Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Archief

De schoonheid van de Natuur








De schoonheid van de Natuur.


Nu lijkt de zomer pas echt van ver gekomen,

maar wie nooit de natuur heeft lief gehad,

moet zijn schoonheid echt binnen laten komen.


Je zult zien de natuur dan zo fraai en schoon,

nu gehuld in al zijn mooiste kleuren en geuren,

ben heel blij; dat ik met deze schoonheid woon.


De ochtend was al vroeg gehuld in een neveldamp.

Een kikker die dan kwaakt langs halmen en sloten.

Nimfen die dan wat blozen in mijn spiedende lamp.

Met dauw lijken ze dan de rozen te hebben bespoten.


Koeien rollen met zonnebaden op hun zij.

Een Herder maant  zijn runderen en schapen,

braaf en hongerig, op hem wachtend in een rij.


Snel is deze dichter zijn geest in zijn dicht verloren,

terwijl ik dan mijmerend tussen het riet door staar,

dan lijkt het of ik alleen hier voor ben uitverkoren,

hij die dan weer tot zijn knieën in het water staat.


auteur:Adrie.3.6.2010.©
Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Nieuw-Delfland








Nieuw-Delfland


Mijn Delflandse onbekendheid walste over me heen,

voelde de onmacht pijnlijk mijn geest indringen;

de pijn voelde; als verplettering en brekend been,

voelde verslagenheid hard door mijn lichaam slingeren.


Verslagen lag ik daar; mijn hoofd nu half geplet;

mijn ogen glazig en wazig kijkend naar de stenen;

mijn vastberadenheid zag zich nu even vastgezet.


Voelde een dichtgeknepen lijf, wat leek te springen,

door de onmacht, die door mijn hals leek te wringen.

Lag daar met bebloed hoofd, wat alleen nog kon wenen.


auteur:Adrie.2.6.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 20:04 Reageer op dit bericht

Onbekende dreven








Onbekende dreven


Meng me onder de niet vertrouwde geluiden,

hoor ginds al weer het grote stadgekrioel,

liefst laat ik alleen mijn schaduw naar buiten,

naar gekrioel nacht en onbekende leegte toe.


Heb de band verbroken met het vertrouwde,

het hoe en wat, alles werd nu heel ongewis.

Rondom mij; waters, trams, grote gebouwen,

alles is nu; nieuw, onduidelijk en duisternis.


Maar Engel Gabriel,die nog steeds mijn schreden,

kon volgen en begrijpen met je begeleidend licht,

kun je me nu nog mijn gegane schreden vergeven,

als het leidt tot waanzin, duister en dit Gedicht.


'O, Gabriel; je hoeft mij niets te vergeven,

als je nu met je aanwezigheid maar waakt,

dat ik hier in deze onbekende enge dreven,

mijn huis,tuin, en haard, niet verloren raak.


auteur:Adrie.2.6.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Van deze grijze dagen








Van deze grijze dagen


Had een hekel aan deze grijze dagen,

waar bijna niets je meer kan behagen,

te moeten praten en kijken naar mensen;

met verbitterd gelaat en hun stijve kaken.


Hun ogen schrijven dan hele boekdelen,

delen waar zichtbaar gedachten vervelen.

Zo ook als een miezerige veregende Lentedag,

waar zelfs de wind zich uit in windkrakelen.<


Keer toch van me af je verstard aangezicht,

waar de verbittering in je gedachte is gevaren.

want wie kijkt naar dit gezicht; die zwicht.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.1.6.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 19:19 Reageer op dit bericht

Grafsteen van een kletskous







Grafschrift voor een kletskous

Hier links van mij ligt madame van Riet,
zij kocht haar Grafstreen op krediet,
en rechts van mij de vrouw van Staf,
ze ligt met een ander in haar graf.
auteur:Johan Soenen.©.1.6.2010.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 11:12 Reageer op dit bericht

Mode-grillen








Modegrillen.


Dat je als jongere; aan die heerlijke modegrillen,

toen zoveel dagen, uren en geld kon verspillen,

gelukkig is me dat in mijn jeugd voorbij gegaan,

er heeft vast een bord voor mijn neus gestaan.


Denk nu met een lach, dat ik in mijn jeudig leven,

veel heb gekregen, door mijn kinderliefde te geven.

En weet nu, dat hun liefde mij goed heeft gesmaakt,

en mijn jeudigheid, hun nooit verkeerd heeft geraakt.


Voorop stond altijd het ouderdoel, waarop gemikt,

het hoogste doel, dat ze wilde dat je zou geraken.

Of zelfs hun dood, daar geen eind aan kon maken,

zelfs niet het steeds onverbiddelijke ouderconflict.


Ik weet nu, waarom dit vredig ouderbeeld,

nog steeds liefdesvol door alles heen speelt.

Kan het nu als ouder vol liefde zelf verklaren.

Image and video hosting by TinyPic
auteur:Adrie.31.5.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 21:51 Reageer op dit bericht

De mooie Waterlelie








De mooie waterlelie


Het lijken soms van die verloren uren,

dat ik naar die waterlelie zit te turen.

Maar er rijst me dan steeds een gedicht,

ik heb de schoonheid van deze lelie lief,

zoals ze haar kroon ontplooit in het licht.


De wind wordt dan eerbiedig stil en rust,

het riet knikt, en fluisterd dan ook zacht,

en dromen dat deze dichter haar dan kust;

deze lelie die waakt en steeds op me wacht.


Heel stil dan de lucht, die de vijver omsluit;

heel stil giet het zonnetje haar stralen uit.

Vlinders lijken luchtig naar me te wuiven;

en heel stil te spreken over die mooie dingen,

die me op deze mooie zonnige dag omringen.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.30.5.2010©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 11:46 Reageer op dit bericht

Bloemengeuren








Bloemengeuren


Lieve warme woorden die wonderen baarden,

woorden die mijn treurige grond bedaarde.

Mijn dag begon daardoor weer in zonneglans;

je lief geschreven brief liet me verrukken.

Woorden geplaatst als Komrij's meesterstukken.

Het waren woorden die me naar de hemel bracht.


Het zonlicht, door grauwe wolken omschenen,

sloeg weer een gat, door de duisternis heen.

En op de eerst met rotsblokken bezaaide grond,

vormde zich weer licht met bloemen omgeven.

En zelfs in de armoedigste rommelige dreven,

werd weer even geluk en vrolijkheid gegeven.


Mijn lief raakte van mijn blijdschap opgetogen,

waardoor ook blijdschap straalde uit haar ogen.

Engeltje's gezang klonk weer door de lucht,

en de bloemen nog meer schitterde van kleuren,

en alles beademde met de heerlijkste geuren.

auteur:Adrie.29.05.2010.©.
Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 16:41 Reageer op dit bericht

De dood wilde niet wachten








De dood wilde niet wachten


Je gaat nog steeds onsterfelijk door mijn gedachten,

je as al lang verstrooid en verwaaid is over de aarde.

Maar onze liefde blijft steeds in mijn hart van waarde.

Ik weet het; de Dood wilde niet langer op ons wachten.


Ach mijn lief, onze hart en ziel zo een met elkaar,

ik voel nu vaak, dat je blijft troosten en waken.

Maar Lief; ik wil eigenlijk je ziel in zijn rust laten,

ook al waren we in onze grappen en dichten niet klaar.


auteur:Adrie.29.5.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 15:15 Reageer op dit bericht

Dag







Dag

De dag is een appelboom
maar je moet de dag zelf plukken.
auteur:Toon Hermans.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 13:26 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten