Zondag 20 maart 2011
Een bobbel op de neus
Een bobbel op de neus.
Ik die steeds met mijn mooie poëtische intenties,
zie een tijd; dat ik niet meer met jullie een zal zijn.
Dat ik weer met mijn lieve voorgegane zal zijn.
Weer komen tot mijn pure en zuiverder intenties.
Zelfs de mooiste liefde die ik steeds heb gekoesterd,
voor mij een boven een ieder geplaatste persoon,
zal voor mij weer een alles in alles voor mij wezen.
Als een boek; dat ik weer steeds; wil blijven lezen.
Zij die me gaf een pracht van een mensenzoon.
Schrijf vaak met een pijnlijke woorden-loze lege kop,
denk ik; gij hebt u dichters hoofd nog lang niet vol;
zonder dichters-woorden; wat klinkt nu dat hoofd hol.
Maar het leven minnend; kuier ik nog vrolijk en blij,
met mijn pen en papier, als mijn schat aan mijn zij.
Schrijf een dicht, vol recht voor zo'n mooie Lentedag,
waar een ieder het stralende zonnetje weer voelen mag.
Denk dan; sla je wierookvat maar stuk op mijn neus,
je werk maakt dan een bobbel ; maar nog geen kneus.
Dichters-bladen; zullen het laatste nieuws verslinden,
als ik uitkijk op; het krijgen van een dikke dichtersneus.
auteur:Adrie.20.3.2011.©
Geschreven door Adrie van Gansen om 22:18
Reageer op dit bericht
