Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog
akke.beakke.be

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Archief

Me laten knielen bij mijn graf.









Me laten knielen bij mijn graf.


Toen ik jaren terug, ziek werd;

in geest een ongelooflijk geweld.

Of mijn Leven nu werd gebroken;

ik al moest knielen bij mijn graf.

Maar het wilde mijn hart niet af;

niets hielp; bidden of met smeken.


Dagelijks zocht ik op het kerkhof;

naar kruis, steen of onder zoden;

waar mijn leven toch was beland;

was zelfs niet een kruis gepland.

Mijn naam ook niet bij de doden;

was het toch een droom; of geboft.


Och; verdrietig het Aardse gezicht;

het inzicht moest eerst verdorren;

tot bloedend hart en gezin stierf;

zonder werelds protest of morren;

niemand die mijn leven had gezien.


Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.12.5.2012.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 18:01 9 reacties Reageer op dit bericht

Vrolijk en lustig








Vrolijk en lustig.


Zonder het zonnetje krijgt de dag een sombere schijn;

zij biedt ook minder wonderlijks voor dichtersgronden.

Zon en regen; soms somber maar als natuur verbonden.

Ook doet het zonnetje mensen hun harten vrolijker zijn.


Zag een meisje gezeten op een muurtje bij het Stadhuis;

vrolijk en lustig; harmonica spelend zonder somberheid.

De wereld was voor haar, als Wees zo het ouderlijk huis.

Als Wees zorgend dat ze haar plaatsje in de wereld krijgt.


Doolt van stad tot stad; ontmoet zo dichters en matrozen;

zij die dan ook met haar reizen; zonder warm huis of tent;

steden en landen ontdekken; door haar droom uit gekozen;

Steeds mensen die betoverd luisteren naar haar instrument.


'O haar melodie zo aantrekkelijk; en steeds zo prachtig;

haar levenslust en haar levensgenot zo voelbaar machtig.

In vergelijk; zie nu andere ogen die zo somber verkwijnen

Haar hart nu bijna zichtbaar zacht; en lief als wit satijn.

Image and video hosting by TinyPic

Auteur:Adrie.9.5.2012.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 12:35 10 reacties Reageer op dit bericht

Het Bevrijdinsfeest








Bevrijdingsfeest


Mijn lieve buurvrouw; nu lief naar me blozend;

Anders haar lieve gelaat wat strak en bleek.

Ach ja; was immers wel een sombere week;

waarin natuur alleen maar regen liet stromen.


Nu zie ik, op tillen haar twee mooie beentjes;

en kon nu met haar ook even heel vrolijk zijn.

Kon nu ook eens met haar dansen vrij en blij.

Heerlijk; met haar ook eens blijheid te delen.


Glad je voorhoofd; anders gerimpeld en dof;

bezorgd je gelaat; nu dan ook even vol luister.

Met de bezuinigingen; zie ik je duiken in stof.

En zelfs de rozen verliezen dan nu hun luister.


Maar zeg eens? Bij wie is u kleding nog in trek;

hebt u niet iets vrolijkere en luchtigere van node?

Bij u moest ik denken aan de sombere Kerkoven;

en gaan waarschijnlijk sombere lieden in gesprek.


auteur:Adrie.6.5.2012.

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 16:31 4 reacties Reageer op dit bericht

Ongeduldig








Ongeduldig.


Wie nu ongeduldig de wolken en horizon beziet;

een smeekbode zend; die naar het zonnetje rent;

ziet dan in zijn onrustige en smekende dromen;

dan weer snel de regen en hagel nader komen.

Als je ooit je ongeduldige ogen naar God wend;

dan ziet u; dan straal op straal wat hij dan zend;

dat is de les en het antwoord wat hij u dan bied.


auteur:Adrie. 4.5.2012.

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:39 5 reacties Reageer op dit bericht

Een Lintje








Een Lintje.


Lieverd; je hebt je steeds voor iedereen gegeven;

ook voor mij had God je helpende hand bewaart.

Liefdevol; waar je lieve handen steeds voor staan,

met een gouden hart; speciaal door God gegeven.


Liefde voor zieken, armen en zwakken grenzeloos;

zou zelfs je laatste eten nog aan behoeftige geven.,

als die hun hand hongerig en open aan je aanbood.

Burgervader; groot als je aan haar een lintje bood.


Arme Burgervader, die aan haar geen lintje spelden;

wie zijt gij; en wie meent gij dan wel niet te wezen;

in vele ogen, harten staat liefde voor haar te lezen.

Valt niet te zien; dat zij is een van de echte helden.


Zij hielp nooit om; dan door ieder geliefd te worden;

hoort in haar lieve hoofd alleen wens en verlangen,

die niet opziet tegen de vele regels lintjes en rangen.

Zorgt voor hun liefde en voor hongerige; volle borden.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.2-4-2012.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 19:51 3 reacties Reageer op dit bericht

Je grijzend haar








Op je grijzend haar


Zweeft nog even mijn hart en kamer rond;

als ik naar je kijk; doet mijn hart veel pijn;

maar moet nu even bij, en met mezelf zijn.

Ook ik wilde dat je steeds naast me stond.


Maar voelen steeds de pijn in ieders ogen;

laat onze harten niet koud en onbewogen.

Maar wil niet dat “ons” wordt aangetast.

Die mooie sterke vlam die naar mij lacht.

Lieverd; huiver als ik je voor altijd vergat.


Op je grijzend haar; nog een kroon van goud;

je zorg; zonder mij zag je geen toekomst meer;

het leven is koud en lijkt soms op een beest;

bijna stervende als hij met sikkel is geweest.

Ons hart blijft jong; maar lichaam ziek en ouder.


auteur:Adrie.29.4.2012.

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 20:27 4 reacties Reageer op dit bericht

Weemoedstranen.







Weemoedstranen.


De lucht is grijs en kleurt nu vele hinderlagen

in hoofden vele gevoelens dan zo levensgroot.

Toch vraagt April nu niet om smart of klagen.

Nee, de zon wil geen strijd van leven en dood.


Nee het zonnetje wil niet zien de vele tranen;

van vele meren stromend in de vele Oceanen.

Dan gevuld met ongeduldige weemoestranen.


Wil geen verdriet kopschuddend van kwellen,

als een doodprent, somber en zwart omrand,

onze stemming hebben we toch zelf in de hand.

Laat teleurstelling in u hoofd niet zo schellen.


Laat groeien inzicht nog nooit naar gestreefd,

dat gevoel; wat de naam van ons geduld heeft.

Snel worden we overspoeld met vele bloemen;

van en door de natuur die van u treuren bloede.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.28.4.2012.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 18:33 1 reactie Reageer op dit bericht

Hallo lieverds

Hallo lieverds; ik probeer vandaag jullie lieve reactie's zo veel mogelijk te beantwoorden..Maar ik weet niet of ik het red. Zit in een situatie, dat me alles boven het hoofd lijkt te groeien... Hoop dat het weer snel anders wordt; met heel veel lieve weekendgroetjes van Adrie.

Image and video hosting by TinyPic

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 15:30 2 reacties Reageer op dit bericht

Mijn schaduw








Mijn schaduw.

Mijn schaduw en ik beginnen onze dagelijkse ronden;

hij vergeet me samen met mijn gebreken nimmer weer.

Als ik s'avonds samen met hem weer huiswaarts keer;

blijft hij trouw wachtend voor onze volgende zonden.


Verbijt steeds pijn en ongemak van de vorige ronden;

steeds een dagelijkse overwinning die we dan leveren;

soms wel een lichamelijk gevecht met angst en beven;

als mijn ziekte lijkt te blazen voor onze laatste ronden.


Blijven dan samen steeds blazen; de volgende ronde.

Onze gezichten laten dan dagelijks zien lust en schik;

als de dood zijn taken weer onvoldoend heeft verricht;

weer voldaan terug keren van onze dagelijkse ronden.


Zo neem ik iedere ochtend mijn schaduw weer zijn hand;

al voelt die hand soms wel heel onmachtig koel en klam;

zijn rust komt pas; als de Dood ons in 2e komt snijden.


auteur:Adrie.25.4.2012.

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 18:19 2 reacties Reageer op dit bericht

Armenzorg en hovaardij.









Armezorg en hovaardij.


Sociale groepen moeten met nog minder zijn tevree;

Terwijl de rijken wentelen in hun vele kostbaarheden.

Socialer, schijnt nu geen enkel mens te willen wezen.

Scharen zich bij liberale leiders die zich bij hun voegde;

nee; hebben van sociale ingrepen nu niets te vrezen.


Nee; men ziet hoe groepen nu al erg behoeftig heeft;

nu met de kruimels van voedselbank nu al sober leeft.

Eten hun kruimels, korsten niet van gouden schalen,

nee, zij leven nu al van de armenzorg en de hovaardij.

Toezien, aanhoren al hun sier en hoogmoedig pralen.


Nee, ik zoek nu niet naar al wat nog zuiver is en goed ;

Je ziet nu toch alle de liberale overdaad en overmoed;

Echt verantwoordelijke; stellen zich met minder tevrede;

en vult zijn behoefte nu wat bescheidener en met reden.

Image and video hosting by TinyPic
auteur:Adrie.22.4.2012.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten