Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog
akke.beakke.be

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Groene Voorjaar








Groene Voorjaar.


Ik denk nu vaak aan haar; het groene Voorjaar,

met zijn geurige, kleurige bloemen en weidjes,

met zijn speelse lammeren en blatende geitjes.

Probeer nu in mijn droom te naderen tot haar.


Neemt dan snel voor hij voor de Winter vlucht,

nu ze nog kan vullen; de kale bomen met blad,

nu, als grijze bomen tegen een grauwe lucht .

Als bladgoud; als het zonnetje mij even vervult.


Mijn Engel zegt: de Natuur hoort bij het leven,

en de Winter neemt deel aan je aardse bestaan.

Spreek dat uit met je pen en dichters-leven;

en spreek dat eens hardop zonder aarzelen uit,

ook al drijft Koning Winter velen tot wanhoop,

denk dan; heb “geduld”dat is het wijste besluit.



auteur:Adrie.29.1.2001.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 17:11 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Bloemetjes-japponetje







Bloemetjes-japonnetje.


Wandelde onder het stralende winter-zonnetje,
naast mij; een kind, in bloemetjes-japonnetje.
Haar kind zijn, met haar blond krullende haren,
lieten de jaren achter me, nu snel ontwaren.

In mijn gedachten, de vriendin der rijpe jaren,
wat ver achter was, liet zij nu snel ontwaren.
Zij trof mijn hart, wat soms eenzaam schreit,
raakte zoals in mijn jonkheid mijn dartelheid.

Als ik om mij heen; soms naar de Wereld kijk,
vraag ik me af, is dat wat we hebben bereikt.
God; streel, verruk ons; verwarm onze harten,
laat verdwijnen; de wereld vol met smarten.

auteur:Adrie.28.1,2011.©
Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 23:56 Reageer op dit bericht

Winterse somberheid








Winterse somberheid


Dep dan vanuit de nooit ontgonnen hoeken,

vanuit U hart; alle nooit gelezen woorden;

wat dan raakt al uw liefde bij u aan boord.

Ach; God zal je voor zijn straffen behoeden.


Waar je gaat, wordt het dan weer verlicht,

de eerste vogels zijn dan weer te horen,

overal waar je loopt, je eerste stappen richt;

sluit daar bij niet je hart; dan heb je verloren.


Een vogel zingt je dan zijn melodieën voor.

Een tweede zingt dan; de jou gekozen maten,

een derde sluit dan af; op zijn eigen maten.

Snel volgt dan de inzet van vele mensen-koren.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.26.1.2011.©
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Mooie spiegel








Mooie spiegel.


Stond in mijn droom voor een mooie spiegel;

zag achter mij staan; een heel oude toverkol,

die achter me deed een heel eng, goochelspel.


Moeder stierf terwijl ik haar hand vast houdt;

sprak; je bent mijn kind al wordt je nog zo oud.

Ik zocht naar woorden; maar kon niet spreken,

schrok, straks is ze weg, en heeft niet geweten,

dat ik haar als ouder toch zo lief heb gehad.


Zei tegen de kol; hoe bitter wat ik ondervond;

wilde me nog eenmaal tot mijn Moeder keren,

wilde spreken, maar kon de tranen niet weren;

terwijl God ze zonder mijn woorden terug zond.


Ach; hoe verward was mijn gevoel nu geraakt,

doordat ik mijn mond toen niet even open deed,

niet sprak op deze weg; door deze kol gemaakt.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 22:15 Reageer op dit bericht

Achter een gordijn








Achter een gordijn.


Liet vandaag de voorbije week langs zweven,

en hield me daarbij eens goed de spiegel voor;

zag en dacht; veel maakte bij mij een wonde.

Vragen en opmerkingen; vielen en verwonden.


Eens kende ik me tot in mijn diepste wezen;

lag een wat mindere dag, zwaar op het hart;

was het open; vrij van mijn gelaat af te lezen.

Vraag me nu af; wil ik mijn hart laten wegen.


Mijn oude wonden werden steeds maar bleker,

alles wat zeurende was werd weer onbekend.

In mijn leven kreeg alles weer zin en werd zeker.

Toen de moker; weer krachtig op het fundament.


Ineens dat gevoel dat alles lijkt te bedreigen,

dan zou je willen dat je armen vleugels zijn,

en je met je last naar de Hemel op kon stijgen;

en daar kon stoppen alles achter een gordijn.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.21.1.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 16:53 Reageer op dit bericht

Onrijpe citroenen








Onrijpe citroenen.


Het was een lange weg naar waar ik woon,

mijn veilig nest; met zijn vogels en bloemen.

In mijn hoofd; nu een stem aan de telefoon;

geen geluiden van vele suizende harpoenen.


Hoe pijnlijk hard in mijn gevoel nu geraakt;

had nu ijs met onrijpe citroenen geproefd,

wat voor mij tot een hete grog was gemaakt.

Elk passend woord; kwam uit duister voort,

hoorde nu in elke zin een verborgen woord.


Veel kennis waar ik niet naar wilde streven,

heeft zich nu heel pijnlijk toch ontsloten.

Het was aan mij, om er kennis van te nemen,

of dat ik al een plaatsje zoek onder de zoden.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.19.1.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Voorbije jaren








Voorbije jaren


Al wat geweest is; had misschien een reden.

Toch had ik me vaak wat anders toebedacht,

daarom hielp ik het Leven vaak een handje,

en kreeg ik, misschien ook vaak een standje..


Levensgeluk waar ik steeds naar heb gestreefd,

dat deurtje bleef voor mij nog te lang gesloten,

bloemen van het aards Paradijs te laat ontloken.

Is het Aardse leven de betekenis die jezelf geeft?


Nooit gebouwd, niet haalbare luchtkastelen,

met zijn niet haalbare grachten en kantelen,

sprookjes die alleen maar kindsheid strelen.

geproefd van al het Aardse mij toebedeelde.


Wat me in het leven viel te doen; is geregeld,

het was wel veel; maar het is nu wel gehaald,

en is mijn huis, nu schoon en bijna verzegeld.


Image and video hosting by TinyPic
auteur:Adrie.18.1.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Winter-zonnetje








Winter-zonnetje


Het Zonnetje geboren in de vroege morgen,

vroeg gestorven op deze nieuwe winterdag.

Getroffen door de Winter zijn hinderlagen;

probeer ik nu zelf het verlies te verdragen.


Maar verfoei nu ongelukkige hun diepe nood,

die nu luidkeels en tegen iedereen klagen;

zonder dit verlies in zich zelf te verdragen;

maar teleurstelling aan een ieder verkoopt.


Ik wil niet van die zielige dingen gaan zeggen;

als geluk van een kind het niet uit kan leggen.

Laat niet treffen uit de winter zijn hinderlagen;

stomme smart, slijten uw mooie levensdagen.


auteur:Adrie.15.1.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 15:39 Reageer op dit bericht

Slaan hun strepen








Slaan hun strepen.


Zie de wind en regen slaan hun strepen,

langs vensters en ruiten tot in de nacht.

Somber de lucht nu as-grauw geslepen,

voor veel mensen is het een hard gelag.


Sluit nu in de avond deuren en vensters.

Zie de vorst nu al winteren op de ruiten;

hoe hij kunstig in rijen bloemen schikte.

Mijn Buur moet van zijn hond naar buiten.


Mooi is het dan achter je haard te vertoeven,

en je gevoel dan weer te voelen en te treffen,

als dan de winter weer omlaag wordt gesmakt,

en je zang dan niet meer is te overtreffen.


auteur:Adrie.14.1.2011.©

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

ijskoude Wintermorgen








Ijskoude Winter-morgen


Het was weer een ijskoude winter-morgen;

haar blonde hoofd, vrij en zonder zorgen.

Hoor in de tuin een schommel wat kreunen.

Vroege arbeiders hun mokers al dreunen.


Onze ogen tasten in het duister naar elkaar.

Een moment dat ik ons verbonden waande,

maar haar vertrek was weer snel aanstaande,

even een moment dat ik haar baas haatte.


Wat troost zou me nu heel goed bekomen,

toen mijn wekker de warmte kwam roven.

Satan; gij blijft in mijn mens-zijn machtig,

en mijn gevoel soms menselijk aandachtig.


auteur:Adrie.12.1.2011.©
Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 13:23 Reageer op dit bericht

Mijn mooiste jonge jaren








Mijn mooiste jonge jaren.


Het was als de Herfst; die mijn mooiste jonge jaren,

wilde doen vergeten;als perkament der vergetelheid.

Het verleden wat niet meer gold, alleen het gaande.

Ben nu als een blinde; in een onbekende wereld daar.


Ik, en de nog onbekende wereld tastten naar elkaar.

En nu die zekerheden geleidelijk zoek zijn geraakt,

ga ik merken, wat mijn ziekte, heeft stukgemaakt.

De een na de andere waarheid deelt zich nu mede.


Maar heb lang na mijn onbezonnen roekeloze jaren,

waarin ik ook nog van een volmaakte rust genoot,

omdat ik nog niet wist welke ziekte me zou belagen,

me verbijsterd gevoeld, vast genageld en verslagen.


Kijk langs wei en wilgen; zie glijden de winternacht,

zijn mistig bevriezend kleed, die de Vliet bezoomde,

zie ook het lage land boven de horizon uit dromen.

Zie het wakend oog der Maan, zo lief stil en zacht.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.11.1.2011.©
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 15:18 Reageer op dit bericht

Revalidatie







Revalidatie.

Al die beroepen met hun rare namen,
had er wat verlegen naar uitgekeken,
bij het verstrijken der laatste weken,
vaak wensen: ,,Och kwam het nu maar”.

Onder de ogen en kennis van die namen,
bleef er nu niets meer nog bij het oude;
ziektebeelden die ik nooit zo aanschouwde,
zien nu wat schamper lachend op me neer.

Na een leven lang; van lief, leed en pijn,
besef ik; deze waarheid te hebben geweten,
en hier nu in alle openheid op heb gewacht,
al bewegen de beelden zich door de nacht.

Ik droomde vroeger van aangenaam leven,
wenste alleen goeds voor mij en de mijnen,
en geen leven lang, met lief leed te spijt,
wilde ook dromen onder sterren en Planeten.

auteur:Adrie.4.1.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 12:40 Reageer op dit bericht

Samen geschapen Paradijs








Mijn nieuwjaarswens; een samen geschapen Paradijs.


Wens een Nieuw jaar vol met reine helderheid.

Laat de wereld; met liefde en licht overvloeien.

Dat liefde in al zijn schoonheid moge groeien.

In een nieuwe Wereld van al zijn kwaad bevrijdt.


Dat liefde weeft; voor ieder een vorstelijk tapijt.

Liefde en licht een nieuw jaar doet ontbloeiien,

waar je kinderen in hun zuiverheid ziet groeien,

onder Gods licht gespannen en weid uitgespreid.


Ik droomde; wees gij nu de allereerste nacht,

,,NEE”; wees ook de dag in al zijn verheven pracht.

Een dag vol met stralend licht en zonneluister,

waar niemand meer naar een droeve wereld kijkt,

maar naar een door hun samen geschapen Paradijs .

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.2.1.2011.©
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 20:03 Reageer op dit bericht

Het nieuwe jaar








Het nieuwe jaar.


Had voor het nieuwe jaar weer vele mooie gedachten,

maar heb er samen met het oud jaar over gezwegen,

toen we samen hand in hand liepen over de wegen,

langs de nog donkere tijden die al op me wachten.


De uren, dagen en maanden vielen met regelmaat.

Toonden weer hoe dag, maanden, jaren verglijden,

Maar ook dat er geluk bestaat; evenals het lijden.

Ook geen mens die men aan tijd ontsnappen laat.


En dat geboorte al verwant is met de grafzerk,

een zandloper; van stof en breekbaar glaswerk.

De kleinste schuld wordt niet aan de tijd betaald,

wat er aan schuld is wordt met de Dood geregeld.

Image and video hosting by TinyPic

auteur.Adrie.30.12.20010.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 23:38 Reageer op dit bericht

Zielsmuziek








Zielsmuziek


Van schaduw en het vele licht met Kerstmis.

Als schaduw valt soms een duisternis op mij;

tussen al het feestelijk gebeuren opgericht.

Vloeit als een sluier over het parelend licht.


Zij verstild dan zachte zielsmuziek tot stenen,

in mijn hart groeit dan een zeer fel gedicht,

wat spanningen roept zich weer te verenen,

dat armoe en rijkdom weer opgaat in enen.


Droom dat armoe nog een kwestie is van uren,

en als ik dan naar de armoe in de wereld kijk;

dan vraag ik me af; wat hebben we nu bereikt,

met al die Politiek; dat wikken en dat wegen.


auteur:Adrie.15.12.2010.©

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 12:05 Reageer op dit bericht

Zie de maan schijnt door de bomen








Zie de maan schijnt door de bomen.


Terwijl ik mijmerde, viel ongemerkt de nacht,

zag zachtjes weven de nacht zijn witte sokjes;

laten zakken haar zijden zachte klederdracht;

onder de schim der nacht ontsnapt een klacht.


Zag hoe verder een boom wat stond te dromen,

eenzaam de mist van zijn kale takken stromen,

dromen hoe bladeren nog om zijn takken hangen,

schudde zijn zielig lot, door droefheid bevangen.


Een kale boom die droomde van groene bladeren.

Ik schudde met het hoofd, door zijn lot bevangen,

zie spiegelen op het ijs een mateloos verlangen.

Zag de maan door zijn takken tranen op vangen.


auteur:Adrie.5.12.2010©.
.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 11:17 Reageer op dit bericht

Flight of Freedom







Image and video hosting by TinyPic




Flight of Freedom.


Het gevoel van onrust, diep in me bewogen

is door mijn hart ziel en lichaam gevlogen,

zag heersende koude overwinnaars ogen,

gedachten, heb hem op de knieen bewogen.


Zag haar heersend en trots naar me kijken,

ze zou nooit voor mijn wraak gaan wijken.

Haar macht zou mijn vlag nu doen strijken.

Zag haar trots door de ramen naar me kijken.


Nu was toch voldaan haar trots verlangen,

laten zien dat ze me kon raken en vangen!

Nooit meer luisteren naar mijn gezangen!

Nooit meer spot in mijn dichten vangen!


Nooit meer zal je dat nog ooit luimig zingen,

dat liedje van “Vrijheid ik blijf je beminnen”!

Dicht zien schrijven; met spottende zinnen!

Luimig zien dichten onder de oude Linden.


auteur:Adrie.3-12-2010.©

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:53 Reageer op dit bericht

Sint, Piet en Kerstman terug gevlogen








Sint, Piet en Kerstman terug gevlogen.


Het bos nu gehuld met zijn dorre bronze takken,

heeft verspreid dorre bladeren over het mos.

Kale bomen heffen nu hun bronze bruine kroon;

over mos, paddenstoelen en zijn modderplakken.


Klinkt helder op; kinderliedjes hun coupletten,

gij kinderen met jullie fantasie rijke gedachten ,

die nog leergierig volgen de Natuur zijn wetten,

de mens onder geschikt blijft aan zijn machten.


De volwasenen blijven nu steeds wat ingetogen,

wordt losser als de Lente weer op gaat schieten,

en het zonnetje dan zijn stralen leeg gaat gieten,

Sint, Piet en Kerstman weer zijn terug gevlogen.


auteur.24.11.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 11:48 Reageer op dit bericht

Onze kindervriend







Onze Kindervriend.

Weer welkom lieve kindervriend Sinterklaas,

altijd weer vrolijke en lieve oude baas.

het is weer bijna die vrolijke blije tijd,

dat u niet alleen, even statig bij ons langs ;

maar ook weer moedig over de daken rijd


Als U dan ook weer gezellig binnen treed,

dan zit er altijd in ieder huis groot of klein,

weer een open deur; waar het een aangenaam,

en weer heel warm vertoeven voor U zal zijn.


Dan zal ook weer ieder kind; groot en klein

heel zenuw-achtig en vol verwachting zijn.

En ieder kind zal dan weer met bang snuitje,

met bibberende knietjes kijken door de ruitjes.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.17.11.2010.©
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Adrie van Gansen om 13:46 Reageer op dit bericht

Sint zijn klanten








Sint zijn Klanten.


Als kind lag je vroeger warm te dromen,

de Goed Heilig man toch weer gekomen.

De Pietermannen met hun zwarte nek,

maakte dan ons hoofd en hart stapelgek.


Huiskamer altijd te klein voor ons samen,

Kregen niet veel; maar dacht wel aan me.

Hij schreef als in Moeders bewoordingen,

over onze streken en moeders bekoringen.


We kregen altijd zonder C&A- zijn kortingen,

kado's waren klein; zonder passen en meten.

Wat wij dan kregen was zonder aanstellerij,

Moeder vond ons ook nooit zo jaloers als zij.


Mam vond het altijd weer een moeilijke baan.

Als ze Sint tobberig over de daken zag gaan.

De Goed Heilig man met zijn koude handen,

steeds het symbool voor Sint zijn vele klanten.

Image and video hosting by TinyPic
auteur:Adrie.15.11.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten