Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Zaterdag 24 november 2012

Boog als een knipmes

Boog als een knipmes.

Hoe kan het, dat zo nu en dan; bij tijd en wijle;

mensen hun boze woorden schieten als pijlen!

Bij lieve woorden spreek ik van vlinderwieken;

zeker als ze gezegd worden bij ochtendkrieken!

Nee, zie nu mensen; zuinig denken en piekeren.

Treurige blikken naar hun nu voorbije verleden;

Sinds de politiek en wereld hun beseffen deden;

wat wij spaarzaam vast hielden, lijkt nu verleden!

Gevoelens en zorg; maken nu in hun een deining!

Arbeidszekerheid nu een zeldzame verschijning!

Dit klimaat laat bloed ijzig vloeien door de aders;

denken dan aan Troelstra; leiders van onze Vaders!

Mijn Vader nam voor zijn Baas nog zijn hoed af,

boog zijn lichaam als een knipmes naar de grond.

Hij zou nu roepen Jongen houd toch meer je mond.

Verworvenheden liggen nu naast Marx in het graf.

auteur:Adrie.24.11.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Alda.Bosmans26 november 2012 om 19:09

lieve dichter Adrie hoe is het met u ?..mijn liefste avondgroetjes

Jos Vande Ghinste25 november 2012 om 14:17

Goedenamiddag lieve Adrie.

We zijn vandaag zondag 25 november en met de wind in de zeilen kom ik naar Jullie toegewaaid om Jullie een mooie en gezellige zondagnamiddag toe te wensen met vele lieve en hartelijke groetjes vanwege Jos.

Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 november 2012

Koude uren en dagen

Koude uren en dagen.

Het voorjaar, is in mijn gevoel, door najaar onverslaanbaar;

al praat het weermannetje nu al van naderende witte dagen!

Zie liggen nu hopen gele bladeren; door het najaar geveld!

Al zijn wapenbroeders komen nu woest het najaar toegesneld!

Niets van dat frisse en geurende groen blijft bij het vertrouwde.

Sluit nu al mijn deuren en ramen af; tegen de gure ijzige koude.

'O naderende Winter U kijkt; vast al als een Vorst naar beneden;

maar alleen met het zonnetje wil ik nog in het Huwelijk treden!

De ijzige kou, hagel, gure en de nu alles vernietigende winden;

gaan mij nu voorbij als een tikkende klok die ze ook verspilde!

Weet Koning winter; dat U kijkt, vanuit een erg hoog verschiet;

naar Landen, die U al eerder kon rekenen; tot u koude gebied!

Tijdens de koude, uren en dagen; zal ik mijn pen in inkt steken;

tot het zonnetje, groen, bloemen en lover, me toe komen spreken.

Zie het najaar nu wel wat ijzig spelen met wat grijze wolken;

tot ze vermenigvuldigen tot een Zee van wel vele honderden!

auteur:Adrie.23.11.2012.copywryght.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 15 november 2012

Zwaar te begane pad toegewezen

Zwaar te begaan pad toe gewezen!

Schrijf nu een moeilijk gedicht; in verdrietige woorden gegoten;

nadat ik mijn lichaam vandaag frisse buitenlucht had gegeven;

bleken er weer wat oplossingen uit mijn hart te zijn ontsproten.

Voelde ik mij door “het Lot” een zwaar te begane pad gewezen!

Toen werd mijn hart tot andere, gemakkelijkere sferen verheven!

Wil niet weg uit dit lichaam; door de zielen in liefde gegeven ;

al zag ik zoveel dierbaars en moois ontnomen en verdwijnen.

Als ik goed kijk; zag ik ook de positiviteit komen tussenbeide.!

Het nu zwaarder leven; zag ik opgaan; als kwajongens streken.

Zag nu, in mijn uitgeblust vuur; weer wat moed ontbranden;

misschien werd op mijn moeilijk pad; weer wat licht ontstoken!

Wie stond er op mijn pad; nu mijn ondergang al toe te lonken?

Op mijn levenspad; werd, denk ik weer wat moed geschonken.

auteur:Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 8 november 2012

Dat hoopje slijk

Dat hoopje slijk.

Mijn gevoel verzet zich soms, tegen toon der najaarsvlagen;

veel verschrompelde bloemen; woest van de steel geslagen!

Verrukt nu ons; door het najaar neer geslagen oog niet meer!

Maar ziet dan niet; dat de herfst ook nu mooie kleuren tekent;

anders keek ons oog en hart nu ook heel verrukt en tevreden.

Zo mooi en kunstig de natuur; ook weer zijn portretten tekent,

mooie gekleurde herfstbladeren; wat wij op een hoopje vegen.

Dit was vast die bloem; zijn kleuren maakte mij nog zo verlegen.

Ja; zo wisselt nu ook met de herfst; hier de grond daar beneden!

Ach; wat uit de bodem met de Lente dan weer voor ons herrijst;

was in de ogen van pessimisten; eerst alleen een hoopje slijk.

Dan herrijst die mooie kleurige bloem; die ons dan weer begroet

weer als herboren uit dat vieze hoopje slijk; onder onze voet!

auteur:Adrie.8.11.2012.copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:37 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 7 november 2012

Mooie woorden

Mooie woorden.

Woorden kunnen mooi; maar ook heel hol; leeg zijn.

Woorden kunnen lief, zacht maar ook hard zijn.

Woorden kunnen snijden als een mes in het tapijt.

Woorden kunnen gezet zijn; in goud bordje venijn.

Woorden van een mooie vrouw met schone schijn.

Mooie echte woorden; mengen zich zelf tot een vloed.

Dit zijn stromen die alle liefdesharten dan weer voedt.

Stromen die dan weer houden alle woeste zeeën koest.

Winden mengen dan dromen weer met een zoet gevoel.

Door lieve gemeende woorden gaan alle rozen open!

Harde boze gemene woorden; houdt harten gesloten.

Het leven met al zijn lessen gaat niet steeds over rozen.

Een compositie;kent mooie, maar ook mindere strofen.

Auteur:Adrie.7.11.2012.copywright

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:27 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 november 2012

Allerzielen

Allerzielen.

Het beeld zweeft na aller zielen nog mijn kamer rond;

ook al waren hun zielen nu al lang weer van me henen!

Zelfs hun portretten en kaarsen waren weer verdwenen.

Voel me nu alleen weer veel koeler in de ochtendstond!

Je vleugelgezwaai; je streling voelde warm en verlamd.

Onze gezamenlijke pannen; nu weer hun smaak verloren!

Na onze herinnering; kan het eten me niet meer verkoren!

Mede door de Herfstkou; voelt mijn lichaam nu verstramd.

Vandaar mijn vraag; of iemand mij weer de warmte geeft!

Nee;vrees mijn aanraking niet; mijn hand zal niet doden!

Ik wil alleen met je; onzer tijd en warmte gaan beloven!

Tot onze warme gevoelens weer door ons lichaam zweeft.

auteur:Adrie.6.11.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:19 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 4 november 2012

Droomwereld

Droomwereld.

Ik wandelde in gedachte samen met een frêle schoonheid;

maar het fantasie beeld stierf voor het waarheid werd!

Heb het beeld in mijn hart bij de herinneringen bijgezet;

zodat deze mooie herinnering nooit meer zal verdwijnen.

Hoor een nachtegaal voor me zingen een droevig lied!

Jammert wel; maar begrijpt toch mijn gevoelens niet.

'O mijn gedachten zong voor haar ook een mooi lied!

Ze was als een mooi bloempje, nog in het ruige gras;

wist niet hoe kort haar leven; in mijn droomwereld was.

Mijn gevoelens zingen voor haar nu zacht en zoetjes;

dat het beeld weer mogen krijgen; handen en voetjes.

Maar mijn droombeeld droomt nu na; zacht en te vree;

droomt nog over mijn min; en de weer bruisende Zee!

Auteur:Adrie.4.11.2012.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 november 2012

Liefdevol strelen als een hand

Liefdevol strelen als een hand.

Ik zei heel nederig, in mijn droom tot God vannacht;

als U me hier beneden ziet door al Uw sterrenpracht;

die aan de donkere lucht voor ons weer staan te stralen,

als lichtjes, morgen langzaam in de Oceaan gaan dalen;

vraag ik erg moe; zou U me, ook nog niet willen halen?

Mijn God; wat heeft U met mijn Leven toch bedoeld;

het lijkt steeds weer een nieuwe les voor mij als doel!

Waarom moest deze nieuwe les steeds bij me vallen;

of moet ik het Lot steeds; als Jezus dragen voor allen?

'O God, hoe houdt ik me nu zo vermoeid; bij alles stand?

Een wenk met U hand; ik hoef niet meer te houden stand!

Mag ik ook gaan schemeren als een ster boven het strand?

Ook daar zieken en ouderen; liefdevol strelen als een hand?

auteur:Adrie.3.11.2012.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:39 Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 november 2012

Kapitalistische monden

Kapitalistische monden.

Een nacht van veel piekeren; bed in; bed weer uit;

gelezen blauwe brieven van vergeet mij niet lectuur!

'O kleine mensjes; wat maak je mijn leven weer zuur!

Als Leven pijn is; beheers je nu wel weer mijn Leven.

Staak liever je spel; zing ook liedjes vrolijk en blij;

laat je groeiende handen; vandaag nu ongemoeid;

dan zal je zien; dat langzaam de waarheid groeit.

Laat me vandaag weer zingen liedjes zonder pijn!

Tranen verlangt mijn spiegel deze morgen nu niet;

ziet liever liggen; kapitaal nu stervend op de grond.

En dat veel Kapitalistische monden worden stom;

en zullen sterven in hun moederloos zeurend gegrien.

auteur:Adrie.2.11.2012.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 16 oktober 2012

Ons Maatschappelijk bestaan

Ons Maatschappelijk bestaan.

De Oliecrisis in de jaren 73-74; legde Europa ook op zijn gat;

wat ook de sleur, van het dagelijks leven wel heerlijk doorbrak!

Dwong ons tot bezinning; over ons maatschappelijk bestaan..

Ook nu, wordt ons maatschappelijk leven, de aandacht waard.

Zekerheid; is om met Toon's woorden te spreken;een oude dame;

die nu stil zwijgend, maar wel dreigend langs ieders deur gaat!

Nu kil met wat ijzig wit gestifte lippen; van eng wit Cyclaam;

en voor vele Zorgbehoeftigen; draagt ze een rouwgewaad.

Ach hoop natuurlijk; dat de dame haar gewaad zal gaan slijten;

eerder dan mijn Levensdagen; ijzig stil zullen gaan vergrijzen!

Het geen eeuwig leven krijgt van steeds terugkerende seizoenen;

dat het sociaal recht blijft; zo lang bomen nog gewoon groeien.

auteur:Adrie.16.10.2012.Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 17 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 14 oktober 2012

Neerzien op zwakkeren

Neerzien op zwakkeren.

Als ik nu mijn Bedevaartreis in mezelf nog eens gadesla;

en bedenk dat ik de vele Vrijwilligers zo dankbaar ben;<

dat ik mensen zag; niet kijkend neerbuigend op “hen”!

Er zijn nog mensen, die niet blind aan ons voorbij gaan!

Zij streven geen roem na; ook geen lintje vraagt men;

omdat zij het allemaal willen doen zonder eer of trots.

Verwaand vinden zei hen, die het doen voor trots en lof.

Hoe groot hun daden mogen zijn; weinigen kennen hen.

Aan die nog sociale mensen; wordt zo aan voorbij gegaan;

zij weten en voelen dat hele Lagen neerzien op de zwakken.

Weten dat veel pijn en moeite de dagen voor hen nu bevlekt;

gemakkelijke en pijnloze dagen worden voor hen erg schaars.

Auteur:Adrie.14.10.2012.Copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 oktober 2012

Nu het tweede gedeelte van mijn Lourdesreis

Het tweede gedeelte van mijn ontzettend mooie reis!

wilde mijn Lourdesreis verder aan u voorstellen, bent u geïnteresseerd;

kijkt en leest U dan gewoon verder! 'O, u kent de Heiligdommen al;
gaat u dan gewoon verder; ik wilde u alleen maar deelgenoot maken!

Voor de belangstellende onder U; dan hier mijn verdere verhaal!

De groep Pelgrims en Vrijwilligers van de Limburgse Bedenvaart organisatie.

Het schitterende vorm gegegeven Kruisweg van Cristus.

De schitterende lichtprocessie.

Een schitterend beeld met al die brandende kaarsjes , van duizenden mensen!

U moet het gevoeld en ervaren hebben.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:41 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 oktober 2012

Mijn Lourdespelgrimage-reis

Deze Lourdes bedevaartreis werd georganiseerd door;

de stichting Limburgse Bedevaart;

een stichting die met behulp van veel vrijwilligers

ook door met veel liefde, het zware werk mogelijk maakt zoor zieken,

en andere belangstellende, die dan in een Hotel in Lourdes verblijven.

Ik logeerde in het z.g.n. Accueil Notre Dame een hospitaal voor zieken.

Hier een afbeelding van het Accueil.

de reis was voor mij gepland van 16 t/m 21 September.

De Heilig Hartprocessie.

Hier ziet u enkele van de vrijwilligers; die de Vaandels droegen

bij de Heilig Hartproccessie.

De grot waar de heilige Maagd Maria aan Bernadette verschenen is.

bij Maria ziet U ook de kaarsen branden, die ik voor de mede-bloggers

en zeker de zieken onder U heb laten branden.

Samen met mijn lieve Vriendin Franscien in Lourdes

Verdomme waar zit dat gebedenboek nu...hahaha....

Dit was deel1.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 11 oktober 2012

Kindergefluister

Kinder gefluister.

Werd wakker met onder het raam; heerlijk kindergefluister!

Het was het toneeltje, wat me van de kinderen zo boeide;

verzonnen samen een verhaal; drukte die dan in de boeien.

Het ene meisje lijmde de woordjes brabbelend aan elkaar!

Zie de herfstzon al langzaam opklimmen langst de ramen;

en dringt zo langzaam helder mijn ramen en huis weer in!

Het jongste meisje wil verstoppen; stralen in haar schort,

Is wel bang de stralen te verliezen op hun nog lange tocht.

En wat dan; als men thuis geen woordjes of stralen vind!

merk buiten het bed; dat het niet fris maar al erg koud is;

mijn kamerjas, nu meteen maar weer snel dicht geslagen!

Brrr; guur die herfstwind; of het al lang hartje winter is!

Nee, zet nu de verwarming maar niet te veel meer lager!!

auteur:Adrie.11.10.2012.copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 oktober 2012

Herfstbuien

Herfstbuien

Wacht vandaag tot de zware regen is opgeklaard;

Na de zware regenbuien; krijgt het herfstzonnetje;

misschien toch weer de mij verlangde overhand.

De lucht dan leeg boven het zwarte wasemde aard.

Het zonnetje blijft verder weg van mens en plant;

bladeren vergelen, en dwarrelen op de aarde neer,

het herfstzonnetje heeft geen helende stralen meer.

Nee; het najaar is sterk en neemt nu de overhand.

De Herfst heeft ook schoonheid in zijn nog zo kleine.

Mooie rode paddenstoelen die zich nu al openbaren;

onopvallend als ze hier en daar nog eenzaam staren.

Zo in hun rode met witte stippen, nu nog zo bescheiden

Ze worden een van die schoonheden van winterse tijden,

met hun kleine veerkrachtige stengels, in winterse buien.

Iets moois wat nog nooit een mens de natuur,evenaren kon!

auteur:Adrie.6.10.2012.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 oktober 2012

Een hondenweertje

Een hondenweertje.

Het is weer heel gezellig bij het knetteretend haardvuur.

Mijn hond ook knorrend en brommend, binnensmonds.

Denkt, dadelijk loopt mijn baasje weer ons blokje om.

Gaat dan vast weer met zijn buur roddelen en praten.

Nee, vindt het maar niets; het is me buiten nu te guur!

Lijken zelf een rouwstoet, trekkend door Park en straten,

met een van die grijze baasjes; die in bed gestorven was.

Een beeld van dit hondenweer; waar je opeens voor staat
;
wil niet zo somber, achter hem als hond in mezelf praten!

Hij gooit wat dromend; nog wat krantjes en hout in de haard,

het leken wel zeven klappers; of de Koningin nu verjaard!

Ook een laaiend vuurtje, wat de hemel nu even fel verlicht!

Met de pook wat opgeschikt; waar de duivel zelfs van schrikt!.

Zo zijn ons weer, vele uurtjes; wat achteloos voorbij gegaan.

auteur:Adrie.5.10.2012.copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 oktober 2012

Ruwe bolster;blanke pit

Ruwe bolster; blanke pit

Je gevoelens zaten zo liefdevol in je ogen gevangen;

ik een ruwe bolster steeds met hongerige blanke pit.

In je ogen steeds te lezen een mateloos verlangen!

Doch leidde mijn ziekte me een eenzaam kamertje in!

Achter ons gaapte opeens een eeuwigheid als de Zee,

namen onze liefdevolle herinneringen niet ter hand.

Steeds kwam misschien wel de duivel tussen beiden;

waardoor wegwijzers ons niet naar onze wegen leidden.

Mijn hart en ziel heeft veel hunkering naar liefde gehad;

maar steeds was het onze liefde die me dan weerstond.

Jij was vast tevreden; ik dwaalde dromend dichtend rond.

Steeds die onrust; lokte me weer naar een andere stad.

Had je mij de Liefde en ons kind maar nooit gegeven;

had ik misschien wel nooit die grenzeloze pijn gehad.

Mensen die zeggen dat ik ook was; een knappe dichter;

in werkelijkheid maakte dichten me alleen maar lichter.

Een gevecht; om niet achter geraniums weg te kwijnen.

auteur:Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:51 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 september 2012

Korenschoven

Korenschoven

U weet als ik, dat er van die sombere dagen zijn;

je ziet geen vrienden, niemand die tegen je lacht.

Kom niet naderbij; hoofdpijn is wat ik voorzag,

in mijn hoofd een orkest; maakt dat ik verdwijn.

Bij het Meer; afval en wat te zoetige klanken;

een wandeling; de stad in mijn oog verborgen.

Drink bij Loes thee; met de rust van de morgen.

Zoek nu moed om mezelf weer terug te vinden;

wat Toon zei;moed om in jezelf God te vinden!

Langs het water, gras nog groen en verwarrend,

en de bloemen hangend daar nu verwelkt boven.

In de velden gras al gebonden tot korenschoven!

Tieners verliefd hand in hand langs het strand.

Voel langzaam in me mijn geest wat ontwarren.

Heb zoals Toon zei; ineens weer moed gepakt!

auteur:Adrie.29.9.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:31 6 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 september 2012

Vreemde waters

Vreemde Waters

Na de verkiezingen steeds weer te voelen dezelfde pijn;

zie de mensen nu allemaal zichtbaar het zelfde denken;

nu met de Sint misschien nog wat magere maneschijn!

Potverdorie; de rijken blazen toch weer hun Viktorie!

De politiek blijft steeds spreken met hun twee monden,

heb alleen nog maar hun magere beloftes gevonden;

gebraakt uit de politiek zijn uitgeweend hart en ziel!

Men zet nu bijna de kroon op de Politiek zijn onschuld;

als men bijna alle gaten met onze euro,s heeft gevuld!

Wie geloofde nog de Politiek hun praatjes en getater;

als we zien spoelen; onze euro's naar vreemde waters!

auteur:Adrie.29-9-2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:52 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 september 2012

Bedevaartpelgrim

Bedevaar-tPelgrim.

Mijn geest manend tot een rustig kabbelend water;

even geen; ,,ziekte, Politiek, of iets anders van node”.

wil op Bedevaart; om Maria deemoedig te vragen;

trek me nog weg van die rustplaats van onze doden.

Wil niet dat de dood nu al weer zo vroeg bij me komt;

nog geen droef geschrei; wil nog meer blij geschater!

Als mijn Ziekte heeft bereikt het antwoord op de som;

mijn levenslust is lang niet op; dood kom nog wat later!

Ik ben een Mens die het leven heel diep lief heeft gehad;

heb het Leven dan ook heel innig omarmd en bemind;

was een Dichter, die zich van het leven steeds vergewist.

Maar weet nu niet te kiezen; welk pad op het kruispunt.

Zie nu boven de bomen de najaarsnevels al weer waren;

ook de dorre najaars- bladeren, zie ik nu al weer vallen;

die doen in mij al weer slaken; een wat bedroefde zucht.

Nee, ze maken in mijn geest, nog meer ongewenst gerucht.

Wil nog geen herinnering aan die mooie zomerse dagen!

Auteur:Adrie.14-9-2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:26 3 reacties Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels