Op dit blog schrijf ik zowel persoonlijke “dagboek-notities” als commentaren, ernstig of luchtig, op uiteenlopende onderwerpen. De afbeeldingen zijn – tenzij anders vermeld – meestal geschilderd of op computer getekend door mijn echtgenote, waarbij haar 12 jaar academie-opleiding en workshops goed van pas komen. Tot eind 2008 toonde ze haar creaties trouwens op een eigen blog: https://blog.seniorennet.be/computeroma maar ze ziet meer in één gezamenlijk blog voor ons beiden.

Woensdag 23 april 2008

Herinnering aan mijn moeder

"Meisjesportret", met Paint op computer geschilderd door computeroma

   Herinnering aan mijn moeder… Na een vrij gezond leven, zonder al te veel tegenslagen, overleed mijn moeder (85) zeventien jaar geleden terwijl ze in haar zetel zat te wachten op een vriendin om samen te vertrekken naar een vergadering van een vereniging waar zij het secretariaat had overgenomen van mijn vader die al jaren daarvoor overleden was. Ze had nog andere hobby’s zoals bridgen, het organiseren van quizzen of familiefeestjes, kortom ze kwam graag onder de mensen en stond – op een sympathieke manier - graag in de belangstelling. Ze liep van nature kaarsrecht en had – zonder het te willen - een aristocratisch voorkomen; thuis liep ze trouwens het liefst gewoon op haar kousen.
   Bladerend in onze oude fotoboeken kwam ik weer haar doodsprentje tegen, met als tekst het volgende gedichtje door onze oudste zoon:

Oma, ik weet precies hoe U daarboven binnengaat:
de borst vooruit, en blij met het applaus
waarmee oude vrienden U begroeten.
U bent gegaan zoals U was: in groot ornaat.
Uw haar zat goed, er was geen ladder in uw kous.
Helemaal klaar, met zelfs de schoenen aan uw voeten.

Wij staan U node af.
God weet hoe wij u zullen missen.
Als gangmaakster, als luisterwillig oor,
als chef van zoveel clubs en weekends,
                         … en als Sinterklaas.
Wel hebben we begrip ervoor
dat z’ook hierboven wel eens willen kwissen.

Eerlijk Oma, ik snap niet waar U blijft.
Zijn al die mensen om U heen
niet hier om U te verrassen?
Er is iets, dat niet in de vorm wil passen:
dat hier uw stem niet klinkt, beklijft.

De kapitein is onder zeil gegaan.
Wie zal nu zeggen hoe of wat, en straks of nu?
Ik weet het niet, maar dit hier weet ik wel:
Het was gezellig, Oma.
En we blijven fier op U.

Geschreven door kommaneuker om 21:21 Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

ELs Des29 mei 2008 om 15:04

oma

Toch mooi hè, dat tekstje. Zo was het echt.
Nu pink ik weer stil een traantje weg hier voor mijn computer.

bojako29 april 2008 om 18:46

Zo zou ik ook willen gaan Komma! Ik zou er voor tekenen, maar iedereen waarschijnlijk.
Het gedicht van je zoon beschrijft haar volledig, ik zie ze zo voor me.
Ze leven trouwens voor altijd verder in ons hart die lieve schatten.
Bij al wat ik doe of zeg hoor ik in gedachten nog steeds de commentaar van mijn ouders

moeder was het altijd met me eens en vader nooit! Toch zagen we elkaar doodgraag, vader en zijn 'dolle Mina'.

Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 april 2008

GVA-thuisarts? Nee bedankt!

Paddestoeltjes, met Painter Classic getekend door computeroma.
(N.B. Alle paddestoelen zijn eetbaar, maar sommige slechts één keer, haha)

Zoals veel kranten komt ook de Gazet Van A’pen af en toe met gratis of gunstig geprijsde aanbiedingen. Zo waren er onlangs een week lang vijf interessante bijlagen over de laatste 50 jaren (sinds expo ’58) en een blik op de volgende 50. Ik ben van plan om ze te bewaren en kan alleen maar hopen dat computeroma ze tijdens een van haar fanatieke opruim-buien niet "per ongeluk" doet verdwijnen (maar kom, best mogelijk dat ik die verdwijning pas vele jaren later ontdek...)
Momenteel heeft GVA een actie “Thuisarts”, een soort medische mini-encyclopedie: met speciale bonnen kun je de afleveringen in de boekwinkel kopen. Ik kan me voorstellen dat heel wat lezers op het aantrekkelijke aanbod zullen ingaan; welnu, IKKE dus niet! Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat ik met zo’n ding in handen bij mezelf binnen de kortste keren allerlei symptomen “herken” van de griezeLIJKste ziekten. Voor mij dus geen “Thuisarts”, mijn gewone huisarts is al erg genoeg.

Geschreven door kommaneuker om 17:24 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 9 april 2008

Schudden met het kankerbos

foto: Waasmunsterse bossen

1) Naast de traditionele smaken als sinaasappel, mango e.d. verkoopt Oxfam-wereldwinkel ook fruitsap met de naam “Worldshake”. De gebruiksaanwijzing op het etiket van de fles zegt o.a. dat je moet “schudden met de Wereld voor gebruik”. Die al dan niet bewust grappig bedoelde zinspeling op de naam Worldshake staat alleen in de Nederlandse tekst (de Franse tekst zegt alleen maar “secouer avant usage”)
2) Tijdens de recente boomplant-actie “Kom op tegen Kanker” las ik nogal eens de term “Kom op tegen kankerbos” en stelde me dan de retorische vraag wat een “kankerbos” is en waarom ik daar tegen zou moeten zijn….. Maar ja, om zo’n vraag te stellen moet je inderdaad wel een echte kommaneuker zijn…

Geschreven door kommaneuker om 18:53 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 2 april 2008

Bergwandelen op sandalen!!

(foto: verre herinnering aan een van onze bergtochten in volle zomer)

De media meldden dat een groep van 38 zomers geklede chirojongeren het voorbije weekend tijdens een bergwandeling verdwaald waren en de nacht bibberend en verkleumd hebben doorgebracht in afwachting van reddende helikopters. Ze mogen van geluk spreken dat hun ijskoude bergavontuur goed is afgelopen; hun verantwoordelijke leiders verdienen echter een brevet van onbekwaamheid en ik vind het flauw dat zij (een deel van) de schuld afschuiven op de toeristische dienst ter plaatse. Je hebt immers geen deskundigen nodig - alleen gezond verstand - om te weten dat zomerkleding en sandalen niet geschikt zijn voor een bergtocht in het hooggebergte.

Jaren lang hebben wij met ons gezin wandelingen en beklimmingen gedaan in het Zwitserse hooggebergte, meestal in de zomer. Ook zonder dat iemand het ons hoefde te zeggen, wisten we dat het “boven” een heel pak kouder zou zijn dan “beneden” en er zelfs flink kon vriezen. En dat daarboven geen mooie geasfalteerde trottoirs lagen. Dus zorgden we voor de nodige reservespullen in onze rugzakken.

Geschreven door kommaneuker om 21:13 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 31 maart 2008

Kommaneuker contra Computeroma

Het zal een mens toch maar overkomen. Je staat in bewondering voor de artistieke computercreaties van je vrouw en als blijk van die waardering pik je er twee uit en zet die op je blog (zoals ik gisteren had gedaan), maar dat is dan buiten de waard(in) gerekend: lees maar eens de slot-alinea van mijn vorige blog en de “boze” reactie van computeroma op de oorspronkelijke versie… Om misverstanden te voorkomen: we gaan niet uit mekaar…

Geschreven door kommaneuker om 21:18 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 30 maart 2008

Nog Neuker-der dan Komma!

Of ik echt een “kommaneuker” ben (iemand die over kleinigheden valt), moeten anderen maar uitmaken. Vooral als het gaat over taalfouten (ik heb het niet over spelling maar over gesproken taal, bv. bij de VRT) ben ik voor sommige “breed denkenden” allicht een muggenzifter. Maar er zijn er die nog veel muggenzifterderder zijn dan Kommaneuker. Ik zal het bv. niet in mijn hoofd halen om over één bepaald woord lange lezersbrieven te schrijven, zoals een meneer uit Tienen deed in de Humo van 18.3. Hij maakt zich daarin vreselijk druk over het door elkaar gebruik van de woorden “stadion” en “stadium” door “zowat iedereen op tv”. Nog afgezien van de schromelijke overdrijving – “iedereen”?, kom nou!) – had die briefschrijver beter voorbeelden gegeven van talloze frequente taalfouten door bv. VRT- en andere intellectuelerikken ; hij vraagt zich af waar het “taalgevoel van al die mensen is blijven steken”, een terechte vraag maar ongeloofwaardig door dat ene stuntelige voorbeeld.

Hieronder stonden eerst twee computertekeningen van computeroma, die ik ongevraagd op mijn blog had gezet (de tekeningen bedoel ik); op haar "bevel" heb ik ze voorlopig moeten verwijderen (!!), want ze wil ze eerst op haar eigen blog zetten...

Geschreven door kommaneuker om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 23 maart 2008

Oma, ik verveel me

Vorige week een telefoontje van onze 15-jarige kleindochter J. (een van de 9; we hebben ook nog 4 kleinzoons, maar dat heeft er nu niks mee te maken): “Oma, ik verveel me een beetje, mag ik bij u komen, ik zou een taart willen bakken” – “Natuurlijk J’ke, kom maar af” – “Welke ingrediënten zou ik meebrengen?” – “Niks, we kijken wel wat ik in huis heb”. Resultaat enkele uren later: een heerlijk gebak.

De (klein)kinderen weten wel bij wie ze terecht kunnen voor een culinair advies van een “ervaringsdeskundige”… Dat oma’s “lekker-tips” niet altijd even goed zijn voor de lijn, nemen ze er dan maar al te graag bij… Hierna een tweetal foto’s over het onderwerp: 1) helaas heb ik geen foto van de taart van J’ke maar hier is er een uit het taarten”bestand” van computeroma 2) computeroma tussen twee kleindochters aan een marktkraam met “tand-onvriendelijke” lekkernijen.

Geschreven door kommaneuker om 17:14 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 maart 2008

Wandelen = milieuvervuiling

Oma en ik gaan, als het even kan, ’s zondags ergens in de regio een wandeling maken, meestal zo’n 15 à 20 km. Wandelen is immers gezond. Denken we. En in zekere zin klopt dat natuurlijk wel. Hoe dikwijls horen we het niet: senioren, je moet bewegen bewegen bewegen!! Goed voor het hart, de spieren, je conditie en wat weet ik nog allemaal.

Maar tijdens onze wandeling op 16.3, door een “modderrijk” gebied, moest ik ineens denken aan Johan Cruyff en zijn beroemde uitspraak: “elk voordeel heb se nadeel… “. De eerste zorg ’s maandagsmorgens was: onze bemodderde broeken in de wasmachine. En wat zat daarin? Zeeppoeder, wasverzachter en wat weet ik nog meer. En wat gebeurt er met al die chemicaliën? Precies, die lozen we in de riolen. Kortom: chemische vervuiling van ons grondwater.

Als ik dan bedenk dat duizenden enthousiaste wandelclubleden (zoals wij) elke week samen voor die gigantische watervervuiling zorgen, dan…. denk ik aan iets anders en verheug me alweer op de volgende vuile maar gezonde wandeling: ik draai het evangelie van de genoemde Johannes Cruyff om en denk dan: “elk nadeel heb se voordeel”.

Naschrift . Om misverstanden te voorkomen: dit blogje is natuurlijk ironisch bedoeld en geen pleidooi tegen het wandelen, modder of geen modder. Integendeel… Wandelen is gezond, en dat beetje waspoeder in de riolen (samen met onze stront…) zal de zaak niet maken…

Hier liefst niet met je zondagse pak wandelen (zelfs niet op zondag).......

.... dit zijn mijn schoenen en broek, en het ergste moest nog komen...

Geschreven door kommaneuker om 16:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 maart 2008

Vraag aan wiskundologen

Ik heb wiskunde altijd een moeilijk maar boeiend vak gevonden. Ik vind bv. dat wiskunde en filosofie soms heel dicht bij elkaar liggen… Maar ik heb helaas niet doorgezet en ben met mijn studies en hobby’s andere richtingen uitgegaan (waar ik overigens ook geen spijt van heb!)
Maar genoeg geluld, hier komen mijn vragen, of eigenlijk maar één, want het antwoord op de eerste heb ik vrij vlug zelf uitgerekend (hopelijk zonder fouten…): voor de tweede reken ik op andere bloggers…
1) Soms heb ik medelijden met een Nederlands-onkundige die vergeefse moeite doet om zelfs “gewone” woorden uit onze taal correct uit te spreken (het omgekeerde geldt natuurlijk ook); voor het woord “zedenles” bv. krijgt hij theoretisch de “keuze” uit niet minder dan 27 mogelijkheden (hij weet immers niet dat WIJ de letter “e” drie keer anders uitspreken; het aantal combinaties is dus 3 x 3 x 3).
2) SUDOKU. Het aantal mogelijkheden om een sudoku-puzzel te maken is uiteraard beperkt (9 cijfers rangschikken volgens 3 criteria) maar moet wel in de miljoenen (miljarden?) lopen. Welke blogger met een wiskundeknobbel legt voor mij het aantal mogelijkheden uit?

TOE(kom)MAATJE. Bericht (bron: onbekend)
“Brand bij fruitteler, de schade loopt in de meloenen”

"10 kleine negertjes", met "Paint getekend door Computeroma

Vorige tekening, met gewijzigde kleuren

Geschreven door kommaneuker om 13:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 8 maart 2008

PC-, CD- en andere perikelen

Het maken van vakantie- en andere dia’s was tientallen jaren een van mijn hobby’s. Ik heb er naar schatting een 15000 gemaakt. Gelukkig heb ik steeds gezorgd voor een gemakkelijk klassement plus een projector en een flink scherm. Alles binnen handbereik, zodat het nooit langer duurde dan hooguit 5 minuten om uit gelijk welke periode de betreffende prentjes op het scherm te krijgen; onze (klein)kinderen vroegen (vragen) dan ook regelmatig om nog eens bepaalde dia’s uit het verleden te zien.
   Maar inmiddels was de digitale fotografie volop in opmars en na lang aarzelen schakelde ik in 2005 definitief over op digitale fotografie. Het nadeel was dat het bekijken van mijn foto’s voortaan moest gebeuren op het kleine scherm van mijn PC op de computerkamer, met alle beperkingen en ongemakken van dien; vroeger konden we comfortabel vanuit onze salonzetels met 5 à 10 man naar het projectiescherm te zitten kijken. Intussen staan er op mijn harde schijf en/of cd’s honderden afbeeldingen die we nog nooit op een behoorlijke grootte hebben kunnen bekijken.
   De conclusie lag voor de hand: aankoop van een “volwassen” TV-toestel en een DVD-recorder. Volgens de verkoper zou het vertonen van mijn digitale afbeeldingen op mijn TV-scherm een fluitje van een cent betekenen; we geloofden de man en volgens zijn uitleg leek het inderdaad allemaal erg simpel. Maar niet voor een (on)handige Harry als Kommaneuker. Toen we thuiskwamen met de nieuwe aanwinst, was ik alles vergeten of haalde ik zaken door elkaar. Bovendien gaven de handleidingen van zowel TV als recorder zo veel informatie dat ik er tureluurs van werd: teveel is trop en trop is teveel: allerlei snufjes en mogelijkheden die me voorlopig geen komma interesseerden; ik wou in eerste instantie maar één ding: eindelijk eens mijn foto’s op mijn TV-scherm kunnen bekijken.
   Ik was de wanhoop nabij, werd al bang dat ik de “verkeerde” toestellen had gekocht. Ten einde raad riep ik een van mijn zoons te hulp en zoals ik gevreesd (of neen, eigenlijk liever: “gehoopt”!) had, was zijn reactie: “allez Pa, dat je daar nu zo moeilijk over doet, kom hier, ik zal het eens laten zien”. En inderdaad, met enkele klikjes op de afstandsbedieners bewees hij dat de verkoper toch gelijk had gehad: “een fluitje enz.” Binnen de kortste keren zagen we mijn digitale foto’s (en de tekeningen van computeroma…) voor het eerst in hun volle glorie op mijn TV-scherm. Toen zoonlief weg was, probeerde ik het zelf en – u raadt het al – weeral noppes! Maar nu wist ik tenminste dat het KON; de volgende dag nog eens goed stap voor stap laten uitleggen, de hele procedure zelf een paar keer oefenen en nu kan “den ouwe” het helemaal alleen, zonder “kinderlijke begeleiding”… Oef!

Geschreven door kommaneuker om 21:26 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 3 maart 2008

Schoolkamperen weldra verleden tijd?

Het voorbije weekend is er weer heel wat gekampeerd bij sommige scholen: ouders wilden bij de eersten zijn om hun kroost tijdig ingeschreven te krijgen op de school van hun keuze. Er was zelfs iemand die meerdere dagen zijn “tenten” had opgeslagen… In het verleden heb ik meermaals (laatstelijk nog in mijn blog van 15 februari) deze onmenselijke en asociale, ondemocratische “procedure” (?) aangeklaagd. Tot mijn aangename verrassing is nu ook onderwijsminister Frank Van den Broecke tot het besef gekomen dat dit niet meer kan. Hij wil nu bij wijze van experiment het nachtelijk “aanschuiven aan de schoolpoort” vervangen door een soort “callcenter-systeem”; zegmaar “aanschuiven” per telefoon. Of dat een ideaal alternatief is, zal moeten blijken; ik zou zeggen: alles is beter dan kamperen. Ook de commentator van de GVA (3 maart) lijkt in die richting te denken. Ik ben benieuwd.

Geschreven door kommaneuker om 19:21 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 maart 2008

Tomtom(meke) toch!

Computeroma zaagt al maanden (of jaren?) aan mijn kop om een gps-systeem (“tomtom”) aan te schaffen, opdat ik niet meer verkeerd zou rijden als we ergens naartoe moeten. Nu is mijn oriëntatiegevoel inderdaad allesbehalve indrukwekkend, om niet te zeggen onbestaande. Enfin, helemaal juist is dat ook weer niet, want een zeldzame keer neem ik, verstrooid als ik ben, per vergissing toch de goeie weg. Maar zodra ik zeker ben van mezelf, pak ik … de foute richting.
   Tot mijn “verdediging” kan ik echter wel enkele elementen inroepen: 1) oma kan zelf niet rijden en heeft dus gemakkelijk praten, 2) sinds mijn pensionering rijden we globaal nog maar weinig grote afstanden en “mijn” gebruikelijke omwegen blijven dus al bij al te beperkt (vind ik!…) om daarvoor een tomtom aan te schaffen, 3) zelfs zo’n gps-systeem schijnt ook niet altijd perfect te werken: vaak hoor ik van vrienden dat hun tomtom hen regelmatig aanmaant om “terug te keren” (of rijden ze met opzet verkeerd om zo vaak mogelijk die zwoele stem van hun Miss GPS te horen?)
   Vorige zondag was het weer zo ver. Enkele “Aktivia”-wandelclubs organiseerden in Stekene (Waasland) een Nationale Wandeldag; deelnemers hadden de vrije keuze tussen 6 verschillende afstanden en konden, eveneens vrij, starten tussen 7.30 uur en 15 uur. Om de startplaats te bereiken, had ik alvast geen GPS nodig want bij die Aktivia-wandelingen staan steeds op alle toegangswegen al kilometers van te voren regelmatig duidelijke pijlen richting Start (zie foto 1); alleen de grootste sukkelaar kan dan nog missen (voor MIJ blijft opletten dus de boodschap…).
   Toen we rond 7.30 uur de startplaats naderden, lette ik goed op de laatste bochten en zijstraten, want die zou ik na de wandeling in omgekeerde richting moeten nemen voor de terugweg. (‘Om te parkeren moest ik rechts afslaan, dus om straks weer weg te rijden moet ik linksaf’ enz.) Ik voelde me zeker! Ik had me nog nooit zo zeker gevoeld, en dus ….. liep het toch nog mis. Onderweg voelde ik al nattigheid (‘tiens, hier zijn we vanochtend toch niet langs gekomen?…’) en bij thuiskomst bleek dat ik 8 km. meer gereden had dan op de heen weg. Het kon dus niet missen: “Wanneer kopen we nu eindelijk eens een tomtom?!”, jammerde computeroma. (Ik ben eens benieuwd hoe lang ik de boot nog zal kunnen afhouden)
N.B. De vier foto’s zijn beelden van deze wandeldag

1) zo rijden we richting “Start” van de wandeling

2) keuze tussen 6 wandelafstanden (wij kozen 17 km):

3) onderweg (tussen 7.30 en 15 uur hadden zich 9000 wandelaars ingeschreven over de 6 afstanden; vandaar de grote spreiding onderweg)

4) bij de georganiseerde stopplaatsen worden ook de honden niet vergeten!

Geschreven door kommaneuker om 18:17 Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 februari 2008

Pamela A.: borstvergroting medische fout?

“Liggend naakt”. Getekend met computerprogramma Paint door computeroma.

Pamela’s borstvergroting een medische fout? … Bij een artikel over cupmaten en borstvergrotingen toonde GVA (19.2) een foto van Pamela Anderson, uiteraard niet zo’n verrassende keuze: ze lag (lagen?…) euh… voor de hand. Wel verrassend vond ik het onderschrift bij de foto: “Zij heeft al een borstvergroting achter de rug”. Achter WàT?… Die chirurg moet dan wel een erg slechte dag gehad hebben.

TOE(kom)MAATJE Uit een commentaar op een softbalmatch: “Als de geschiedenis zich herhaalt, verwachten we exact hetzelfde terug te zien” (GVA)

Geschreven door kommaneuker om 21:35 3 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 20 februari 2008

SMOG-boetes (on)wettelijk?

Foto: Knotwilgen bij Scheldedijk te Vlassenbroek

SMOG-boete (on)wettelijk? In mijn blogje van 23.12.2007 beweerde ik dat volgens mij de borden “Smog” onder een 90-km-verbodsbord niet alleen overbodig maar zelfs verwarrend zijn.
Ik schreef toen letterlijk: “waarom voortaan niet gewoon borden met “90” zonder meer ?! Dat is voor iedereen ondubbelzinnig duidelijk en afdwingbaar: “hier en nu niet harder dan 90, punt uit!”
En wat lees ik vandaag 20.2 in een hoofdartikel op de voorpagina van GVA?: “De politierechter in Gent stelde dat de (smog)boetes

niet wettelijk zijn”. Hij werd wel teruggefloten door de justitieminister, die de borden wel wettelijk acht; bovendien zegt hij dat de informatie onder het 50km-bord “geen enkele rol” speelt.
Wat bewijst dat ook een eenvoudige kommaneuker soms gelijk kan krijgen…

TOE(kom)MAATJE. In het februarinummer van “Ons Recht”, vakbondsblad van LBC/NVK, las ik het volgende kritische opschrift: Lonen dalen, dEvidenTen stijgen. Ze zouden bij LBC alvast het voorbeeld kunnen geven door een (beter be”TAAL”de?) corrector in te schakelen…

Geschreven door kommaneuker om 20:38 Reageer op dit bericht

Maandag 18 februari 2008

"Nederlands" is geen Nederlands

(na de volgende tekst twee foto’s tijdens een wandeling met computeroma op 16.2 langs de Schelde in Vlassenbroek; wat heeft dat met mijn tekst te maken?, geen barst, ik vond het gewoon een mooie wandeling)

In mijn blogje van 26.1 schreef ik een pseudo-gedichtje in het Engels, of beter: met Engels klinkende woorden. Op 7.2 probeerde ik nog eens hetzelfde in nep-Frans. Aangemoedigd door enkele leuke reacties (die er soms dingen in zagen waaraan ik zelf geen moment aan gedacht had…) heb ik het ook eens geprobeerd met woorden uit mijn moedertaal; eigenaardig genoeg vond ik dat moeilijker dan met “Engels” of “Frans”. Ik zou eens graag van mijn deskundige bezoekers vernemen – want zelf zou ik het verdomd niet weten!! - welke diepzinnige zieleroerselen uit mijn onderbewustzijn mij tot de volgende limerick kunnen hebben geïnspireerd:

In hevel maar dure Lochristi,
zo’n beddegoed aldus daar-is-t-ie,
gegeven dan ik in de maling,
verdorie qua man op zijn paling,

of morgen doet eenzaam een Fristi.

Geschreven door kommaneuker om 18:02 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 15 februari 2008

Onmenselijk

Zittende figuren, getekend met Paint door Computeroma

In “Terzake” gekeken naar enkele school- en onderwijsverantwoordelijken, die het hadden over de problematiek van inschrijvingen in scholen waar de capaciteit te klein is om aan de “vraag” te voldoen. De wettelijke regel is blijkbaar: wie eerst komt, eerst maalt. Gevolg: ouders die om een of andere reden (bv. gezondheid, beroep, …) niet de mogelijkheid hebben om ’s nachts op het schoolplein te komen kamperen, vissen dan achter het net. Ik was dan ook stomverbaasd dat slechts één van de geïnterviewde deskundigen dat onmenselijk en discriminerend karakter van dat “kampeersysteem” aanklaagde. De anderen, onder wie de grote bazin van het Katholiek onderwijs Mieke Van Hecke, vonden – zo was mijn indruk – die asociale kampeerformule weliswaar niet ideaal maar dan toch te verkiezen boven andere systemen zoals bv. inschrijving via “call centers”. Zo’n telefonische inschrijvingsformule mag dan een soort “loterij” zijn, maar ze is heel wat comfortabeler dan een nacht kamperen en bovendien zijn de kansen tenminste gelijk verdeeld: iedereen (ook zieke of werkende ouders) kan toch telefoneren…

Geschreven door kommaneuker om 17:21 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 13 februari 2008

Supertrucks van 25 meter?

(dit zou een “zebrapad” moeten voorstellen)

Supertrucks van 25 meter? Ik heb voor het Belgisch Instituut Voor Verkeersveiligheid normaal weinig sympathie (het is o.m. verantwoordelijk voor de gevaarlijke, want aandacht afleidende flauwe “moppen” op levensgrote borden langs de snelwegen) maar het BIVV verdient van mij nu toch een goed punt door te wijzen op de gevaren van te lange en te zware “supertrucks” die men van overheidswege wil promoten.

Ik neem aan dat die mastodonten door hun grote capaciteit economisch rendabeler zijn en globaal ook minder vervuiling geven dan kleinere vrachtwagens, maar voor de verkeersveiligheid zijn ze beslist een bedreiging: ons klein landje telt veel te veel op- en uitritten (moeilijk invoegen!) en door hun grotere massa hebben ze een veel langere remafstand nodig en is ook de schade bij een botsing veel groter dan bij lichtere camions.

TOE(kom)MAATJE. Over zelfkennis gesproken! Begin februari “diende de Dendermondse burgemeester Piet Buyse een aanvraag in om erkend te worden als rampgebied” (letterlijk citaat uit GVA 13.2.2008)

Geschreven door kommaneuker om 17:15 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 7 februari 2008

"Frans" is geen Frans

hiernaast: "in mijn schoot", computerimpressie door Computeroma, getekend met Painter Classic

“Frans” is geen Frans. Enkele onverwachte maar sympathieke reacties op mijn pseudo-“Engels” gedicht van 26.1 inspireerden mij om zo’n flauwekul-vers ook eens in het "Frans” te proberen. Daar gaat-ie:

Ne qui que?, ni place!

Et quoique j’en fasse
alors les audaces
plutôt tes migraines
mais ils faux baleines
et donc je dois … place

TOE(kom)MAATJE. Voor een van mijn volgende blogjes probeer ik zoiets ook eens in het “Nederlands”; ik heb zo’n voorgevoel dat dat eigenlijk moeilijker moet zijn

Geschreven door kommaneuker om 17:51 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 2 februari 2008

Waalse STRONTwandeling

   Het Ardense dorpje Sainte-Ode werd vooral bekend door een al dan niet door de media opgeblazen seks-historie in het gehucht Lavacherie, maar het heeft ook mooie dingen te bieden. Computeroma en ik ruilden onze blogs en enkele andere leuke dingen voor een kort weekje wandelplezier in dit prachtig natuurgebied op amper een steenworp van Saint-Hubert.
   Het was onze 19^de keer en we hebben stilaan dus al heel wat van het gebied verkend, maar werden toch weer aangenaam verrast door een interessante nieuwigheid: de “bewegwijzering” van de verschillende wandelroutes is zodanig uitgebreid en verbeterd dat zelfs een verstrooide kluns als ik onmogelijk nog verloren kan lopen.
   Op elk punt waar de wandelaar ook maar enigszins zou kunnen twijfelen, vindt hij een duidelijk en van ver al zichtbaar teken dat hij nog steeds “goed zit” (zelfs een “boom” met zo’n plaatje wordt door de houthakkers ontzien!!, zie foto 1) of van richting moet veranderen (pijl). De plaatjes bestaan uit stevig materiaal en zijn muurvast bevestigd op bomen, palen e.d. Op belangrijke of interessante knooppunten krijgt de wandelaar bovendien nog extra informatie (foto 2).
   Tijdens onze wandelingen passeerden we af en toe enorme stapels koeienmest (foto 3), blijkbaar afkomstig uit de veestallen waar het vee in dit seizoen overwintert; ik ben geen stront-kenner maar vermoed dat de mest daar ligt om later over weiland of landbouwgrond te worden verspreid. Anders gezegd: zo’n weg is voorlopig nog letterlijk een echte strontweg, tot de stront weg is…
   Mijn lezers zullen al wel begrepen hebben dat ik met de titel van dit blogje niks negatiefs bedoeld heb, integendeel: ik wou de aandacht trekken op een gebied dat voor wandelaars de moeite waard is om te verkennen. Sainte-Ode heeft zo’n 300 km. goed bewegwijzerde wandelroutes (gemiddeld 5 à 10 km). Wie meer info zoekt, kan ze vinden op de site van de gemeente: www.sainte-ode.be

TOE(kom)MAATJE (over hetzelfde onderwerp). In 2004 drong ik bij de burgemeester van St—Ode aan op een drastische verbetering van de (op dat moment nog abominabel slechte) bewegwijzering van de (mooie) wandelingen in zijn gemeente. Enkele maanden later kon ik hem al feliciteren met het resultaat: eindelijk liepen we niet meer verloren, al waren de aanduidingen toen nog wat “amateuristisch”. Ik zal hem – en zijn schepen van toerisme, die blijkbaar vooral de kar getrokken heeft – nu opnieuw een enthousiaste e-mail sturen om onze voldoening te uiten over het echte vakwerk waarvan we genoten hebben. En “madame l’échevine” krijgt een kopie. Ik mag dan soms een kommaneuker zijn, ik voel me veel en veel beter als ik mensen een plezier kan doen met een verdiend compliment.

Geschreven door kommaneuker om 19:56 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 26 januari 2008

"Engels" is geen Engels

Een van de vele dingen waar ik niks van bak is kennis van vreemde talen; alleen in het Frans kan ik me min of meer behelpen, maar daarmee houdt het op. Voor Engels bv. ken ik wel wat losse woorden uit mijn collegetijd; tijdens een slapeloze nacht kwam ik op het idee om zo wat losse Engelse woorden (of die "Engels" klinken), te spuien. Ziehier het niets-zeggend resultaat:

I’m faking your flowers

For what they may be

And singing for hours

You come and will see

But none in our windows

We never will hide

To look for these pillows

And there comes the bride

TOE(kom)MAATJE. Ook vandaag weer uitgebreid voorpagina"nieuws" (?) over Tom Boonen, dat erop neerkomt dat er .... niks te melden is. (Zie ook mijn blogje van gisteren 25.1). Kortom, Boonen is nog steeds onschuldig, maar juist DAT zeggen of schrijven ze niet. Een ethische code bij journalisten?, laat me niet lachen!

Geschreven door kommaneuker om 21:22 3 reacties Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van kommaneuker