Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 12 mei 2014 tot 18 mei 2014

Zo een dag om snel te vergeten!







Een dag om weer snel te vergeten. 

Gisteren een dag om weer snel te vergeten;
de dag dat mijn huissleutel vergeten waren;
buiten door het raam zag ik ze zegen pralen!
Mijn Fam., niet thuis, overleden of vergeten!

Sleutels keken nu met antwoord omgeven;
heb even radeloos aan mijn raam gezeten;
of ik wachttte op wat hulp, steun een geluid;
maar wist het; de kabouters waren niet thuis!

Maar raad kwam, toen ik stil even neer zat;
Toen mijn geest bracht; raad in lege handen;
komen vreemde handen, tot Broederschap!
Wist, rust roest, en niets zekerder dan dit!

Dromen vandaag moet ik even wat bewaren;
Ook dromen die door de zon beschenen waren;
Genoot wel van de avond die al beneveld was!
Waren herinneringen van vervlogen dagen!



Auteur:Adrie.18.5.2014.Copyricht
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:57 5 reacties Reageer op dit bericht

Het trage Voorjaar.







Het trage Voorjaar.

Mei, nog steeds al mijn mooie heesters zonder bloem;

hoor steeds een woeste storm die door de bomen loeit!

De storm had ook mijn nieuwe aanplant stuk gereten;

soms een voorzichtig zonnetje; dan weer harde regen.


Ook steeds weer een grauwe en grijze voorjaars-lucht;

krijgt het zonnetje in dappere pogingen ook geen rust!

Toen of een grote zwarte vogel lans de ramen vloog;

nee het waren kale takken die tegen de ramen boog.


Mijn tuintje  in het voorjaar, zo vrolijk, blij en bont;
nu met dorre  bloemen, grauw op de achtergrond

De wind is koud en doet nu zo kil onvriendelijk aan!

Bladeren, verwaaid groen, waar ook planten staan!


Ook staan veel Bomen nog zonder hun mooie blad;

de vele Eiken, Beuken en Iepen, nu zo donker zwart!

Bomen sloten op het Kerkhof, doden van het Leven af!

Zelfs de voorjaarsbloemen, laten hun bladeren vallen!

auteur:Adrie.14.5.2014.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Ons liefdeskind







Ons Liefdeskind.

Denkend deze morgen weer aan jou; elkaar beminnend;

ontluiken bij mij nog steeds de mooiste herinneringen;

zo het geboren worden van ons liefdescadeau, ons kind!

Liefde nu bezegeld, met geboren worden van ons kind!


Onze liefde stroomde nu naar hem als een zachte wind;

onze liefde en zorg die zo zacht en lief bij ons ontsloot!

Stralende ogen toen bij de eerdere bruidegom en bruid!

zo kust nu nog elk woord elkaar in dat geboorte gedicht!


Zo gaat het nog steeds als die deoom bij mij ontgloeit!

In die droom gaan onze lippen dan nog naar elkander!

Het was denk ik Gods wil, die het me steeds laat weten;

dat we ons geluk toen in die onmetelijke diepte smeten!


Menselijke gevoelens laten het verlies nog steeds weten;

dat we geluk, toen heel woest, zo van een hebben gereten!

Gevoel dat me heel vaak als strontvliegen komt kwellen;

en mij nog heel vaak schuldig en verdrietig vergezellen!


Auteur:Adrie van Gansen.13.5.2014.copyright.

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten