welkom...fijn dat je een bezoekje bracht ...Dank je wel !
Gastenboek

Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

Foto
Stilte in het tegenlicht

De bundel bevat ongeveer 90 gedichten

ISBN 978-3-86703-895-9
Engelsdorfer Verlag

wil je één van mijn schrijfselkes gebruiken, had ik graag dat je mijn naam erbij vermeldt en ik zou het erg fijn vinden als je me dat even laat weten.

woorden zijn er, soms onverwacht, ze geven en nemen iets van mij, ik laat ze gaan als een zielenvlinder, zwerf even mee want nooit ben ik, alleen, volledig

 

Hieronder vindt u de laatste tweehonderd schrijfsels. Eerdere werkjes bevinden zich in het archief (onder deze titels), per maand geordend.
Inhoud blog
  • VERHUIS
  • voorstelling geschorst
  • minnen en muzen
  • slechts toegankelijk
  • open tuinen
  • tuinrijmpje
  • toevlucht
  • cover van mijn zopas verschenen bundel
  • in de helderheid van wind
  • er is altijd een overkant
  • gebroken wit
  • ritme
  • Anloo muziek en voordrachten
  • omlijsting
  • paraplu
  • het jaartal slaapt nooit
  • naast raven en stenen
  • maanzand
  • tussen zee en land
  • ververst
  • er zaten meeuwen op dit papier
  • lentefeest, kasteel Heeswijk
  • benen en vinnen
  • het geluid van tijd (3/3)
  • het geluid van tijd(2)
  • het geluid van tijd (1)
  • deprioëzie
  • 2e PAASDAG 12.00 – 17.00 uur met oa voorlezen gedichten
  • kasteel Heeswijk, 1 april,
  • lentesprongetjes
  • houden of houwen
  • lenteluik
  • laven
  • geen rozen aan het hek
  • dierbaar
  • de laatste Mono Lisa
  • onvolkomen weerwerk
  • zwarte wolken
  • klimop
  • huiskamerwandelingen te Mechelen
  • er zijn zachte muren
  • strandbericht
  • vlindergroet
  • de schors van de nacht
  • schuchtere voelsprieten
  • uit een ander seizoen
  • een doodstille schelp
  • levensgroot
  • de komst van het verdwijnen
  • Franse greep
  • ik hoor het graven van de winter
  • zonder titel
  • de klaagzang van het noorderraam
  • jaaroverzicht
  • elkander
  • en zo de draad
  • haiku's
  • quote
  • uit de toekomst geplukt
  • geheel het leven
  • kringloop van schaduwen
  • het zien van jou
  • compilatie en schuld
  • ik was een kind
  • verborgen
  • Gastgedicht van Herman Buys: als dichter zelfs
  • collecte van de nacht
  • zwart of zoet
  • schemerrook
  • achter de bocht van vloed
  • raamvers
  • lege stoelen
  • herfst is niet de reden
  • de incisie van oktober
  • wanneer bloemen geuren in de nacht
  • in het huis
  • immer aanwezig
  • het onvermogen van het hart
  • de volheid van een cirkel
  • vele nachten, dagenlang
  • regen en ruïne
  • gastgedicht van Ron Vonk: "kussengedicht"
  • 'n dialoogje met de liefde
  • alleen 's nachts
  • aangetast
  • overbodige annonce
  • ruïne van een scène
  • ik werp een steen in het heelal
  • de taal die we zochten
  • een golf en een gedachte
  • de laatste kleuren
  • tot het daglicht
  • meestal op donderdag
  • het afscheid is sterker
  • zoals zij in de ochtend
  • onmacht en verder niets
  • over de bloem in mijn hoofd
  • meer dan een gezicht
  • al meer dan een leven geleden
  • uit het nest van de cirkel
  • splinters van tijd
  • rondom 't volmaakte
  • opvallend rond
  • waarheen wij ook gaan
  • zoek het antwoord
  • een handvol vleugels
  • zo aanraakbaar voor mij
  • luister naar het geluid
  • ivoor
  • kortademig
  • in ogen gestreept
  • van as tot aarde
  • gas-licht
  • waar de dood schreeuwt
  • veraste kreten
  • in het duister geklemd
  • links, rechts, links, rechts, links,
  • die dag te sterven
  • koud, zo koud
  • geen klank meer
  • onvatbaar hoog
  • ik draag geen zichtbaar schild
  • voorbode (1)
  • kolkenklank
  • daarna zweeg zij
  • 'n broodje puur
  • Cabaret en poëzie te Zaandam
  • goocheltruc
  • bestemming
  • met liefde
  • impressie van het onzichtbare
  • verzwegen panorama
  • je geeft me stilzwijgen
  • blue landscape
  • licht
  • gedicht voor een onbekende
  • de maan in een fles
  • blauwe periode
  • bij het breken van de bast
  • feestgroei
  • vleugels (haiku)
  • jaren worden dieper
  • elf
  • wachten
  • het woord
  • met de gordijnen dicht
  • Dicsmare
  • Uniek
  • Dát
  • zij was haar naam
  • door alle ruimte heen
  • de dag verlaten
  • wiegen
  • er is een wens
  • alle stappen
  • een heerlijk recht
  • chaos in de woonwijk
  • slinger
  • nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
  • afrodisiacum
  • horen
  • zij zijn de tijd
  • ontilbaar
  • prooi
  • gevoed door de blaren
  • Later
  • verandering
  • het spoor van de meeuw
  • het oog
  • wandeling
  • sluit de stenen
  • familie
  • op ooghoogte
  • de kus
  • clair-obscur
  • nood breekt elke leeftijd
  • het ijzeren paard
  • er wonen spotvogels is het zand
  • de lucht was blauw
  • 't zachtblije
  • dromen komen terug
  • ¨Gedichtennamiddag'' 15 mei
  • kringsgewijs
  • geen andere zee dan deze
  • wintertelg
  • drenkplaats
  • in your hands
  • Zij
  • duogedicht met Julius Dreyfsandt zu Schlamm 'lijken uit de kast
  • levensvragen
  • laat me je lezen
  • zo jij
  • acrazedoenimacrabra!
  • het eindigt niet
  • ontmoeting met een dichter
  • dichters in Branoul
  • waarin rozenbottels geuren
  • lieve landvrouw
  • hij zei
    Archief per maand
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 01-2006
  • 12-2005
  • 11-2005
  • 10-2005
  • 09-2005
  • 08-2005
  • 07-2005
  • 06-2005
  • 05-2005
  • 04-2005
  • 03-2005
  • 02-2005
  • 01-2005
  • 07-2004
  • 06-2004
  • 05-2004
  • 04-2004
  • 03-2004
  • 12-2003
  • 11-2003
  • 07-2003
  • 06-2003
    Voor het vak beeldende vorming met onderwerp 'surrealisme kregen vijf leerlingen van het Calvijn College in Goes de opdracht van hun docent om wat met m'n gedicht te doen. Ze kwamen met de idee om er een filmpje bij te maken. Dit is het voortreffelijke en bijzondere resultaat, waarvoor ik hen heel erg bedank!

    http://nl.youtube.com/watch?v=pxAOk3rmHpY#GU5U2spHI_4
    kerima ellouise : woorden in wind
    schrijfsels ©
    09-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.fries, duo met Nino de Pino

    fries




    Ninodepinogescand46
     muurtekening : Nino de Pino ©



    " til de stilte over het woord 
      en haal haar waar zij niet 
      besproken wordt "                                              Nino ©


    " waar stilte niet wordt gesproken                          kerima ellouise ©
      zwijgen vaak ook
      de woorden "







     


    >> Reageer (0)
    08-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De drieschte drukker
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     





    de drieschte drukster

     

     

    of hoe een bundel tot sterven wordt veroordeeld

     

     

    Gisteren, ja gisteren …ken je het gevoel dat je het kookpunt bereikt in minder dan één seconde ? Zo’n gevoel dat de stoom uit je oren en neusgaten wil komen, maar die je toch, door de vuisten te ballen, net inhoudt door de angst om een Tsunami-golf te veroorzaken. Een vloed van laag-bij-de-grondse woorden.

    Je dichtgeknepen mond verhindert net dat deze ontsnappen met een subtropische hitte, kolkend over het vrouwmens, dat met onschuldige ogen haar leugens probeert op je mouw te spelden…reuzenspelden wel te verstaan.

     

    Nou herken je dit ? Lees maar verder dan.

     

    Na langgerekte aanmoedigingen, zo van hup – hup -  vooruit met de geit, had ik na veel slaatjes en andere rauwkost verteringen, genoeg papier gevonden om mijzelf te bundelen in woorden.

    Het lukte vrij aardig.  Het gevloek en getier heb ik achteraf wijselijk in de doofpot gestopt.

    En dankzij een paar natuur -en naaktgeschetste prentjes kon ik het bundeltje iets aantrekkelijker maken. Het oog van de dieptelezer wil ook wat, nietwaar.

     

    En nadat ik ondervonden had dat woorden zich willen strekken in een pantser van A5 - formaat, besloot mijn pc dat de tijd gekomen was om bokkensprongen te maken (kwam vast door die aanmoedigende huppelgeiten ). Mijn computer  brak de verzen  in tweeën en liet mijn hart in een oogwenk heftig bonzen door alle ritmes en rijmen opzij te rollen over het blad.

    Om rafelranden te voorkomen, heb ik dus toch maar vrede gesloten met mijn technologisch wonder en veiligheidshalve alles in sluitende A4 - gedachten verwoord. Om ze daarna weer te splijten. Ligt het leven van een ‘dichter’ niet in eenvoud ?

     

    Maar goed, dankzij dezelfde flora-eters heb ik deze wiekende hindernissen dapper overwonnen.

    Ik hing mijn strijdwapens aan de wand en ging bij de eerste opgaande zon trots en vol verwachting naar de letterzetter.

     

    Zoals verwacht, bij het openen van de rode deur werd ik welkom geheten door een vriendelijk, helder en vrolijk belgeluid. Naast het uitnodigende bord ‘welkom, wij drukken alles’ ( ik hoopte meteen de prijzen ), hing er ook een niet mis te verstaan papier :’  ’s morgens binnen, ’s avonds klaar’. Nou, zeg zelf…komen deed ik daar dus graag.

    Een verward uitziende vrouw, zo eentje voor het groene-blaadjes-bokkentype,  keek me door haar brilglazen herkennend aan. Dat heb je wel eens meer als je in een klein gehucht woont, waar het dorp naar middeleeuws stro wordt vernoemd.

     

    Ik gaf een korte uitleg van mijn bescheiden noden. Ja, ook ik heb wel eens behoeften.  Vaak wel onderdrukt, maar ik vond dat ik ze hier wel eens kon bespreken ( met in het achterhoofd de belofte van voldoening naast de deur ).

     

    Ik vroeg trouwens niet veel; een ijzeren spiraaltje, om het bevestigen ‘s avonds te bespoedigen en een plastiek beschermend omhulsel rond mijn woorden ( rubber zou niet handig zijn ) . De letterzetster werd een beetje aangetast in haar eer, immers haar diensten bundelde zij altijd zo samen.

    De vraag of het klaarkomen ’s avonds moest gebeuren of eventueel ’s morgens mocht, wapperde ik vriendelijk met een witte vlag weg. Zo’n hoge nood had ik ook weer niet.

    En daar beging ik mijn eerste flater….

     

    Bij de tweede opgaande zon, fietste ik langs een groen uitziend weiland, groener in ieder geval dan het gras in mijn tuin. Onrustige paarden stampten luidpotig ( ja, ja, een schrijver weet immers dat paarden geen voeten hebben). Alhoewel mijn autocorrectie mij in het rood aanbeval om ruigpotig neer te schrijven…maar die vierpoters waren helemaal niet ruig. 

    Nou ja, dit terzijde, ik bewonderde het frisse ochtendlandschap in een trappend ritme, zonder tegenwind zelfs. Niet dat het mij zou kunnen deren, nee hoor, ik was immers op weg naar mijn eerste ingebonden bundel.

     

     

     

    En weer deed ik graag die deur open. Ik zag nu trouwens pas dat ze uren spaarde om te kunnen openen. Tja, ook om te drukken heb je voorbereiding nodig.

     

    Ik weet best wel dat ik gisteren geen uniek idee had achtergelaten in haar goedmoedige handen noch dat de wereld zou vergaan moest ze mijn woorden in de kast hebben gehangen. Maar toen ze mij vertelde met haar vier, doorzichtige ogen dat ze haar tijd besteed had aan ‘iets’ anders, was ik bang dat ik mijn mond niet meer dicht kreeg door de leugenachtige kramp op haar lippen.

    Tja, een drukker drukt, dus ik vroeg me ook niet af wat dat  ‘iets’  was. Ze hield me doelbewust beperkt op de hoogte. Achteraf bezien was dit een laagte, maar dus hier beging ik mijn tweede flater.

     

    Ik knikte vriendelijk, bedankte zelfs omdat morgen het hoogtepunt zou bereikt worden en liet die al minder rode deur zachtjes de goede weg opwaaien…immers uitgesteld is niet verloren.

     

    Ik glimlachte weer naar het groenere gras en slingerde van buur tot buur om als een jonge deerne enthousiast hun dag te begroeten.

     

    Weer thuis, nog vroeg, boog ik wendbaar mijn vingers en tokkelde geduldig op mijn klavier, zodat uren zich sneller zouden verbinden met de nacht en de daaropvolgende dag natuurlijk.

     

    Ik fietste de derde opgaande zon tegemoet met iets minder fantasie dan mijn kwijlende buurman, die in deze vroegte zijn honden uit wandelen stuurde, om schoolgaande meisjes zien voorbij te fietsen.

    Een uiterste ontgoocheling tekende zijn gezicht toen ik zijn blikken veld indeukte met mijn slaphangend vel over mijn dichtgeknoopte jas.

     

    Maar ik wil niet verder uitweiden, ook niet over de paardenwei, waar een toch wel vriendelijk gepoot mee draafde over geurige boerenvlaaien heen.

     

    ‘ Tingeling, tingeling’ klonk nog steeds een vriendelijk, verwelkomend belletje. Maar deze keer begon er toch een heel kleine wolk stoom uit mijn oren te komen, toen de letterzetster mijn mouwen begon te spelden…nog kleine speldjes weliswaar.

    Wat bleek…ze had mijn woorden samen geperst tijdens de late avonduren ( voor mij waren het meer avonturen, maar goed…ook dit laat ik terzijde). En eureka, ze had een spiraal gevonden, alleen zo spijtig dat ze die enkel had in A4 formaat. En laat het nu nog toeval zijn dat in haar wachtkantoor nergens een kniptang voorhanden was om dat ijzeren ding door te knippen in A5 formaat. En laat het nu ook nog toeval zijn dat ze mijn, voor haar vreemde woorden, had meegegeven aan een man die wel een kniptang had. Ik veronderstelde dat ze niet verwees naar zijn eega. Maar ze verwees me wel naar de vierde opkomende en nog steeds geduldige zon. En je raadt het al, hier beging ik mijn derde flater…ik zweeg weer …ondanks de kleine stomende wolken .

     

    Onderweg langs wapperende tegenwind, die me nu wel kon deren, bedacht ik haar late avonturen…zou ze dan verwezen hebben naar die kniptangman ? Zou ze ’s nachts wel komen en openen voor unieke publicaties , die veel meer wekten dan mijn dode woorden ?

    Ik besloot om mijn fantasie te sluiten, die in andere wolkjes verging toen ik mijn buurman zijn rits zag openen, langs die nu reeds gekende weide, om een specifieke bloem te voorzien van vocht…in het dialect noemen wij, boeren, dat ‘een pisbloem’.

     

    Terug thuis nam ik dan maar heldhaftig mijn wasgoed onder handen en begon verwoed te strijken…ik moest mijn stoom toch ergens kwijt. Het flanel en katoen werden verdoofd door mijn meedogenloze inspiratie om ingewikkelde vouwen te bestrijden met erg levende en vloekende woorden. Die ik je hier wijselijk zal onthouden.

     

    De schuchtere morgenzon tilde me vandaag niet op tot een dichterlijke hoogte maar verdween en liet hiaten achter in de lucht, die zich heel vlug vulden met grijze wolken. De wei begroette ik al helemaal niet meer, laat staan de hoge poten in het gras. Er ruiste toch alleen maar regen in het struikgewas.

     

     

    De deurbel herkende mij…en werd met stomheid geslagen …of had ze een vermoeden van wat me te wachten stond.

     

    Uit de nacht kwam de lettervrouw me tegemoet …met een verwilderde jungleblik.

    En jawel, ze had de spiraal kunnen laten rijmen met de gaatjes van mijn eindelijk klaargekomen bundel. Niet dat ik dat zo meteen voelde want ook deze keer morste ze met leugens, niet op mijn mouwen dit keer, maar over mijn hele druipende jas…want ze vond namelijk dat mijn ‘oeuvre’ (ja, ook in een boerendorp kent men dit symfonisch woord) geen plastiek omhulsel nodig had….ondanks onze toen nog overeenkomende afspraak….blijkbaar had ze gezien dat ik geen auteursrecht, noch beschermrecht verdiende.

    Ik ben tenslotte ook maar uit een boerengat-komend–poëtisch–amateurtje, dat steeds met die witte vlag bleef zwaaien.

     

    Dat vele gaatjes maar half gedicht waren, had ze waarschijnlijk in haar avonddurende bezigheden ook niet bemerkt. Er wapperden nu meer dan witte vlaggen, ook bladeren…en die kwamen niet uit herfstbomen. Ze bemerkte zelfs niet de zwijgende, maar ziedende stoom langs mijn  bewegende neusvleugels….want ook hier beging ik mijn laatste en definitieve blunder.

    Het geld dat ik in haar begerige handen moedeloos legde, vertroebelde geen moment haar oerwoudblik , zelfs niet toen ik mijn teerbeminde maar verkrachte schepping zachtjes en behoedzaam in mijn tas liet glijden.

     

    In dit verstilde beeld heb ik mijn laatste kans niet gegrepen en heb mijn mond dichtgeknepen. Ik had immers mijn eigen werk al gelezen…

     

    Waren mijn woorden dan zo slaapverwekkend dat ze liever die kniptangman en zijn gaatjes verkoos…ik vraag het me af…of zou ik toch maar volgende keer op zoek gaan naar een doortastende apotheker die wel spiraaltjes bezit met de nodige lengte …




    kerima ellouise © 2006




    >> Reageer (3)
    07-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.even, voor een eeuw








    Even, voor een eeuw

     

     

     

     

     

     

    rusteloos

    beweegt mijn adem

    ergens laag boven

    de grond

     

    of is het mijn stem

    die niet meer

    bestaat

     

    omdat ik zwijg

    onder natte rouwkransen

    van gras en water

     

    te vroeg komt

    elk geluid, als hagel

    op getelde uren

     

    alsof duizend nachten

    drukken op het landschap

    van één dag

     

    ingezwachteld

    onafgebroken stil

     

    draag ik

    de transparante vlakte

    in mijn ogen




    kerima ellouise ©



    >> Reageer (0)
    06-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.los van vingers
     
    los van vingers

     

     

     

     

     

     

    oude sporen en stenen

    en ik tel mijn stappen

    aan de waterkant

    behoedzaam

    tussen het vertrek

    van geloof en schemering

     

    ik ga liggen

    vergeet alle woorden

    wanneer niets van waarheid

    begint, ook al wijst iedere richting

    naar de wind, haast leunend en
    onafgebroken

     

    uit de bomen valt het licht,

    nergens eindigend of beginnend

    en het uur breekt aan om te zien

    wat niet gezien mocht worden

     

    ik tel mijn stappen

    opnieuw en opnieuw

    traag en nauwgezet

    opnieuw



    kerima ellouise ©





    >> Reageer (1)
    02-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het gras omhoog
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    het gras omhoog

     

     

    ik sprong door herfst;

    de wind blies zeepbellen

    naar eender waar

     

    in mijn onschuld

    hield ik

    van het tuimelen

    boven onsterflijkheid

     

    hoe kon ik weten

    dat daaronder

    dicht aan de grond

    jouw zomer lag;

     

    begraven

    in een laatste zwaluwzwaai

    van zwarte randen


    kerima ellouise ©



    >> Reageer (0)
    01-06-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.leeg gewaaid landschap
    leeg gewaaid landschap
     
     
     
     
     
     
    in meer dan mijn armen kunnen dragen
    zet jij jouw wereld naast de mijne
    met zelfgeschreven recensies
    die woorden uit de winter schudden
     
    kaalgeplukt, de bomen, mijn ogen
    het stoten in mijn buik, de bloesems
    en het kijken waar ik lig, waar
    niemand mij mag horen
     
    met ontelbare wonden bijt en
    beeft de stilte, in mijn hart het wenen,
    de vergankelijkheid van grote gebaren
     
    wat voor zin hebben gebarsten vingers
    wanneer ik reeds alles heb verloren
    in het kielzog van je zwijgende dialogen



     kerima ellouise ©





    >> Reageer (0)
    31-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn eerste date via internet
    Klik op de afbeelding om de link te volgen















     







    Mijn eerste date via internet

     

     

     
     
     
     
    wat me verbaasde

    was het onbekende dat zo vlug

    veilig voelde waarna alles meer werd

    dan een oogopslag

     

    zoals jij en ik

    gisteren

     

    toen ik nog naar je foto keek

    en naar morgen, de dag vol zag

    met heerlijke momenten

     

    beelden die we speels volbrachten;

    verlangend naar het beter verstaan

    in ons verschillend leven

     

    alles ging snel : je glanzend zwarte

    haren, een tong om te duizelen en

    een nog ietwat hees en onzeker

    stemgeluid

     

    je sliep al in m ’n kamer vannacht

    en ik wachtte vol spanning;

    de avond had me niets voorgelogen

     

    mijn hart herkende jouw ogen

    donkerbruin en vol avonturen

     

    want wat is liefde tenslotte

     

    zijn naam is Sam

    en hij blaft naar de maan

     

                    *

                    *

                    *

                    *

    kerima ellouise ©




    >> Reageer (1)
    28-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In alles van adem
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    fotograaf : Windwhisper ©















    In alles van adem

     

     

     

     

     

     

    ik vond jouw schaduw

    en vulde hem met duinen

     

    ik zei niets

    zag enkel rimpels buigen

    over maanlicht en noordenwind

     

    echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;

    zo oud de angst in alles en adem

     

    mijn vingers volgden de stemmen van zand,

    ook je huid uit glas geblazen

     

    je keek in woorden

    en donkere dagen

    zag het meisje van eb en vloed

     

    waarom, vroeg je

    laat je me niet gaan

     

    het buitenlicht

    en de duizend monden van het water

    gaven mijn antwoord

     

    aan het schaduwkind

    uit zeenachten geweend



    kerima ellouise ©






    >> Reageer (0)
    27-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spiegeling voorbij het vaarwel





    spiegeling voorbij het vaarwel
     
     
     
     
     
     
    ik vrees de tijd niet
    maar heb ze ook niet lief
    jij lacht erom, ook om de verzen
    die nooit van mijn zijde wijken en
    die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar
    in de trillingen  van mijn schouder
     
    de maan kent de woorden, de stilte
    waarin ik slaap en later, wanneer
    het winterlicht naar mijn stem wijst,
    blaas jij leegte en regenval  in ieder uur
    van oude en nieuwe dagen
     
    ik vouw mijn vleugels in het vaarwel
    en in later, wanneer de sterren sterven
    in  het gelig gras



    kerima ellouise @



    >> Reageer (0)
    25-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.bruine suiker
    Klik op de afbeelding om de link te volgen                                                    tekening : kerima ellouise










    bruine suiker
     
     
    ik zag als kind
    de schaduw van mijn grootmoeder
    krom van het land en de vele dochters
     
    vaak bleef de avond op haar wachten
    in de schemer van de lege schuren waar ik
    de geur van hooi ving  op magere beentjes
     
    in de kamer hingen geen portretten
    alleen het grote, zware kruis dat nog wat zwarter werd
    wanneer late mist zich verschoof naar het scheve raam
     
    ’s nachts, in de hoge bedstee werd mijn lijfje langzaam warm
    en dan droomde ik van het vochtig keldertje, volgestouwd met schatten
    van warme melk en houten eierdopjes, van boterhammen met dikke lagen bruine suiker
     
    maar vooral droomde ik van het omhoogtillen, de sterke handen boven wind en alle wolken
    en nu ik, na al die jaren, haar schaduw teken, besef ik dat ze de eenzaamheid beeldend heeft bewogen



    kerima ellouise ©



    >> Reageer (1)
    24-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onder dagen en voetstappen
    Stained Glass Window, St. Mary's Church, Fordingbridge
     
     
     
    onder dagen en voetstappen
     
     
     
     
    lijnen weerkaatsen oude gebeden
    wanneer  geluid, wit als wierook,
    zich neerlegt op gevouwen handen
     
    mijn hoofd vult zich met landschappen
    en wat verder met overwoekerde dagen
    wanneer ramen sluiten, licht hellend
    als vergeten beloften
     
    zwarte gronden in gedragen huivering
    drijven  me naar het boetekleed;
    de grens van weifelende leegte
     
    nooit heb ik de muren geweten
    alleen stilte, dacht ik
    eeuwen later


                                                                       kerima ellouise ©




    >> Reageer (0)
    23-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gastgedichten van Corrie van Engelen : Denken aan + Glazen stilte





    denken aan (haiku)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    foto: corrie van engelen ©











    een gevlochten blad
    zomerse herinnering
    aan "warme" dagen




    corrie van engelen ©
    22-05-2007





    dank je wel Corrie  !!!
    xxx









    glazen stilte (haiku)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    foto: corrie van engelen ©












    wereld op zijn kop
    paniek door ijzeren greep
    luchtruim gekanteld



    corrie van engelen ©
    22-05-2007




                                                         dank je wel Corrie !!!
                                                                xxx





    >> Reageer (0)
    20-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rouwmantel + ' weet je nog ' van Pp
    Klik op de afbeelding om de link te volgen





    fotograaf : Frits Elders ©

     

     

     

     

     

    rouwmantel

     

     

     

     

    weet je nog

    de appelboom

    het eerste groen

    en de plaats waar ik zat

     

    toen het daglicht van dode dagen

    uitgediept, steeds verzwegen,

    wachtte op de dans der rozen

     

    ik naderde voorzichtig,

    met vleugelslag, in grijze winterrouw

     

    mijn mantel verdroeg geen tijd

    enkel schaduwen in een te stil verdriet

     

    weet je nog

    onder de appelboom

    jij gaf, alsmaar breder, dezelfde woorden

     

    en ik leerde, niet bestaand

    het  ademhalen



    kerima ellouise ©

    ****************************************


    'Weet je nog'...geschreven door Pp
              als antwoord op 'Rouwmantel'




     

     
    Weet je nog
     
     
    Onder de appelboom
    waar ik je kuste
    met het eerste groen
     
    en het daglicht
    liet dansen
    over dode rozen
     
    naderde ik behoedzaam
    de winterrouw
    in jouw rode woorden
     
    mijn vleugelslag verloren
    onder de mantel
    van je schaduwrijke tijd
     
    ik weet nog
    hoe de appelboom
    jouw adem bloesemde
     
    tot ik
    je laatste woorden
    niet meer hoorde
     
     
     
    Pp ©
     

    >> Reageer (1)
    19-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zondagsnieuws
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    foto : kerima ellouise ©











    Zondagsnieuws
     
     
     
     
     
    Dit gaat over mijn buren. Of jouw buren.
    De buren van de buren. Of zo. Het doet er
    niet toe. Het is realiteit. Ook de buren.
     
    Ik had een buurman en hij een vrouw.
    En er was een kind. Een gezin. Toch
    volgens het ochtendbericht dat in mijn
    brievenbus gleed. Sensatie viel zomaar
    op de deurmat. In de gang. Met een doffe
    plof. Om de zwaarte te benadrukken. Ook
    mijn gang die eigenlijk nergens naartoe leidde.
    Tenzij dan naar de achterdeur en zo naar de tuin.
    De grens. Van de buren. Alweer. Coniferen.
     
    De buurman pleegde overspel. Met gras
    dat groener was. Of blaadjes. Misschien
    had hij een voorkeur voor kruiden of
    thee. Avondgenoegen bedekt vele smaken.
     
    De buurvrouw volgde trouw zijn voorbeeld.
    Vreemd haar gaan. Zo naar de trap. Omhoog.
    Op zolder betrapte hij haar. Ook haar minnaar.
    En de lus. Er brandde geen licht.
     
    Ik heb geen buren meer. Enkel nog in de krant.
    Van gisteren. Of was het eergisteren.



    kerima ellouise ©



    >> Reageer (1)
    18-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.en ze leefden




    en ze leefden
     
     
     
     
     
     
    ik kan de vroegte
    wel begrijpen, de bruid in trouw
    en korte verhalen
     
    met onbedekt en zelfde gezicht
    de mond zo rijk, geheel luchtledig
     
    de houdbaarheid of ochtendhanden
    het tijdelijke in prachtig licht
     
    maar ik weet van stilte, het lijdzaam staren
    het gedoofde vuur in gesloten nachten
    onvolmaakt en ooit geleden
     
    dus ik liet hem gaan
    de bruidegom
     
    haastig weg in verlaten dagen
    toen hij schreeuwde over grenzen
    en zijn vage koninkrijk
     
    ik was een kind
    omringd door sprookjes
    maar begreep de sterflijkheid steeds meer




    kerima ellouise ©


     

    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gastgedicht van Klavier : Zomaar






    Zomaar




    Zomaar een straatje
    met een zomaar huisje
    waarin een zomaar
    gezinnetje woont
    er gaat een praatje

    ze wonen elkaar uit
    hij heeft een boksbal
    waar echt bloed uit spuit
    men belt 112 pas
    bij gebrek aan geluid

    Broertje en zusje
    zijn nog in de speeltuin
    zoals gewoonlijk
    weer eens op de wip
    onbezorgd zullen zij

    lang buiten blijven
    er staat nog geen
    ambulance voor de deur
    ze zijn zomaar blij
    om het veilige kijven



    Klavier ©


    Dank je wel Maja !



    >> Reageer (0)
    17-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.stiltewoorden





    stiltewoorden
     
     
     
     
     
     
    wanneer ik me vastbind
    aan de wind, zing ik
    je naam en alles wat ik voel
     
    ik schrijf je neer in ‘t gras,
    de lucht en de bomen
    op het eerste lenteblad en
    zonnevuren rozen
     
    en de liefde zo oud als de aarde
    drink ik bij bloemen en blauwe vlinders
    wanneer dauw de ochtend ontvangt
    als een minnaar, door zomer bewogen
     
    ach, mag ik het leven hier dromen
    of daar of elders bestaan
     
    mag ik, buiten de ochtend
    de stilte zingen
    geheel en al voldaan



    kerima ellouise ©



    >> Reageer (0)
    16-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gastgedicht Switi Lobi : Hand in hand
     
     
    Voor kerima ellouise,
    naar aanleiding van haar stiltewoorden...

    *
     
    Hand in hand
     


    hand in hand met de wind
    legt stilte dromen in jouw ogen
     
    laat je gaan
    langs letters in het gras
    de blauwe vlinders luisteren
    waar bloemen nectar schenken
    tussen lippen
    die
    slechts liefde fluisteren
    als jij ze daar wilt zien
     
    ik hoor je voetstappen
    langs wegen
    ouder dan het leven zelf
    en zie het kind weerkaatsen
    in jouw ogen, helderder dan dauw
     
    want juist daar-  kom ik je tegen
     
     
     
    switi lobi ©

    Dank je wel Switi Lobi !


    *



    dag lief mens...



    een ontmoeten in ogen
    soms
    is dat genoeg

    deze wereld van stilte
    met de stem van
    het hart

    geen naam of woorden
    over velden
    van taal

    een wiegen van ziel
    om omhoog te dragen
    zacht

    de handen, gedachten
    binnenin


    kerima ellouise ©


     
     
     
     

    >> Reageer (0)
    15-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gele vlekken + gastgedicht van Pp : Vincent
    Van Gogh :
    Wheatfield under a Cloudy Sky, 1890


    Wheatfield under a Cloudy Sky, 1890 Reproduction artistique par Vincent van Gogh



    gele vlekken

     

     

     
     
     
     
    de stilte

    waaruit een zwaluw vliegt

    draagt bolle buiken

     

    zilvervissen knipperen, velden

    bewegen en met een verziend oog

    wuift het zeewier over mijn schouder

     

    het huis, leeg van zomer

    verzamelt de vlinders van de dag

     

    ik waan me Van Gogh

    en schilder zonnebloemen met blinde handen

    uit het licht




    kerima ellouise ©.




    foto van gogh huis, drenthe
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    Vincent

     
     
    En als
    een zwaluw dan
    de lente tekent
     
    een huis
    over
    je schouder
     
    dan klopt de zomer
    met een hart
    van vlinders
     
    en schildert hij
    de leegte
    vol van zonnebloemen
     
    Pp ©


    Dank je wel Pp !








    >> Reageer (1)
    13-05-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.veelzeggend




    veelzeggend
     
     
     
     
    als kind leerde ik het zwijgen
    dat ontstond in het niet bewegen
    van woorden
     
    niemand sprak
    tenzij er werd bedrogen
    of gespuwd
     
    zovele malen
    herhaalde ik ook
    het zitten
     
    of neergesmeten, vol gezag,
    verlangde ik naar die eenzame stoel
    wat verderop, buiten het licht
     
    als kind kwam ik vaak in de buurt
    van de dood, veelbelovend het opgaan
    in het oorspronkelijke
     
    dat vleugels gaf aan stilte
    en mij liet bidden om
    herkenning
     
    waar mijn lijf schaduwen bouwde




    kerima ellouise ©



    >> Reageer (2)


    vlinder vlieg vlindervrij...verloren vleugels...vergeten vlinder...vandaag voelen vlindervluchtig...vlinder vrij vlindervredig...verhalen van vandaag

    om enkele van
    m'n voorgedragen
    gedichten te beluisteren:

    klik op deze link:
    http://blog.seniorennet.be/kerima_ellouise_deutsch/

    Hier vindt u ook
    enkele gedichten
    in het Duits vertaald


    Categorieën

  • kerima ellouise: gedichten.nl

  • bijzondere mensen
  • corrie van engelen
  • julius dreyfsandt zu schlamm
  • Wietewuiten

  • claireQ
  • verbruikte toekomst
  • Jan Haak
  • Micheline
  • Rudolf


  • Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!