Ben leeg en op

Zondag 22 maart 2009

Tikkertje spelen

Tikkertje spelen

Heb me weer met het zonnetje in de bossen vertoefd,

om me even een met de natuur te zijn en te voelen.

Zag flitsendsnel twee eekhoorntjes tikkertje spelen.

Een schouwspel wat me ook nooit zal gaan vervelen.

Had ook in een kroeg mijn gezelschap kunnen zoeken,

en met de kaart misschien nog wat winst kunnen boeken,

maar van al dat groffe kaarten, pokeren en gokken,

had ik geen zin om na de tax ook hier te moeten dokken.

De zon verzekerde me meer van zijn warm bestaan,

dan de pokerpot die meestal naar een ander gaat.

Nee, ik liet mijn stem klinken over de groene vlakte,

waar geen oor mij hoort, omdat er geen echo klinkt.

auteur:Adrie.22.03.09.!©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 22 maart 2009

Fluitend en zingend

Fluitend en zingend

Wie de ochtend niet eert,

die is de dag niet weerd.

Wie zijn dag niet mint,

gaat mokkend ten onder.

Geniet van iedere dag,

iedere dag kan je laatste zijn.

auteur:Adrie.22.03.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 21 maart 2009

Een luchtballon

Een luchtballon

Een onbezonnen daad van veel lef en overmoed,

deed ons enkele uurtjes een luchtballon hanteren.

Beneden ons gevolgd door enkele boze sneren.

De wind sloeg krachtig over ons luchtschip heen,

maar had maling aan onze overmoed en vieze broek.

Ons schip spoorde enkele koeien aan tot wat spoed.

Mijn angst en overmoed liet me het schip hanteren,

maar nodigde ons ook uit, om de Goden te vereren.

Een onbezonnen daad van al te veel lef en overmoed!

Maar de weergoden hadden maling aan onze overmoed,

gaven ons de les, dat we onze lesjes beter moesten leren.

We kregen nu duidelijk de les; eerst denken en dan doen!

En lieten ons nu leren, dat we onze lef en overmoed,

beter in hadden moeten zien; en leren deze te hanteren.

En dat de overwinning van je angst, soms leidt

tot een vloek of nog erger een vieze broek!

auteur:Adrie.21.3.09.©

Dit gedicht is afkomstig uit mijn bundel mijn plekje bij de sloot

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:59 Reageer op dit bericht

Zaterdag 21 maart 2009

Mijn ochtendwandeling

Mijn ochtendwandelig

Soms waait er een vreemde walm door huisdeuren naar buiten,

en legt dan wat angstiger wordende gevoelens en gedachten neer.

Dan komt er een wat logge en patsigere man uit het duister.

En stoned en waggelend vervolgd hij zijn route weer.

Bij mij rijst dan de vraag, van eenzaamheid of verborgen zeer.

Of blowt hier een generatiekloof,wat niet meer is te stuiten,

Omdat Geloof, traditie en ouderen hun hart niet beide ontsluiten.

Steeds blijft er dan schrijnen, de wonden van oud en nieuw zeer
.

Tot er een te lang gehoorzame en van node bewuste geest,

met harde confronterende conclusies komt, en geen gefluister.

Die dan eerlijk en revolutionair met oplossingen komt,

en niet alleen konklusies en schaamtevol gepraat in het duister.

Die dan zegt; kom op, we leggen de wapens neer en treden,

dapper en eerlijk met alle generatie's samen naar buiten.

Maar die eerst aantrad tot verzet, heeft nu geen toekomst meer,

en stelpt nu zijn bloedende wonden deels verscholen in het duister.

Wie van de wijzen legt er nu nog zijn oplossingen bij ons neer.?

Eerst waren het alleen maar de Messias woorden en zinnen,

maar die waren voor een ieder te duister,

daar de geest voor een oplossing gesloten ligt in een kluisje

weet en heeft er nu iemand de oplossing en moed,

om die te openen en dapper te ontsluiten?

auteur:Adrie.21.03.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 maart 2009

Poezie

Poezie

Vergeleken met Willem Kloos zijn mooie Poezie,
lijkt mijn dicht soms op een verzopen regenjas,
wat nadruipt als een zo juist gebruikt vergiet.

In die gedachten overheerst dan de wanhoop,
aan elke zin waaraaan ik dan weer begin.
In de angst waarmee ik dan toch nog schrijf,
jaag ik me dan steeds de stuipen op het lijf.

Men schrijft dan steeds uit vastgestelde wetten,
wat mij dan vaak in schrijfangst doet omzetten,
vecht als een zinkend schip tegen zijn ondergang,
als mooie woorden geschreven binnen witte rand.
Nu als geschreven woorden, binnen wit los zand.

Adrie.20.3.09.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 23:12 Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 maart 2009

Liedjes zingen

Liedjes

Speelde vrolijke liedjes op mijn gitaar,

daarbij enthousiesast aangemoedigd

door een vrolijke jongerenschaar.

Als ik niet schilder, snijdt of dicht,

dan is voor mij meestal mijn gitaar,

mijn vrolijke lichtje in de duisternis.

Zag in een verscholen donker hoekje,

een verlegen, schuw en angstig kind.

Die bij mijn blik aan hem gericht,

verdween als licht in de duisternis.

Riep; kom met ons de liedjes zingen,

zo van die vrolijke liedjes en dingen,

en van diepe vreugde en blijdschap,

straalde, zong maar ook huilde hij.

We zongen weer samen een lied,

waarvan iedereen nog steeds geniet.

Met onze zang die zalvend rustte,

in de nog zo voorzichtige Lentezon,

waren het zonnetje zijn zachte stralen,

die ons koortje zo innig tot een verbond.

Het kinderkoortje een schoonheid,

wat ieders zijn aanblik verblindde.

In schoonheid overtrof het koortje,

alle waarden en Aardse dingen.

auteur:Adrie.20.03.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 19 maart 2009

De weergoden

Weergoden

Hoor buiten de regen kletterend tegen het raam.

Regen en wind zijn vandaag elkaars bondgenoten.

Snel nog even warm en droog in bed terug gekropen.

Hoor de wind en regen nog een stevige polka slaan.

Als dat maar niet op een huwelijk uit gaat lopen.

Ik draai me in bed een beetje jaloers om als een kind.

Bij hun zal zal het aan warmte zo'n vaart niet lopen.

De paringsdans van wind en regen,

slaat steeds harder tegen het houten gebint.

De muziek krijgt steeds meer de dreun van marsmuziek.

De gesprekken gaan nu over al hun voors en tegens.

De wind heeft nog nooit naast tederheid gelegen.

De wind houd niet van zijn Ierse Folkmuziek en romantiek.

Ik sta toch maar op uit mijn warm bed-

deze tweespalt tussen de weergoden maakt me ziek.

auteur:Adrie.19.03.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 10:11 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 maart 2009

Fris groene lover

De Lente

In de lucht beziet mijn horizon afzoekend oog,

het verschijnen van een kleurige regenboog.

Zo onaantastbaar, in alle kleuren hemelhoog.

Zoek dat rare engeltje Cupido met pijl en boog.

Maar de regenboog houd onbeweeglijk zijn vorm en stand,

afstekend tegen het hemellicht, vagevuur en verfoeide hel.

'O hoor ik daar broer Jan, al trekkend aan de Hemelbel?

Ja Kerel, ik denk ook aan jou, in al die doorwaakte nachten.

Hoog pralend over de muren van de stadse nog stille tuinen,

pronkend met hun kruinen, vol met het al frisse groene lover.

Al blijft er door hun al dichte nieuwe en groenen kruinen,

weinig licht en zon meer over,

voor de naast hun wonende mensen, en hun jonge spruiten.

auteur:Adrie.18.03.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:56 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 maart 2009

Een Lentebries

Een Lentebries

'O schoonheid je ontgaat mij
sta als tiende in de rij
vertrekt zo vluchtig als de wind
zo ijl als de schaduw
voorbij als mijn blik begint.

Bedoeling of zo maar
mijn verleiding voltooid
ik droom nog; maar....
je geur is verstrooid.

Als een elfje verschenen
als een lentebries verdwenen.
Je geur een zalvende bries
toch een jammerlijk verlies.

auteur: Adrie.18.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:25 Reageer op dit bericht

Woensdag 18 maart 2009

Mijn degelijke wekker

Mijn wekker

Ik wil nu je nare belgeluid niet meer zien of horen,

wij die elkaar soms tot bloedens toe verwonden,

zijn elkaar na zoveel uren, dagen en jaren moe.

N a zoveel jaren deed ik voor goed je klokje toe!

Jij die me als kind al vol lawaai het bed uit schelde,

Ik ben nu onze eeuwig wordende vete beu en moe.

Je bleef ze tellen de lange minuten en uren van-

die stomme en koude winterdagen en nachten!

Ik nsloeg je als kind al vol angst en afschuw gade,

zo'n degelijke wekker, een beul je, leven lang.

Maar het doel van je enkele reis ben je nu spoedig nabij,

wordt het afvalhoop enkele reis; en komt je einde nabij?

Of benevelen nu donkeren wolken mijn schuldig brein!

auteur:Adrie.18.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 maart 2009

Prachtig Lenteweer

Prachtig Lenteweer

Wandelde door het park in een stortvloed van zonnelicht.

En door de vele prachtige waters,

kaatste het in de vele watervallen,

weer zachtjes zalvend vol liefde terug in mijn gezicht.

Over mijn lijf en schouders woei het heerlijk azuur,

als prachtige strelende wolken van goud en blauw.

Ach zon laat geen wind of regen ons meer scheiden,

laat het park en de zon ons weer naar de Lente leiden.

Hoor de wind ons een liedje brengen van ons scheiden.

Wij mogen de Lente weer als nieuw seizoen inwijden.

Voel dat het zonnetje en ik elkaar weer konden bekoren,

en mijn lichaam en natuur elkaar weer toe mochten behoren.

auteur:Adrie.16.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:57 Reageer op dit bericht

Dinsdag 17 maart 2009

Mijn werkbezoek

Mijn werkbezoek

Rolstoelen stonden verwachtingsvol opgesteld.

Aan een der tafels gelijk een kind in zoete waan,

dat een oude pop liefdesvol tegen haar hartje drukt,

en van het zielloos poppenmondje vele kusjes plukt.

Was door haar man en ziekte in een Tehuis geplaatst,

waar ze nu van personeel en pop haar liefde plukt.

Ze trekt nu steeds haar pop de mooiste kleertjes aan,

die haar ook het mooist en verleidend zouden staan.

Zacht in haar mond, het lied van eeuwig scheiden.

Och, lach toch niet, zo vergevingsvol blind en mild,

er is aan U waarschijnlijk ook veel liefde verspild.

auteur:Adrie.17.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 11:33 Reageer op dit bericht

Maandag 16 maart 2009

Mijn Case's

Mijn Case's

Ben voor mijn Artsen de data voor hun Cases.

mijn lichaam de exhibitie van hun voorstelling,

voor mezelf dan de manager van ons ontwerp.

Voor anderen de uiteenzetting van mijn gangen,

en de rapporteur van mijn eenzaam rijk alleen.

Dreig politiek te mogen verbleken tot verschoppeling,

lijk dan toe te mogen treden tot de kadavers.

auteur:Adrie.16.3.09©

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:34 Reageer op dit bericht

Maandag 16 maart 2009

Mijn Ontwaken

Poezie

Over ontwaken en Poezie gesproken

belangstelling had ik er vandaag niet voor

lag half slaapdronken met een kater in bed

Werd wel door poedels en de krantenjongen gewekt,

uit bed geroepen, om hun vermanend aan te spreken,

om zo enkele mopperaars hun gevoel te versterken.

Maar slaapdronken in mijn kamerjas

kwam ik niet verder dan “Urbi et Orbi”

halfslapend uit het raam te staren,

zonder dat de krantenjongen er wijzer van werd.

Nu met de poezie werd het niets vandaag.

Avond wordt het natuurlijk ook zonder mij.

Boven mij werd er zonder romantiek geneukt.

Ben om 11 uur maar opgestaan

en met mij naar de douche gegaan.

Had er stapels was nat liggen transpireren.

Nuchter was ik natuurlijk nog niet

Schrijvenderwijs werd ik wakker

omdat men woorden stond te blaten

onder de noemer van Romantiek.

auteur:Adrie.16.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 12:28 Reageer op dit bericht

Zondag 15 maart 2009

Ziekte

Ziekte

Ik ben geen plant....

Ik wil geen rust....

Ik ben nog jong....

en van mijn tijd....

brengt ieder uur.....

mij leed en lust....

Als het plan wordt een daad,

zonder goede raad of beraad,

Als ik je liefheb of je haat,

als ik schrei of als ik lach,
wel 100 maal iedere dag,

wordt ik mij het eind....
van het leven bewust.

Leefde naar hartenlust,

Deed wat ik mocht....

Maar het leven...

nam door mijn ziekte...
.
een verkeerde bocht.

auteur:Adrie.15.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:40 Reageer op dit bericht

Zaterdag 14 maart 2009

Prachtig weer vandaag

Prachtig weer vandaag

Vandaag de vroege overbevolking in park en speeltuin.

Vaders die met hun onhandigheid moesten jongleren.

Een stijfstaande vertolking van te groot voelende Heren.

Hun verpakking; geleende te strakke en te vlotte kleren.

Boris, die anders wilde, dan zijn baasje hem wilde leren.

Zie zijn baasje denken, ik geloof niet dat ik hier om vraag.

Ja, hij wilde liever met die poedel van de buren verkeren

Mijn buur is het opzetten van zijn nieuwe tent aan het leren.

Dan komt de bevrijdende regen-

en het zich langszaam terugtrekken van de lentenzon.

Mijn buur; het leven is vluchtig en de Eeuwigheid lang,

maar hij hernam glimlachend zuur, maar innerlijk bang,

zijn eerder genomen keuzen, omdat zijn vrouw meer reden,

voor zijn vroegtijdig stoppen van hem verlangd!

auteur:Adrie.14.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:53 Reageer op dit bericht

Zaterdag 14 maart 2009

Nooit meer kind zijn

Nooit meer kind zijn

De gedachten komen er wel eens in mij op,
hoe konden gedachten en gevoelens gelezen worden,
als jij je gedachten en ogen in al zijn eenzaamheid sloot

Soms wenste ik dat ik ongevoelig geboren was,
zo keihard, en gevoelloos als een marmere stoicijn
Dat ik heel flegmatisch, overwogen, bedaard, kalm,
maar vooral weer steeds gezond op aard mocht zijn.
kende dan waarschijnlijk noch de eenzaamheid of pijn,

Ik wilde niet; dat het boek van mijn hart geopend werd,
zodat mijn pijn en verdriet voor mij de hoek om rent!

Ik ben geboren en opgevoed als een keiharde Spartaan,
mijn pijn en verdriet; dat gaat toch niemand wat aan!
Al ben ik nu Volwassen, toch zou ik nu nog even graag,
gaan naar mijn ouders, zo maar, of nu met een vraag!

Het doet me nu, na al die jaren, toch weer pijn,
dat ik nooit meer bij hun; het zieke kind kan zijn.

auteur:Adrie14.3.09©

Geschreven door Adrie van Gansen om 12:59 Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 maart 2009

Een Dichtersmuis

Ean Dichtersmuis

Wilde dat ik een nieuwsgierige dichtersmuis was,

en me dan ook heel goed verbergen kon.

Dan heel stiekem kon kruipen in de kasten

van bekenden en de buitengewone rijken.

Dan heel goed kon kijken en luisteren,

naar waar en wat dan hun geheimen zijn.

Dan weer pijlsnel en met een rotgang weg,

voor het voeren van geroddel en overleg.

We schuiven dan lachend op ons buikje,

en rollend van lol over de grond.

En kijken dan benieuwd nog een beetje,

voor Story en prive in het rond.

Loop met de snelheid van Speedy Conzales,

dan de kamers en kasten nog eens rond.

Het zou me dan een geroddel gaan geven,

wat er dan zeker niet om loog,

maakte dan alles nieuwschierig en kakelbont.

auteur:Adrie.13.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:04 Reageer op dit bericht

Donderdag 12 maart 2009

Mijn plekje bij de Sloot

Mijn plekje bij de sloot....

Sterven doe je ook als je ziek bent,

meestal niet zo maar niet in eens,

maar steeds af en toe een beetje,

en alle beetjes die je steeds stierf,

't is vreemd; maar die vergeet je.

Het is je ongemerkt zelfs ontgaan,

maar je gezondheid staat opeens,

weer veel verder bij je vandaan.

Dan zoek je weer wat levensmoed,

maar soms dan merk en voel je,

je ben nu aan je laatste eindje toe!

Als je hier dan over zou willen praten,

maakt je dat zo diep en intens moe!

Maar steeds dieper in mijn gedachten,

vallen dan steeds ongemerkt de gaten.

Je vraagt je dan wel eens verdietig af,

wanneer zullen ze me daar “boven”,

nu toch eindelijk eens met rust laten.

Ik voelde me eens heel moedeloos,

daar op mijn stille plekje bij de sloot.

Mijn handen al waren het vissen-

vissen tussen de groene lissen,

als een wak in het groene kroos.

Toen heb ik in het kroos geschreven,

zonder angst en zonder schroom,

gomt u voor me uit, die boze droom!

Maar telkens als ik weer even snikte,

en je knikte me dat je het al wist,

liet jij het water weer even beven,

en werd weer alles voor me uitgewist.

auteur: Adrie.13.3.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels