Neerharen feest en viert jubilerende Pastoor Gust Vanherck
Het regenweer was een spelbreker voor het zomerfeest in Neerharen. Wat een openluchtmis en feest in openlucht zou moeten worden werd verplaatst naar binnen.
Tijdens de processie hadden de deelnemers de grote regenschermen ontplooid. Voorop liepen de kindjes die dit jaar hun eerste H. Communie deden. Zij zouden een hoofdrol spelen in de plechtigheid en in de kerk. Samen met het moederkoor en kerkelijk zangkoor luisterden zij de dankviering op. Een drieledige dankmis, want Met een pastoor die al 25 jaar trouw zijn herdersplichten vervult, een banneux-kapel die er reeds 50 jaar staat en het gedenkwaardige feit dat de zusters Montfortanen hun blijde Inkomste deden in de gemeenschap, ontsnapte niet aan de wil van het parochiaal bestuur om een bijzonder cachet te geven aan het zomerfeest van 2011. Waar is dat feestje ..
In de kerk had achter de communicantjes Eerwaarde zuster Lucie plaatsgenomen. De in Uikhoven geboren zuster is reeds in haar 96e levensjaar. Pastoor dankte haar voor het bijwonen van de Dankmis in haar geliefde Neerharen. Een welgemeend applaus viel haar te beurt toen Pastoor liet weten dat zij aan Pastoor had gezegd dat hij niet zoveel moest drinken tijdens de receptie. Toen haar deze woorden herhaald werden door haar vergezelster maakte zij een vuistje naar mijnheer pastoor wat bij de aanwezigen werkte op de lachspieren.
Na de Mis kreeg de voorzitter van de parochieraad het woord. Hij liet aan de jubilerende weten dat hij met zijn 25 jaar geen recordhouder zou zijn. Dit record viel te beurt aan pastoor Wouters die het van 1680 to 1735 55 jaar volhield in de parochie. Uit de archieven had het bestuur nog enkele feiten gehaald metbetrekking tot de pastoorsfunctie. Zo zou hij 127 huwelijken ingezegend hebben. Hoeveel er daarvan nog koppel waren werd niet in cijfers vermeld. 493 parochianen zijn door pastoor naar de laatste rustplaats begeleid en in al die jaren werden 883 kindjes boven het doopvont gehouden. De eerste dopeling werd niet getraceerd maar wel het tweede doopsel. Dit waren er meteen twee en wel de tweeling Tom en Roel Rogiers. Beiden waren zij aanwezig en mochten in naam van de parochie drie schilderijen overhandigen aan de jubilaris. Drie beeltenissen van pastoor in functie enhobby vereeuwigd door Mattie Engelen.
Na de zegen ging het richtingparochiaal centrum waar een tentoonstelling was over het kerkelijk leven in Neerharen. Voor de muzikale noot zorgde het Seniorenorkest waarin mijnheer pasoor zijn plaats innam als saxofonist en voorzitter.
Tags:neerharen,pastoor vanherck,zuster Lucie
19-06-2011
Regen spelbreker voor Braderie Lanaken en wordt gemeentehuis Cafe?
Heel wat landgenoten zaten te wachten op de voor hen verlossende regendruppels. De droogte speelt hen parten, groeien doet er niets.
Maar voor de braderiegangers, in het centrum van Lanaken, was het er te veel aan. Heel wat mensen hadden hun tentje niet opgeslagen uit vrees voor de grillen van de natuur. Een show op de L-vormige Catwalk, begon zonnig maar werd abdrubt gestoord door een fikse regenbui.
De wens van twee mayabijachtige wezentjes die 'in de krant wilden' kon ik niet weigeren en voldeed aan hun bede.(zie foto). Op het gemeentelijk podium voerden de dansgroepen van Sonja Meers hun dansjes op, maar ook daar werd de paraplui bovengehaald en gingen de toeschouwers schuilen. Toch ging de show verder.
(gelekt!, bron blijft vanzelfsprekend geheim !!). Er komt een nieuw cafe bij in Lanaken, maar dat er plannen waren om het gemeentehuis in te palmen, als het huidige op termijn zal verhuizen naar een andere plaats elders in de gemeente, is maar bij weinige inwoners geweten. Maar nu is het door een oplettend verslaggever ontdekt.
uitgelekt plan regenscherm bovengehaald toch op de foto solidair toch op de Cathwalk zonder woorden de zon aanbidden hielp niet waar is dat volk naartoe.
Mooi hondje.
Tags:braderie lanaken,sonja meers,gemeentehuis
18-06-2011
Ticketbeurs voor abonnementen Cultuurseizoen 2010-2011 en Patricia, de enige dochter van Lia van Sia de huilbaby
Het nieuwe cultuurseizoen 2010-2011 is van start gegaan met de verkoop van de abonnementen op vrijdag 17 juni. Geïnteresseerden konden tussen 18.00 en 21.00 hun abonnementen voor minimaal 3 voorstellingen komen aankopen. De reserveringen konden in tegenstelling tot verleden jaar, waar enkel de balie open stond voor de verkoop, op 4 punten aangekocht worden. Deze wijze van verkoop had daardoor een sneller verloop. De mannen en vrouwen (of andere volgorde) van het CC waren tevreden over de verkoop. Ongeveer 900 tickets gingen, volgens coordinator Gie Vrancken, van de hand. Oud schepen Raymond Hermans, was goed voor elke aangeboden voorstelling die hij samen met zijn gade Annie zal gaan bijwonen. Tijdens de verkoop kon men in de hal bij een natje en een droogje een babbeltje slaan met de andere bezoekers van de ticketbeurs.
Bent u geïnteresseerd in een voorstelling of cursusaanbod, dan kunt u reserveren, vanaf a.s. maandag 20 juni aanvang 09.00 uur. Dit kan aan de balie, telefonisch 089/73 98 50 of via cultuur@lanaken.be. Het aanbod mocht u reeds ontvangen in een prachtige brochure die afgelopen woensdag in elke bus of op de deurmat in groot Lanaken belandde.
Het volgende gesprek, tijdens de ticketbeurs, mocht ik van nabij volgen.
Aan een tafeltje zaten Ereschepen Raymond, Annie, Lia van Sia en dochter Patricia samen met Erik Eurlings en ik zei de gek. Op een gegeven moment was de vraag hoeveel kinderen Lia van Sia had. Ik ben gebleven bij één, zei ze en het waren er misschien meer geweest als de eerste niet zoveel gejenk had.
Als baby moet Patricia vreselijk te keer zijn gegaan. Daag en nach jenke zei Lia van Sia . Ik ben zelfs een keer naar Wittem geweest om haar te laten overlezen. En toen ik de dokter eens om hulp vroeg, zei deze dat hij zelf ook een moeilijk kind had en hij dit opgelost had door een deur op het bedje te leggen zodat ze er nietuit kon vallen. Ik vond zijn remedie wel een beetje vreemd en hebben dat vanzelfsprekend niet toegepast. Maar niets hielp voor Patricia. Ze heeft blijven jenke tot aan haar vierde jaar. (Nu noemen ze dat een huilbaby en kan je zelfs iemand in huis halen die met het kind communiceert).
Omdat er gewerkt moest worden door de mannen en daarvoor een goede nachtrust bevorderlijk was, hebben we het kind in ons bed genomen. Ze sliep tussen ons in. Toen dat op een gegeven moment ook niet meer hielp hebben we haar een pitslampgegeven, met drie kleuren. Met de pitslamp scheen ze dan op het plafond en wij konden slapen. Maar ook daar kwam een eind aan toen ze er op een gegeven moment niets meer aan vond.
Ik weet nog goed dat Pa en Ma met carnaval op stap gingen en wij wilden ook meegaat Lia van Sia verder . Toen het kind sliep zijn we ook naar het café gegaan. Het was niet zo ver van huis en ik reed op en neer met de fiets naar huis om te gaan controleren. Nu was Patricia wakker geworden tussen twee fietsbeurten in en is toen waarschijnlijk goed te keer gegaan. Jeanne Vangelabbeek (+), onze buurvrouw, had het opgemerkt en sprak er schande van. Maar toen ik weer thuis aankwam met de fiets lag ze heerlijk te slapen. Waarschijnlijk had ik haar wakker gemaakt toen ik vertrok, want ik had belletjes aan mijn carnavalskledij hangen.
Patricia volgde het gesprek met pretoogjes en viel meermaals in een lachbui. Had ze dat in haar eerste vier levensjaren ook gedaan dan waren er misschien zussen en broers gevolgd nu is ze enig kind en zijn moeder en dochter onafscheidelijk.
nog even een babbeltje slaan de verkoop op vier punten
Lia van Sia en Ereschepen Raymond Hermans Annie en Patricia dochter van Lia van Sia Erik Eurlings volgt aandachtig het gesprek tussen de tijdgenoten
Tevreden verkopers aan het eind van de avond
Tags:Lia van Sia, ticketbeurs cultuur,lanaken
17-06-2011
Kangoeroes niet Down Under maar bij ons in Lanaken en Onno Hoes Twijfelt aan het Spreidingsplan koffieshops.
De dag begint vandaag met een stralende zon. De weg naar Gellik ziet er idyllisch en verkeersvriendelijk uit. In de toekomst, als de brug in Briegden gesloten wordt voor het verkeer, gaat dat er iets anders uitzien.
In Lanaken, aan de rand van het bos, grazen een aantal Kangoeroes. Ja! Kangoeroes. En er was er zeker eentje die in haar buidel een jong droeg. Beiden genoten van het vroege zonnetje, hier bij ons en niet Down Under.
En ook voor heel wat burgemeesters rond Maastricht een verheugend bericht in de krant (de Limburger). Bij Regio laat de krant weten dat Burgemeester Onno Hoes van Maastricht twijfelt over het voortzetten van het spreidingsplan van koffieshops, uit vrees dat spreiden juridisch niet vol te houden is. De burgemeester vreest volgens de krant 'bezwaar na bezwaar' van de omliggende gemeentes. Het gezegde 'beter een goede buur dan een verre vriend', geldt voor een goed nabuurschap.
verwijderen van asbest in oud stort te Borgharen door gespecialiseerde firma
De werken aan de Maasverbreding in Borgharen -tegenover Smeermaas- zijn al een tijdje bezig en met de dag verandert het uitzicht van de Maas. Vanaf nu begint men met de verwijdering van het oude stort ten noorden van het dorp. Het was geweten dat men op een gegeven moment op de oude stortplaats zou stoten, tijdens de afgraving van de Maasboord bij Borgharen. Vandaag waren er mannen in witte pakken met gezichtsmasker aanwezig i.v.m. de verwijdering van Asbest. Een speciale wagen met doucheruimte voor de mannen in de witte pakken, staat er op het terrein, vlakbij de oude stortplaats. Deze stortplaats werd zo'n 40 jaar geleden gesloten en in de tijd daarvoor was de millieunorm veel lager als heden ten dage. Het lijkt alleen een beetje vreemd, dat er zowel mensen met witte pakken en gezichtsbescherming rondlopen en tegelijkertijd mensen zonder enige bescherming, zoals de kraanmachinist en anderen ter plaatse. De plaats van stort wordt nu afgeschermd met hekwerken. De mensen die de fietsroute doen langs de Maas hebben heel wat te zien. Zo ook het echtpaar uit Roeselare, die plaats genomen hebben op een bank langs de Maas. Ze zijn vol lof over de fietsroute met de knooppunten. Tenminste die in België volgens hen. In Nederland is het een stuk moeilijker voor wat de knooppunten betreft. Ze overnachten in Zutendaal op de camping "Mooi Soetedal" en doen dat al meerdere jaren.
echtpaar uit Roeselare bezoekt met de fiets het Maasland en zijn vol lof over de knooppunten hier wordt het vuil gesorteerd met een machine waaraan verbonden, drie transportbanden aan de avond werd er een plastic overgetrokken.
Tags:oude stortplaats,borgharen,grensmaasproject.
Ooievaars verblijven nog steeds in grensmaas in Bosscherveld en Borgharen
Reeds medio mei waren er ooievaars gesingnaleerd in de Grensmaas meer bepaald in de nabijheid van de boerderij De Ploeg in Bosscherveld (Nl). De boerderij word bewoond door de familie Berghmans en dat sinds mensenheugenis. Boer Berghmans kan het zich niet herinneren dat er zo'n grote troep op zijn landerijen landden om er naar insecten en kleine dieren zoals muizen te zoeken. Bij het draaien van het hooi komen ze achter zijn tractor lopen en kan hij die steltlopers van zeer nabij bekijken. 23 Waren er toen als grootste hoeveelheid geteld. Zoveel stuks zaten vandaag, 14 juni, op de oever van Borgharen, net tegenover het grensdorp Smeermaas waar zware machines de maasboord aan het afgraven zijn, hun veren glad te strijken. Het is aannemelijk dat het dezelfde groep is van medio mei bij boer Berghmans. Bij een aantal was duidelijk een ring waar te nemen dus zijn ze ooit uitgebroed in een van de ooievaarnesten in het noorden van Nederland of Duitsland. We vroegen het per email aan een ooievaarsbeschermingscentrum in Nl, en kregen het volgende antwoord:
Geachte heer,
Jonge ooievaars overzomeren soms in de trekgebieden waar ze ook overwinteren of ze zwerven inderdaad om in ons land. Dus het is zeker mogelijk dat dit jonge ex. zijn. Maar zeker kan ik daar niet van zijn. Er kunnen ook tal van andere reden zijn. Wanneer ze geringd zijn en we nummers kunnen aflezen zouden we dit kunnen bevestigen, maar ik weet niet of er geringde ex tussen zitten en of iemand nummers heeft afgelezen.
Waarom er nu zoveel in Limburg zitten is ook niet duidelijk. Wel zijn ooievaars liefhebbers van de rivierdelta dus dat kan mee spelen. Ook broeden er de laatste paar jaar ook ooievaars in Limburg en dat heeft wel een aantrekkende werking maar 23, is dan weer erg veel.
Als de ooievaars elk jaar gaan bivakeren in uw omgeving dan is een paalnest zeker een optie, maar ooievaars zijn ook uitstekende nestbouwers in bomen dus echt nodig is het niet. Het biotoop is in principe bepalend voor definitieve vestiging.
met groet, H.Folkertsma
Tags:ooievaars,grensmaasproject,lanaken,smeermaas
13-06-2011
Aanstellingsmis in St Ursula voor pastoor Hindrix Albert van Veldwezelt
Het gelegenheidskoor had zich voor deze speciale H. Mis, op de dag van Pinksteren, in 'de sjikke frak' gestoken . In de kerk hadden mensen uit de federatie plaats genomen. Zij volgden samen met enkele collega's van de 'frisbakken' pastoor van Veldwezelt de H. Eucharistieviering met aanstelling. Pas nadat koster Willy de kaarsen had ontstoken (aoch in de sjikke kleijer) kon de viering een aanvang nemen.
Tijdens de viering kreeg Pastoor Hindrix de opdracht tot het toedienen van de sacramenten. Deze zijn voor Priesters en Diakens voorbehouden. Enkele mogen alleen de Priesters toedienen en zijn aan de Diakens en zeker aan leken onthouden. Chrisma, een paarse stola, De twee ringen, de ziekenolie, brood en wijn, worden binnengedragen waarna Pastoor Hindrix met de Eucharistieviering kan beginnen.
Toen de jonge mannen, waaronder de nu 68 jarige Pastoor Hindrix, destijds hun roeping verzilverden, met de wijding tot priester, waren er in het Groot Seminarie van Luik 13 Walen en 13 Vlamingen. Een jaar voor hun wijding was er ten gunste van Limburg een afsplitsing tot stand gekomen van het Bisdom Luik en verkreeg Limburg een Bisschopszetel in Hasselt met als eerste Bisschop Heusschen 1967- 1989 opgevolgd door Bisschop Schreurs1989 -2004 en de huidige Bisschop Monseigneur Hoogmartens vanaf 2004.
Volgens een van de aanwezige priesters werden ze gelijktijdig gewijd in Bree, maar dat zoeken we op.Waren zij de eerste wijdelingen in ons Bisdom?
Het 50 koppig gelegenheidskoor onder leiding vanFrederik Verhooghe en begeleid door orgelist Eddy Vincken. Begon de Aanstellingsmis met het lied De vreugde brengt ons naar dit huis.
voor de foto's van deze speciale viering klikken op foto rechterkolom bovenaan.
Tags:lanaken,st ursula,aanstellingsmis past Hindrix
11-06-2011
Aanstellingsmis Pastoor Hindrix nu zondag in St Ursulakerk Lanaken
foto hiernaast zonder Mijter pastoor Hindrix.
Reeds van in september 2010 is er in onze federatie een nieuwe pastoor aanwezig, nl. E. H. Albert Hindrix. Hij is gaan wonen in de pastorie van Veldwezelt en zorgt vooral voor de parochies Veldwezelt en Kesselt, maar deelt ook in de taken voor de andere parochies. - Zijn officiële aanstelling is een beetje uitgesteld, omdat wij ook als federatieteam een weg wilden afleggen. Maar nu zijn wij zover. Pinksteren leek ons een goed moment, u begrijpt wel, met het waaien van de geest! - Pastoor Hindrix zal officieel opgenomen worden in onze ploeg van pastoors en diakens, en met ondersteuning van het ganse federatieteam. De officiële aanstellingviering zal doorgaan in de centrumkerk van Lanaken, nl. de vernieuwde St. Ursulakerk, op Pinksterzondag 12 juni om 14.30 uur. - Deken Luc Herbots, Maasmechelen, zal deze viering voorgaan namens onze bisschop De zang zal in deze viering verzorgd worden door een gelegenheidskoor, samengesteld met koorleden uit onze verschillende parochies, met Frederik Verhooghe als dirigent. Van harte willen wij oproepen om dit gebeuren vanuit de verschillende parochies met een talrijke delegatie te ondersteunen. Alleen door onderling nauwer met elkaar verbonden te zijn en samen te werken heeft onze christelijke gemeenschap in Groot-Lanaken nog een toekomst. Laten wij de priesters en diakens steunen in onderlinge verbondenheid. Jos Vanderlee, pastoor-moderator.
( Pastoor Hindrix was al medecelebrant van de bisschop, tijdens de wijding rond Pasen van het Altaar in de St Ursulakerk dat voorecht heeft hij reeds gehad en de sleutel van zijn nieuwe parochie nam hij reeds uit handen van het kerkfabriek tijdens zijn eerste mis in Veldwezelt).
Pastoor Hindrix is een medestudent van de ons bekende Pastoor Gust Vanherck waarmee hij, samen met nog anderen de priesterwijding ontving in 1968 in Bree. Hij begon als kapelaan in Eksel en na meerdere parochies waaronder, Hoeselt en Dilsen Stokkem is hij nu o vraag van de Bisschop beland in Veldwezelt. Verleden jaar in het najaar kwam hij ertoe en heeft zijn draai reeds gevonden.
gelegenheidskoor met leden van de federatiekerken van Groot Lanaken tijdens de generale repetitie
Pastoor Hindrix tijdens de altaarwijding van st Ursulakerk
Samen met zijn medestudent en priesterwijdeling Gust Vanherck
Tags:pastoor Hindrix,lanaken,veldwezelt,kesselt
09-06-2011
St Ursula-Kerk Lanaken, opent deuren voor schoolkinderen
Met Pasen werd de St. Ursulakerk weer geopend voor de Eucharistievieringen na een jaar sluiting voor renovatie en restauratie . Het altaar werd toen gewijd door Monsigneur Hoogmartens in een druk bezochte H. Mis. Nu staat de kerk weer open voor iedereen. Dagelijks lopen er mensen binnen om een kaarsje aan te steken en rond te kijken in onze ' Kathedraal van de Maaskant ' en er is heel wat te zien. De kruisweg van Jan Rosier, de muurschilderingen van Guffens, de preekstoel, het doopvont en de brangeschilderde ramen, waarvan de gids trots meldt dat er één bij is, die geschonken werd door de eerste koning van België, Leopold I. Maar ook een van de Heren van Merode, die een plaats heeft achter het Priesterkoor naast dat van de koning. Meerdere ramen van schenkers uit de Adel en gegoede luiden sieren de kerk. De kinderen van de Jan Rosierschool die een bezoek brachten aan de kerk namen ook plaats rond het nieuwe altaar, waarvan Mevr. Thesy Thomassen -ex Directrice van de bezoekende school- uitlegt dat het gedragen wordt door 12 steunen die de 12 apostelen voorstellen dragende het altaarblad Jezus. Dus de twaalf apostelen dragen Jesus. De school van de bezoekertjes draagt de naam van de man, die de veertien staties in beeld bracht. Een kruisweg die door meerdere kerken als voorbeeld heeft gediend om na te schilderen. Thesy Thomassen doet samen met haar echtgenoot Marcel Quax de rondleiding in de kerk. Een kerk die tot de open kerken in België behoort. "Het is jammer zegt marcel dat wij niet mee konden doen op zondag 5 juni aan 'de dag va de open kerken', de voorbereidingen hiertoe vielen te kort op de opening van onze kerk". Na het bezoek krijgen de kinderen vragen over hun bezoek tijdens de lessen op school.
Langs de Grensmaas kon men aan de horizon de donder- en hooswolken zien passeren. De beelden spreken voor zich.
Tags:windhoos,storm,grensmaas,lanaken,smeermaas
05-06-2011
De Limburger schept verwarring bij EHEC onderzoek
Volgens bericht in De Limburger zouden spruitjes mogelijk de oorzaak EHEC-epidemie zijn.
Hiermee wordt na de komkommer, de tomaat en de sla weerom een nieuw landbouwprodukt aan de lijst van mogelijke veroorzakers toegevoegd.
Doch ditmaal slaan ze wel hard naast de spijker want.De naam voor het product Sprossen is vertaald naar Spruiten.
Terwijl hier de Sojascheuten bedoeld zijn. De link naar Azie had hen op het juiste pad moeten brengen omdat daar in het verleden een uitbraak van EHEC was. En of ze in Azië zoveel Spruiten eten en ook nog rauw is te betwijfelen.
De Limburger. 5 juni 2011
In de Duitse deelstaat Nedersaksen zijn nieuwe sporen ontdekt in de zoektocht naar de herkomst van de agressieve EHEC-bacterie. Daarbij kunnen spruitjes (sprossen vertaald als spruitjes) de oorzaak zijn van de zware epidemie, die in Europa nu al 22 levens heeft geëist.
Hannover
ANP
Die Zeit.5 juni 2011
Hannover (dpa) - In Niedersachsen gibt es neue Spuren zur Herkunft des aggressiven EHEC-Erregers. Demnach könnten Sprossen die Ursache für die schwere EHEC-Epidemie mit bisher 18 Toten in Deutschland sein, erfuhr die Nachrichtenagentur dpa am Sonntag aus Behördenkreisen. Die neue Spur der Herkunft des Erregers soll in den Kreis Uelzen führen Rauwe scheuten kunnen gevaarlijk zijn
Een bericht uit 2001
Rauwe scheuten van bonen, kolen, soja, alfalfa en andere groenten kunnen gezondheidsproblemen veroorzaken door de aanwezigheid van bacteriën zoals salmonella en Escherichia coli. Dat blijkt uit een studie in het Amerikaanse Annals of Internal Medicine. Eerder publiceerde de Food and Drug Administration (FDA) die toeziet op de kwaliteit van de voeding een advies waarin wordt gewaarschuwd tegen het eten van rauwe scheuten. Het feit dat de scheuten gekweekt worden in een vochtig milieu draagt in hoge mate bij tot hun mogelijke besmetting met bacteriën. Daarom raadt de FDA aan om alleen scheuten te gebruiken in bereide gerechten die voldoende lang werden verwarmd. Ze mogen zeker niet geserveerd worden aan personen met een verminderde immuniteit of aan jonge kinderen en bejaarden.
Scheuten zijn de laatste jaren populair geworden, onder meer omdat ze vaak worden gebruikt in de vegeta rische en macrobiotische keuken. Volgens de FDA bestaat er echter geen enkele manier om te garanderen dat de scheuten bacterievrij zijn, zodat ze best worden vermeden. http://www.gezondheid.be
Tags:lanaken,maastricht,de limburger
04-06-2011
Plannen Gemeente Maastricht voor nieuwe weg vanaf Noorderbrug naar Lanaken
De stad Maastricht heeft een groot verkeersprobleem. s Morgens en s Avonds lopen de wegen in de binnenstad vol met lange files.
Het lijkt er op dat een deel van de verkeersafwikkeling van Maastricht door het industrieterrein van Lanaken zal gaan verlopen.
De gemeente Maastricht is van plan om een nieuwe afrit van de Noorderbrug te laten aanlanden in het industriegebied van Bosscherveld.
Voor deze afrit had men op 1 juli de bedrijven van Bosscherveld -het oudste industrieterrein van Maastricht- bijeengeroepen om hen het zoekgebied voor de voorgestelde route te laten kennen. Met de bedoelde eigenaren in dit gebied gaat men gesprekken aan. om te overleggen waar de nieuwe weg precies gaat komen. In uitzonderlijke gevallen zal men overgaan tot onteigening.
Voor de weg, aansluitend op deze afrit, wordt gekozen richting Lanakerveld, parallel en op gelijke hoogte met de reeds aangelegde spoorlijn. Daar zal deze nieuwe weg, ergens in het Lanakerveld, de spoorlijn ongelijkvloers kruisen en uitkomen bij het milieupark Lanaken.
Tijdens de aanleg van de spoorlijn heeft men koste nog moeite gespaard om de hagedissen langs de spoorlijn te beschemen en plantte men schermen langs de route. Als de weg nu langs het spoorweg tracé wat gebeurt er dan met deze amfibieën
Alhoewel het nog een planning is, zijn er in Maastricht geen andere routes gepland voor het binnen rijden in Lanaken.
Grensmaas werken Hochterbampd hervat met enorme stofontwikkeling
De werken aan de Hochterbampd ter bestrijding van wateroverlast zijn weer hervat. De 300m die nog afgegraven moeten worden gaan er nu aan. Dat de werken hervat zijn was niet te overzien. Enorme stofwolken torenden boven de Hochterbampd en gingen richting Kanaal en over de Abdij van Hocht. De wielertoeristen hadden er op het talud van het kanaal eveneens mee te maken. En dit terwijl er aan de overzijde van de Maas eveneens een komen en gaan is van Dumpers en .......... een beregeningsvoertuig met het gewenste resultaat.
De veronderstelling dat deze over een geasfalteerde weg rijden is maar gedeeltelijk waar. Langs de Maas zelf rijden ze op dezelfde kiezel als deze in de Hochterbampd.
Na het afgraven zullen de werken aanvatten in de Maasdijk tot aan het eilandje in de Maas. Als de werken afgerond zijn zullen de Galloway runderen, die nu nog alleen maar op de Hochterbampd lopen, de dijk gaan begrazen.
Vandaag is er geen vuiltje in de lucht want.......... het regent.
Tags:hochterbampd,grensmaas,werken,lanaken
29-05-2011
Vrienden van Wim leggen bloemen na een oproep via Facebook
Wim Stouten heeft de strijd verloren waarin hij niet kon winnen. Hij is van ons heengegaan.
Vlak voor 19.00 uur, een oproep aan zijn vrienden voor een bloemlegging op de plaats van het ongeval, deed een grote groep arriveren rond het kruispuntje De plaats waar op die noodlottige dag Wim een ongeval had. En terwijl zijn vrienden nog eenmaal applaudiseerden op de plaats van de bloemlegging is Wim stilletjes ingeslapen.
De mannen vrouwen en kinderen stonden er een beetje verweesd bij toen een spandoek bevestigd werd tegen de omheining van het hoekhuis. Iedereen heeft met Nathalie en de familie meegeleefd in deze zwarte periode waarin Wim vocht voor zijn leven. Facebook van zowel Nathalie als Wim zelf staan vol met aanmoedigingen voor Wim.
Na de bloemlegging volgde er een applaus en gingen de vrienden huiswaarts.
Toon zei het al in een van zijn gedichten:
Pas als je iemand hebt,
die met je lacht,
en met je griend.
Dan kan je zeggen
Ik heb een vriend.
27-05-2011
Scholensportdag in Rekem onder goed gesternte volbracht
Het begon met een stralende zon vergezeld van een stijve bries. De vlaggen stonden strak gespannen net zoals de vele atleetjes die hier een strijd leverden voor medaille en wisselbeker. Iedereen kan niet op het hoogste schavotje bij de veldloop maar een ding staat hoog in het vaandel van de organisatie 'de sport". (georganiseerd door de gemeentelijke Sportraad) Tegen het middaguur verdween de zon achter een dik wolkendek en de dreiging dat regen het spektakel vervroegd zou beeindigen zorgde wel even voor kopbrekens bij de organisatoren en begeleiders van de jonge "atleten". Het heeft De Heer behaagd deze regenval uit te stellen tot de dag na de spelen, alhoewel de boeren er om smeken, moeilijke keuze. Of er koffie gebracht is naar de overblijvende kloosters is niet geweten. Het bleef op twee druppels na droog op de voetbalpleinen van AA.Rekem. ZO kon na de pauze weer gestart worden met de sportactiviteiten en werd da dag afgesloten met de veldloop voor leraren en leraressen van de aanwezige scholen. Op deze 22e editie deden maar liefst 1591 leerlingen van de 8 lagere scholen mee in de strijd voor de medailles en wisselbekers.
Leraren en leraressen samen met de vrijwilligers maakten dat dit getal boven de 1800 zou uitkomen. Voor dit hele volkje en organisatie stond 300 liter tomatensoep (met heel veel gehaktballetjes) en 1600 appels klaar om het middagmaal aan te vatten.
Na afloop zorden de deelnemers uit Rekem voor een onverwachte file op de Rijksweg, toen zij met de fiets aan de hand in een grote gele sliert deze vierbaansweg trotseerden.
Foto's kunt u bekijken door op de link rechtsbovenaan in de rechterkolop te klikken bij Foto's nol
Tags:scholenveldloop,lanaken,rekem,sportraad
Herten nemen bos verbod van Gouverneur Reijnders heel serieus in Domein Pietersheim
Ook in de bossen van Grootlanaken is men, net zoals in geheel Limburg, overgegaan tot het aanhechten van affiches waarop het verbod aangegeven wordt tot het betreden van bos- en heidegebieden. Zo mag je bij de waterburcht niet meer het bos in. Bij de voetbal- en atletiekvelden hangen ook van die affiches maar de speelvelden en de Waterburcht zijn nog bereikbaar. Wij zagen dat drie hertjes in de schapenweide rondliepen met het hekken open. Zij namen het verbod opgelegd door Gouverneur Reynders letterlijk en bleven in die weide rondlopen ondanks dat de weg naar vrijheid open lag.
Het verbieden om in het bos en de heide (2.000 ha groot voor groot Lanaken)te recreëren is niet genomen om te pesten maar voor het behoud van onze groene long want één klein vonkje kan catastrofale gevolgen hebben.
Betreden kan leiden tot een forse boete of zelfs gevangenisstraf volgens de uitleg van TVL, Gevangenisstraf van een maand tot twee jaar of een boete van 550 euro tot 1.250.000 euro. Een gewaarschuwd man telt voor twee. Het zou toch wel vriendelijk zijn om voor mensen die het lezen onkundig zijn bij de tekst een gebodsbord aan te brengen, 'voor hen moet er een tekeningetje bij.
Enkel tekst op de affiche linten die doorgang verbieden
Grensmaasproject, Ooievaars, watervogels en meer Maas in Smeermaas.
De Maas is een regenrivier en dat is in dit voorjaar wel erg duidelijk. De waterstand is momenteel extreemlaag en dat kan gezien de verwachtingen, nog een tijdje doorgaan. De boeren schreeuwen om regen. De dieren en zeker de vogels hebben er naast de insecten onder te lijden. Dijken in Nederland worden bewaterd om dijkverzwakking tegen te gaan door de droogte. (over het stroomgebied en overstromingen klik hier
Vandaag zag ik voor het eerst dit jaar een meikever, tijdens de avonduren vloog hij rond de plaats van de kajak-afvaarplaats in Smeermaas. De hele dag kan je daar een merelechtpaar aantreffen, op zoek naar wurmen. Voortdurend vliegt hij heen en weer naar de plaats waar zijn nest is met jongen. Daarbij vliegt hij laag over de weg en menigmaal denk je dat het zijn laatste vlucht is als de autos passeren. Nu had hij de meikever in het oog gekregen en vloog er achteraan zonder zich te storen van onze aanwezigheid probeerde hij de meikever te verschalken.. Het is hem tenslotte gelukt toen hij naar een boom aan de overzijde van de weg vloog.
De maasoevers en de rivier zelf laten ons dagelijks genieten van de veelheid aan watervogels, vlinders, planten en de rivierverruimende werken die momenteel bezig zijn. (nu nog de twee versleten zitbanken aan de Maas vernieuwen om daarvan te kunnen genieten)
Vandaag rond het middaguur zag ik grote vogels in de lucht vliegen die mij in eerste instantie deden denken aan reigers. Maar er was iets anders aan de vluchtbewegingen. Bij nader inzien bleken het ooievaars te zijn. Reeds enige tijd hoorde ik van mensen dat ze er gezien hadden boven de maas. En nu vlogen ze daar in de richting van de Boerderij van Berghmans in Bosscherveld. (Nl). Ik schoot enkele beelden tijdens het vliegen om ze zeker op beeld te hebben indien ze te ver weg zouden vliegen. Maar ik had geluk. Ze streken neer op een maïsveld van boer Alphons (Funs) Berghmans. Zo konden de negen ooievaars digitaal vastgelegd worden maar ook drie reigers. Boer Funs zei mij later dat ze de dag van te voren achter zijn tractor aanvlogen tijdens het keren van het hooi. "Ik naderde ze zo tot op een goede meter, een prachtig zicht op die steltlopers, met hun mooie rode poten." zegt Funs. Gisteren werden er 12 geteld door Funs.
Als de motoren van de graafmachines en dumpers stilgelegd worden om te pauzeren, probeer ik het klepperend geluid van de ooievaars op te vangen. Doch dit was niet te horen. Ze komen dan ook niet hier om te paren en te broeden, maar om even te rusten van hun tocht uit Afrika, op weg naar hun broedplaatsen in het noorden van Nederland of Vlaanderen. Boer Funs heeft gezien dat ze een ring aan de poot dragen.
Voldaan keer ik met mijn vangst naar huis en zie op de maas nog een zwaan met zwarte vlekken op nek en vleugels zwemmen in de Maas. Als hij zich gaat oppoetsen is het maar geduldig afwachten totdat hij zijn vleugels uitslaat. Een kleine vos laat zich evenals een parend jufferkoppel gewillig fotograferen.
De Maas zal ons na de rivierverruiming waarschijnlijk nog meer schoons laten zien.
We krijgen nu met de dag meer Maas in Smeermaas en op het eind van de werken zal waarschijnlijk een Maasmeer ontstaan, waar Fietstoeristen, sportvissers en natuurspotters hun hart op kunnen halen..
Op de achtergrond kerk van Borgharen Zorg voor het nageslacht
onder: kruising van zwarte en witte zwaan in Smeermaas
Meimaand en de broedzorg voor vogels tijdens een droog voorjaar.
De lijster en andere vogels die hun jongen voeden met wormen en insecten die ze uit de grond halen, hebben het in droge tijden moeilijk. De wormen verblijven nu dieper in de grond. Voor vogels die hun voedsel in de bomen onder de bast zoeken is het een beetje anders. Het boomklevertje.
Een behendig klein rond vogeltje met een klein staartje klimt in een oude gekandelabeerde lindeboom in het domein van Pietersheim. Het klimt gemakkelijk zowel naar boven als naar beneden met zijn kop in de richting die hij klimt. Hij schijnt te kleven aan de boomstam. Niet een maar twee boomklevertjes blijken heen en weer te vliegen naar deze boom. En hoewel ik in eerste instantie denk dat de boom uitgekozen wordt om insecten te verwerven, blijkt dat ze steeds weer naar een holteklimmen. Ik bemerk dan ook dat ze reeds een worm of ander insect in de bek hebben. Al snel blijkt deze holte een nest van het paartje met jongen. Hoeveel is nog niet bekend. Ze kwijten zich voorbeeldig van hun oudertaak. Het kleurpatroon van het boomklevertje met zijn spits lang bekje, doet denken aan een IJsvogel. Vanboven is het blauwgrijs en van onder isabelkleurig.
Het holletje dat nu dient als nest is dichtgemetseld met speeksel en klei en er is een gaatje opengelaten zo groot is dat ze er zelf nog doorkunnen. Het aantal jongen in het holnest kan variëren tussen 5 en 11 dus gaan we regelmatig eens piepen wat het resultaat van dit broedsel zal zijn. In de oude linde naast dat van de boomklevers huist een mezenpaar dat eveneens een nest jongen heeft te verzorgen.
Bij de herdenking in Gellik was ik aanwezig en kon ik van deze gedenkwaardige dag een groot aantal beelden digitaal vastleggen. In Veldwezelt was ik verhinderd doordat een kleinkind van mij het vormsel ontving op het moment van de herdenking. De vrijwilligers verdienen lof voor de organisatie die nog zo vele jaren na de beëindiging in stand gehouden wordt. Vaandeldragers zijn steeds in grote getale present. Bij het passeren van het voormalige klooster moet ik denken aan de zusters met hun groot aantal weesjes, halfwezen en verstoten kinderen die op die 10e mei van het jaar 1940 de vlucht opgingen voor het geweld. Met kindertjes in de luiers en de peuters op weg gaan naar een onbekende bestemming is geen sinecure. Een platte kar ingespannen met de oude 'Lies" waarop de baby's en de hele kleintjes een plaats kregen, ging het richting 'Roelen'. de ander kindjes werden op de arm gedragen door de zusters en oudste kinderen, de anderen moesten zelf lopen. Meer dan 200 kindjes, zoals Pater hilarion Thans meldde in zijn boek 'Verduistering' . Na omzwervingen over de heide zouden zij allen belanden in het klooster van de Paters in Rekem, waar ook de studenten van het H. Hartcollege een onderkomen zouden vinden. Moeder Overste Medarda zou enkele malen van uit Rekem naar Gellik trekken om goederen op te gaan halen. Na twee dagen, op de twaalfde mei, moesten zij de greppel in vluchten voor overvliegende vliegtuigen. Engelsen deden een poging om de bruggen over het Albertkanaal te bombarderen. Moeder overste zag dat het afweegeschut van de Duitsers op de weg was blijven staan en de overvliegende vliegtuigen onder schot nam. Zij zag dat ze geraakt werden en neerstortten richting kanaal. Was het vliegtuig waarvan de bemanning in Gellik herdacht wordt een van deze drie? De burgers op de vlucht naar het onbekende, waarvan er een deel in Frankrijk zouden terechtkomen. Anderen gingen de bos in en en keerden snel terug omdat de Duitsers hen voorbijtrokken. Van te voren waren zij reeds voorbijgestoken door de terugtrekkende Belgische soldaten, die hen hadden gesommeerd have en goed te verlaten. Gellik herdenkt naast de burgerslachtoffers de op hun grondgebied omgekomen slachtoffers van neergehaalde Engelse vliegtuigen. Door opzoekingen van Gellikenaren werden de namen achterhaald van de crew en na een grondig onderzoek in Engeland middels publicaties werden de nabestaanden bekend met het verloop en overlijden van hun familieleden. Speciaal voor deze herdenking komt de Anglicaanse geestelijke Hall naar Gellik. Samen met Diaken Julien Beckers gaat hij voor in de gebedsdienst die gehouden wordt alvorens de bloemlegging plaatsvindt, aan de monumenten op het Kerkplein. Het is een zoon van de gevallen piloot Hall, die op de 10e mei met zijn bommenwerper onderweg was naar het Albertkanaal en daar door het afweergeschut neergehaald werd. Samen met boordschutter en waarnemer liet hij het leven in de boord van het Albertkanaal. Samen met de Anglikaanse geestelijke komen: zijn zus (die zeven maanden na de dood van hun vader werd geboren); zijn echtgenote met hun kinderen en kleinkinderen naar deze herdenking. Ook wordt er dan stilgestaan bij de vele oorlogssituaties die nu nog actueel zijn. Getuige hiervan zijn de drie jongeren die in de nabijheid van de kerk aan het spelen zijn. Hun heimat ligt in het voormalige Oostblok nl. Kosovo. Dit maakt nog maar eens duidelijk dat heden ten dage nog steeds mensen op de vlucht zijn voor oorlogs- en etnisch geweld.
De passage aan het voormalige klooster St Augustinus
De jeugd voorop Op deze vaandeldragers kan je rekenen Gesprek over de tijd van toen Diaken julien Beckers Samane met Anglicaans geestelijke de gebedsdienst voorgaan Walter Veugen voorzitter organiserend commite Gellik
Tags:herdenking Gellik, Veldwezelt,Lanaken,WOII
12-05-2011
vangst bij monsteronderzoek van Elrits en gestippelde Alver met handgeklap onthaald bij monstering op afvoer bij Bosscherveld
Aan de monding van de afvoer in de Maas bij Bosscherveld, lag een bootje met een vreemde kachelpijp aan boord. Het bleek een bootje te zijn van RAVON een bureau voor visbemonstering en het kachelpijpje was nuttig om de rook van het aggregaat aan boord af te voeren, zodat de mannen aan boord er weinig last van zouden hebben. Dit soort bootje trof ik in 2009 ook al eens aan, tijdens bemonstering op de ringgracht van de waterburcht in lanaken (toen nog ruïne genoemd) Het aggregaat dient om middels stroomstoten de vis voor even te verlammen, waarna ze met een steeknet gevangen kunnen worden. De soort, de lengte en de hoeveelheid wordt daarna in kaart gebracht.
In dit geval werd de afvoer bemonsterd. Het bootje kon het afvoerbeekje niet bevaren dus waren vier mannen te voet in het beekje bezig en moest er een van hen bij het bootje blijven. Met de achtergeblevene raakte ik in gesprek.
Of ze wat bijzonders aangetroffen hadden?, was vanzelfsprekend mijn vraag. En dat bleek het geval te zijn want ze hadden Elrits aangetroffen tijdens het onderzoek. Drie van die visjes had hij in een fles met water meegenomen voor onderzoek. De Elrits hadden ze tot nu toe aangetroffen in de Geul, het kiezelriviertje dat uitmondt in de Maas. Ze hier aan te treffen bleek een verrassing te zijn. Tijdens ons gesprek kreeg hij een telefoontje van de vier mannen. Het zou nog even duren want ze hadden de gestippelde Alver aangetroffen. Dit bericht werd door mijn gesprekspartner met handgeklap onthaald.
Bij Wikipedia vinden wij volgende gegevens over deze vissoort.
De Elrits
De Elrits leeft in scholen in beekjes met een geringe waterdiepte en een behoorlijke stroomsnelheid. Over het algemeen houden ze zich in de bovenste waterlagen op, in de winter verplaatsen de scholen zich naar diepere gedeeltes. Het zuurstofgehalte moet 's zomers minimaal 8 mg/l zijn en de temperatuur mag 's winters niet lager dan 3 °C en 's zomers niet hoger dan 26 °C. De elrits is erg gevoelig voor chemische vervuiling.(Dus een indicatie voor zuiverheid van het Maaswater)
De elrits komt in Nederland voor in de Geul en er zijn wat incidentele waarnemingen uit de Maas en op de Veluwe in sprengenbeken onder Apeldoorn. Op de Veluwe worden maatregelen genomen zodat de elrits zijn domein kan uitbreiden. In Vlaanderen kwam de elrits voor in het Maasbekken, maar er kan sprake zijn geweest van introductie vanuit de Ardennen. De elrits wordt in ruime mate als aasvis gekweekt in de Ardennen en komt daar ook van nature veel voor.
De gestippelde Alver.
Redeke noemde in 1941 enkele bronnen uit de negentiende eeuw waaruit zou blijken dat de gestippelde alver voorkwam in de IJssel, de Maas en de Kromme/Oude Rijn.H.C. Redeke sloot niet uit dat deze vis toen algemener was, maar twijfelde ook aan de betrouwbaarheid van de waarnemingen. Marquet schreef in 1966 dat de gestippelde alver in de jaren twintig nog voorkwam in de Jeker. Het enige tastbare bewijs voor het voorkomen van de gestippelde alver in Nederland was een museumexemplaar dat in 1931 in de Maas bij Roermond is gevangen. Ruting vermeldde in 1958 de gestippelde alver als vrijwel zeker niet in Nederland. Toch is de vissoort in 1973 opgenomen in de Natuurbeschermingswet (sinds 2002: Flora- en faunawet) in de hoop op een terugkeer in Zuid-Limburgse beken.
Deze hoop werd bevestigd in september 1995. Toen werd na 64 jaar opnieuw in Nederland een volwassen gestippelde alver gevangen in de Maasmonding van de Geul. Daarna zijn er tot 2000 nog enkele vangsten gedaan. Mijn gesprekspartner bij het vreemd ogend moterbootje van Ravon Voor een gesprek domt hij aan wal
De elritsjes in een fles
De monsteraars arriveren weer aan het bootje Een laatste groet