Zaterdag 24 november 2012
Boog als een knipmes
Boog als een knipmes.
Hoe kan het, dat zo nu en dan; bij tijd en wijle;
mensen hun boze woorden schieten als pijlen!
Bij lieve woorden spreek ik van vlinderwieken;
zeker als ze gezegd worden bij ochtendkrieken!
Nee, zie nu mensen; zuinig denken en piekeren.
Treurige blikken naar hun nu voorbije verleden;
Sinds de politiek en wereld hun beseffen deden;
wat wij spaarzaam vast hielden, lijkt nu verleden!
Gevoelens en zorg; maken nu in hun een deining!
Arbeidszekerheid nu een zeldzame verschijning!
Dit klimaat laat bloed ijzig vloeien door de aders;
denken dan aan Troelstra; leiders van onze Vaders!
Mijn Vader nam voor zijn Baas nog zijn hoed af,
boog zijn lichaam als een knipmes naar de grond.
Hij zou nu roepen Jongen houd toch meer je mond.
Verworvenheden liggen nu naast Marx in het graf.
auteur:Adrie.24.11.2012.
