CASA PORTUGUESA

Donderdag 30 augustus 2018

A primeira edição do seu livro

Fernão Mendes Pinto

Fernão Mendes Pinto (Montemor-o-Velho, 1510-14 1 — Pragal 8 de Julho de 1583) que foi um aventureiro e explorador português.A primeira edição do seu livro" Peregrinação" foi imprimido pelo tipógrafo

Pedro Craesbeeck
Nasceu em Leuven(louvaina), um dos pioneiros da tipografia em Portugal, foi admitido aos onze anos como aprendiz na Oficina Plantiniana (Antuérpia) "de gouden passer" ,depois seis anos era já compositor.No ano 1597 estabeleceu-se em Lisboa e ali fundou uma casa tipográfica com material importado de Antuérpia . Assim como Plantin, Craesbeeck também é nomeado impressor da casa real. Os notavéis impressos da oficina craebeckiana são uma referência para a tipografia portuguesa barroca.

Peter Van Craesbeeck leerde het drukkersvak bij Plantin, en toen hij het vak onder de knie had vertrok hij naar Lissabon, waar hij een drukkerij stichte die gedurende 106 jaar een belangrijke invloed had ,die periode werdt omschreven als de vlaamse stijl.

X

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 28 augustus 2018

Sem alma,sem fala

Camané......................O fadista

O amor, quando se revela,
Não se sabe revelar
. Sabe bem olhar p´ra ela,
Mas não lhe sabe falar.

Quem quer dizer o que sente
Não sabe o que há-de dizer.
Fala: parece que mente...
Cala: parece esquecer...

Ah, mas se ela adivinhasse,
Se pudesse ouvir o olhar,
E se um olhar lhe bastasse
P´ra saber que a estão a amar!

Mas quem sente muito, cala;
Quem quer dizer quanto sente
Fica sem alma nem fala,
Fica só, inteiramente!

Wanneer liefde spontaan ontwaakt,
Maar je het niet durft bekennen .
Haar aankijken ,ja
maar haar aanspreken dat niet.
Wie wilt zeggen wat het hart voelt
maar niet goed weet hoe .
Dan lijkt spreken op liegen...
En zwijgen als vergeten ...
Ach als zij het kon raden
en zijn blik kon horen
en als een blik hem voldoende was
om te zeggen hoeveel hij van haar houdt!
Wie zo veel voelt, en wie wilt zeggenhoeveel hij voelt Maar zwijgt
blijft zonder ziel noch spraak,
voor altijd alleen

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 25 augustus 2018

O aquecimento mundial

...

quadro de José Malhoa.

Varanda Colorida

Escritiva 35 ― varanda colerida

O aquecimento mundial Nocauteado pelo calor escaldante, ninguém estava capaz de fazer alguma atividade, mesmo na sombra da tília ao pé da varanda ninguém falava, demasiado cansativo. Apenas meu tio tentou animar a gente para conversarmos com sua teoria absurda, que o aquecimento mundial, segundo ele e um tal Donald, não é criado pelo homem.Somente a minha tia sonolenta reagiu. ― Ó marido, esteja calado! A única contribuição positiva do homem para ecologia, é quando está soterrado sob o gramado.°°De opwarming van de planeet.°
Gevloerd door de verschroeiende hitte was niemand nog in staat tot enige activiteit, zelfs niet in de schaduw van de lindeboom vlak bij de veranda, sprak niemand,veel te vermoeiend. Enkel mijn nonkel probeerde ons te bewegen voor een gesprek met de onnozele stelling dat de opwarming van de planeet , volgens hem en ene Donald, niet is veroorzaakt door de mens. Alleen mijn slaperige tante reageerde;
Ach man zwijg ! De enige gunstige bijdrage van de mens aan het milieu, is wanneer hij onder de graszoden ligt.

X

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 22 augustus 2018

Alfama

...

.

Com o elétrico pelas ruas de Lisboa .Met een oud trammetje door Lissabon.Spannend en mooie manier om een stad te verkennen . Lisboa! És linda hoje, mais linda que ontem, e ainda mais que anteontem. Assim como uma obra-mestre renascentista que, ao ser tirada cada desbotada camada de verniz, surgiam do vago grisalho, pouco a pouco, casas coloridas com telhados vermelhos. Mesmo teus monumentos brancos brilham de novo naquela luz peculiar, como antigamente. Lisboa! Quando te visitar amanhã e depois de manhã, e todos aqueles dias seguintes, sempre ficarás como nos meus sonhos... A mais bela cidade do mundo.
Lissabon!
Wat ben je mooi vandaag,mooier dan gisteren, en nog mooier dan eergisteren.Net zoals met een en oud meesterwerk waarvan de lagen verniz wordt verwijdert.Verschijnt uit het vage grijs, beetje bij beetje, gekleurde huizen met rode daken .Zelfs jouw monumentale gebouwen schitteren opnieuw in dat blakend licht ,zoals vroeger .Lissabon !Waneer ik je morgen bezoek en overmorgen en al die dagen die volgen . Zal je steeds zijn zoals in mijn dromen. De mooiste stad van de wereld .

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 18 augustus 2018

Rosa de Penafiel

>

A rosa de Penafiel .

°°°°°Desafio nº 147 ― O passeio – Início e fim: De dia viam-se muito pouco …….. Quem diria! Num leito de flores silvestres.°Atropelado no passeio do regresso, sua vida pendurava-se num fio fino. Em coma, ouviu sua mãe falar em voz baixa para não a deixar sozinha, mas já recostado num leito de flores silvestres, ele viu-se num clarão além das nuvens, entre um véu de astros e com a ideia aconchegada de que planava a caminho da sua avozinha, que o havia precedido naquele dia do acidente.A avó teria sabido que ele seguiria o mesmo destino dela? ........Overreden op de terugweg van school, hing zijn leven aan een dun draadje. In coma ,hoorde hij zijn moeder zachtjes fluisteren om haar niet alleen te laten, maar al liggend op een bed van wilde bloemen, zag hij in een flits zich voorbij de wolken tussen een sluier van sterren en met het zoete idee dat hij op weg was naar zijn grootmoedertje, die hem op die dag van het ongeluk was vooraf gegaan. Zou zijn oma geweten hebben dat hij haar lot volgde?

X

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 17 augustus 2018

pescadoras em Vila do Conde

...

Uma especulação em Vila do Condo"As pescadoras "."

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Um maço de poemas °Queria ressurgir como um maço de poemas, escrito na língua materna de Camões de qual sou amante. Além, nas terras lusófonas, encontrarei sempre um leitor ou um ouvido dócil que tal prosa saiba apreciar. Pois esses poetas são os heróis, pertencendo ao orgulho nacional. Poemas deslumbrantes que muitos sabem de cor ou foram imortalizados pelos fadistas. Eh! Alguém abrira uma das minhas páginas e declamava entusiasta: "Ó mar salgado, quanto do teu sal são lágrimas de Portugal."... )(°°°°Alfacinha°°°°°°

Gedichtenbundel

Ik wil in een tweede leven terug komen als een gedichtenbundel,
geschreven in Camões zijn moedertaal ,waarvan ik een Liefhebber ben.
Ginds in het land der Portugezen
zal ik steeds een lezer of een luisterend ziel vinden dat zulk proza weet te waarderen .
Want deze poëten zijn hun helden en zijn de nationale trots.
Geweldig mooie gedichten die velen uit het hoofd kunnen citeren
of onsterfelijk werden gemaakt door fadozangers .
Héhé! Iemand heeft een van mijn bladzijden geopend en draagt nu entousiast een gedicht voor:
ó zilte zee, hoeveel van jouw zout
zijn tranen van Portugal....................

6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 15 augustus 2018

Dia de Mãe

...

Em Antuérpia celebramos no 15 de agosto o dia de Mãe In Antwerpen vieren wij vandaag Moederdag Um poema do António Gedeão

MãezinhaA terra de meu pai era pequena
e os transportes difíceis.
Não havia comboios, nem automóveis, nem aviões, nem misséis.
Corria branda a noite e a vida era serena.Segundo informação, concreta e exata,
dos boletins oficiais,
viviam lá na terra, a essa data,
3023 mulheres, das quais
45 por cento eram de tenra idade,
chamando tenra idade
à que vai do berço até à puberdade.28 por cento das restantes
eram senhoras, daquelas senhoras que só havia dantes.
Umas, viúvas, que nunca mais (oh! nunca mais!) tinham sequer sorrido
desde o dia da morte do extremoso marido;
outras, senhoras casadas, mães de filhos…
(De resto, as senhoras casadas,
pelas suas próprias condições,
não têm que ser consideradas
nestas considerações.)Das outras, 10 por cento,
eram meninas casadoiras, seriíssimas, discretas,
mas que por temperamento,
ou por outras razões mais ou menos secretas,
não se inclinavam para o casamento.Além destas meninas
havia, salvo erro, 32,
que à meiga luz das horas vespertinas
se punham a bordar por detrás das cortinas
espreitando, de revés, quem passava nas ruas.Dessas havia 9 que moravam
em prédios baixos como então havia,
um aqui, outro além, mas que todos ficavam
no troço habitual que o meu pai percorria,
tranquilamente no maior sossego, às horas em
que entrava e saía do emprego.Dessas 9 excelentes raprigas
uma fugiu com o criado da lavoura;
5 morreram novas, de bexigas;
outra, que veio a ser grande senhora,
teve as suas fraquezas mas casou-se
e foi condessa por real mercê;
outra suicidou-se
não se sabe porquê.A que sobeja
chama-se Rosinha.
Foi essa que o meu pai levou à igreja.
Foi a minha mãezinha. (António Gedeão)

Moeke
Vaders geboortedorp was klein
en moeilijk bereikbaar
Er kwamen geen treinen , noch auto´s,
geen vliegtuigen noch raketten.
De avonden waren er mild en het leven  rustig
Volgens concrete en juiste informatie
uit oficieële publicaties
leefden daar   in ´t dorp van toen
3023 vrouwen waarvan
45 percent van jonge leeftijd
vanaf wieg tot puberteit genaamd de prille jeugd
de overige 28 percent . Waren
Dames, zoals die vroeger gekend waren.
Sommigen ervan, weduwen ,die nooit meer (ach! wat is nooit meer)
hadden gelachen sinds het overlijden van hun tedere echtgenoot ,
De anderen, waren getrouwde dames,moeders van kinderen...
( of waren  dames getrouwd vlg. hun eigen
voorwaarden en moeten dus niet worden in rekening genomen worden in deze optelling )

Bleef er 10 percent over ,
dat waren huwbare ,discrete meisjes ,
maar omwille van temperament ,of door een of andere verborgen reden,
nooit de kans hadden gekregen om in het huwelijk te treden .
Behalve hen
waren er mits een foutmarge nog 32 huwbare meisjes ,
die in het zachte licht van de vooravond
zich achter de gordijnen zetten te borduren
stiekem loerend, wie door de straat kwam
9 daarvan woonden in bescheiden huisjes ,hier en daar verspreidt in de omgeving ,maar die allen op de weg lagen die mijn vader  liep, op zijn grootste gemak ,op de uren dat hij naar of van zijn werk kwam.
Van die negen voortreffelijke meisjes
liep er eentje weg van huis samen met een boerenknecht.
Vijf stierven jong, aan de pokken.
En een  bleek bestemt om een grote dame te worden , ondanks haar lage afkomst , trouwde ze met koninklijke toestemming met een graaf.
Eentje pleegde nog zelfmoord ,
waarom weet men niet .
Wie nog over was
luisterde naar de naam Rosaline
Deze was het die mijn vader naar het altaar bracht.En ´t was MIJN   moeke.

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 13 augustus 2018

Estudante por toda a vida

;

Parque da mina : Monchique °°°°°°°°°°Mijn verhaaltje van amper (verplicht77 woorden)
De opdracht : Beginnen met een spreekwoord en eindigen met een spreekwoord dat het tegenovergestelde zegt.
"Men is nooit te oud om te leren" en op een regenachtige zondag
Besloot ik mij te verdiepen in de taal van Camões.
Alhoewel niet helemaal onverwachts werdt zijn
moedertaal grote liefde, zoals iets dat hevig
brandt zonder dat men het ziet .
Gretig stortte ik mij op de vocabularia van de Portugezen
dat bewijzen de 1650 bladzijden van een versleten woordenboek
dat oververmoeid op de boekenplank staat.
Het vuur om te leren brandt nog steeds,
maar ik geef het toe,´t blijft moeilijkwant "Een oude hond leer je geen nieuwe trukjes".

Eu um estudante por toda a vida
Nunca é tarde para aprender,
e num domingo chuvoso
decidi para meter-me na língua de Camões.
Embora não inteiramente inesperado,
o seu idioma materno tornou-se
uma paixão que era como um fogo que arde sem se ver.
Gulosamente, precipitei-me no vocabulário dos Lusos.
Prova-o o gasto Dicionário Universal de mil seiscentos e cinquenta e três páginas
que está estafado na prateleira.
O amor ainda arde,
mas admito, fica difícil.
Porque,
um cachorro velho não aprende truques novos.

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 10 augustus 2018

A serra de Monchique

Monchique Só quero me lembrar a Serra de Monchique como um paraíso permanente verde e não como uma terra consomida pelas chamas .°°°Um relato sobre o meu primeiro encontro com Monchique°°°
Quanto mais aproximámos Monchique tanto mais a estrada foi ladeada pela mimosa amarela. Monchique à vista, brilhava no sol como se fosse uma pérola prateada, uma imagem inesquecível com aquelas casinhas branquinhas lardeadas na encosta íngreme. Lá por cima do morro fica a ruína do mosteiro, testemunho velho do terramoto de 1755 ,mas ainda suficiente atraente para vencer a ascensão a pique e desfrutar da paisagem, extremamente linda.
Monchique daar waar ooit de mimosa bloeide overal waar je keek , een dorpje met witte huisjes gelardeert op een stijle bergflank blinkend in de zon .Maar hoe zal het er nu uitzien ,nadat een alles verslindend vuur is voorbij geraasd .

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 7 augustus 2018

O alien

>

Avião espacial .

°°°°°Desafio nº 146 ― palavras que não usamos – Início e fim: De dia viam-se muito pouco …….. Quem diria!O AlienLogo que a porta abrisse o repórter interrogaria a moradora sobre um caso peculiar. ― Então, foi aqui que viste o ALIEN? ― Sim, perdera seu caminho na GALÁXIA, e queria telefonar para os seus. Porque não tinha cara de ser MALVADO convidei-o para o jantar. ― Ah! ― Sim, gostou muito do bacalhau. Apenas à noite se despediu. OXALÁ pudesse encontrar na escuridão seu avião espacial porque andava em ZIGUEZAGUE, não por causa da gravitação da terra, mas do vinho. ........Meteen toen de deur openging stelde de reporter aan de bewoonster een boel vragen over een eigenaardig voorval.
- Dus, het was hier dat U die alien zag ?
_Ja hij was de weg kwijt geraakt tussen de miljarden sterren en wilde naar huis bellen . Omdat dat hij er niet kwaadaardig uitzag heb ik hem meteen uigenodigd voor het avondmaal, .
- Ach zo!
- Ja, mosselen friet dat luste hij heel graag .Pas ´s nachts nam hij afscheid .Hooplijk vond hij zijn ruimteschip terug want hij waggelde nogal sterk van links naar rechts ,niet door de zwaartekracht op aarde ,maar wel van de vele trappisten .

6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 5 augustus 2018

Talvez chova cântaros amanha!

...

Oxalá chova a cântaros amanhã!

Na Bélgica, assistimos a um verão como há cada ano no sul da Europa. Já dez semanas sem uma gota de água, mas nem um belga dirá com voz alta " Que tempo catástrofe" Ao contrário, enquanto a natureza está a morrer uma morte silenciosa, os belgas andam bem -dispostos pela vida. Proibido de gastar água, salvo a horta que tem à noite o direito de receber, apenas para sobreviver, um infuso de água. .Água significa vida. As hortênsias sedentas olharem resignadas para o pratinho com água que eu tinha posto no jardim e , imediatamente provocou uma fila indiana de chapins ,tomando um atrás do outro um banho fresco. Oxalá chova a cântaros amanhã!
Os erros ortográficos,são criações próprias e não podem ser copiadas sem terem informado ao abaixo- assinado .

Van de belgen zal er niemand zeggen " Wat een rampzalig zomer"Want eindelijk hebben wij ook een zomer zoals in het Zuiden. Terwijl wij belgen goedgezind door het leven gaan ,gaat wel de natuur stilletjes dood .Verboden kwistig met het water om te springen , behalve voor de moestuin die heeft het recht om ´s avonds aan het infuus te liggen. Water betekend leven. De dorstige hortensias keken gelaten toe ,toen ik een schaaltje water zette in de tuin en onmiddelijk een rij wachtende mezen veroorzaakten die een verfrissend bad kwamen nemen . Hopelijk regent het morgen

-D

XX

6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 3 augustus 2018

A lei de gravitação

...

Desafio Escritiva nº20

acidentes da ciência

Isaac Newton e o strudel de maçã

Desde que uma maçã caiu na sua cabeça era um vaivém dos colegas sábios e Isaac... coitado! Devia constantemente agitar a macieira. Sua hospedeira não sabia com que santo se pegar com tantas maçãs caídas, por isso fazia para os visitantes do erudito “apfelstrudel”, o que apreciavam com apetite. Rapidamente correu a boato que um tal Newton inventara a lei de gravitação, mas ainda mais rápido que a gravitação própria corria pelo mundo a receita do apfelstrudel.°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°)Isaac Newton en de appelstrudelSinds dat er een appel op zijn hoofd viel was het een heen en weer gaan van collegas geleerden ,en Isaac Ocharme ! moest steeds maar aan de appelboom schudden .Zijn huishoudster wist zich geen raad met zoveel gevallen appels ,daarom maakte zij voor de gasten van de geleerde appelstrudel, wat zij met smaak wisten te waarderen. Snel verspreidde zich het gerucht dat Newton de wet van de zwaartekracht had bedacht ,maar nog sneller dan de zwaartekracht zelfe liep het recept van de appelstrudel de wereld rond .

XX

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 1 augustus 2018

Costa da Caparica

AAAAAAaa

Costa da Caparica Desafio nº 49 – história louca de férias!Skippy e o chouriço torturado Na Costa da Caparica, um elétrico transformado num bar era frequentemente a localidade para consumirmos um petisco. O dono, sempre em companhia dum cãozinho, colocou um assador com um chouriço por cima na mesinha, e seguidamente acendeu a aguardente. Olhávamos com espanto. As chamas davam tanto calor que o chouriço movia-se tortuosamente. Quereria rebentar da casca, não conseguiu, deu um pulo para o chão. Desatámos a rir. Pois, o fiel Skippy, já foi embora com o chouriço.°Wat zou ik nu graag blootvoets langs de vloedlijn lopen om de zilte zeelucht in de mond te proeven .
Vermoeid van de wandeling , maar tevreden zal ik dan een sterk gesuikerd koffietje gaan drinken of een frisse pint in een van die kleine bars tussen de duinen . Het knaagt aan het hart , dat ik er nu niet ben daar waar al die vakantiegangers op het strand leven als millionairs.

4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Berichten van 1 augustus 2018 tot 31 augustus 2018

A primeira edição do seu livro

Sem alma,sem fala

O aquecimento mundial

Alfama

Rosa de Penafiel

pescadoras em Vila do Conde

Dia de Mãe

Estudante por toda a vida

A serra de Monchique

O alien

Talvez chova cântaros amanha!

A lei de gravitação

Desafio Escritiva nº20

acidentes da ciência

Costa da Caparica

Meer van CASA PORTUGUESA