Hartkronkels

Dinsdag 3 februari 2009

Ijs kristal

Ijskristal

Zoals de ijzige wind vannacht langs de ruiten,

en door de straten sneed,

met ijskristal en witte parels een kunstwerk smeed,

bomen en struiken ontdaan van hun groene lokken,

staan nu als ijzige witte kunstwerken,

om het bezit van het mooiste plaatsje te knokken.

Zie hoe trots en recht de bomen naar de hemel wijzen,

eerst met de tinten groen en bruin,

nu wit en met kristallen parels naar hun buren lonken.

auteur:Adrie.3.2.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:57 Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 februari 2009

Broodkruim

Verloren glorie

Zij leek nu op een uitgedroogde pruim,

in haar jaren; nog geschitterd als een pauw.

Had een gelaat gemaakt als van perkament,

glad gemaakt en gekneed met nat broodkruim.

Er was haar zichtbaar niet zoveel tijd meer beschoren,

maar haar aanblik heeft tijden overbrugt.

Een naam klinkend als een mes in het tapijt.

Was het zicht uit een oog door ziekte verloren

Keek me als van ouds, heel aristocratisch aan,

mu alleen nog voor de tijd en dood beduchd.

auteur:Adrie.3.2.09©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 februari 2009

Moralist

Moralist

Ik schrijf dit gedicht bedoeld voor jou,

mijn onafscheidelijk straaltje zonneschijn,

die mijn dag steeds weer wat geluk en vrolijkheid verschaft.

Denkend aan jou, net zo sprankelend zal dit gedichtje nu zijn,

waarin pijn, onrust en verdriet voor eeuwig wordt afgeschaft.

Woorden als hart en zielenpijn, afscheid en dood,

zal je niet kunnen lezen of horen dit maal!

In tegendeel, ik dicht nu over mijn rode liefdesroos!

Ik laat je nu horen veel lievere dichterstaal!

Vol dankbaarheid en blijdschap schrijf ik dit vriendschapsgedicht,

voor haar die steeds weer met mooie dichterswoorden,

tot heel diep in mijn hart doorstraalde en boorde!

En dan steeds weer met haar zonnestraaltje mijn gaatjes dicht!

Waar is de hart en zielenpijn dan gebleven, vraagt U?

Sssssttt....met die donkere donderwolk gestort in de Oceaan,

daar ligt het nu, niemand kan er meer aan!

Of heeft ze het U lastige buurman gegeven soms?

Wie vraagt daar aan mij zoveel lelijks en doms?

Nog eenmaal van deze vragen of woorden,

of ik schroef met behulp van doodsgravers,

ook voor eeuwig een deksel op uw kist!

Gij principeloze, en keiharde moralist!

auteur:Adrie.2.2.09©

Dit gedicht komt ook uit mijn bundel,

en was speciaal geschreven voor mijn lief Dichtersmaatje,

Jenneken Lepelaar

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Berichten van 2 februari 2009 tot 8 februari 2009

Ijs kristal

Broodkruim

Moralist

Meer van Hartkronkels