Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 26 november 2012 tot 2 december 2012

Naar de Eeuwigheid verdween.








Naar de Eeuwigheid verdween


Leek of de Heilige maagd Maria; me sinds Lourd bemind;

omdat sinds Lourd, zij nu wakend aan mijn zijde bevind!

Schiet ter hulp bij het eerste onbekende, onveilige geluid;

ook alle aardse hulp; gaat pijlsnel wakend voor haar uit.


Mijn levensdraadje hing gisteren even trillend in de wind;

merkte niet iedere duw; die naar mijn naderend ontij ging.

Leek of ik hoorde; bij het al wachtende groepje stervenden

Wat ik zeker niet wilde; dat was het gemoed der stervenden.


Maar een merel brengt me fluitend nu snel een blij bericht;

er ligt nog zo veel te dichten; al buigend onder zijn gewicht!

Nog geen leven voor mij, van al die stille en doodse dromen;

leek wel, of de dood in de nacht, nu voor mij was aangekomen.


Ik lag daar; of al mijn dromen, in bewusteloze uren vervlogen;

maar gelukkig na enkele uren sloeg het licht weer in mijn ogen.

Mijn geest wilde niet; dat ik al naar de Eeuwigheid verdween;

het leven een zwarte sluier maakt; wat van mijn lichaam week.



Image and video hosting by TinyPic>
Auteur:Adrie.1-12-2012.copywryhgt.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 23:24 5 reacties Reageer op dit bericht

Verlies en eenzaamheid








Verlies en eenzaamheid.


Mijn handen en ogen; droog en koud;

ik kijk zo wazig en de weg lijkt zo ver;

voelde me zo verdwaald van mijn stek.

Ken niets wat me kent; en van me houdt!


Zie schimmen, hoor stemmen op straat;

wordt alleen vergezeld door hemellicht!

Mijn wanhoop is nu wel droog gepraat;

voel dat kracht en gevoel in me zwicht.


Er lijkt niets meer van mens-zijn over;

dan steeds weer dat hongerige verlang;

wat ik bij me draag; zo nu al jaren lang.

Mijn woning blijft een onbewoond pand.


Eerst; herinneringen moeten verloren zijn;

voor dat ik weer echt zou kunnen genieten;

als blikken verliezen uit raam van de trein.

Blijft echter het spoor; wat ik zou verliezen.


auteur:Adrie.29.11.2012.copywrihgt
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Boris zijn badwater.








Boris zijn badwater.


Natuur en mens lijken in het najaar uit een te groeien;

maar als men de herfst beziet; is liefde snel beklonken.

Als je de Herfst zijn kleuren ziet; ben je snel gebonden;

voel je snel de natuur zijn liefde, door je aders vloeien.


Natuur; als ik het ook mooie najaar probeer te volgen;

en de Lente nog erg ver voor mij uit ligt in het verschiet;

groeit er in mij, voor de herfst; ook wel een dicht of lied.

En probeer ook niet meer te zijn; verdrietig of verbolgen.


Geniet van mijn hond; nu wild plonzend door de plassen;

en wat krapte en schuurde hij zijn rug toen ik hem waste.

Toen dacht ik wel even; had ik Boris maar thuis gelaten;

nu lag ik zelf bijna; naast hem in het heel vieze badwater.

Image and video hosting by TinyPic
auteur:Adrie.27.11.2012.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 15:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Avondgebed








Avondgebed


De avond is gevallen,

De dag gaat dood,-

De bomen worden allen,

Wonderlijk groot.


In de avond, in de landen,

Daar ligt wat goud,-

De nacht maakt onze handen,

Zo stil-zo oud.


Schoonheid hebt gij ons leven,

Eenmaal gekust,

Dan gaan wij t'avond even,

Zwijgend te rust.


Auteur:mij onbekend




Maar zo mooi, dat ik dit de lezer echt niet wil onthouden.
Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 19:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten