Hartkronkels

Zaterdag 8 mei 2010

Het witte laken

Het witte laken

De nacht bracht ons geen zon alleen zijn grijs.

Miste het zonnetje zijn lieve strelende stralen.

Ze was zo nodig zijn weldadig zalvende licht,

de wind ruiste verstorend de bladeren weer dicht.

's ochtends laat zij ook op mijn witte bedden laken,

zalvend en strelend met zijn stralen me ontwaken.

Later lijkt zij in het bos, zo tussen de groene bladeren,

met zijn lieve stralen me weer lief te willen raken.

's avonds ruisen de bomen hun bladeren weer dicht,

in de avond lacht ze dan in de stille donkere kamer,

en ziet hoe ik zachtjes in slaap val bij schemerlicht,

straalt dan minder en minder-en zegt goede nacht!

auteur:Adrie.8.5.2010.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 mei 2010

De bedelaar

De Bedelaar

Schor klonk de bedelaar als hij zijn lied liet klinken
Het leek wel of hij tevergeefs, om een aalmoes vroeg.
De man boven; brulde dan; kan mijn rust niet vinden!
Een vrouw beweerde, dat hij altijd over alles klaagt.

Gezeten op de drempel van het statige Herenhuis,
zong hij zacht,schor, hongerig, maar niet luidruchtig!
Zijn lied klonk voor al, ook voor hem van het Herenhuis.
Nimmer vergeten was hij; die ook waren voortvluchtig,
zij doolde van land tot land en van kamp tot kamp.

Doch op een dag, zagen we hem verdrietig gaan,
weende wel diep in zijn hart, doch viel geen traan,
uit heel lieve droevige ogen, die verhard waren voortaan.

Nooit meer, dat beeld zoals wij hem zagen,
zoals hij, die zo smekend om een aalmoes kon vragen,
schuldig zou ik willen, dat ik hem nog eens zag.
auteur:Adrie.6.5.2010.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:55 Reageer op dit bericht

Donderdag 6 mei 2010

Vorstelijk tapijt

Vorstelijk tapijt

-
Als gij ook weet wat lijden en pijn is,

weet hoeveel verdriet achter een traan zit,

dan zul je mijn gegane wegen vermijden.

Laat u zich dan niet tot mijn wegen verleiden.

In mijn gedachte klinkt nu een lied van vrijheid,

zie nu de bloesem die wiegelend door de wind,

zich nu neerlegt als een wit vorstelijk tapijt.

Alles voelt nu donzig zacht, zachter neergevlijd..

Ik die eerst heel koortsachtig en druk reisde,

ben nu dichter; drinkend van het rustige leven,

drink nu met rust al het moois wat is gegeven.

auteur:Adrie.6.5.2010.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:18 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 mei 2010

Niet meer te horen klop

Niet meer te horen klop

O God, die de zuiverheid van mijn ziel ziet,

wees genadig; voor die me hebben geslagen.

Zij zijn nu door hun nog klein zijn en domheid,

bij hun mening, de verkeerde weg ingeslagen!

Stil en geslagen voel ik me nu in een duister.

Hoor en voel mijn hart heel verdrietig kloppen,

al was het de regen, het vallen van zijn droppen,

en maken zij ook spetters die onrustig kloppen.

/
Kreeg het antwoord eer de vraag was geboren.

Vang vang ik uit ik de antwoorden; de vraag op,

maar die zijn nu als onverstaanbaar verloren!

Daarom moet mijn hart slaan een niet te horen klop.

auteur:Adrie.4.5.2010.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 3 mei 2010

Anton Pieck

Anton Pieck

Ik liep half dromend de Efteling rond,

langs Pieck zijn sprookjes en gedrochten,

waren gepakt uit holen en aan krochten.

Net of ik weer even mijn kind wilde zijn .

'O hoe gelukkig, dat als een gouden lamp

de herinnering steeds weer brandt in mij,

wanneer ik de ogen houdt naar de toverlamp,

'O Doorn Roosje wiens schoonheid voor ogen,

weer als die mooie en zielige schoonheid,

wat heeft Anton Pieck me toch vaak bedrogen.

Of heeft hij mijn kinderziel gewoon misleid.

auteur:Adrie.2.4.2010.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:34 Reageer op dit bericht

Maandag 3 mei 2010

De Zon

De Zon

Nu niet meer schreien
meer Mireille
niet meer grienen Leotien
laat maar gieten
ma petite
morgen schijnt de zon
misschien.
auteur:Toon Hermans.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 10:37 Reageer op dit bericht

Berichten van 3 mei 2010 tot 9 mei 2010