Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 4 mei 2009 tot 10 mei 2009

Korenblauwe Bloemen










Korenbloemen.


Ben heel opgetogen weer aan het schilderen,

schilder blauwe korenbloemen een weldaad,

voor de natuur en de kunstminnende ogen.

Een plaatje dat u ogen zalvend zal strelen,

een liefde die ik met andere ook wil delen.

Mooie blauwe korenbloemen Gods vruchten,

die zelfs geen windvlaag meer hoeven duchten.


'O mijn lieve heerlijk gul en zachte penselen,

die de mooiste taferelen weten te evenaren.

Ik laat je steeds zalvend werken, al vele jaren.

Jullie zal het eender zijn Lente of wintertijd.


'O mijn vrienden, mijn penselen, zo ervaren,

weten steeds weer mijn dromen te evenaren.

Ook deze lentetijd, een weldaad voor de ogen,

heb zeker deze werkelijkheid niet bedrogen.

Hoop dat je nu zo mooi en duurzaam blijft,

nu als beeld, ook voor mijn nageslacht de ogen.


auteur:Adrie.9.5.09.©


Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 17:14 Reageer op dit bericht

Twee verliefde spinnen.










Twee verliefde spinnen


We waren net twee spinnen...

aan hun draadjes heen en weer te winden....

Och liefje laat me toch bij je binnen.....

mijn gevoel roept om je te minnen......

Ach liefje je hebt nu al meer......

dan ik ooit voor je kan verzinnen!

Je hebt toch ook de bossen,

weiden en struiken!

De bloemen om aan te ruiken....


Och, als de engeltje zouden vloeken....

duiveltjes zouden bidden...

water veranderd in wijn........

Als katten en muizen....

elkander zouden bezoeken....

zelfs dan zal voor mij...

onze vriendschap.....


nog niet ten einde zijn.


auteur:Adrie.8.5.09.©


Image and video hosting by TinyPic 
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 20:40 Reageer op dit bericht

In het bos










In het bos


Wanneer ik besluit weer in het bos te vertoeven,

kan ik de weldaad van de Natuur weer proeven.

Een intens verlangen wat me nooit gaat vervelen,

om als een kind in en met de Natuur te spelen.

Wat de natuur me dan steeds weer laat voelen,

als ze haar kostbaarheden weldadig laat vloeien.

Dat is een weldaad die ze je steeds laat voelen,

mij moet je voelen, en dat staat niet in de boeken.


Zie me steeds de natuur gulzig drinken en proeven,

een smaak die mijn zintuigen nooit zal gaan vervelen.

Heerlijk om met Truus de mier door de aarde te woelen,

en Truus over mijn armen en handen te laten spelen.


auteur:Adrie.6.5.09.©

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 18:54 Reageer op dit bericht

Kabbelend water










Kabbelend water


Zat heerlijk te mijmeren aan de waterkant.

Het liefelijk kabbelend water is al wat ik hoor.

Zit heel stil, zodat ik de serene rust niet verstoor.

Zie hoe een kikker met een plons in het water belandt.

Zag hoe een waterlelie voor hem opende als een deur!

Aan dit water heb ik vaak mijn gedachten gelezen.

Keek en luisterde dan soms in gepeins verzonken,

naar het kabbelen en zuigen van de golfje aan mijn tenen,

of dat ze een beetje de woordjes mee zaten te lezen!


Een visser loods zijn bootje langszaam door het riet.

Of zijn net gevuld was met paling en vis, dat zag ik niet.

Een waterjuffer was de andere gluurder in het riet.


Terwijl Buurvrouw mier bedrijvig op en neer kroop,

door het groene malse gras-

tjilpte een krekel dag en nacht, zo lang het Zomer was!


auteur:Adrie.6.5.09.©

Het Gedicht is afkomstig uit mijn bundel; "Mijn Plekje bij de sloot."

Image and video hosting by TinyPic

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 12:34 Reageer op dit bericht

Grijs weer










Grijs weer.


Ik zat nog wat stilletjes te werken,

en zag buiten in de grijze lucht,

duizenden sombere en vale plekken.

Miste het anders zo vrolijke zonnetje,

dat ons gevoel zo omhoog kan trekken.


Zat me bij mezelf wat af te vragen;

als ik stilletjes blijf zitten wachten,

vervaagd dan niet het onderscheid,

tussen nacht en deze grijze dagen.

ontzinkt gevoel zich niet aan de tijd?


Ik dacht waarom nu zo lang gewacht,

zonnetje het is nu geen tijd van slapen,

iedereen loopt, en  fietst in regendracht.


Toon Hermans had dan wel een antwoord:

“Zo kan het in het leven lopen,

zo heft het een het andere op,

maar maken wij de noot niet open,

blijft het nootje in de dop,,


auteur: Adrie.6.5.09.©

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 16:29 Reageer op dit bericht

Warme tedere handen










Warme tedere handen


Lieve warme

helende woorden


een engel

even uit de hemel!

Engeltjes lof-accoorden.


liefdevolle handen

tot diep in mijn hart

en ziel geraakt

pijn verzacht


zalvend licht

liefde in de ogen

van de ander


Verdriet komt los

snak naar adem

even bevrijd

van kille onzekerheid


Je streelt met liefde

mijn rug en keel

het bloed stroomt warm

door mijn borst

waar het heelt.



Warme en echte liefde.


auteur:Adrie.5.05.09.©

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Adrie van Gansen om 19:05 Reageer op dit bericht

Een vat met kracht










Een vat met kracht


Zit stilletjes wat voor me uit te kijken,

waar vertel ik u nu in dit dicht eens over,

heb vanmorgen eerst met elegante zwier,

de penseel weer eens ter hand genomen,

maar merkte dat het juiste schildersgevoel,

maar niet goed op het doek wilde komen
.

Toen voor pen, vloei en papier gekozen,

zag hoe mijn buur gister zat te schreien.

Ik zie haar nu somber de straat in kijken,

of het leven niet naar haar toe wilde komen.


Zag een blik, wil er liever niet over praten,

dat ik me tot de eenzaamheid heb verdoemd,

en het leven eigenlijk voor anderen wil laten.

Haar gedachte dwalen naar vroegere liefdes,

die haar nog de mooiste roos hebben genoemd.


U, laat de aarde die u draagt in leed en lach,

op verzoek, steeds met uw eenzaamheid wenden.

Maar Uw mooiste kracht, raakt zo aangetast,

U gevoel is een vat van ongekende kracht.

auteur:Adrie.4.5.09©

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Adrie van Gansen om 20:35 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten