Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 13 februari 2012 tot 19 februari 2012

Dorpskoerier








Dorpskoerier.


Mijn lichaam gaat nu, als de avond is gevallen;

en mijn dorp slaapt; nog snel een hoekje om;

praalwagens wachten in schuren en stallen.

Ook mijn schaduw weer trouw als een hond.


Mijn schaduw sjokt vermoeid met me mee.

Hoor nu voetstappen lachend weg rennen;

tegen een muur een donkere plek en damp;

ook de damp rent met de luide stappen mee.


Hun lach weergalmt tegen een vensterruit.

Carnavalsmuziek, geluiden zachtjes te horen;

Voorzichtig dit komt de Dorpskoerier ter oren;

dan hebben jullie misschien de leut al verbruid.


auteur:Adrie.18.2.2012.

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 17:43 6 reacties Reageer op dit bericht

Zijn gekwetst hart








Zijn gekwetst hart


Op een dag toen ook alles hem verliet;

verliefd werd op een mooie Doktersmeid;

zag je hun als veulens rollen door de wei;

dat werd voor het dichterke een schone lei.;


s'morgens dichten en vogels observeren;

s'middags gaan ze met hun sport kleren;

dan zwerven over strand en verre zee.;

even kunnen de gedichten hem niet deren


Maar lezers houden scherp in het oog;

hoe het nu met zijn dichten is gesteld.

Lette op dat hij zijn liefste niet bedroog;

nu zijn gedragingen worden opgemerkt!


Maar met bevende hand; en zoete lach;

begraven samen zijn leven gekwetst hart.

Snel nog het laatste blad dat daar lag;

en nu brengt het zonnetje de nieuwe dag..

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie./7.2.2012.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:46 1 reactie Reageer op dit bericht

Kinderen hun griezelig Roversbos








Kinderen hun griezelig roversbos.


Het zonnetje maakte gaatjes door bevroren ruiten;

terwijl de bloemen sierde de ruiten al vele dagen.

En dit niet steeds zonder velen hun kil onbehagen.

maar al snel voelde men het zonnetje daar buiten.


Maar Koning Winters bloemen hielden vele dagen;

met ijselijk patroon; door de winter vast geboeid.

Maar zijn Kunstwerk maakte ook ogen vermoeid.

Nee; zijn kunst kon velen toch niet meer behagen.


Toen maakte het zonnetje zijn bevrijdende schijven;

al waren veel jongeren nog op winterkunst verliefd.

Zag de Winter zijn kunst al snel in de goten drijven.

Heb toen snel het zonnetje wel heel steels bespiedt.


Liet zelfs geen ijspegels meer aan de daken zitten;

zelfs niet meer aan kinderen hun beruchte roversbos.

Nee; ook hier wist het zonnetje zijn stralen te richten;

tot in de bomen met hun met pegels versierde top.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.15.2.2012.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 20:19 2 reacties Reageer op dit bericht

Een koude Winternacht.






Een koude winternacht.


Hoorde de kille wind gierend in het gebint

Ook de wind ijzig kil door het kamerraam;

je warme lijf in gedachten onvervangbaar;

voelde me dan koud; verlaten zonder zicht.


Een lief warm woord; kon je al beminnen;

of een lieve luide lach en haar oogopslag.

Herinneringen warm opstijgend wat was;

toen ontwaken met warm en zoet minnen.


Maar deze liefde in eeuwigheid gevangen;

als deze nacht; waaruit de kilte ontwaakt.

En mijn liefdes dromen ijselijk gevangen;

in kou en kilte als de nacht weer vervaagd.




Image and video hosting by TinyPic


auteur:Adrie.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten