Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 7 februari 2011 tot 13 februari 2011

Vorstelijk onthalen








Vorstelijk onthalen.


Waar de horizon reikt, nu gedrapeerd in ijzel en mist,

mooie planten en bomen; een plaatje mos en groen.

Sombere duisternis, dringt je hart in, nooit te voren,

gevecht in mijn diepe zijn, niet te geraken bevroren.


Wil bij het ouder worden, er ook van blijven dromen,

liefdes en herinneringen worden nooit weg gedaan;

als iets wat steeds weer van veel verder gaat komen.

Wil in de nacht steeds weer de nieuwe ster zien staan.


Wil daarom ook zien, dat het wintert buiten huis,

door mist en nevel, bomen en struiken ijzig kalen,

en dat het zonnetje weer schittert op zijn schoonst,

hoe hij knoppen, bloemen en vruchten laat stralen.

Zal in april, het voorjaar weer vorstelijk onthalen.


auteur:Adrie.13.2.2011.©

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:40 Reageer op dit bericht

Valentijn


Wens alle lieve bloggers van Seniorennet een onvergetelijke Valentijn

waarin woorden vol liefde mogen klinken als Viool snaren.

Met hee1 veel liefs van Adrie.

Mijn excuus voor de wel grappige, maar wansmakelijke reactie die door ieand gisteren er bij geplaatst was.



Image and video hosting by TinyPic

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Een Regenboog








Een Regenboog


De zon was lief als de Lente; met ons aan het spelen,

maar vergat, om dreigende regenwolken weg te vegen.

Daardoor schenen haar mooie gouden stralen maar even,

al ging; een Regenboog wel mooi weer met ons spelen.


Het leek of de weer-goden er uit waren en verdwenen,

nu was het Gods wijsheid die het zonnetje liet zwijgen.

Maar het zonnetje zijn goud, leek al rijp om te stelen,

daarom liet God even snel, vele harten van ons helen.


Hoorde ook dat hij; vogels even voor ons zingen laat.

Meende zelfs te zien; God's zijn hemelsblauwe kleed.

Mijn hart; is warmte verlangend, verder dan vandaag..


Ja was even moe, en zag de Winter niet meer zitten.

Wilde het zonnetje zien; zijn lieve stralende smoel,

geen zin meer; om dichten over de winter te tikken.


auteur:Adrie.11..2.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Een bloemen vol nieuw leven








Bloemen vol nieuw leven.


Hij was een broeder zoals ik nooit zal vergeten,

vergeten; stervende is hij voor ieder geweest.

Met zijn ziekte gedwongen te leven als beest.

Terug getrokken, op zijn hoede; als wolf geleefd.


Modder en vuil, wat zijn eerlijk hoofd verfoeide,

zijdelings, vierde men, steeds een duivels feest.

Als een graf, niet wetend wat voor hem geweest.

Vergeten lijf, wat in de nacht met duister vulde.


Broeder; altijd zo dapper en zo puur gebleven,

naast een blij bezig leven, steeds die zielen pijn,

dat nu mag opbloeien, een rijk vol bloemen en leven.

Het leek wel of de wereld riep; grijp maar, neem!!

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.8.2.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:13 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten