijn. Dit werd vooral voor de dames gepromoot zo te zien.
Het was een zonnige dag gisteren en zo besloten we om eens te wandelen in Gent. Er staan al veel kraamkes voor de Kerst maar men was er ook nog veel aan het opzetten. Nog een weekske wachten zal de boodschap zijn. Het reuzerad op het St.Pietersplein lijkt er wel al klaar voor.
Onder het goedkeurend (?) oog van Tamboer zijn de huizen op het Kerkplein afgebroken. Op de achtergrond ziet men het gebouw op de hoek van de Boelare dat steeds hoger en hoger komt.
Aansluitend op het artikel van zondag gaan we verder in de Boelare waar we aan de achterkant een kijkje nemen. Dit waren de gebouwen aan de rechtse kant. Helemaal links ziet men nog een klein tipje van mijn vader zijn garage. Heel vroeger moeten die gebouwen voor iets anders gediend hebben maar dat heb ik nooit niet kunnen achterhalen.
Zo is het tegenwoordig. Er is hier een soort winkelstraat uitgebouwd. Dit bestaat al enkele jaren en is onlangs met nog een winkel uitgebreid. Het heeft nu ook een naam gekregen en noemt Handelshof Boelare.
Dit is dan de andere kant. Achter deze poorten stonden er mooie auto's die nu waarschijnlijk unieke exemplaren zouden geweest zijn. Helemaal op het einde is er een kleinere deur en daar was het 'kollekot'.
Hier zijn dus ook magazijnen en winkels aan deze kant. Er zouden plannen zijn om nog stukken bij te zetten. Waar hier nu de parking is heb ik vroeger op een door mijn vader samen geknutselde fiets duizenden rondjes gereden.....
In deze voor iedereen, en zeker voor de automobielnijverheid, moeilijke tijden is het bijna niet te begrijpen dat er steeds nieuwe heel speciale en peperdure auto's gemaakt worden.
Zoals deze Mc Laren MP4 12C die in het begin van volgend jaar hier ook te verkrijgen zal zijn. Met een prijskaartje dat begint vanaf 203.600 euro zullen we waarschijnlijk heel veel geluk moeten hebben om er eens eentje te zien. Voor die prijs krijgt men wel een auto met een volledig koolstof chassis. Een V8 benzinemotor van 3,8 l met een vermogen van 592 pk. Haast u want er zouden er maar 1.000 tal van gemaakt worden...
Naast het veldrijden is ook het pistegebeuren een wieleractiviteit waarmee de supporter zich tijdens de donkere wintermaanden kan amuseren. Jammer genoeg liggen de ‘vette jaren’ van de wielerbaan al enige decennia achter ons. Enkel de jaarlijkse Gentse zesdaagse kan de pistefan hedendaags nog bekoren.
Ook in die rijke pistegeschiedenis hebben de Meetjeslandse flandriens duchtig hun woordje mee gesproken. De meest getalenteerde onder hen is zeker en vast Romain De Loof.
Bij Romain geldt het gezegde dat ‘de appel niet ver van de boom valt’. Vader Remi, zelf een gewaardeerd renner, loodste zijn zoon Romain overal mee naar toe waar er gekoerst werd. Hij groeide als het ware op tussen de renners. Logisch dat hij zich dan ook al gauw tot de wielersport aangetrokken voelde. Nochtans werd zijn debuut niet onmiddellijk een gigantisch succes : bij zijn eerste optreden bij de beginnelingen werd hij meteen gedubbeld. Maar de kleine Romain leerde snel bij. Bij zoverre dat hij zijn derde koersje reeds als winnaar besloot. Het zou het begin zijn van een rijke carrière…
Nadat hij menig succesje op de weg had behaald werd hij door een zekere Oscar Daemers naar de piste gelokt. Eerst naar de open piste in Langerbrugge, later naar het gesloten Kuipke in Gent. En de Gentse baandirecteur had het goed gezien : in 1961 behaalde Romain zijn eerste Belgische pistetitel in de achtervolging. En dat smaakte naar meer. Dat hij een allround renner was bewijzen zijn behaalde nationale titels in de verschillende pistedisciplines zoals achtervolging, achter derny’s, achter zware motoren en in de ploegkoers (met onder meer Patrick Sercu als ploegmaat).
Maar Romain zijn ambities reikten veel verder. Hij droomde er zowaar van om wereldkampioen te worden. En dat lukte hem in 1962 in Milaan in de regenboogstrijd achter zware motoren, weliswaar nog bij de amateurs. Een jaartje later prolongeerde hij die titel voor eigen volk op de piste van Rocourt. Ook als prof zou hij de hoogste eer behalen : in 1966 in het Duitse Frankfurt behaalde hij zijn eerste en tevens enige profstayerstitel. Dat hij er niet meer behaalde kwam door een samenloop van omstandigheden. Romain steekt het niet onder stoelen of banken dat hij niet altijd als een voorbeeldige prof voor zijn sportcarrière heeft geleefd. Hij hield van een flamboyante levensstijl en liet zich graag opmerken. Ook in de talrijke zesdaagsen die hij heeft betwist viel hij zowel op als naast de baan graag op. Zwarte truien, gelakte schoenen en parelmoeren fietsen werden zijn handelsmerk. Niettegenstaande hij zeker niet het maximum uit zijn carrière heeft gehaald, mag Romain toch zeker en vast terugblikken op een schitterende loopbaan.
Maar het geluk stond ook niet altijd aan zijn zijde. Vooral de zware val, waarvan hij het slachtoffer werd in Gent-Wevelgem 1970, hypothekeerde voor een groot stuk zijn verdere loopbaan. Na die doodssmak zou Romain nooit meer de oude zijn, dit niettegenstaande hij in 1974 nog eens Belgisch kampioen werd achter de zware motoren. Dat hij daarvoor een klasbak als Theo Verschueren moest verslaan, gaf nog meer glans aan die laatste titel.
Na zijn actieve loopbaan was Romain De Loof vijf seizoen ploegleider, eerst bij Ebo later bij Marc Zeepcentrale. Ook in die job slaagde hij met verve : ondanks het feit dat hij nooit met de allergrootste namen kon werken, wist hij toch klassiekers zoals Gent-Wevelgem (met Ferdi Van Den Haute) en Bordeaux-Parijs (met Herman Vanspringel) binnen te halen voor zijn sponsor.
Later werd Romain een graag geziene gast op de wekelijkse markten waar hij naast zijn portefeuilles en handtassen ook zijn vele wieleranekdotes graag aan de man bracht.
Na lang twijfelen zal ik het toch maar doen. We verplaatsen ons naar de Boelare, de straat waarin ik geboren werd. Dit is het huis tussen de twee auto's in. Op de bovenste kamer links was mijn geboorteplaats. Men ziet ook de inrit van mijn vaders garage. Dit was dezelfde inrit van likeurstokerij Brandi, de zaak van Albert Van Branteghem. Daarnaast de winkel van Van Doorselaer waar men stoffen, hoeden, 'klakken' en nog veel meer kon kopen.
Aan de andere kant van de inrit was café St.Elooi van de familie Matthijs. Er waren daar twee zonen waarvan de jongste mijn leeftijd had maar waarvan ik na onze gedwongen verhuis nooit meer iets van gehoord of gezien heb. Want het was Alfons Van Cauwenberghe, die juist naast het café woonde, die op 13 mei 1963 een bouwaanvraag indiende om hier bureau's en appartementen te bouwen. Trouwens de 'vleugelauto' die men op de foto ziet was van zoon Van Cauwenberghe.
Zo ziet het er de dag van vandaag uit. Na de eerste verbouwing was de rechtse inrit van de Brandi en de linkse van Van Cauwenberghe. Want ongeveer tegelijkertijd bouwde ook Van Branteghem een nieuw huis. Hoe het 'van achter' was en nu is vertel ik een volgende keer wel.
Elke gebruikersaccount in Windows XP heeft een eigen afbeelding. Die kleine foto krijg je te zien bij het inloggen en bovenaan het startmenu. Je kan deze afbeelding erg snel wijzigen : klik op Start en daarna op de afbeelding bovenaan het startmenu. Het venster Gebruikersaccounts verschijnt nu. Hier kan je een nieuwe afbeelding kiezen. Klik op Meer afbeeldingen zoeken om een eigen foto of afbeelding op de harde schijf te selecteren.
Dit gerecht is ook heerlijk met tongschar, pladijs, wijting...
Thema :
Vis & feesten, een zee van mogelijkheden
Benodigdheden :
- voor 4 personen –
12 zeetongfilets 12 krielaardappelen 1 kg champignons 5 sjalotjes 5 dl visfumet 1 dl wijn (Sauvignon) 2 dl room 30 g boter olijfolie peper en zout
Bereidingswijze : (15 + 30 minuten)
Kruid de tongfilets met peper en zout, rol ze op en prik ze vast.
Kook de krielaardappelen beetgaar in gezouten water.
Voor de champignonpuree: hak de champignons fijn in de cutter. Snipper 4 sjalotjes fijn, stoof ze even in olijfolie en bedek ze dan met de gehakte champignons. Laat stoven tot alle vocht verdwenen is en werk af met 1 dl room.
Pocheer de tongrolletjes 2 minuten in de visfumet, haal de tongrolletjes er uit en kook de visfumet tot 1/3 in.
Voor de witte-wijnsaus: snijd de resterende sjalot fijn en smoor in de witte wijn, voeg de ingekookte visfumet toe en laat inkoken tot sausdikte. Werk af met 1 dl room en 30 g boter. Breng op smaak met peper en zout.
Giet een sausspiegel op het bord, schik in het midden de champignonpuree en langs de rand afwisselend de tongrolletjes en een aardappel. Versier met gehakte peterselie.
Ondanks de koude wordt in de Kerkstraat (vroegere nieuwkuis) de afbraak verder gezet. Gisteren waren de bovenverdiepingen al weg. Ook het kleinere huis daarnaast wordt afgebroken.
Daar recht tegenover wordt op dit moment ook de vroegere electrowinkel van Thijs (waarvan ik hier al een artikel schreef) afgebroken. Veel Eeklonaars hebben hier vroeger bv. hun eerste televisie gekocht.
Het verdict is gevallen: de Nissan Leaf is verkozen tot auto van het jaar 2011 met een kleine voorsprong op de Alfa Romeo Giulietta en de Opel Meriva. De Leaf wordt geroemd om zijn milieuvriendelijkheid en is de enige elektrische auto in de groep finalisten. Vooral dat speelde in zijn voordeel.
De andere finalisten
Met 257 punten verslaat de Leaf de Alfa Romeo Giulietta (248 punten) en de Opel Meriva (244 punten) als het ware op de eindstreep. Dan volgen de Ford C-Max en Grand C-Max (224 punten), de Citroën C3/DS3 (175 punten), de Volvo S60/V60 (145 punten) en de Dacia Duster (132 punten).
Onze mening
Als elektrische auto biedt de Leaf ontegensprekelijk een blik op de toekomst en alleen al daarom verdient hij een plaatsje op het podium. Toch zijn we ontgoocheld dat de Duster niet hoger in het klassement te vinden is. Die auto is helemaal bij de tijd, heeft een zeer concurrentiële prijs en koppelt fun aan dagelijkse bruikbaarheid.
Ook opvallend is het resultaat van het duo C3/DS3. Als ze beiden apart hadden deelgenomen, zou het resultaat er veel mooier hebben uitgezien voor het merk met de dubbele visgraat. Terwijl de C3 weinig aan het segment toevoegt, vormt de DS3 een waardig alternatief voor de MiTo, de A1 of de Mini. De erg homogene DS3 is zonder twijfel een van de beste Franse auto’s van het moment.
Sneeuw is mooi maar brengt ook minder aangename toestanden met zich mee. Zo schrijft de Belgische wet (dit is geen Eeklose wet) voor dat iedereen het voetpad aan zijn eigen deur sneeuwvrij moet maken. Men ziet echter dat dit steeds minder en minder het geval is.
Gisterenavond waren we terug in de Gentse studio voor opnames van het Radio2 programma De Raadkamer. Het waren al de laatste voor 2010, wat gaat het vlug.
Met kleppers als Nigel Williams, Bert Kruismans, Els De Schepper, Alain en Walter Grootaers, Jan Verheyen en Sven Eeckman waren we zeker van een avondje plezier en amusement.
En dat werd het dus ook. Het opvallendst was deze maal Els De Schepper die met het vurig haar ook het vurigst met de tong was. Dit is toch een klasse madam.
Ik ben Everaert Albert, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Awbeir.
