Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Donderdag 28 november 2013

Gebrek aan vlijt

Gebrek aan vlijt.

Ziek zijn maakt me vaak moe; wil dan zelfs in dromen dringen,
mijn hart en ziel dromen laten maken van aardse stervelingen!
Wilde niet sterven voor het raam, jaren eenzaam in mijn stoel!
Vecht tegen vereenzaming, wil niet hebben een koud leeg gevoel!

Wil een leven met inhoud; wat iedere dag geeft; een nuttig doel;
daarom dank ik God nog steeds, voor mijn kunstenaars gevoel:
al ontwikkeld op de schoolbankie's, in mijn nog jongste jeugd!
Dwaalde daar door wel vaak af van de toen nog schoolse deugd.

Daarom speelt in mijn leven nog steeds een belangrijk besluit;
Ouders, was niet werkschuw, maar mijn leven zag er anders uit!
Wilde vroeger niet, buiten school alleen maar naar kerken gaan;
wilde als kind meer mensen zien en horen buiten op de straat!
Weet dat gebrek aan vlijt; mijn ouders hart nog zou openrijten!

auteur:Adrie.2811.2013.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Diana30 november 2013 om 08:06

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Diana29 november 2013 om 06:57

Lieve groetjes dikke knuffel mooi geschreven veel sterkte lieverd

Reageer op dit bericht

Zondag 17 november 2013

Een geweldig mens

Een geweldig mens.

De energie door mijn lichaam; mijn dromen met jou geweldig!

Zie vandaag ook weer het lieve zonnetje, met al zijn vrolijkheid.

De fijne geboden hulp van mijn lieve Buurvrouw was niet nodig.

Haar vraag, of ik boven niet nodig ben, gelukkig overbodig!

Nee, bezie mijn lichaam; al jullie vragen zijn nog niet geldig!

Maar ook biedt het Leven samen met mijn Lief ons nog zo veel,

met mijn bloemenmeisje leven, is lief, zo warm en nog zo teder!

Weet; het onheil is voor ons steeds heel gemeen en bespiedend!

Maar mijn Lief en ik horen bij elkaar; samen zijn we een geheel!

Samen wandelen over levenspaden maakt het Leven geweldig.

Met de Natuur zo zuiver mens, dat vindt je toch maar zo zelden;

zonder jou heb ik veel en te lang, aan dat koude raam gezeten;

heb lang en veel, voor de komst van dit geweldig mens gebeden!

Auteur:Adrie.Copyricht

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 11 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 14 november 2013

De naderende Feestdagen

De naderende Feestdagen.

Dagen komen; dat weer veel geluk wordt gewenst en gegeven;
dat Maria en Jozef onze blijheid weer met ons dan gaan delen!
Hoop dat veel hulp,mensen op de Philipijnen gelukkiger naakt!
Voel nu hun hongerige lijven en hun Harten vol met smarten;
Hoop dat hulp; de zorgen, pijn en verdriet wat minder maakt!
Loop nu ook rond, met wat van hun pijn ,verdriet in mijn Hart!

Merk nu ook dat God veel gekwetste harten wil gaan vergaren!
Hoor in gedachten, Scharen van Engelen blazen hun bazuinen;
het galmt door straten; gaat binnen in veel zieken hun huizen;
vanuit vele Kerken, hoor ik ook liederen schallen uit Bazuinen.

Zie op nieuwjaar, vele mensen weer gaan snellen uit hun huizen
zie armen van mensen, elkaar weer vredig en warm omsluiten.
Veel mensen vormen dan met de feestdagen een warme schaar;
Veel mensen, begroeten en omhelzen dan heel warm elkaar!
auteur:Adrie.14.11.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:47 5 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 november 2013

Kabouterhuisjes

Kabouterhuisjes

Soms wat verstopt staan ze er weer; de Kabouterhuisjes;

zie ontroerd door de ruiten, hun orkest net hun geluiden!

Hoor prachtige geluiden van snaren en koperen buizen!

Lief zoals de kabouters nu plezier maakte in hun huizen!

Zag ook grotten, als gemaakt met Kerst van grotpapier.

Bezoek het; dit kleine fortuin; waar ieder vrolijk zwiert!

Overal vonkt een dierbare warme gloed, en veel plezier!

Hier bij die mensjes met hun rode mutsjes, geen verdriet!

Een mens mag gerust zijn pijn en verdriet eens hebben;

maar de pijn en verdriet mag de mens niet gaan hebben.

Ontleent van de Gedichten van ons aller Toon Hermans.

Ik mag het niet lijkt, zoals die mensjes, met andere delen!

Ach God; mag ik ook, duizenden van die vrolijke kelen!

auteur:Adrie.5.11.2013.copyryght.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 3 november 2013

Het Katholieke Brabant

Het Katholieke Brabant.

Zondag; geen mens, geen rat is hier dan te bekennen.
Er is ook niemand die in dit gat ooit zal gaan wennen.
Herinner mij dan ook al uit mijn vroegere kinderjaren;
nog altijd die saaie Kerkse Zondagen op te zien dagen!

Buiten Hoofdmiss werd toen ook voor het Lof gekozen;
niets was voor ons dan ook; saaier en meedogenlozer.
Ook al zeurde wij als Brugman, dit kon ze niet laten.
Buiten het Kerkse gebeuren; op zondag niets te halen!

Probeerde met fantasie dan al wel; wat Dichter te zijn;
Dan oogsten je lof, en voelde je jezelf de koning te rijk!
Kerkklokken, joegen je meedogenloos het huis weer uit!
God streek dan ook weer snel mijn trotse Dichtersvlag!
Hij won van ons steeds iedere Zondag weer zijn slag!

Auteur:Adrie.2.11.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:17 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 2 november 2013

De Delftse schalen

Delftse schalen.

Keihard en koud zelfs de tranen, die van mijn wangen lopen;

zo gemeen en koel; gemene woorden; mijn hart loopt nu over!

De woorden en daden sneden in hart en ziel, als koude ijzel!

Wil sterven en in een warmere Wereld later weer verrijzen!

Er is schade en pijn gedaan, wat nimmer nog zal genezen;

hoop ook weer door de heide te lopen, met deze beentjes!

Mijn wangen nu net zo rood, als rozen met hun zoentjes;

of de tulpen en onze Midden-Delfland kassen en bloemen!

Maar ook al wat rusteloos zocht ik Brabantse leeszalen;

toen kreeg ik M.S. voorgeschoteld; van Delftse schalen!

Het klonk al zo rusteloos in die Delftse bronzen schalen!

auteur:Adrie.2.11.2013..copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:52 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 30 oktober 2013

Het Liefdeswoord

Het Liefdeswoord.

Voelde me weer even een schrijver, schrijvend in eenzaamheid;
maar die zich nu bewust werd van hoe eenzaam hij nu schrijft.
Mijn hand lag zwaar, en drukte, de dichttekst bijna in stukken;
liet in mijn gevoel zien; dat onze liefde dreigde te mislukken!

Heb ik iets in onze liefde met haar dan even zo zwaar gevoeld;
of schoot Amor, dan even dronken stevig naast zijn liefdesdoel?
Ja, Amor zijn hand lag zwaar, drukte ons hart bijna in stukken,
waardoor het goed op doel schieten,bijna dreigde te mislukken!

Had het gevoel, waren even zonder ons verliefd Hart en Ziel!
Hadden daar door wel bijna onze poorten voor altijd vernield!
Toch sprak ons Hart niet van negativiteit die ons even verstoort!
Nog steeds sprak trots van beide; nog steeds het liefdeswoord!
auteur:Adrie.30.10.2013.Copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:31 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 20 oktober 2013

Herfst of waren het zomerse dagen

Herfst; of waren het zomerse dagen?

Mijn heerlijk Dichters leven, dat wil mijn ziekte nu eindigen!

Een nog sprankelend lichaam, dat wil God maken tot lijk.

Zie in mijn leven; alleen maar weer die woorden te vinden;

en dan zou mijn kist en graf me voor altijd gaan beperken;

ook geen mooie woorden en inkt meer, om mee te werken!

Zit nu te genieten, van een eekhoorntje dat eet uit de hand;

Geniet van mijn vrije tijd, daar geniet je toch ook wel van?

Nee ik zeg niet, dat ik de economie en Politiek leuk vindt;

als ik dat nu zou zeggen; dan ben ik toch ziende blind!

Nee, al lijkt het nog zo heerlijk, bij de Engeltjes daar boven;

ik wil nog niet zijn. een lijk in een houten kist in de Kerk!

Iedere morgen,; doe ik ramen en deuren voor ieder open!

Als de Dagenraad mijn Dichtersgroet, maar even raakt;

dan zijn eventuele boze woorden, snel schoon gemaakt.

auteur:Adrie.20.10.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:05 5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 oktober 2013

Waarom een

Waarom een “Vriendschap” nooit wordt.

Deed vanmorgen de ramen wat nieuwsgierig open;

niet echt een najaarsdag; geen grauwe dichte mist!

Hoor buiten, Buur al fluitend de stappen naderen;

Adrie niets geen najaar; geen koude of dichte mist.

Andere jaren droegen we de zon al lang ten grave;

maar schijnt nu ginds nog lustig aan de Horizon!

Nee, we hoeven hem nog niet ten grave te dragen!

Ook Winter zijn vriendjes, houden veel hun mond!

En dan kom je laat als door mijn nog slapend brein;

ik het vergeet; om samen, nu de bladeren vergaren!

Ik hoorde zijn ruimen te laat om te zien als het sein;

dit zijn gegeven momenten, om een hart te raken!

Later proberen te achterhalen. tegen beter weten in;

waarom er met mensen geen goede vriendschap was

omdat ik heb laten schieten; wat toen had, nog zin!

Dan kijk je naar vriendschap, wat er nooit echt was!

auteur:Adrie. 20.10.2013,copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:28 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 18 oktober 2013

Indiaas Kindslaaf

Indiaas Kindslaaf

Soms roept mijn pen , even tot even stilte....

En rijzen er onbedwingbare hoge bergen.....

Geen geluk wat mij dan nog kan sterken....

Maar die afstand van jullie liet me rillen....

Genezing door Artsen ga ik niet geloven.....

Kan geloven dat mijn armen vleugels zijn...

Geloven dat ik genezen ben van alle pijn....

Houdt me niet het onvatbare voor ogen....

Maar lieve woorden kunnen veel winnen....

Soms maar simpel gebaar of oogopslag....

Of een veld mooie bloemen die daar lag....

Of lieve lach van een Indiaas kindslaaf.......

Of vermoorde kinderen in Libie die ik zag.....

auteur:Adrie.18.10.2013.Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 10 oktober 2013

Bonte Herfstkleuren

Bonte Herfstkleuren

Hoor de storm over de daken en stad heen gieren;

zag dat ze mijn tuin met noten en eikels versierden.

De Lucht zwart, de wind luidruchtig aan het slaan;

kijk even bezorgt of ik in de tuin alles nog zie staan!

Van mijn mooie herfstbloemen; veel neergeslagen;

enkele waren zelfs heel woest van de steel geslagen.

In Lente en Zomer gegroeid, nu snel plat gestreken!

De wind, die met de kleurige bladeren mooi tekent!

Zo wisselt alles met de herfst van kleur daar beneden.

Ja de herfst is ook mooi; daar wil; ik wel bij intreden!

Ja, de Natuur brak even met gisteren, en wil morgen!

Koning winter zal snel voor zijn kunstwerkjes zorgen

auteur:Adrie.10.10.2023.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:26 Reageer op dit bericht

Woensdag 9 oktober 2013

Klaas Vaak

Klaas Vaak.

Mijn mond geeuwd, en voel me aan mijn slaap genegen,

om me aan Klaas Vaak en de nacht over te gaan geven
.
Het sluimerend licht; komt inval van de nacht al nader;

ook een kat brengt de nacht snel al een harde serenade!

Al het stadse gebeuren lijkt snel gulzig licht te drinken
:
om in hun slaap te rusten, of even te willen bezinnen.

Nacht, zegt mijn lief, terwijl ze met kus afscheid neemt;

even ritseling en dan gaan we ook in de nacht henen.

De dingen om ons stil, luisteren naar wat de nacht wil;

alleen het verleden komt me soms zeurend aan de oren;

ze wil dan weer ophoren; maar alles is nu echt verloren;

het is verdrietig verleden; maar stil wat je nu nog vindt.

Auteur:Adrie.9.10.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 6 oktober 2013

Een onbestemd gevoel

Een onbestemd gevoel

Mijn stemming lijd vandaag aan een onbestemd geluier,

het voelt in mijn geest; het is vandaag nu trager en luier.

Creativiteit is nu zeker geen onbestemd verkeerd woord,

gelukkig zijn er in mijn huis; veel materialen aan boord.

Ik neem snel een palet, penseel, verf en een nieuw doek;

loop stil en voorzichtig in de de schuur naar mijn poes.

Hoor buur en wat geluiden; zagen en wat geroezemoes.

Maar de zwarte poes licht stil, knort tevreden en soest.

Het lijkt of ze voelt, dat ik ze nu schilder zo onbedaagd,

ligt met haar golvende staart, niet ver van me vandaan!

Haar zwarte lijf, nu nog eens lief en lui naast me gestrekt.

Het wordt gestrekter, en het lijkt of ze de dag laat gaan.

auteur:Adrie van Gansen.6.10.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:59 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 oktober 2013

Zo is er voor ons echt maar een

Zo is er voor ons maar een.

Het Leven is geen leven van een tijd van om het even;

het leven is een leven waarin we om elkander geven;

een Leven waar ieder zijn verantwoording draagt;

niet alleen achter eigenwaarde en bezittingen jaagt!

Van vele, die in het Leven mij; de liefde verklaarde;

hoorden voor mij vaak mensen met veel hinderlagen!

Velen die tot aan mijn graf, achter hun erfenis jagen;

stop met uw vruchteloos gejammer, dat vele klagen.

De zon schijnt nu op lover hun geler wordende kruin;

de Herfst was met vriendjes naar het Land gekomen;

nu komt het lover weer vaak het zonnetje ten noden!

Nu wordt het zoeken, naar lach en ondeugend luim!

Ziet ge mij; kijk dan naar het altijd brandend vuurtje;

mijn gedichten vullen met een lach heerlijke uurtjes!

Zoals mijn Liefde tot mijn Vrouw verdrietig verdween;

zo wordt alles verleden; op Aard zijn er meer dan een!

Haar cadeau; ons mooi kind; zo is er toch ,maar een!

auteur:Adrie.5.10.2013.Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 3 oktober 2013

Onmacht in het Moederhart

Onmacht in het moederhart.

Hoorde haar aan, met een klein huilend jong kind;

door God, wat maanden eerder op Aarde geplaatst;

om met zorg en liefde als Man op de Aarde te staan!

Maar voor het teder nieuw kind; leek God nu blind!

Maar de Agent die haar vannacht zo verdrietig zag;

zag dat het kind huilend benauwd in haar wagen lag!

De Agent gaf het in onmacht; al verdrietig de zegen;

Blijf leven; groei, bloei en blijf in dit mooie leven!

Wordt van dit nare virus en benauwdheid bevrijdt!

Vrouw wis snel je wanhopig vloeiende tranenregen;

Het verdriet;hulp werd door God nu bijna vergeten!

Verdrietig, haar grote onmacht; in het Moederhart!

Auteur:adrie.3..10.13.
Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 september 2013

De giftige slang

De giftige slang.

Liep in mijn kinderjaren, eens met mijn Moeder samen,

Lourdes kruisweg heel devoot verdrietig hand in hand!

Vroeg in de ochtend dat we hand in hand bed verlieten;

om een week lang, om 6 uur de ochtend te zien dagen!

Herinner nog, hoe we Lourdes toen al eerbiedig zagen;

als een Heiligdom, Maria's grot vol met kaarsen beplant;

Zieken en Invaliden, de grot streken tot glanzende wand.

Groot ons medeleven, toen we stapels smeekbedes zagen..

Toen wisten beide met onze gezonde gevoelens nog niet;

hoe weinig wat er voor deze mensen dan nog overschiet!

Ook dat de giftige slang; verschool onder mooie bloemen;

ook niet dat de slang Mams en mijn leven zou verschroeien!

auteur: Adrie.13.9.2013.copyrycht.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:00 10 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 12 september 2013

Toon zijn levenswijsheid

Zat even weer wat dichten van ons aller Toon te lezen,

tot ik even deze twee zo met diepgang geschreven las!

Nacht.

Altijd was hij bang voor nachten

zat hij op de dag te wachten

tot dat hij zag dat in de nacht

veel meer licht zit dan hij dacht.

auteur: Toon Hermans.Copyricht12.9.2013.

Zijn.

Zo lang j'er bent

moet je iets zijn

verdrietig of gelukkig.

Zolang j'er bent

moet je iets zijn

of boos, of blij, of nukkig.

Wat zal ik zijn, een harlekijn

een engel of een beest?

Een zielenpoot,

een idioot

'k ben alles al geweest.

Maar grof of fijn

of groot of klein,

zo blijft het, tot aan het end.

Je maakt je iets wijs,

dat je iets moet 'zijn',

dat komt omdat jér 'bent'.

auteur:Toon Hermans.Copyright12.9.2013.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 25 augustus 2013

Klonk als een degelijk Beiers Uurwerkje

Klonk als een Beiers uurwerk.

'O, de behoefte naar lopen, en vrijheid was groot vandaag!

Lopen, lopen Adrie, dreunde als een hamer door mijn hoofd;

lopen Adrie; klonk er door mijn trotse hoofd als een moker!

Zag ook luie pestduiveltjes; maar die hadden vrij vandaag!

'O, het was echt genieten, het lopen ging nu heel krachtig;

liep als in een droom; in mijn hoofd en hart een gehamer;

bij iedere slag hoorde het als een degelijk Beiers gehamer!

Mijn hart even liefkozend zacht gewoeld; het klonk prachtig!

'O, als een droom liep ik; en voelde in mijn hart dat gehamer;

prachtig, weer te voelen zijn slagen , O, dat voelde zo krachtig!

Maar droomde niet; voelde al zijn harde slagen in mijn Hart

Prachtig, en zalig om dit te mogen voelen en zo te ontvangen!

auteur:Adrie.25.8.2013.Copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:52 15 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 augustus 2013

Mijn oude wekker

Mijn oude wekker

Voel me door je benaderd als ding; zo je daar weer klinkt;

steeds op moet winden; zodat je morgenvroeg weer klinkt!

Niemand hoort je graag; je roept, om de dag te beginnen;

als ik s' morgens, als een poes, heerlijk nog ligt te spinnen!

Ik heb hem ooit in vertrouwen naar boven toe geschoven;

staat daar steeds wachtend op mijn nachtkast daar boven!

Vroeg nu aan hem of ik een pauze van 10 jaar kan krijgen;

is er misschien een kans, dat we een nieuwe wereld krijgen!

Toen ze me laatst weer rinkelend uit mijn warm bedje riep;

droomde mijn ogen net zo donker en nog zo zwart en diep!

Ik dacht toen; dat gerammel hier heb ik niet zelf bedacht;

nee, het was weer die wekker die me al weer de dag bracht!

Auteur:Adrie.24.8.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:14 Reageer op dit bericht

Donderdag 22 augustus 2013

Oorlogskinderen

Oorlogskinderen.

Draag nog steeds in me mee, een heel groot verdriet;

dat ik de ouders niet heb kunnen sparen kindverlies!

Ja; was slechts een schakeltje; in het Oorlogsgeweld;

slechts een kiezeltje die even een soldatenlaars knelde!

Was ook steeds bezig, met teveel van die kleinigheden;

teveel van mijn protesten vielen ook in het ongerede!

Bewoog wel steeds in protesten en opstandig gedrang;

maar steeds werd het weer; zon op en zonsondergang.

Droomde bij Vietnam en Salvador linkse propaganda;

schaamde me dat iedereen zweeg over oorlogsschande!

Maar nu voel ik mijn lichaam; ziek, slap en al wat oud;

een bestseller; maar bedaagd wat ik in de handen houd.

auteur:Adrie.22.8.2013.

Geschreven door Adrie van Gansen om 23:25 1 reactie Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels