Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 4 juli 2011 tot 10 juli 2011

Weerklank



Weerklank.


De wind en woeste regen is weer snel gaan liggen.

Bloemen weer open gegaan als een bruidsboeket.

Als ik nu iets tot de bloemen en het zonnetje zeg,

zegt het zonnetje; voel stromen;geluk bij je binnen.


Met mijn gedichten kan ik overal onbekommerd wonen,

maar zonder dicht vindt mijn hart nergens onderdak.

Met mijn dicht en gevoel, is nooit een dak een zwak,

maar alleen met woorden en dicht kan ik overal wonen,

zo lang ik weet, dat woorden komen tot een weerklank.


Denk niet aan de tijd die ooit tot me zal komen,

dat voor mijn woorden dan de kracht ontbreekt.

Alles is dan tevergeefs, als ik om woorden smeek
,
woorden waar ik mijn woning mee kon bouwen.

Eens de tijd, dat mijn graf als woning openbreekt.


auteur:Adrie.7.7.2010.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 13:56 Reageer op dit bericht

Kleur en glans


Kleur en glans gegeven.


Er gebeuren zo van die dingen in je Leven,

geven gijn; en sommige dan weer sjagrijn.

Zit ik te gieren van het lachen in de regen,

drijfnat te denken; ook regen moet er zijn.


Ja ik heb uit de mond van moeder gehoord,

als bij een huwelijk; ook bij zon regen hoord.

Zat daar nu na-lekkend in mijn stoel gezeten,

te denken; Ma ik heb je lesje goed begrepen.


Ja het is zoals ons aller Toon ons steeds zei;

dat ik de bloemen zie; zo blij en bont,

komt door de kleuren van de achtergrond.

Daar staan verdriet en armoe,

al de sores van mijn leven,

zij hebben aan de bloemen kleur en glans gegeven.


auteur Adrie.16.6.2011.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 22:06 Reageer op dit bericht

Mystery


Mistery


Mijn leven lijkt doortrokken met de loerende dood.

En toch houdt ik nog niet van zeuren en klagen.

Vraag mijn ziekte soms wel om wat mildere dagen.

Bij pijn en verdriet houdt ik me misschien te groot.


Als ik later afvraag wat me daar door overschoot?

Ook ik heb ze van die vervelende nachten en dagen,

dat mijn gevoel verdrietig vraagt; om een wisse dood,

toch wil ik niets weten van dat jammeren en klagen.


Ja, er is teveel in me; wat in me is blijven knagen,

dat verloren liefhebben wat maar is blijven vragen,

maar alles bleef voor me; heel misteryeus en doof!

En daar blijft alles mee doortrokken; tot mijn dood.


auteur:Adrie.4-7-2011.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 13:20 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten